Το άρθρο εξετάζει το στοιχείο της ατομικότητας του εννόμου συμφέροντος ως προϋπόθεση για την άσκηση της τριτανακοπής. Αναλύονται η έννοια της δικονομικής βλάβης και ο κίνδυνος αυτής σε συνδυασμό με τις έννομες συνέπειες του δεδικασμένου, της διαπλαστικής ενέργειας και της εκτελεστότητας, καθώς και το κρίσιμο ζήτημα της δημιουργίας βλάβης μέσω των αιτιολογιών της απόφασης.