Η παρούσα μελέτη εστιάζει στη διμερή διαδικασία ρύθμισης, μέσω του εξωδικαστικού μηχανισμού, οφειλών προς το Δημόσιο και τους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης. Εξετάζεται το πεδίο εφαρμογής και οι προβλεπόμενες εξαιρέσεις από αυτό, οι κανόνες ρύθμισης των οφειλών (διαγραφόμενες οφειλές, ποσοστά διαγραφών, επιτόκιο κλπ), καθώς και τα κριτήρια που λαμβάνει υπόψη το υπολογιστικό εργαλείο για τη διαμόρφωση της πρότασης ρύθμισης. Στη συνέχεια αναλύονται τα αποτελέσματα της ρύθμισης, ιδίως ως προς τις εκκρεμείς ποινικές διαδικασίες, καθώς και ως προς τα σημαντικά ζητήματα της τύχης των κατασχέσεων και της χορήγησης αποδεικτικού φορολογικής και ασφαλιστικής ενημερότητας, ενώ, τέλος, γίνεται αναφορά στους λόγους απώλειας της διμερούς ρύθμισης. Στα σημεία όπου κρίθηκε αναγκαίο γίνεται αντιπαραβολή με τις αντίστοιχες προβλέψεις της πολυμερούς διαδικασίας ρύθμισης.