Αριθμός Απόφασης 2420/2018
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΤΜΗΜΑ Α΄
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από το Δικαστή Κωνσταντίνο Λιανό, Εφέτη, που ορίσθηκε από τον Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, και τη Γραμματέα Χριστίνα Παραστατίδου.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του στις 16 Φεβρουάριου 2018 για να δικάσει την υπόθεση με τους εξής διαδίκους:
ΕΚΚΑΛΟΥΣΑ-ΕΝΑΓΟΜΕΝΗ: Υπό ειδική εκκαθάριση ανώνυμη Τραπεζική εταιρία με την επωνυμία “... ΑΕ” που εδρεύει στην Αθήνα, ..., εκπροσωπούμενη νόμιμα από τον Ειδικό Εκκαθαριστή, εταιρεία με την επωνυμία "..." και τον διακριτικό τίτλο “ ... ΑΕ», διορισθείσης με την υπ' αριθμ 182/4-4-2016 απόφαση της ΕΠΑΘ, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρου της ΝΙΚΟΛΑΟ ΝΙΚΟΛΑΟΥ με Α.Μ. 000278 του Δ.Σ. ΣΕΡΡΩΝ, βάσει ΔΗΛΩΣΕΩΣ του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ.
ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΟΙ-ΕΝΑΓΟΝΤΕΣ: 1) ... του ..., χήρα ..., Α.Φ.Μ. ..., κάτοικος Νιγρίτας Σερρών, 2) ... του …, Α.Φ.Μ. ..., κάτοικος Νιγρίτας Σερρών, 3) ... του …, Α.Φ.Μ. ..., κάτοικος Νιγρίτας Σερρών, που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΛΑΛΟΥΣΗ με Α.Μ. 002440 του Δ.Σ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ.
Ο αρχικώς ενάγων, ... του …, ο οποίος απεβίωσε και στη δικονομική του θέση υπεισέρχονται οι εξ αδιαθέτου κληρονόμου του ήδη εφεσίβλητοι, με την με αριθμό κατάθεσης .../2013 αγωγή του, ασκηθείσα ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σερρών, ζήτησε ό,τι ανέφερε σ’ αυτήν. Το παραπάνω Δικαστήριο με την υπ’ αριθμ. 45/2016 οριστική του απόφαση δέχθηκε εν μέρει την αγωγή. Κατά της Απόφασης αυτής παραπονείται η εκκαλούσα με την με αριθμό έκθεσης κατάθεσης …/2016 έφεσή της ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης και κατά την εκφώνησή της από το σχετικό πινάκιο στη σειρά της οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο αλλά κατέθεσαν, ο καθένας χωριστά, μονομερή δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του ΚΠολΔ, όπως ισχύει, και προκατέθεσαν προτάσεις.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η υπό κρίση από 4-6-2016 (αριθμ. έκθ. καταθ. …/ 24-6-2016) έφεση της (πρώτης) εναγομένης που ηττήθηκε κατά της υπ’αριθμ. 45/2016 οριστικής Απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σερρών η οποία εκδόθηκε κατά τη προσήκουσα τακτική διαδικασία αντιμωλία των διαδίκων, μετά την εκδίκαση της από 27-7-2012 (αριθ. έκθ. καταθ. .../12-2-2013) αγωγής του δικαιοπάροχου των εφεσιβλήτων (... του …), που έλαβε χώρα στις 2-11-2015, ασκήθηκε νομοτύπως και εμπροθέσμως σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 495 παρ. 1, 511, 513, 516, 517 και 518 παρ. 1 ΚΠολΔ, δεδομένου ότι ακριβές αντίγραφο της ως άνω εκκαλούμενης οριστικής Απόφασης επιδόθηκε νομίμως κατ' άρθρα 126 παρ. 1, 127 παρ. 1 στην εναγόμενη στις 25-5- 2016, όπως προκύπτει από την επισημείωση στο πρώτο φύλλο της εκκαλούμενης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθήνας ... και η έφεση ασκήθηκε στις 24-6-2016, δηλαδή εντός προθεσμίας τριάντα (30) ημερών από της προς αυτήν επιδόσεως της ως άνω Απόφασης, εισάγεται δε αρμοδίως προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος (Μονομελούς) Εφετείου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 19 ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 4 παρ. 2 του ν. 3995/2011 (ΦΕΚ 165 25-7-2011 τεύχος Α’), που εφαρμόζεται στην προκείμενη υπόθεση, εφόσον ασκήθηκε μετά την ισχύ του ως άνω νόμου, συγκεκριμένα δε ασκήθηκε την 24-6-2016.Επομένως, πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω το βάσιμο των λόγων της, κατά την ιδία, ως και πρωτοδίκως, διαδικασία (άρθρ. 533 παρ. 1 ΚΠολΔ), εφόσον για το παραδεκτό αυτής έχει κατατεθεί από την εκκαλούσα στο γραμματέα του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου το παράβολο που προβλέπεται από τη διάταξη της παρ. 4 του άρθρου 495 ΚΠολΔ, όπως η παράγραφος αυτή προστέθηκε με την παρ.2 του άρθρου 12 του ν. 4055/2012 (ΦΕΚ Α’ 51/12-3-2012) με έναρξη ισχύος την 2-4-2012 (βλ. επισημείωση του γραμματέα στο δικόγραφο της εφέσεως περί της καταθέσεως των υπ’αριθμ. ..., ..., ..., ..., ..., ... παραβολών συνολικού ποσού διακοσίων (200) ευρώ.
