Αριθμός 1325/2020
ΤΟ ΤΡΙΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Α’ ΤΜΗΜΑ
ΑΠΟΤΕΛΟΥΜΕΝΟ από τους Δικαστές Μαρία Τσιλιγκαρίδου, Πρόεδρο Εφετών, Ελένη Μαστρογιώργη, Εφέτη, Βασιλική Μουγιάντση Εφέτη - Εισηγήτρια και από τη Γραμματέα Χριστίνα Παραστατίδου.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του στις 22 Νοεμβρίου 2019, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:
ΤΗΣ ΕΚΚΑΛΟΥΣΑΣ - ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «... ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» και με διακριτικό τίτλο «... Α.Β.Ε.Ε.», που εδρεύει στην Πάτρα (ΒΙΠΕ Πατρών επί του Ο.Τ. ...) κατόχου του αρ. ΓΕΜΗ ... και ΑΦΜ ... Δ.Ο.Υ. Π Πατρών και εκπροσωπείται νόμιμα (ΑΡ. ΜΑ.Ε. ...), η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο, Θεοδώρα - Μαρία Ιωαννίδου με ΑΜ ... του Δ.Σ. Θεσσαλονίκης, που κατέθεσε προτάσεις.
ΤΗΣ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΟΥ - ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΓΑΛΑΚΤΟΣ ΑΕ», που εδρεύει στο Δήμο Παιονίας του Νομού Κιλκίς και εκπροσωπείται νόμιμα, κατόχου του ΑΦΜ ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο, Χρήστο Οικονόμου με Α.Μ. ... του Δ.Σ. Θεσσαλονίκης, που παραστάθηκε δια δηλώσεως κατ’ άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ, ως ισχύει και κατέθεσε προτάσεις.
Η ενάγουσα και ήδη εκκαλούσα με την από 11-12-2016 (με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου .../15-2-2017) αγωγή της ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κιλκίς, ζήτησε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται σ’ αυτή.
Το ανωτέρω Δικαστήριο, εξέδωσε την υπ’ αριθ. 18/2018 οριστική του απόφαση, με την οποία απέρριψε την αγωγή.
Την ως άνω απόφαση προσέβαλε, ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, η ηττηθείσα ενάγουσα και ήδη εκκαλούσα, με την από 22-10-2018 (αριθμός εκθέσεως καταθέσεως …./24-10-2018) έφεσή της, ζητώντας να γίνει δεκτή για τους λόγους που αναφέρονται σ’ αυτήν.
Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων κατέθεσαν έγγραφες προτάσεις και ζήτησαν όσα αναφέρονται σ’ αυτές.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου αρμοδίως (άρθρο 19 ΚΠολΔ) φέρεται προς εκδίκαση η από 22-10-2018 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως …./24-10-2018 έφεση, πλήττουσα την υπ’ αριθ. 18/2018 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κιλκίς, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία. Η άνω έφεση ασκήθηκε σύμφωνα με τις νόμιμες διατυπώσεις και εμπροθέσμως, γεγονός που δεν αμφισβητείται από τους διαδίκους, ούτε από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτει το αντίθετο (άρθρα 495 παρ.1, 2, , 499, 511, 513 παρ.1β’, 516 παρ.1 και 517, 518 παρ.1 και 520 παρ.1 ΚΠολΔ). Εξάλλου, για το παραδεκτό της εφέσεως κατατέθηκε το με αριθμό ... e-παράβολο, ποσού 150,00 ευρώ, που προβλέπεται από τη διάταξη της 3ης παραγράφου του άρθρου 495 ΚΠολΔ, πριν την αντικατάστασή του με τα άρθρα 35 παρ.2 και 45 του Ν.4416/2016 (ΦΕΚ Α 240/22-12-2016) καθόσον η ένδικη έφεση ασκήθηκε στις 24-10-2018 μετά την πρόσθεση της παραγράφου 4 στο άρθρο 495 ΚΠΔ με το άρθρο 12 παρ.2 του Ν.4055/2012 με έναρξη ισχύος αυτής την 2-4-2012. Επομένως, η έφεση πρέπει να γίνει τυπικώς δεκτή και να εξεταστεί περαιτέρω, κατά την αυτή ως άνω (τακτική) διαδικασία, ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 533 παρ.1 ΚΠολΔ).
Η ενάγουσα και ήδη εκκαλούσα με την από 11-12-2016 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου .../15-2-2017 αγωγή της, που απηύθυνε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κιλκίς, ισχυρίστηκε ότι κατά το χρονικό διάστημα από 21 Μαρτίου μέχρι 19 Οκτωβρίου του έτους 2012 κατάρτισε με την εναγόμενη και την εταιρία με την επωνυμία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» και το διακριτικό τίτλο «...» διαδοχικές συμβάσεις πώλησης, το περιεχόμενο των οποίων εκτίθεται στο δικόγραφο της αγωγής και δυνάμει των οποίων παρέδωσε σε αυτές τα περιγραφόμενα αναλυτικά σ’ αυτήν (αγωγή) κατ’ είδος, ποσότητα και τιμή προϊόντα της δραστηριότητάς της, αντί συμφωνηθέντος τιμήματος καταβλητέου με μεταχρονολογημένες επιταγές εντός εκατόν είκοσι ημερών από την ημερομηνία παράδοσης κάθε επιμέρους ποσότητας, η οποία θα γινόταν στην έδρα της «...» ή της εναγόμενης κατ’ επιλογή τους. Ότι η εταιρία «...» προς μερική εξόφληση του τιμήματος των πωλήσεων εξέδωσε σε διαταγή της ενάγουσας και της παρέδωσεδέκα μεταχρονολογημένες επιταγές συνολικού ποσού 284.060,95 ευρώ, οι οποίες, παρότι εμφανίστηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα προς πληρωμή, δεν πληρώθηκαν από τις πληρώτριες Τράπεζες συνταχθείσης σχετικής βεβαίωςης στο σώμα αυτών από τους αρμόδιους υπαλλήλους των πληρωτριών. Ότι για την ικανοποίηση της απαίτησής της από τις παραπάνω επιταγές εκδόθηκε κατόπιν αίτησής της η με αριθμό 13.050/2013 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία έχει αποκτήσει ισχύ δεδικασμένου. Ότι έναντι της ίδιας οφειλής η «...» εξέδωσε σε διαταγή της ενάγουσας και της παρέδωσε ακόμη μία επιταγή ποσού 34.893,27 ευρώ, την οποία η ενάγουσα μεταβίβασε με οπισθογράφηση και η οποία, παρότι εμφανίστηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα προς πληρωμή, δεν πληρώθηκε από την πληρώτρια Τράπεζα, η ίδια δε (ενάγουσα) κατέβαλε το ποσό αυτής και την ανέλαβε καθιστάμενη δικαιούχος αναγωγής προς απόδοση. Ότι η εταιρία «...» υπέβαλε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης την υπ’ αριθμόν εκθέσεως κατάθεσης .../27-12-2012 αίτηση περί υπαγωγής της στο άρθρο 99 του ΠτΚ (διαδικασία εξυγίανσης), η οποία απορρίφθηκε με την υπ’ αριθμόν 6402/26-3-2013 απόφαση του παραπάνω Δικαστηρίου, που επικυρώθηκε από την υπ’ αριθμόν 2021/2013 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Ότι δυνάμει της υπ’ αριθμόν 17980/2014 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης η εταιρία «...» κηρύχθηκε σε κατάσταση πτώχευσης δεκτής γενομένης της από 16-7-2014 σχετικής αίτησής της στο ανωτέρω Δικαστήριο. Ότι η «...» και η εναγόμενη παρέλκυσαν σκόπιμα την κήρυξη σε πτώχευση της «...» προκειμένου να την κρατήσουν προσωρινά σε λειτουργία για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της εναγόμενης. Ότι η καταστατική δραστηριότητα της εναγόμενης και της εταιρίας «...», όπως αναλυτικά περιγράφονται στην αγωγή, είναι ίδια, το μετοχικό κεφάλαιο της εταιρίας «...» ανήκει στην εναγόμενη σε ποσοστό 99,99%, οι ανωτέρω εταιρίες έχουν την ίδια νομική εκπροσώπηση,πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος αμφοτέρων είναι το ίδιο πρόσωπο, ενώ το Διοικητικό Συμβούλιο αυτών αποτελείται από μέλη της ίδιας οικογένειας, έχουν κοινή εμπορική λειτουργία, κοινό τμήμα προμηθειών, κοινή διαχείριση, παρουσιάζουν ασυνήθιστη ανάμειξη δραστηριοτήτων και υπηρεσιών και σύγχυση περιουσίας με δεσπόζουσα κυριαρχία της εναγόμενης. Ότι, παρότι η εταιρία «...» βρισκόταν σε κατάσταση παύσης πληρωμών ήδη από τον Αύγουστο του έτους 2012, η εναγόμενη ζήτησε για τα προϊόντα που θα παραδίδονταν το μήνα Νοέμβριο 2012, ανεξάρτητα εάν η παράδοση θα γινόταν στην έδρα της «...» ή της εναγόμενης, να τιμολογηθεί η εναγόμενη και με επιταγές δικής της έκδοσης να πραγματοποιηθεί η πληρωμή του αντίστοιχου τιμήματος. Ότι ειδικότερα: (α) κατά το μήνα Νοέμβριο 2012 ενώ η παράδοση των προϊόντων και η τιμολόγηση του τιμήματος γινόταν στην εναγόμενη, η πληρωμή του τιμήματος της πώλησης γινόταν από την «...», (β) ενώ η παράδοση των προϊόντων γινόταν στην εναγόμενη, τα παραστατικά εκδίδονταν με φερόμενη πελάτη την «...», (γ) ενώ κατά το μήνα Δεκέμβριο 2012 η παράδοση των εμπορευμάτων ήταν προγραμματισμένη να γίνει στην έδρα της εναγόμενης και η πληρωμή του τιμήματος από την ίδια, ζητήθηκε η παράδοση των πωληθέντων να γίνει στην έδρα της «...». Περαιτέρω, η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι βάσει της θεωρίας της κάμψης της αυτοτέλειας της νομικής προσωπικότητας της εναγόμενης συνεπεία καταχρηστικής συμπεριφοράς της, η τελευταία δεν θα μπορούσε να επικαλεστεί αυτοτέλεια της νομικής προσωπικότητάς της έναντι αυτής, αφού η εναγόμενη όχι μόνο έλεγχε κυριαρχικά την «...», αλλά δολίως προκάλεσε ζημία στην ίδια (ενάγουσα), αφού γνώριζε ότι η υπογραφή των ενδίκων συμβάσεων με τις ανωτέρω μεθοδεύσεις ουσιαστικά δεν θα μπορούσε να επιφέρει συνέπειες έναντι αυτής, οπότε ανά πάσα στιγμή θα μπορούσε να αποφύγει την εκπλήρωση των υποχρεώσεων της, όπως και έπραξε και ότι τη ζημία της αυτή, εξαιτίας της καταχρηστικής συμπεριφοράς της, οφείλει ηεναγόμενη να ανορθώσει κατά τις διατάξεις περί αδικοπραξιών, αλλά και λόγω εικονικότητας της σύναψης των συμβάσεων στο πρόσωπο του αντισυμβαλλόμενου και, ειδικότερα, ότι αυτές συνήψθησαν εικονικά μεταξύ της ενάγουσας και της «...» ως παρένθετου προσώπου, ενώ πραγματική αντισυμβαλλόμενή της ήταν η εναγόμενη και, συνακόλουθα, η τελευταία οφείλει να της καταβάλει το ποσό των 318.954,22 ευρώ. Με βάση το ιστορικό αυτό ζήτησε μετά παραδεκτό περιορισμό του αιτήματος από καταψηφιστικό σε αναγνωριστικό, που έγινε με δήλωση στις προτάσεις (άρθρα 294, 295, 297 ΚΠολΔ) ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, να αναγνωριστεί ότι υποχρεούται η εναγόμενη, δεδομένου ότι όπως διαλαμβάνει στην αγωγή της, συντρέχει νόμιμος λόγος άρσης της αυτοτέλειας του νομικού προσώπου της εταιρίας με την επωνυμία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» και της εναγόμενης, με βάση τις περί αδικοπραξιών διατάξεις, λόγω του ότι η κατ' άρθρον 281 ΑΚ κατάχρηση του θεσμού της νομικής προσωπικότητας συνιστά αδικοπραξία, να της καταβάλει το ποσό των 318.954,22 ευρώ, ως αποζημίωση για τη ζημία που υπέστη εξαιτίας της αδικοπρακτικής συμπεριφοράς της, νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής και να καταδικαστεί η εναγομένη στα δικαστικά της έξοδα. Επί της αγωγής μετά από συζήτησή της, κατ’ αντιμωλία των διαδίκων, το ανωτέρω δικαστήριο εξέδωσε την υπ’ αριθ. 18/2018 οριστική του απόφαση, με την οποία απέρριψε αυτήν (αγωγή) ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη. Κατά της αποφάσεως αυτής, η ηττηθείσα ενάγουσα άσκησε την υπό κρίση έφεση, με την οποία και με τους διαλαμβανόμενους σ’ αυτήν λόγους, αναγόμενους σε εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων ζητεί να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη και να γίνει δεκτή η αγωγή της.
Επειδή, η εταιρεία ως σύνολο έννομων σχέσεων και καταστάσεων, που διέπονται από ορισμένο πλέγμα κανόνων δικαίου με τη μορφή αυτοτελούς ενότητας, υπηρετεί κοινωνικό σκοπό. Η χρησιμοποίηση της εταιρείας για την εξυπηρέτηση διαφορετικών σκοπών και μάλιστα αποδοκιμαζόμενων από την έννομη τάξη, συνιστά απαγορευμένη από το νόμο κατάχρηση του θεσμού της εταιρείας. Η καταχρηστική συμπεριφορά, που εκδηλώνεται ως κατάχρηση θεσμού, δεν ρυθμίζεται ειδικά από το νόμο. Πρέπει, όμως, να υπαχθεί και αυτή στη διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ και οι συνέπειες της να αντιμετωπισθούν σε αναλογία με τις συνέπειες της κατάχρησης δικαιώματος. Κατά την έννοια αυτή δεν συνιστά καταχρηστική συμπεριφορά μόνη η συγκέντρωση των περισσότερων ή και όλων των μετοχών ανώνυμης εταιρείας ή των μεριδίων εταιρείας περιορισμένης ευθύνης σε ένα μόνον πρόσωπο, ακόμη και αν αυτό είναι ο διευθύνων σύμβουλος ή ο διαχειριστής της εταιρείας και την ελέγχει έτσι τυπικά και ουσιαστικά, αφού αναγνωρίζεται από το δίκαιο η μονοπρόσωπη κεφαλαιουχική εταιρεία (ανώνυμη, ναυτική ή Ε.Π.Ε., βλ. άρθρο 1 παρ. 3 κ.ν. 2190/1920, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρ. 3 του ν. 3604/2007, 41 παρ. 2 ν. 959/1979, 43α ν. 3190/1955, που προστέθηκε με το άρθρο 2 του π.δ. 279/1993), η οποία και διατηρεί την οικονομική αυτοτέλεια του νομικού προσώπου της έναντι του φυσικού προσώπου, στο οποίο ανήκουν οι μετοχές ή τα μερίδιά της. Δεν συνιστά, επίσης, καταχρηστική συμπεριφορά η επιλογή μιας κεφαλαιουχικής εταιρείας για την άσκηση μέσω αυτής επιχειρηματικής δραστηριότητας από έναν ή περισσότερους επιχειρηματίες με σκοπό η εταιρεία να λειτουργήσει ως μηχανισμός απορρόφησης των τυχόν δυσμενών συνεπειών της επιχειρηματικής δραστηριότητάς τους, αφού το σκοπό ακριβώς αυτό προορίσθηκε να εξυπηρετεί η κεφαλαιουχική εταιρεία. Συνεπώς, δεν λειτουργούν αθέμιτα οι διάφοροι επιχειρηματίες που επιλέγουν κάποιον από τους προαναφερόμενους τύπους της κεφαλαιουχικής εταιρείας για να θωρακίσουν με τα πλεονεκτήματα, που αυτός προσφέρει, την επιχειρηματική δραστηριότητά τους, γι’ αυτό και δεν δικαιολογείται η ταύτισή τους με την εταιρεία και η μεταφορά στους ίδιους της ευθύνης που βαρύνει το νομικό πρόσωπο της εταιρείας. Περαιτέρω,δεν συνιστά καταχρηστική συμπεριφορά κατά την παραπάνω έννοια ούτε η ταύτιση των συμφερόντων της εταιρείας με αυτά του βασικού μετόχου ή εταίρου της ή η συστηματική από αυτούς παροχή εγγυήσεων υπέρ της εταιρείας, ούτε η εμφάνισή τους ως των ουσιαστικών φορέων της ασκούμενης από την εταιρεία επιχείρησης, αφού η εταιρεία εξυπηρετεί σε τελική ανάλυση τα συμφέροντα των προσώπων αυτών, τα οποία με την παροχή από μέρους τους εγγυήσεων για λογαριασμό της εταιρείας διασφαλίζουν αντίστοιχα και τα δικά τους συμφέροντα κατά θεμιτό ασφαλώς τρόπο, ενώ αλληλένδετη με την ιδιότητα του βασικού μετόχου ή εταίρου είναι η εμφάνιση των προσώπων αυτών ως των ουσιαστικών φορέων της επιχειρηματικής εταιρικής δράσης. Σε όλες, λοιπόν, τις περιπτώσεις αυτές, που δεν διαπιστώνεται κατάχρηση κατά τη λειτουργία του εταιρικού θεσμού, διατηρείται αναλλοίωτη και η αυτοτέλεια της εταιρείας ως νομικού προσώπου. Όμως, η αρχή αυτή της οικονομικής αυτοτέλειας και ευθύνης του νομικού προσώπου της εταιρείας έναντι των μετόχων ή των εταίρων της υποχωρεί όταν η επίκληση της διαφορετικής προσωπικότητάς της χρησιμεύει για να νομιμοποιηθεί αποτέλεσμα αντίθετο προς τους κανόνες της καλής πίστης, δηλαδή όταν οι πράξεις της εταιρείας είναι στην πραγματικότητα πράξεις του κυρίαρχου μετόχου ή εταίρου της που σκόπιμα παραλλάσσονται ή αντιστρόφως όταν οι πράξεις του φυσικού προσώπου συνέχονται με την εταιρεία από την οποία αθέμιτα επιχειρείται να αποκοπούν. Η μορφή αυτή κατάχρησης του θεσμού της εταιρείας εκδηλώνεται κυρίως στις περιπτώσεις που ο κυρίαρχος μέτοχος ή εταίρος χρησιμοποιεί τη νομική προσωπικότητα της εταιρείας για να καταστρατηγήσει το νόμο (λ.χ. να παρακάμψει απαγόρευση που τον δεσμεύει ως φυσικό πρόσωπο) ή για να προκαλέσει με δόλο ζημία σε τρίτο (οπότε θα ανακύπτει και αδικοπρακτική ευθύνη του) ή για να αποφευχθεί η εκπλήρωση είτε εταιρικών είτε ατομικών υποχρεώσεών του, που δημιουργήθηκαν καθ’ υπέρβαση των πραγματικών εταιρικών ή ατομικών δυνατοτήτωντου, κριτήρια δε ενδεικτικά μιας τέτοιας κατάχρησης είναι προπάντων η ανεπαρκής χρηματοδότηση της εταιρείας και η σύγχυση της εταιρικής με την ατομική περιουσία του, αφού εξαιτίας μεν της ελλιπούς χρηματοδότησης ο επιχειρηματίας μεταφέρει αθέμιτα στους δανειστές της εταιρείας τους κινδύνους από τη δική του στην ουσία επιχειρηματική δραστηριότητα, ενώ αθέμιτα και στην περίπτωση της σύγχυσης των περιουσιών χρησιμοποιεί την εταιρική περιουσία για τις δικές του δραστηριότητες ή αντιστρόφως επωφελείται η εταιρεία σε βάρος των ατομικών του δανειστών. Ασφαλώς καταχρηστική είναι και η συμπεριφορά του βασικού μετόχου ή εταίρου που συναλλάσσεται με παρένθετο πρόσωπο την εταιρεία, όταν η εταιρεία δεν έχει εταιρική οργάνωση ή δεν έχει αναπτύξει επιχειρηματική δράση και είναι αυτός στην ουσία που συναλλάσσεται υπό την εταιρική επωνυμία για δικό του όφελος. Σε όλες αυτές τις περιπτώσειςως κύρωση επιβαλλόμενη προς αποφυγή της κατάχρησης προσήκει ηάρση ή η κάμψητης νομικής προσωπικότητας της εταιρείας ή κατ' άλλη έκφραση η διείσδυση στο υπόστρωμά της και η επέκταση από την εταιρεία στους μετόχους ή εταίρους των συνεπειών που την αφορούν ή αντιστρόφως η επέκταση των αντίστοιχων συνεπειών από τους μετόχους ή εταίρους στην εταιρεία, ιδιαίτερα όταν οι τρίτοι, που συμβλήθηκαν με την εταιρεία ή το βασικό μέτοχο ή εταίρο της, οδηγήθηκαν στη συγκεκριμένη συναλλαγή εξαιτίας της εμφανιζόμενης σε αυτούς παραλλαγμένης κατάστασης. Σε κάθε πάντως περίπτωση η άρση της αυτοτέλειας του νομικού προσώπου είναι προσωρινή και περιορισμένη, δηλαδή δεν καταλύεται η ίδια η νομική προσωπικότητα της εταιρείας, αλλά παραμερίζεται μόνο για τη συγκεκριμένη συναλλαγή η περιουσιακή αυτοτέλειά της, με την έννοια