Με την κρινόμενη από 27-7-2012 (αρ. εκθ. καταθ. .../12- 2-2013) αγωγή, που ασκήθηκε στις 12-2-2013, ο αρχικώς ενάγων, ... του …, εκθέτει ότι από το έτος 1968 δραστηριοποιούνταν στον τομέα της αγροτικής παραγωγής, διατηρώντας βοοτροφική μονάδα και καλλιεργώντας χωράφια. Ότι δυνάμει των με αριθμών …/22-8-1979 και …/11-12-1980 συμβάσεων έλαβε από την πρώτη εναγόμενη το συνολικό ποσό του 1.600.000 δραχμών άλλως 4,695,52 ευρώ, με βάση δε τις καρτέλες παρακολούθησης, των λογαριασμών που τηρήθηκαν γι’ αυτές από την πρώτη εναγόμενη έχει ήδη καταβάλει το ποσό των 3.550,506 δραχμών άλλως 10.419,68 ευρώ. Ότι ο 2ος Αγροτικός Συνεταιρισμός Νιγρίτας, στον οποίο είναι μέλος, έλαβε από την πρώτη εναγόμενη, πρώτη εναγομένη, με βάση τα 26 αναφερόμενα γραμμάτια πρωτοφειλής, το ποσό των 167.536,26 ευρώ εκ των οποίων η πρώτη εναγομένη εμφανίζει ως ανεξόφλητη από τον ίδιο οφειλή, την 31- 12-2000, το ποσό των 46.226,01 ευρώ παρά το γεγονός ότι ο ίδιος ποτέ δεν έχει δανειοδοτηθεί από τον ανωτέρω συνεταιρισμό ούτε έχει λάβει γεωργικά εφόδια. Ότι με την από 14.9.1984 ρύθμιση ληξιπρόθεσμων βραχυπρόθεσμων οφειλών ρυθμίστηκε ποσό 2.08.192 δραχμών, πληρωτέο σε 10 έτη με επιτόκιο 15%, έναντι δε της ρύθμισης αυτής κατέβαλε το ποσό των 9.808.221 δραχμών άλλων 28.784,21 ευρώ. Ότι με την από 14.9.1984 ρύθμιση ληξιπρόθεσμων μεσοπρόθεσμων οφειλών ρυθμίστηκε ποσό 937.778 δραχμών, πληρωτέο σε 8 δόσεις εντός 10ετίας με επιτόκιο 15%, έναντι δε της ρύθμισης αυτής κατέβαλε το ποσό των 3.061.543 δραχμών άλλως 8.984,72 ευρώ. Ότι με ρύθμιση ληξιπρόθεσμων κτηνοτροφικών χρεών 1980 ρυθμίστηκε ποσό 1.026.687 δραχμών, πληρωτέο σε 8 δόσεις εντός διετίας με επιτόκιο 12,5 %, έναντι δε της ρύθμισης αυτής κατέβαλε ποσό 2.161.509 δραχμών άλλως 6.343,39 ευρώ. Ότι, εξάλλου, με τη με αριθμό …/20.6.2003 πρόσθετη πράξη ρυθμίστηκαν οφειλές προς την πρώτη εναγομένη ποσού 35.000 ευρώ, ως εναπομείναντος υπολοίπου από συνολική οφειλή ποσού 270.984,54 ευρώ, που μονομερώς προσδιόρισε η πρώτη εναγόμενη ως οφειλόμενου από τον ίδιο, μετ'αφαίρεση α) ποσού 166.207,93 ευρώ που εισέπραξε από το Ελληνικό Δημόσιο σε χρέωση του λογαριασμού …/…, β) ποσού 42.652,00 ευρώ που διέγραψε σε βάρος της και γ) ποσού 27.124,61 ευρώ που χρησιμοποίησε για την τακτοποίηση εκκρεμών εισπράξεων λόγω ανατροπής προηγούμενης ρύθμισης, ενώ με τη με αριθμό …/20.6.2003 σύμβαση ρυθμίστηκαν οφειλές ποσού 22.006,67 ευρώ προς το Ελληνικό Δημόσιο τα οποία ανέλαβε να εισπράξει η πρώτη εναγομένη ως εντολοδόχος του από