ότι η εταιρεία ή αναλόγως ο βασικός μέτοχος ή εταίρος της παραμένουν οφειλέτες, που ευθύνονται πλέον από κοινού και εις ολόκληρο (άρθρο 481 ΑΚ) για τις ζημιογόνες συνέπειες (άρθρο 926 ΑΚ) της συναλλαγής τους, δηλαδή δημιουργείται ένας πρόσθετος οφειλέτης, στον οποίο επεκτείνονται (διαχέονται) οι συνέπειες αυτές με κατεύθυνση είτε από την εταιρεία προς το βασικό μέτοχο ή εταίρο είτε με αντίστροφη κατεύθυνση. Με διαφορετική, άλλωστε, εκδοχή, δηλαδή αν αποκλεισθεί η ευθύνη της εταιρείας ή αναλόγως του βασικού μετόχου ή εταίρου της και γίνει δεκτή η ευθύνη του ενός μόνον από αυτούς, θα υφίσταται το νομικό παράδοξο να διατηρείται μεν για την εταιρεία ή το βασικό μέτοχο ή εταίρο ο ενοχικός δεσμός από τη συναλλαγή τους, να μην αναδύονται, όμως, γι’ αυτούς έννομες συνέπειες και, μάλιστα, στην περίπτωση αυτή θα μπορούν να επικαλεσθούν τη μεταφορά (μετακύλιση) των συνεπειών από την εταιρεία στο βασικό μέτοχο ή εταίρο της ή αντιστρόφως από το μέτοχο αυτό ή εταίρο στην εταιρεία και τον αποκλεισμό έτσι της ευθύνης του άλλου, όχι μόνον οι αντισυμβαλλόμενοι, αλλά και τρίτα πρόσωπα ως προς τη συγκεκριμένη συναλλαγή, μολονότι η κάμψη της νομικής προσωπικότητας δεν προϋποθέτει διαπλαστική δήλωση του ενδιαφερομένου, αλλά ως έννομη κατάσταση, που συνεπάγεται αντίστοιχες έννομες συνέπειες, προκύπτει αυτοδικαίως, εφόσον υπάρξει κατάχρηση της νομικής προσωπικότητας της εταιρείας (ΟλΑΠ 2/2013 ΔΕΕ 2013.321). Ενόψει των ανωτέρω για την άρση της αυτοτέλειας του νομικού προσώπου - κεφαλαιουχικής εταιρίας δεν αρκεί απλώς η μονομετοχική ιδιότητα, ούτε η ιδιότητα του φυσικού προσώπου (που είναι ο μοναδικός μέτοχος ή ο κάτοχος του μεγαλύτερου μέρους των μετοχών) ως διαχειριστή, αλλά ούτε και το γεγονός ότι από τη συμμετοχή του φυσικού αυτού προσώπου στην εταιρία εξαρτάται η ύπαρξη ή η εξακολούθηση αυτής, αλλά απαιτείται η συνδρομή συγκεκριμένων πραγματικών περιστατικών, τα οποία καταδεικνύουν βούληση καταστρατήγησης των διατάξεων που αφορούν στα νομικά πρόσωπα (ΕφΠειρ 473/2011 ΔΕΕ 2012.661, ΕφΠειρ 567/2008 ΔΕΕ 2010.792). Στις περιπτώσεις άρσης της αυτοτέλειας του νομικού προσώπου, όπου κατ’ εφαρμογή ειδικού κανόνα δίκαιου, όπως στην περίπτωση της ευθύνης του μοναδικού εταίρου ΕΠΕ για χρέη της τελευταίας σε περίπτωση αφερεγγυότητάςτης (άρθρο 42 παρ. 2 Ν 3190/1955), της μη έγκαιρης υποβολής αιτήσεως για πτώχευση ΑΕ, καθώς και της πρόκλησης από δόλο ή βαριάς αμέλειας πτώχευσης της ΑΕ (άρθρο 98 του Ν 3588/2007) ή γενικής ρήτρας, όπως η καλή πίστη (ΑΚ 281, 288), παρακάμπτεται η χωριστή προσωπικότητα του νομικού προσώπου, ως έννομη συνέπεια κανόνα δικαίου. Οι περιπτώσεις άρσης της αυτοτέλειας του νομικού προσώπου κυρίως των κεφαλαιουχικών εταιριών μπορούν να διακριθούν σε δύο κατηγορίες: (α) σε εκείνες όπου η αρχή του χωρισμού κάμπτεται προς όφελος τρίτων (εχθρική άρση), δηλαδή των δανειστών του νομικού προσώπου, με αποτέλεσμα την ευθύνη των εταίρων για χρέη της εταιρίας και (β) εκείνες όπου η αρχή του χωρισμού κάμπτεται προς όφελος των μελών του νομικού προσώπου, με αποτέλεσμα την επέλευση ευμενών ή τη μη επέλευση δυσμενών για αυτά συνεπειών, που θα επέβαλε κανονικά ο σεβασμός της αρχής της νομικής προσωπικότητας. Ειδικότερα, ή «εχθρική άρση» της νομικής προσωπικότητας του νομικού προσώπου, προς όφελος των δανειστών του μπορεί να επέλθει ως αποτέλεσμα της κατάχρησης από τους εταίρους της νομικής προσωπικότητας της εταιρίας. Τέτοια κατάχρηση θεωρείται ότι υπάρχει όταν οι εταίροι χρησιμοποιούν το νομικό πρόσωπο της εταιρίας ως προκάλυμμα για να ασκούν δραστηριότητα, με την οποία καταστρατηγείται ο νόμος ή αποφεύγεται η εκπλήρωση υποχρεώσεων ή προκαλείται δόλια ζημία σε τρίτους, χωρίς να καθίστανται υπεύθυνοι γι’ αυτήν τους τη δραστηριότητα. Για την περίπτωση της μη εκπλήρωσης υποχρεώσεων κριτήρια είναι, ενδεικτικώς, (α) η ανεπαρκής χρηματοδότηση της εταιρίας, (β) η σύγχυση ατομικής και εταιρικής περιουσίας, (γ) το μέγεθος της οικονομικής συμμετοχής του εταίρου, (δ) η εικονικότητα του νομικού προσώπου ή η έλλειψη συναλλακτικής οργάνωσης και δράσης και (ε) η συνολική συμπεριφορά του φυσικού προσώπου, όταν δρα προς τα έξω αγνοώντας την ύπαρξη της εταιρίας ή δηλώνοντας ατομικά την εμπορική του ιδιότητα ή παρέχοντας προσωπικές εγγυήσεις γιαλογαριασμό της εταιρίας. Ως κύρωση, επιβαλλόμενη προς αποφυγή της καταχρήσεως, προβάλλει η άρση ή η κάμψη της νομικής προσωπικότητας της εταιρίας, υπό την έννοια ότι έναντι του τρίτου δανειστή ευθύνονται εις ολόκληρον τόσο το ίδιο το αντισυμβαλλόμενο νομικό πρόσωπο, όσο και το κυρίαρχο μέλος του (ΑΠ Ολ 2/2013, ΑΠ 149/2013 δημ. στην τ.ν.π. ΝΟΜΟΣ). Ενόψει των ανωτέρω, σε άρση της αυτοτέλειας του νομικού προσώπου είναι δυνατόν να οδηγήσει (α) η χρήση του νομικού προσώπου ως παρένθετου. Σκοπός εν προκειμένω είναι ο αποκλεισμός της καταστρατηγήσεως του νόμου και η προστασία του αντισυμβαλλόμενου του παρένθετου. Ωστόσο, για να υπάρξει καταστρατήγηση, πρέπει ο αντισυμβαλλόμενος να οδηγήθηκε στη συγκεκριμένη συναλλαγή εξαιτίας της φαινόμενης καταστάσεως, στην οποία (συναλλαγή) δεν θα προέβαινε, εάν γνώριζε την πραγματικότητα (ΑΠ 101/1990 ΕΕμπΔ 1990.483, ΑΠ 623/1970 ΝοΒ 19.309), (β) η ύπαρξη κυρίου μετόχου, κριτήριο, ωστόσο, που δεν είναι από μόνο του αρκετό για την κατάφαση της ευθύνης του για τα χρέη της εταιρείας (ΟλΑΠ 17/1994 ΕλλΔνη 35.1263, ΕφΑΘ 924/1998 ΕλλΔνη 40.406) και (γ) η κατάχρηση θεσμού, δηλαδή η περίπτωση όπου η επιμονή στην αρχή του χωρισμού θα κατέληγε σε αποτελέσματα δύσκολα αποδεκτά από το δίκαιο. Κατάχρηση θεσμού, βεβαίως, δεν ρυθμίζει το Ελληνικό Δίκαιο, πλην όμως γίνεται δεκτό ότι οι συνέπειές της είναι ανάλογες της καταχρήσεως δικαιώματος (άρθρ. 281 ΑΚ. Σπυριδάκης, Γενικές Αρχές, σελ. 148 επ., Ν. Παπαντωνίου, Γενικές Αρχές, παρ. 144), κατάχρηση δε υπάρχει, είτε όταν ο κυρίαρχος εταίρος χρησιμοποιεί τη νομική προσωπικότητα για καταστρατήγηση του νόμου ή για να προκαλέσει δολίως ζημία σε τρίτο ή για να αποφύγει την εκπλήρωση των υποχρεώσεών του.
Στην προκειμένη περίπτωση, από τις περιλαμβανόμενες στη με αριθμό .../19-5-2017 πράξη του συμβολαιογράφου Πατρών ... τρεις (3) ένορκες βεβαιώσεις των Γ. Γ. του Ν., Ε. Β. του Φ. και Χ. Κ. του Α., την οποία προσκομίζει με επίκληση η ενάγουσα, με επιμέλεια της οποίας δόθηκαν μετά από νόμιμη κλήτευση της αντιδίκου της πριν από τουλάχιστον δύο (2) εργάσιμες ημέρες (άρθρο 422 παρ. 1 ΚΠολΔ, βλ. την έκθεση επίδοσης υπ’ αριθμόν .../16-5-2017 του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Θεσσαλονίκης με έδρα το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης ..., που προσκομίζει με επίκληση η ενάγουσα), καθώς και τις περιλαμβανόμενες στη με αριθμό .../24-5-2017 πράξη του συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης ... δύο (2) ένορκες βεβαιώσεις των Ε. Κ. του Γ. και Κ. Δ. του Α., που προσκομίζει με επίκληση η εναγόμενη, με επιμέλεια της οποίας δόθηκαν μετά από νόμιμη κλήτευση της αντιδίκου της πριν από τουλάχιστον δύο (2) εργάσιμες ημέρες (άρθρο 422 παρ. 1 ΚΠολΔ, βλ. την έκθεση επίδοσης υπ’ αριθμόν .../16-5-2017 της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Θεσσαλονίκης διορισμένης στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης ..., που προσκομίζει με επίκληση η εναγόμενη), καθώς και όλων ανεξαιρέτως των εγγράφων, που επικαλούνται και προσκόμισαν οι διάδικοι, έστω και για πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου (άρθρο 529 ΚΠολΔ) και από όσα ρητώς ή εμμέσως συνομολογούνται από τους διαδίκους με τις έγγραφες προτάσεις τους (άρθρα 261 και 352 ΚΠολΔ), σε συνδυασμό με τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής, τα οποία το Δικαστήριο λαμβάνει υπ’ όψιν αυτεπαγγέλτως (άρθρο 336 παρ.4 ΚΠολΔ, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά αναφορικά με τα κεφάλαια της εκκαλουμένης, που προσβάλλονται με την έφεση: Η ενάγουσα εταιρία δραστηριοποιείται στην παραγωγή φυτικών λιπών για τη βιομηχανία τροφίμων και στην παραγωγή πρώτων υλών για την αγορά αρτοποιίας. Στο πλαίσιο της εμπορικής της δραστηριότητας συνεργάστηκε και κατά την περίοδο 2012 - 2013 μετην εταιρία με την επωνυμία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.», εταιρία παραγωγής και διάθεσης γαλακτοκομικών προϊόντων και την εναγομένη, εταιρία παραγωγής και διάθεσης τυροκομικών προϊόντων, για την προμήθεια σε αυτές φοινικέλαιου και φοινικοπυρηνέλαιου. Για τη συνεργασία τους αυτή καταρτίστηκαν μεταξύ της ενάγουσας αφενός και της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» και της εναγόμενης αφετέρου τριμερείς εμπορικές συμβάσεις και, συγκεκριμένα: (α) η από 21-3-2012 και με αριθμό ... εμπορική συμφωνία, δυνάμει της οποίας η ενάγουσα θα πωλούσε και θα παρέδιδε στην εναγόμενη και στην εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» ποσότητα 150 μετρικών τόνων φοινικοπυρηνέλαιου ραφινέ, η τιμή του ορίστηκε στα 1.480,00 ευρώ ανά μετρικό τόνο και η παράδοση θα γινόταν είτε στην έδρα της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» είτε στην έδρα της εναγόμενης, κατ’ επιλογή τους, η δε πληρωμή θα γινόταν με μεταχρονολογημένες επιταγές κατά 120 ημέρες από την ημερομηνία κάθε παράδοσης, (β) η από 21-3-2012 και με αριθμό ... εμπορική συμφωνία, δυνάμει της οποίας η ενάγουσα θα πωλούσε και θα παρέδιδε στην εναγόμενη και στην εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» ποσότητα 300 μετρικών τόνων φοινικέλαιου ραφινέ, η τιμή του ορίστηκε στα 1.140,00 ευρώ ανά μετρικό τόνο, ενώ κατά τα λοιπά συμφωνήθηκαν οι ίδιοι ως άνω όροι παράδοσης και πληρωμής, (γ) η από 19-10-2012 και με αριθμό ... εμπορική συμφωνία, δυνάμει της οποίας η ενάγουσα θα πωλούσε και θα παρέδιδε στην εναγόμενη και στην εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» ποσότητα 200 μετρικών τόνων φοινικοπυρηνέλαιου ραφινέ, σε συσκευασία χύμα, η τιμή του ορίστηκε στα 1.000,00 ευρώ ανά μετρικό τόνο, ενώ κατά τα λοιπά συμφωνήθηκαν οι ίδιοι ως άνω όροι παράδοσης και πληρωμής και (δ) η από 19-10-2012 και με αριθμό ... εμπορική συμφωνία, δυνάμει της οποίας η ενάγουσα θα πωλούσε και θα παρέδιδε στην εναγόμενη και στην «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» ποσότητα 200 μετρικών τόνωνφοινικέλαιου ραφινέ, η τιμή του ορίστηκε στα 900,00 ευρώ ανά μετρικό τόνο, ενώ κατά τα λοιπά συμφωνήθηκαν οι ίδιοι ως άνω όροι παράδοσης και πληρωμής. Το συνολικό τίμημα των πωλήσεων ανήλθε στο ποσό των (222.000,00 + 342.000,00 + 200.000,00 + 180.000,00) 602.342,00 ευρώ, η δε ενάγουσα εκπλήρωσε τις απορρέουσες από τις ανωτέρω συμβάσεις υποχρεώσεις της. Η εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» σε μερική εξόφληση του συνολικού τιμήματος των προς αυτή πωλήσεων στο πλαίσιο των ανωτέρω συμβάσεων εξέδωσε στις 16-1-2013, 13-3-2013, 15-3-2013, 10-3-2013, 20-3-2013, 22-3-2013, 28-3-2013, 27-12-2012, 7-3-2013 και 20-12-2012 σε διαταγή της ενάγουσας τις υπ’ αριθμούς ... μεταχρονολογημένες τραπεζικές επιταγές, ποσού 32.138,10 ευρώ, 27.675,00 ευρώ, 27.675,00 ευρώ, 28.020,00 ευρώ, 28.020.00ευρώ, 24.860,00 ευρώ, 27.675,00 ευρώ, 27.898,12 ευρώ,24.860.00 ευρώ και 35.239,73 ευρώ και συνολικού ποσού 284.060,95 ευρώ, πληρωτέες από την ... Τράπεζα της Ελλάδος, οι οποίες, παρότι εμφανίστηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα προς πληρωμή, δεν πληρώθηκαν από την πληρώτρια Τράπεζα συνταχθείσης σχετικής βεβαίωςης στο σώμα αυτών από τους αρμόδιους υπαλλήλους της πληρώτριας. Για την ικανοποίηση της απαίτησή της από τις παραπάνω επιταγές εκδόθηκε κατόπιν αίτησης της ενάγουσας η με αριθμό 13.050/2013 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία έχει αποκτήσει ισχύ δεδικασμένου και με την οποία υποχρεώθηκε η εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» να πληρώσει στην ενάγουσα το ποσό των 284.060,95 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την ημερομηνία εμφάνισης κάθε επιταγής προς πληρωμή μέχρι την ολοσχερή εξόφληση. Έναντι της ίδιας οφειλής η εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» εξέδωσε σε διαταγή της ενάγουσας στις 11-1-2013 και της παρέδωσε και την υπ’ αριθμόν ... τραπεζική επιταγή, ποσού 34.893,27 ευρώ, πληρωτέα από την ... Τράπεζα της Ελλάδος, την οποία η ενάγουσα μεταβίβασε περαιτέρω με οπισθογράφηση και η οποία, παρότι εμφανίστηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα προς πληρωμή, δεν πληρώθηκε από την πληρώτρια Τράπεζα. Εν συνεχεία η ενάγουσα κατέβαλε το ποσό αυτής στη νόμιμη κομίστριά και την ανέλαβε καθιστάμενη δικαιούχος αναγωγής προς απόδοση ενώ, δυνάμει της υπ’ αριθμόν .../2013 κατασχετήριας έκθεσης ακίνητης περιουσίας του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ... επιβλήθηκε με επίσπευση της ενάγουσας αναγκαστική κατάσχεση επί των περιγραφομένων στην ανωτέρω έκθεση ακινήτων της «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.». Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι το έτος 1950 ιδρύθηκε η δευτεροβάθμια αγροτική συνδικαλιστική οργάνωση με την επωνυμία «Ένωση Αγροτικών, Γαλακτοκομικών και Αγελαδοτροφικών Συνεταιρισμών Θεσσαλονίκης - ο ... - Βιομηχανία Γάλακτος ... Συν.ΠΕ.» και διακριτικό τίτλο «ΕΑΣΘ - ... Συν.ΠΕ», υπήρξε δε για πολλές δεκαετίες η μεγαλύτερη συνεταιριστική επιχείρηση και η πρώτη βιομηχανία παστερίωσης και εμφιάλωσης γάλακτος στη Βόρεια Ελλάδα. Λόγω οικονομικών προβλημάτων που προέκυψαν κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της τέθηκε με την υπ’ αριθμόν 3386/6-12-1999 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης σε καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης διεπόμενη από τις διατάξεις του άρθρου 46α του ν. 1892/1990. Κατά τη διενέργεια πλειοδοτικού διαγωνισμού, που προκλήθηκε από την έχουσα απαιτήσεις άνω του 85% επί του συνόλου των κατ’ αυτής απαιτήσεων βασική πιστώτριά της, Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος, η τελευταία εξαγόρασε το ενεργητικό της ως άνω δευτεροβάθμιας αγροτικής συνεταιριστικής οργάνωσης συστήνοντας την αγοράστρια ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» αντί τιμήματος 33.000.000 δραχμών δυνάμει του υπ’ αριθμόν .../28-9-2001 συμβολαίου της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης .... Τον Ιούνιο του έτους 2003 μετά από τη διενέργειανέων διαγωνισμών η ανωτέρω εταιρία αγοράστηκε απαλλαγμένη χρεών από την εναγόμενη ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία «... Ανώνυμη Εταιρία - Ελληνική Βιομηχανία Γάλακτος» και το διακριτικό τίτλο «... Α.Ε.», η δε αγορά αφορούσε στο 99,99% του μετοχικού κεφαλαίου της «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.». Έκτοτε η νομική εκπροσώπηση των δύο εταιριών υπήρξε κοινή με το Ν. Κ. του Δ. να έχει την ιδιότητα του Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου σε αμφότερες τις εταιρίες. Το Διοικητικό Συμβούλιο της «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» αποτελείτο από τους Ν. Κ. του Δ., Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο, Α. Κ. του Δ., Αντιπρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου, Μ. Κ. του Ν., Κ. Δ. του Α. και Χ. Κ. του Γ., μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου. Το Διοικητικό Συμβούλιο της «... Α.