καταπτώσεις εγγυήσεων για δάνεια που έλαβε ο ίδιος από την πρώτη εναγομένη. Ότι μέχρι την 4η.8.2004, έναντι όλων των ανωτέρω ρυθμίσεων, κατέβαλε το ποσό των 20.888.721 δραχμών άλλως 61.302,19 ευρώ. Ότι με την προαναφερόμενη με αριθμό …/20.6.2003 πρόσθετη πράξη ρύθμισης οφειλών ρυθμίστηκαν α) ποσό 403.200 δραχμών άλλως 1.183,27 ως οφειλή προς την πρώτη εναγομένη από αρδευτικές εισφορές και β) ποσό 1.655.346 δραχμών άλλως 4.857,95 ευρώ ως οφειλή προς την πρώτη εναγομένη από ασφαλιστικές εισφορές. Ότι ενόψει της ιδιότητας του ως αγρότη αθροίζοντας α) ποσό 9.391,05 ευρώ που αφορά τα δάνεια που έλαβε ποσού 1.600.000 δραχμών άλλως 4.695,52 ευρώ υπολογιζόμενα με συντελεστή 2, β) ποσό 21.009,50 ευρώ που αφορά ποσό 4.772.657 δραχμών άλλως 14.006,33 ευρώ ρύθμισης ποσών για τα οποία δεν μπορεί να εξευρεθεί το αρχικό ποσό δανείου υπολογιζόμενα με συντελεστή 1,5 και γ) το διπλάσιο των Ασφαλιστικών και αρδευτικών του εισφορών ήτοι ποσών 2.366,54 ευρώ και 9.715,90 ευρώ, αντίστοιχα, η συνολική οφειλή του από 42.482,98 ευρώ έχει πλήρως εξοφληθεί, και εμφανίζει πιστωτικό υπόλοιπο ποσού 185.027,14 ευρώ, μετά τις καταβολές ποσού 61.302,19 ευρώ που πραγματοποίησε και την αφαίρεση ποσού 166.207,93 ευρώ που κατέβαλε το Ελληνικό Δημόσιο σε χρέωση του λογαριασμού …/…. Ότι και μετά την εξόφληση της οφειλής του προς την πρώτη εναγομένη, λόγω των συνεχών πιέσεών της, κατέβαλε μετά την 4η.8.2004 ποσό 12.099,52 ευρώ το οποίο, σύμφωνα με τα ανωτέρω, αποτελεί αχρεώστητη καταβολή συνεπεία της οποίας η πρώτη εναγομένη κατέστη αδικαιολογήτους πλουσιότερη σε βάρος του. Ότι, η πρώτη εναγομένη, αρνείται να εφαρμόσει τον τρόπο υπολογισμού του άρθρου 39 Ν.3259/2004 και απαιτεί την καταβολή των ποσών που ρυθμίστηκαν με τις ανωτέρω συμβάσεις. Με βάση τα ανωτέρω εκτιθέμενα πραγματικά περιστατικά, επικαλούμενος περαιτέρω ότι δυνάμει της από 27.7.2012 Απόφασης της Επιτροπής Μέτρων Εξυγίανσης της Τράπεζας της Ελλάδος (συνεδρίαση 4/27.7.2012) που δημοσιεύθηκε στο με αριθμό 2209/27.7.2012 ΦΕΚ τεύχος Β’, αποφασίστηκε η ανάκληση της άδειας λειτουργίας της πρώτης εναγομένης, τη θέση σε ειδική εκκαθάριση της πρώτης εναγομένης συνεπεία της οποίας η δεύτερη εναγομένη έχει υποκατασταθεί στις συμβατικές σχέσεις που της μεταβιβάστηκαν από την πρώτη εξ αυτών μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται και οι αναφερόμενες με την κρισιολογούμενη αγωγή, ζητά α) να αναγνωρισθεί ότι η οφειλή του, λόγω της αγροτοκτηνοτροφικής του ιδιότητας, προς την πρώτη εναγομένη υπάγεται