Ε.» αποτελείται από τους Ν. Κ. του Δ., Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο, Η. Κ. του Δ., Α’ Αντιπρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου, Α. Κ. του Δ., Β’ Αντιπρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου, Φ. Κ. του Ν. και Μ. Κ. του Ν., μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου. Καταστατικός σκοπός της ανώνυμης εμπορικής κατά το τυπικό κριτήριο εταιρίας (άρθρο 1 παρ. 2 του ν. 2190/1920) «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» είναι: (α) η παραγωγή, αγορά, εκμετάλλευση και διάθεση γαλακτοκομικών, κτηνοτροφικών και αγροτικών γενικά προϊόντων, (β) η βιομηχανική επεξεργασία και διάθεση στην αγορά γάλακτος και των παραγώγων αυτού, καθώς και συναφών ή παρεμφερών προϊόντων, (γ) η παραγωγή και εμπορία παγωτών, χυμών, φρούτων και κάθε είδους τροφίμων και ποτών, (δ) η εκτροφή, παραγωγή και εμπορία ζώων, (ε) η εισαγωγή και εξαγωγή των παραπάνω προϊόντων και η αντιπροσώπευση οίκων εξωτερικού σχετικά με τα προϊόντα αυτά και (στ) η άσκηση κάθε άλλης δραστηριότητας ή επιχείρησης επωφελούς για τον παραπάνω σκοπό της εταιρίας ή την αύξηση της περιουσίαςτης. Καταστατικός σκοπός της εναγόμενης εκ του νόμου εμπορικής εταιρίας είναι η βιομηχανική επεξεργασία και εμπορία γάλακτος, των παραγώγων, συναφών ή παρεμφερών ειδών αυτού, η παραγωγή και εμπορία τυροκομικών προϊόντων καθώς και κάθε είδους τροφίμων και ποτών, η αντιπροσώπευση οίκων εσωτερικού και εξωτερικού που παράγουν ή εμπορεύονται τα παραπάνω, η παραγωγή γάλακτος πρωτογενώς, αλλά και η παραγωγή άλλων προϊόντων του πρωτογενούς τομέα. Μετά την εξαγορά οι ανωτέρω εταιρίες διαχώρισαν την επιχειρηματική τους δραστηριότητα, η εναγόμενη σταμάτησε την παραγωγή γιαούρτης μεταφέροντας όλο τον μηχανολογικό εξοπλισμό παραγωγής που διέθετε στην εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.», η οποία συνέχισε να παράγει μόνο γαλακτοκομικά προϊόντα, η δε εναγόμενη παρήγαγε έκτοτε μόνο τυροκομικά προϊόντα. Από το έτος 1993 η εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» λειτουργούσε την επιχείρησή της σε ιδιόκτητο ακίνητο στο Λαγκαδά Θεσσαλονίκης, όπου βρίσκονταν οι εγκαταστάσεις των μονάδων παραγωγής, αποθήκευσης και διάθεσης των παραγόμενων από αυτή προϊόντων, κατά το έτος 2012 απασχολούσε 376 άτομα και διέθετε μεγάλο δίκτυο συνεργατών ανά την επικράτεια για τη διανομή των προϊόντων της. Παρά το γεγονός ότι, όταν η εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» αγοράστηκε από την εναγόμενη τον Ιούνιο του έτους 2003 η οικονομική της κατάσταση ήταν καλή, χαρακτηριζόμενη από απουσία χρεών, αναγνωρισιμότητα του σήματός της και υποστήριξη του καταναλωτικού κοινού, στην πορεία των ετών, όπως αποτυπώνεται λογιστικά, χειροτέρευσε, καθώς ουδέποτε εμφάνισε κερδοφορία, παρά το μεγάλο κύκλο εργασιών που κατέγραφε. Από τον Αύγουστο του έτους 2012 άρχισε να μην ανταποκρίνεται στις οικονομικές της υποχρεώσεις προς τους γαλακτοπαραγωγούς, οι οποίοι αποτελούσαν τους προμηθευτές της σε πρώτη ύλη. Ενώ αυτοί συνέχισαν να την προμηθεύουν με γάλα, η εταιρία σταμάτησε να τους εξοφλεί και είχε ήδη αρχίσει να διαφαίνεται η αδυναμία της ναείναι συνεπής στην καταβολή μισθών. Ενόψει της κατάστασης αυτής η εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.», η εναγόμενη και ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος αυτών κατέθεσαν ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης τη με αριθμό έκθεσης κατάθεσης .../27-12-2012 αίτηση υπαγωγής της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» στο άρθρο 99 ΠτΚ (αίτηση εξυγίανσης). Κατά το χρόνο εκείνο η οφειλή της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» στην εναγόμενη και κατ’ ουσίαν ιδιοκτήτρια αυτής ανερχόταν στο ποσό των 13.561.933,38 ευρώ, ενώ, από τις 10-3-2013 η εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» έπαυσε την παραγωγική της δραστηριότητα. Η παραπάνω αίτηση απορρίφθηκε με την υπ’ αριθμόν 6402/2013 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης (διαδικασία εκούσιας δικαιοδοσίας), η οποία δέχθηκε ότι η εταιρία κατά το τελευταίο πριν τη συζήτηση της αίτησης χρονικό διάστημα τελούσε σε ιδιότυπη κατάσταση παύσης πληρωμών, χωρίς αυτό να δικαιολογείται από τις περιστάσεις και να υπαγορεύεται από τις ανάγκες της ίδιας, προκειμένου να εξυπηρετήσει ίδια συμφέροντα και τα συμφέροντα της εναγόμενης κυρίας μετόχου της, έβρισκε νέους προμηθευτές γάλακτος, προέβαινε σε πληρωμές τρεχόντων χρεών στους προμηθευτές ειδών συσκευασίας και καυσίμων, καθώς και σε μερικές καταβολές έναντι των δεδουλευμένων των εργαζομένων σε αυτή διασφαλίζοντας τη συνέχιση της παραγωγικής της δραστηριότητας, ενώ πάγωνε τις οφειλές παρελθόντων ετών προς προμηθευτές και τρίτους και, τελικά, ότι η εταιρία χρησιμοποιούσε τη διαδικασία εξυγίανσης ως μοχλό πίεσης έναντι των πιστωτών της εμφανίζοντας εκ προοιμίου δεδομένη τη σύμπραξη στη συμφωνία εξυγίανσης της μοναδικής ενέγγυας πιστώτριάς της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος (ATE), αλλά και της κυριότερης ανέγγυας πιστώτριάς της εναγόμενης, οι οποίες της διασφαλίζουν εν δυνάμει την απαιτούμενη εκ του νόμου πλειοψηφία για την υλοποίηση συμφωνίας εξυγίανσης με περιορισμό των οφειλών προς τους λοιπούς ανέγγυους προμηθευτές και τρίτουςκατά 85%. Η παραπάνω απόφαση επικυρώθηκε με την υπ’ αριθμόν 2021/2013 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Ακολούθως, η εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» άσκησε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης την από 16-7-2014 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης .../2014 αίτηση, με την οποία ζητούσε να κηρυχθεί σε κατάσταση πτώχευσης. Επί της αίτησης εκδόθηκε η υπ’ αριθμόν 17980/2014 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης (διαδικασία εκούσιας δικαιοδοσίας) με την οποία η ανωτέρω εταιρία κηρύχθηκε σε κατάσταση πτώχευσης και ορίστηκε ημέρα παύση πληρωμών η 27η-10-2012. Σύμφωνα με τις παραδοχές της απόφασης αυτής η εταιρία από τα τέλη Αυγούστου του 2012 δεν είχε οικονομική ρευστότητα, είχε περιέλθει σε μόνιμη και γενική αδυναμία να αντιμετωπίσει τα ληξιπρόθεσμα και απαιτητά εμπορικά χρέη της, δηλαδή σε κατάσταση παύσης πληρωμών, με αποτέλεσμα να κλονισθεί ανεπανόρθωτα η εμπορική της πίστη. Οι παραδοχές των ως άνω αποφάσεων αναφέρονται ως προς μεν την πρώτη (υπ’ αριθ. 2021/2013 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου) στην αξιολόγηση η μη των προϋποθέσεων για υπαγωγή της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» στην προπτωχευτική διαδικασία του άρθρου 99 ΠτΚ, ως προς δε τη δεύτερη (υπ’ αριθ. 17980/2014 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης) στη διερεύνηση των προϋποθέσεων κηρύξεως πτωχεύσεως της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.», του πραγματικού χρόνου παύσης πληρωμών αυτής καθώς και στον καθορισμό της ύποπτης περιόδου και συνεπώς δεν έχουν ισχύ δεδικασμένου στην παρούσα ένδικη διαφορά (άρσεως αυτοτέλειας νομικού προσώπου), ελλείψει ταυτότητας διαδίκων, αντικειμένου της δίκης και αυτής ιστορικής και νομικής αιτίας (ΑΠ 108/2019 δημ. στην τ.ν.π. ΝΟΜΟΣ), απορριπτομένου ως αβασίμου του σχετικού τρίτου λόγου της εφέσεως, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι η εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» και η εναγόμενη αποτελούν ξεχωριστές και αυτοτελείς νομικές οντότητες, ηκαθεμιά έχει το δικό της οργανόγραμμα, που περιλαμβάνει τμήματα που ξεκινούν από τη συλλογή γάλακτος, την παραγωγή των προϊόντων, το δίκτυο διανομής και διάθεσης, καθώς και τις αυτοτελείς διοικητικές υπηρεσίες, το δικό τους λογιστικό σύστημα και λογισμικό πρόγραμμα παρακολούθησης των συναλλαγών που λαμβάνουν χώρα στο πλαίσιο της άσκησης της επιχειρηματικής τους δραστηριότητας, ετοιμάζουν και δημοσιεύουν ξεχωριστά οικονομικές καταστάσεις. Μεταξύ τους υφίσταται σχέση μητρικής - θυγατρικής εταιρίας, η οποία συνεπάγεται κάποιες νομικές υποχρεώσεις, όπως η υποχρέωση δημοσίευσης ενοποιημένων οικονομικών καταστάσεων της εναγόμενης, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται η εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» και φορολογικές υποχρεώσεις, όπως υποβολή πίνακα ενδοομιλικών συναλλαγών από κάθε εταιρία ξεχωριστά, οι οποίες έχουν τηρηθεί. Έχουν διακριτή περιουσιακή κατάσταση, με πάγιο εξοπλισμό, που παρακολουθείται στο μητρώο παγίων κάθε εταιρίας, με αποθέματα που παρακολουθούνται στο ισοζύγιο αποθήκης κάθε εταιρίας, με απαιτήσεις από πελάτες και γραμμάτια - επιταγές εισπρακτέα, που παρακολουθούνται διακεκριμένα και αναλυτικά σε ισοζύγια πελατών και ληξάρια αξιογράφων σε κάθε εταιρία. Επίσης, υπάρχει διακριτή καταχώρηση και παρουσίαση των υποχρεώσεων κάθε εταιρίας στο ισοζύγιο γενικής λογιστικής και στις δημοσιευμένες οικονομικές καταστάσεις. Σε ολόκληρη την υπό εξέταση περίοδο και μέχρι την κήρυξη της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» σε κατάσταση πτώχευσης (διαχειριστικές περίοδοι 2007 - 2014), όπως προκύπτει από τα λογιστικά βιβλία, η εναγόμενη στήριξε οικονομικά την εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» είτε άμεσα με τρεις αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, συνολικού ύψους 12.000.000,00 ευρώ κατά τα έτη 2006, 2009 και 2011 δυνάμει των από 24-6-2006, 8-1-2009 και 30-6-2011 αποφάσεων της Γενικής Συνέλευσης των μετόχων της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.», ποσό που κατέβαλε σε μετρητά η εναγόμενη, είτε έμμεσα με προκαταβολές για μελλοντικέςαγορές προϊόντων και ανοικτή πίστωση που ξεπερνούσε κατά πολύ την πιστωτική πολιτική της εναγόμενης λαμβάνοντας υπόψη τις χρηματοδοτικές ανάγκες της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» και τις δικές της χρηματοοικονομικές δυνατότητες. Σε κάθε περίπτωση με βάση τα οικονομικά μεγέθη της εναγόμενης και τις ταμειακές της ροές καθώς και την κίνηση των λογαριασμών στην υπό εξέταση περίοδο προκύπτει ότι η εναγόμενη μπορούσε να στηρίξει την εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» με ανοικτή πίστωση 7.000.000 - 10.000.000 ευρώ και περιστασιακά με πίστωση ύψους 12.000.000-13.000.000 ευρώ, χωρίς να επηρεάσει τηνπιστοληπτική της ικανότητα και την ομαλή λειτουργία της. Η χρηματοοικονομική στήριξη της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» παρουσίαζε ομαλές διακυμάνσεις στη διάρκεια των ετών. Οι ενδοομιλικές συναλλαγές αφορούσαν κυρίως σε τιμολόγια πώλησης, τιμολόγια δελτία αποστολής, δελτία αποστολής, πιστωτικά τιμολόγια, αποδείξεις μεταβίβασης - παραλαβής επιταγών και αποδείξεις είσπραξης - πληρωμής. Όπως προκύπτει από τις ελεγκτικές διεργασίες που πραγματοποιήθηκαν, οι συναλλαγές υποστηρίζονται από εκδοθέντα παραστατικά που συμφωνούν με τις λογιστικές εγγραφές που διενεργήθηκαν στα φορολογικά βιβλία των δύο εταιριών. Επίσης, με βάση τα πιστοποιητικά φορολογικής συμμόρφωσης των Ορκωτών Ελεγκτών Λογιστών για τις χρήσεις 2012 - 2013 δεν προκύπτει παράβαση αναφορικά με την τήρηση προβλεπόμενων παραστατικών και την έκδοση πλαστών ή και εικονικών ή και για λήψη εικονικών φορολογικών στοιχείων στις ελεγχόμενες χρήσεις. Οι συναλλαγέςστο σύνολό τους υποστηρίζονται από εκδοθέντα παραστατικά που συμφωνούν με τις λογιστικές εγγραφές που διενεργήθηκαν στα φορολογικά βιβλία των εταιριών. Η έμμεση χρηματοδοτική συνδρομή της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.», δηλαδή τόσο οι πληρωμές προκαταβολών από την εναγόμενη για μελλοντικές αγορές προϊόντων όσο και η παροχή μακράς πίστωσης προς την «...Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.», προκύπτουν από πραγματικές συναλλαγές που έλαβαν χώρα σε κάθε περίοδο και δεν μπορεί να αμφισβητηθεί η βασιμότητά τους. Μάλιστα, οι φορολογικές αρχές καταλόγισαν τέλη χαρτοσήμου για τις σχετικές συναλλαγές κρίνοντας ότι συνιστούν περίπτωση δανειοδότησης της θυγατρικής από τη μητρική εταιρία, γεγονός όχι ασυνήθιστο στις σχέσεις μεταξύ μητρικής και θυγατρικών εταιριών, το οποίο επιβεβαιώνει το πραγματικό των συναλλαγών. Αποδείχθηκε, ακόμη, ότι η οργανωτική δομή της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» και της εναγόμενης ήταν εντελώς διαφορετική, όπως διαφορετικό ήταν και το σύνολο του προσωπικού των δύο εταιριών και δεν μπορεί να γίνει λόγος για αποκλειστική διοίκηση εκ μέρους της εναγόμενης στην εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.», στην πραγματικότητα δε η εναγόμενη συμμετείχε μερικά στη δομική οργάνωση της θυγατρικής της εταιρίας και στην εκτέλεση της πρακτικής και της καθημερινά ασκούμενης επιχειρηματικής δραστηριότητας. Η περιουσία τους είναι διακριτή, άλλως δεν θα είχε νόημα η αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.», αν η περιουσία τους ήταν κοινή. Η αυτοτέλεια αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων αμφοτέρων των εταιριών, ήτοι μεγαλύτερο μερίδιο αγοράς, καλύτερες τιμές αγοράς πρώτων υλών, μεγαλύτερη πρόσβαση σε νέους πελάτες, οικονομίες κλίμακας σε όλες τις παρεχόμενες υπηρεσίες από τρίτους, καλύτερη πρόσβαση σε δανεισμό. Εν προκειμένω η εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» επωφελήθηκε με κεφάλαια για τον εκσυγχρονισμό του εξοπλισμού της, με πρόσβαση σε δανεισμό και εγγυήσεις που παρείχε η εναγόμενη και με την προσωπική περιουσία των μελών της οικογένειας Κ.. Η εναγόμενη διέθετε συνεχώς κεφάλαια για τη στήριξη της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» παρέχοντας σε αυτή κατά μέσο όρο σε ετήσια βάση ταμειακή διευκόλυνση που κυμαινόταν μεταξύ 7.000.000 και 10.000.000 ευρώ για τις μεταξύ τους αγοραπωλησίες. Οι επιχειρηματικές συμπράξεις για την ανάπτυξη συνεργειών και την επίτευξη οικονομίας κλίμακος αποτελεί συνήθη εμπορική πρακτική που αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση των οικονομικών συμφερόντων όλων των επιχειρηματικών οντοτήτων που συμπράττουν, η διατήρηση δε της αυτοτέλειας των ανωτέρω εταιριών ήταν προς το συμφέρον αμφοτέρων, στην πραγματικότητα όμως λειτούργησε προς όφελος της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.». Ειδικότερα, η μη συνένωση σε ενιαίο νομικό πρόσωπο εξυπηρέτησε πολύ περισσότερο τα οικονομικά συμφέροντα της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.». Στην περίπτωση της συγχώνευσης των δύο εταιριών σε ενιαίο νομικό πρόσωπο η πάγια χρηματική διευκόλυνση 7.000.000 - 10.000.000 από τα έτη 2010 - 2014 αλλά και πριν θα ήταν σίγουρα λιγότερη και πάντως θα ήταν υπέρ ενός ενιαίου νομικού προσώπου. Η εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» εμφάνιζε το έτος 2012 ζημίες 6.207.000 ευρώ και δεν κατέφυγε σε τραπεζικό δανεισμό, αφού δεν θα ήταν άλλωστε εφικτό. Αν δεν είχαν λάβει χώρα οι χρηματικές διευκολύνσεις από την εναγόμενη η εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» θα κατέρρεε σε προγενέστερο χρόνο. Η επιλογή της στήριξης της ρευστότητας υποδηλώνει ότι τουλάχιστον μέχρι το τέλος του έτους 2012 η εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» προσδοκούσε βάσιμα τη σταθεροποίηση των οικονομικών της μεγεθών με τη στήριξη της εναγόμενης. Αν είχε γίνει η συνένωση των εταιριών η εναγόμενη θα είχε λιγότερο προσωπικό σε επίπεδο υψηλόβαθμων στελεχών και μικρότερο κόστος μισθοδοσίας και αφετέρου δεν θα χρειαζόταν να προβεί σε αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου 12.000.000 ευρώ προς την εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.», αλλά μπορούσε σταδιακά να αυξήσει το μετοχικό κεφάλαιο της μιας εταιρίας του ενιαίου νομικού προσώπου. Επιπλέον, η εναγόμενη δεν εξασφάλισε στην προκειμένη περίπτωση εμπράγματη εξασφάλιση της προερχόμενης από έμμεση χρηματοδότηση της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» απαίτησής της, που ανερχόταν στις 31-12-2014 στο ποσό των 9.385.694,16 ευρώ, έναντι των άλλων πιστωτών. Η διατήρηση της αυτοτέλειας των νομικών προσώπων των ανωτέρω εταιριών αποσκοπούσε στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων αμφοτέρων, αλλά τελικά ευνόησε την εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» παρατείνοντας την οικονομική και εμπορική βιωσιμότητά της. Επομένως, η εναγόμενη στήριξε οικονομικά την εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» για την επιβίωσή της, υπήρξε δε μεγάλη ανέγγυα πιστώτρια αυτής με ποσοστό σε σχέση με το σύνολο των ανέγγυων υποχρεώσεών της 14,39% στις 31-12-2012, 19,08% στις 31-12-2013, 18,48% στις 31-21-2014. Συνεπώς, μετά τον χωρισμό της επιχειρηματικής δραστηριότητας των δύο εταιριών η εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» με συνεχή χρηματοδότηση από την εναγόμενη διατήρησε επαρκές εταιρικό κεφάλαιο, χωρίς να επέλθει σύγχυση στα περιουσιακά στοιχεία των εν λόγω εταιριών εξαιτίας ανεπαρκούς χρηματοδότησης ή μεταφοράς αθέμιτης στους δανειστές της θυγατρικής εταιρίας των κινδύνων από την επιχειρηματική δραστηριότητα της μητρικής. Επίσης, η εναγόμενη δεν μετέφερε χρηματικά ποσά ή περιουσιακά στοιχεία της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» σε τρίτους. Ειδικότερα, τα με αριθμούς κυκλοφορίας ... φορτηγά της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» αγόρασε η εναγόμενη στις αρχές Δεκεμβρίου του έτους 2012 με τίμημα ανερχόμενο στο συνολικό ποσό των 386.220,00 ευρώ, ήτοι μεγαλύτερο της τρέχουσας εμπορικής αξίας τους, το οποίο καθιστούσε απαγορευτική την εκδήλωση αγοραστικού ενδιαφέροντος από τρίτους και αδύνατη την εξεύρεση άλλων αγοραστών, ενώ η αξία κτήσης κατά την αποπληρωμή της σύμβασης χρηματοδοτικής μίσθωσης, δυνάμει της οποίας η εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» τα απέκτησε, ανερχόταν στο ποσό των 114.384,57 ευρώ. Επιπλέον, η παραπάνω μεταβίβαση είχε ως αποτέλεσμα τη βελτίωση της οικονομικής εικόνας της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» μέσω της μείωσης της οφειλής της στην εναγόμενη. Στην περίπτωση της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» η εναγόμενη δεν ίδρυε μια εταιρία με περιουσία ανεπαρκή για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που θα αναλάμβανε στο μέλλον ούτε την αποψίλωσε από τα περιουσιακά της στοιχεία, αλλά αντίθετα εξαγόρασε μια κρατικής προέλευσης και κρατικής νοοτροπίας ζημιογόνο εταιρία χωρίς πιστοληπτική ικανότητα και προσπάθησε ποικιλοτρόπως και με δική της ζημία να την εξυγιάνει, ωστόσο η προσπάθεια αυτή απέτυχε. Επομένως, η απόκτηση του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» από την εναγόμενη έγινε με σκοπό τη συνέχιση της επιχειρηματικής της δραστηριότητας, την αξιοποίηση της πολυετούς παρουσίας της στην αγορά και της αναγνωρισιμότητάς της, ενώ η εναγόμενη στήριξε διαχρονικά οικονομικά την εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.», η περιουσία τους είναι διακριτή και δεν έγινε προσπάθεια απογύμνωσης των περιουσιακών στοιχείων της θυγατρικής εταιρίας από τη μητρική εναγόμενη. Επίσης, δεν αποδείχθηκε ότι η εναγόμενη στόχευσε στην οικονομική καταστροφή της θυγατρικής της εταιρίας, διαφορετικά, εφόσον προϋπήρχε αυτός ο σχεδιασμός, δεν θα είχε επενδύσει τα παραπάνω χρηματικά ποσά για την οικονομική ενίσχυση και επέκταση της θυγατρικής. Οι παραπάνω ενέργειες επιφέρουν οικονομική εξάρτηση και όχι άρση αυτοτέλειας του νομικού προσώπου των εταιριών (σχ. ΑΠ 149/2013 δημ. στην τ.ν.π. ΝΟΜΟΣ). Άλλωστε, ο κύκλος της επιχειρηματικής δραστηριότητας της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» έκλεισε και η προσπάθεια της εναγόμενης να διατηρήσει τη βιωσιμότητά της ολοκληρώθηκε με οφειλή της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» στην εναγόμενη ύψους 9.385.694,16 ευρώ, προερχόμενη από την έμμεση χρηματοδότηση και την παροχή πιστώσεων που δέχθηκεη εταιρία από την εναγομένη, διότι δεν μπορούσε να χρηματοδοτηθεί από το τραπεζικό σύστημα, καθώς η εναγόμενη προμήθευε την εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» με γάλα που προμηθευόταν από το δίκτυο προμηθευτών που διέθετε, οι οποίοι δεν ήταν διατεθειμένοι να αλλάξουν αγοραστή. Περαιτέρω, στην υπό κρίση περίπτωση για τις παραπάνω πωλήσεις εκδόθηκαν παραστατικά μεταξύ των οποίων τα τιμολόγια πώλησης υπ’ αριθμούς: (α) .../9-11-2012 αξίας 15.863,31 ευρώ, φοινικέλαιο ραφινέ, (β) .../13-11-2012 αξίας 23.324,49 ευρώ, φοινικέλαιο ραφινέ, (γ) .../16-11-2012 αξίας 28.943,93 ευρώ, φοινικέλαιο ραφινέ και φοινικοπυρηνέλαιο ραφινέ, (δ) .../27-11-2012 αξίας 26.302,32 ευρώ, φοινικέλαιο ραφινέ, (ε) .../27-11-2012 αξίας 28.818,48 ευρώ, φοινικέλαιο ραφινέ και φοινικοπυρηνέλαιο ραφινέ και (στ) 3.../30-11-2012 αξίας 19.167,71 ευρώ φοινικέλαιο ραφινέ, με φερόμενο πελάτη και υπεύθυνη πληρωμής (τιμολόγηση) την εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.», αλλά παραλήπτη την εναγόμενη. Η εναγόμενη ισχυρίζεται ότι πρόκειται για μεταπώληση των παραπάνω προϊόντων από την εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» στην ίδια στο πλαίσιο ενδοομιλικών συναλλαγών, στις οποίες πολύ συχνά προέβαιναν, όπως και η πώληση από την εναγόμενη στην εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» πρώτης ύλης γάλακτος, προϊόντων, παγίων (αμοιβαίες αγοραπωλησίες), καταβολή μισθωμάτων από την εναγόμενη και άλλες αμοιβαίες συναλλαγές. Ο ισχυρισμός αυτός αποδεικνύεται βάσιμος από τα προσκομιζόμενα με επίκληση από την εναγόμενη τιμολόγια πώλησης υπ’αριθμούς .../30-11-2012, .../30-11-2012, .../3011-2012, .../3011-2012, .../30-11-2012, .../30-11-212, στα οποία γίνεται μνεία του δελτίου αποστολής των προϊόντων, από τα οποία προκύπτει ότι πράγματι οι αναφερόμενες στα ως άνω υπό στοιχεία (α) έως και (στ) τιμολόγια πώλησης ποσότητες φοινικέλαιου και φοινικοπυρηνέλαιου μεταπωλήθηκαν από την αγοράστρια εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» στην εναγόμενη με αυξητικήμεταβολή της τιμής μονάδος κατά τη μεταπώληση, σε συνδυασμό με την καρτέλα προμηθευτή, το αναλυτικό καθολικό πελατών και προμηθευτών και την καρτέλα είδους ανά αποθήκη της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.», που προσκομίζει με επίκληση η εναγόμενη. Επομένως, η εναγόμενη δεν χρησιμοποίησε την εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» ως παρένθετο πρόσωπο στην κατάρτιση των ανωτέρω συμβάσεων πώλησης. Επιπλέον, όπως ανωτέρω εκτίθεται, η μεταπώληση στην εναγόμενη ποσοτήτων προϊόντων της ενάγουσας, που αγοράστηκαν αρχικά από την εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.», καλύπτεται από σχετικά εκδοθέντα παραστατικά και αποτυπώνεται λογιστικά στα βιβλία αμφοτέρων των εταιριών ως ενδοομιλική συναλλαγή. Συνεπώς, δεν υποκρύπτεται εν προκειμένω η εναγόμενη ως συναλλασσόμενη αγοράστρια. Άλλωστε, στο υπ’ αριθμόν .../24-12-2012 τιμολόγιο πώλησης αξίας 26.314,11 ευρώ, που αφορά στην πώληση φοινικέλαιου ραφινέ και φοινικοπυρηνέλαιου ραφινέ, αγοράστρια και παραλήπτης εμφαίνεται η εναγόμενη, η δε πληρωμή της αξίας του παραστατικού φαίνεται ότι πραγματοποιήθηκε από την εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.», η οποία ήταν και παραμένει οφειλέτης της εναγόμενης. Από την ανωτέρω καταβολή, επομένως, δεν δύναται να συναχθεί με ασφάλεια συμπέρασμα προς υποστήριξη της κοινής εμπορικής λειτουργίας τους, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται η ενάγουσα. Ακόμη αποδείχθηκε ότι η συνεργασία της ενάγουσας με την εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» ανατρέχει στις 14-9-2010, όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες με επίκληση από την εναγόμενη καρτέλες πιστωτή της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» για την χρονική περίοδο 1010, 2011 και 2012. Επομένως, η ενάγουσα δεν ήταν νέος προμηθευτής της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.», στον οποίο αυτή προσέτρεξε για τη διατήρηση της δραστηριότητάς της. Από τα παραπάνω αποδεικνύεται ότι η εναγόμενη δεν χρησιμοποίησε την εξαγορά της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.»καταχρηστικά προκειμένου να αποφύγει την εκπλήρωση των υποχρεώσεών της. Το γεγονός ότι πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου αμφοτέρων των εταιριών είναι ο Ν. Κ. του Δ., ενώ τα περισσότερα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της θυγατρικής εταιρίας ήταν μέλη της οικογένειας του τελευταίου, καθώς επίσης ότι το τμήμα προμηθειών και η οικονομική πολιτική ήταν κοινά για τις εταιρίες ή στελέχη τους παρείχαν υπηρεσίες και στις δύο εταιρίες δεν αρκεί για τη θεμελίωση της καταχρηστικής επίκλησης της αυτοτέλειας του νομικού τους προσώπου. Η ενιαία διοίκηση σε επίπεδο οικονομικής και επιχειρηματικής πολιτικής είναι εγγενές στοιχείο του ομίλου επιχειρήσεων, όπως και τα κοινά συμφέροντα των εταιριών του ομίλου, εν προκειμένω δε οι δύο εταιρίες είχαν κοινά συμφέροντα για αυτό η εναγόμενη στήριξε οικονομικά την εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» για να την καταστήσει ανταγωνιστική μειώνοντας το κόστος λειτουργίας της και ικανοποιώντας τα συμφέροντα αμφοτέρων. Μόνη η ύπαρξη κοινών μελών του Διοικητικού Συμβουλίου, η κατοχή του συνόλου σχεδόν των μετοχών της θυγατρικής εταιρίας από τη μητρική και η ταυτότητα των συμφερόντων δεν αρκεί για την άρση της αυτοτέλειας κάθε εταιρίας. Μόνο το γεγονός ότι η εναγομένη ήταν ο μοναδικός μέτοχος της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» δεν μπορεί νομίμως να θεωρηθεί ότι αποτελεί απαγορευμένη από το νόμο κατάχρηση του θεσμού της εταιρείας υπό της εναγομένης, εν όψει και του ότι, σύμφωνα και με τα αναλυτικά προαναφερθέντα στην μείζονα σκέψη της παρούσης, δεν συνιστά καταχρηστική συμπεριφορά μόνη η συγκέντρωση και όλων ακόμη των μετοχών ανώνυμης εταιρείας σε ένα μόνον πρόσωπο, που την ελέγχει έτσι τυπικά και ουσιαστικά, αφού αναγνωρίζεται από το δίκαιο η μονοπρόσωπη κεφαλαιουχική εταιρεία (ανώνυμη, ναυτική ή Ε.Π.Ε., βλ. άρθρ. 47αα παρ. 2 ν. 2190/1920, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρ. 3 του ν. 3604/2007, 41 παρ. 2 ν. 959/1979, 43α ν. 3190/1955, που προστέθηκε με το άρθρ. 2 του π.δ. 279/1993), η οποία και διατηρεί την οικονομικήαυτοτέλεια του νομικού προσώπου της έναντι του νομικού προσώπου, στο οποίο ανήκουν οι μετοχές ή τα μερίδιά της, καθώς επίσης δεν συνιστά καταχρηστική συμπεριφορά η επιλογή μιας κεφαλαιουχικής εταιρείας για την άσκηση μέσω αυτής επιχειρηματικής δραστηριότητας από έναν επιχειρηματία με σκοπό η εταιρεία να λειτουργήσει ως μηχανισμός απορρόφησης των τυχόν δυσμενών συνεπειών της επιχειρηματικής δραστηριότητάς του, αφού το σκοπό ακριβώς αυτό προορίσθηκε να εξυπηρετεί η κεφαλαιουχική εταιρεία. Η εναγόμενη είναι κύριος μέτοχος της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.», οι εν λόγω εταιρίες τελούν σε σχέση μητρικής - θυγατρικής εταιρίας, με την εναγόμενη να ασκεί κυριαρχική επιρροή (άρθρο 42 ε παρ. 5 ν 2190/1020), η δε θυγατρική εταιρία να τελεί υπό την πλήρη διοικητική και περιουσιακή εξάρτηση (όχι ταύτιση) της μητρικής συνεπεία της δημιουργίας ομίλου, στο πλαίσιο του οποίου αμφότερες λειτουργούσαν και δραστηριοποιούνταν, η μητρική διατηρεί το δικαίωμα εκλογής μελών Διοικητικού Συμβουλίου, χάραξης επιχειρηματικής πολιτικής, χρηματοδότησης, συντονισμού δραστηριοτήτων, ενώ κάθε εταιρία διατηρεί νομική και περιουσιακή αυτοτέλεια και υπεγγυότητα έναντι των πιστωτών της. Εξ άλλου, δεν αποδείχθηκε ότι η εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» και η εναγόμενη παρέλκυσαν την κήρυξη της πρώτης σε κατάσταση πτώχευσης με σκοπό τη μετακύλιση στην εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» της υποχρέωσης της εναγόμενης από τις ένδικες συμβάσεις πώλησης. Τούτο διότι στις 27-12-2012 υποβλήθηκε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης η με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου .../27-12-2012 αίτηση για υπαγωγή της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» στο άρθρο 99 ΠτΚ (εξυγίανση), η οποία απορρίφθηκε με την υπ’ αριθμόν 6402/20-3-2013 απόφαση του ανωτέρω Δικαστηρίου, που επικυρώθηκε με την υπ’ αριθμόν 2021/29-8-2013 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης και ακολούθως υποβλήθηκε ενώπιον του Πολυμελούς ΠρωτοδικείουΘεσσαλονίκης η από 16-7-2014 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου .../204 αίτηση για κήρυξη της «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» σε κατάσταση πτώχευσης, η οποία έγινε δεκτή με την υπ’ αριθμόν 17980/27-10-2014 απόφαση του άνω Δικαστηρίου. Από τα παραπάνω συνάγεται ότι της κήρυξης της «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» σε κατάσταση πτώχευσης προηγήθηκε η απόπειρα ένταξής της στο προπτωχευτικό στάδιο της διαδικασίας εξυγίανσης, που ενδιέφερε την εναγόμενη, η οποία, όπως ανωτέρω εκτίθεται, κατά το χρόνο εκείνο (27-12-2012) είχε κατά της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» απαιτήσεις συνολικού ποσού 13.561.933,38 ευρώ. Η εναγόμενη κατά την επίδικη συναλλαγή δεν συνέχισε την επιχειρηματική της δραστηριότητα με παρένθετο πρόσωπο την εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» ασκώντας με αυτή τις ίδιες επιχειρηματικές εργασίες, με σκοπό να αποφύγει την πληρωμή των υποχρεώσεών της, μεταξύ των οποίων είναι και αυτές έναντι της ενάγουσας, καθόσον η θυγατρική της εταιρία διέθετε επαρκή περιουσιακά στοιχεία και ρευστότητα με την ενίσχυση της εναγόμενης και είχε επιχειρηματική δραστηριότητα. Επιπλέον, οι από 21-3-2012 (δύο) και 19-10-2012 (δύο) εμπορικές συμφωνίες, στις οποίες συμβάλλονται αφενός η ενάγουσα και αφετέρου ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» και της εναγόμενης για λογαριασμό αμφοτέρων λειτούργησαν σε πολλές περιπτώσεις ως τριγωνική συναλλαγή, κατά την οποία μία επιχείρηση πωλεί αγαθά σε άλλη επιχείρηση, η οποία τα μεταπωλεί σε τρίτη επιχείρηση και τα αγαθά παραδίδονται απευθείας από την πρώτη στην τρίτη επιχείρηση. Την πρακτική αυτή υιοθετούν οι επιχειρήσεις για λόγους οικονομικούς και φορολογικούς, με σκοπό να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητά τους επιτυγχάνοντας μείωση του κόστους της επιχειρηματικής τους δραστηριότητας, χωρίς να αίρεται στο πλαίσιο της τριγωνικής συναλλαγής η αυτοτέλεια του νομικού προσώπου των εταιριών που εμπλέκονται. Εξάλλου, η εναγόμενη μητρική εταιρία παρείχε στη θυγατρική κεφάλαια (αύξηση μετοχικούκεφαλαίου 12.000.000 ευρώ) και παροχή χρηματοδότησης με προκαταβολές και απευθείας πωλήσεις πρώτης ύλης με τιμές χαμηλές (7.000.000 - 10.000.000 ευρώ ετησίως), τα οποία δεδομένων των οικονομικών μεγεθών, των ταμειακών ροών, της χρηματοοικονομικής δυνατότητας και της πιστωτικής πολιτικής και αντοχής της εναγόμενης δεν χαρακτηρίζονται περιορισμένα ώστε να δύναται βάσιμα να υποστηριχθεί ότι η καθημερινή οικονομική επιβίωση της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» και, συγκεκριμένα, η αντιμετώπιση των λειτουργικών δαπανών της εξαρτάται αποκλειστικά από την τακτική χρηματοδότηση της εναγόμενης. Αντίθετα, η εναγόμενη με τη χρηματοδότηση που της παρείχε στήριξε την επιχειρηματική δραστηριότητα της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» με στόχο τη βιωσιμότητά της και την καθιστούσε φερέγγυα ως προς τις αναληφθείσες υποχρεώσεις της. Κατά συνέπεια, δεν συντρέχει νόμιμος λόγος για την άρση της αυτοτέλειας του νομικού προσώπου των ανωτέρω εταιριών, με αποτέλεσμα για τις υποχρεώσεις της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» να μην ευθύνεται και η εναγόμενη και περαιτέρω επακόλουθο την αδυναμία κατάφασης της ευθύνης της εναγόμενης εταιρίας για την ικανοποίηση της αγωγικής αξίωσης. Σημειωτέον ότι δυνάμει των υπ’ αριθ. 1321/2016, 13128/2015 και 1322/2016 αποφάσεων του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκαν επί ασκηθεισών αγωγών εργαζομένων της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» εναντίον της τελευταίας και της εδώ εναγομένης εταιρίας (Διαδικασία Εργατικών Διαφορών) με αίτημα την άρση της αυτοτέλειας του νομικού προσώπου της εταιρίας «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.», όπως εν προκειμένω, ώστε να υποχρεωθεί η εναγομένη να τους καταβάλει εις ολόκληρον με την εταιρία «... Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» το σύνολο των αιτουμένων αποδοχών τους, απορρίφθηκαν αυτές (αγωγές) ως κατ’ ουσίαν αβάσιμες ως προς την εδώ εναγομένη εταιρία, αφού κηρύχθηκε η βίαιη διακοπή της δίκης ως προς την εταιρία «...Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.» λόγω πτωχεύσεώς της, στη συνέχεια δε κατόπιν ασκήσεως εφέσεων από τους ηττηθέντες ενάγοντες - εργαζομένους εκδόθηκαν οι υπ’ αριθ. 2820/2018, 2821/2018 και 2822/2018 τελεσίδικες αποφάσεις του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με τις οποίες απορρίφθηκαν οι εφέσεις ως ουσιαστικά αβάσιμες. Επομένως, η ένδικη αγωγή πρέπει να απορριφθεί ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη. Εφόσον τα ίδια έκρινε και η εκκαλουμένη, ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις και γι’ αυτό οι συναφείς και αλληλοσυμπληρούμενοι σχετικοί λόγοι εφέσεως που ανάγονται σε κακή εκτίμηση των αποδείξεων πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι. Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω και, μη υπάρχοντος, προς έρευνα, άλλου λόγου εφέσεως, πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση έφεση ως ουσιαστικά αβάσιμη. Τέλος, πρέπει να καταδικαστεί η εκκαλούσα, που ηττήθηκε, στα δικαστικά έξοδα της εφεσιβλήτου του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας κατόπιν σχετικού αιτήματος της (άρθρα 106, 176, 183 και 191 παρ.2 ΚΠολΔ), κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό της παρούσας και να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος για την άσκηση της υπό κρίση έφεσης παράβολου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ.4 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων την από 22-10-2018 με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως …./24-10-2018 ενώπιον του Πρωτοδικείου Κιλκίς και γενικό αριθμό εκθέσεως καταθέσεως .../29-10-2018 στο Εφετείο Θεσσαλονίκης έφεση κατά της υπ' αριθ. 18/2018 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κιλκίς.
ΔΕΧΕΤΑΙ την έφεση τυπικά.
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ αυτήν κατ’ ουσία.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την εκκαλούσα στα δικαστικά έξοδα της εφεσιβλήτου του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας, τα οποία ορίζει στο ποσό των εξακοσίων (600,00) ευρώ.
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του κατατεθέντος για την άσκηση της υπό κρίση εφέσεως παράβολου (με αριθμό ... e-παράβολο, ποσού 150,00 ευρώ) στο Δημόσιο Ταμείο.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε στη Θεσσαλονίκη στις 20 Μαΐου 2020 με την παραπάνω σύνθεση και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη, δημόσια και στο ακροατήριό του συνεδρίαση στη Θεσσαλονίκη, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους στις 5 Ιουνίου 2020.
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