στη διάταξη του άρθρου 39 παρ.5 Ν.3259/2004, β) να αναγνωριστεί ότι δεν οφείλει ποσό 46.226,01 ευρώ από τα 26 γραμμάτια πρωτοφειλής του 2ου Αγροτικού Συνεταιρισμού Νιγρίτας, στον οποίο είναι μέλος, συνολικού ποσού 167.536,26 ευρώ, γ) να αναγνωριστεί ότι δεν οφείλει στην πρώτη εναγομένη ουδέν ποσό αλλά ότι την 4η.8.2004, μετά τις Αναφερόμενες στην αγωγή καταβολές διαμορφώνεται πιστωτικό υπέρ του υπόλοιπο ποσού 185.027,14 ευρώ, δ) να υποχρεωθούν οι εναγόμενες να του καταβάλουν το συνολικό ποσό των 12.099,52 ευρώ, που κατέβαλε πλέον της οφειλής του ως αχρεωστήτως καταβληθέν, εντόκως από την επομένη της καταβολής εκάστου ποσού, όπως έκαστο ποσό και ημερομηνία αναφέρεται στην αγωγή, άλλως από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την εξόφληση. Τέλος, ζητά να καταδικασθούν οι εναγόμενες στη δικαστική του δαπάνη. Οι παρασταθέντες στο Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, στη θέση του αρχικώς ενάγοντος, κληρονόμοι του (ενάγοντες) με δήλωση της πληρεξούσιας δικηγόρου τους που καταχωρήθηκε στα πρακτικά αλλά και με τις έγγραφες προτάσεις τους παραιτήθηκαν του δικογράφου της αγωγής ως προς τα υπό στοιχεία γ' και δ', αναφερόμενα αιτήματα, ήτοι του αιτήματος ότι, μετά τις αναφερόμενες στην αγωγή καταβολές, διαμορφώνεται πιστωτικό υπέρ του υπόλοιπο ποσού 185.027,14 ευρώ και του αιτήματος της καταβολής ποσού 12.099,52 ευρώ ως αχρεωστήτως καταβληθέν, και επομένως η αγωγή, κατά τα ανωτέρω αιτήματα, θεωρείται ως μη ασκηθείσα ως προς τις εναγόμενες, με επακόλουθο την κατάργηση της δίκης ως προς αυτά (ανωτέρω) αιτήματα). Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η εκκαλούμενη απόφαση η οποία απέρριψε την αγωγή ως απαράδεκτη ελλείψει παθητικής της νομιμοποίησης κατά το μέρος που στρέφεται κατά της δεύτερης εναγόμενης, κρίνασα δε την αγωγή νόμιμη ως προς την πρώτη εναγόμενη, πλην του υπό στοιχείο α' αιτήματος (της αγωγής) το οποίο είναι μη νόμιμο και απορριπτέο καθόσον με αυτό δεν ζητείται η αναγνώριση της ύπαρξης κάποιας έννομης σχέσης που να συνδέει τον αρχικώς ενάγοντα με άλλο πρόσωπο ή πράγμα, αλλά ζητείται η γνωμοδότηση του Δικαστηρίου επί του παραπάνω θέματος, την έκαμε δεκτή (ως προς τη δεύτερη εναγόμενη) και αναγνώρισε ότι οι ενάγοντες (κληρονόμοι του αρχικώς ενάγοντος) δεν οφείλουν στην πρώτη εναγόμενη το ποσό των 15.751,514 δραχμών άλλως 46.226,01 ευρώ, που λήφθηκε υπόψη κατά την υπογραφή της με αριθμό …/ 20-6-2003 πρόσθετης πράξης ρύθμισης οφειλών και αφορά βραχυπρόθεσμα κτηνοτροφικά δάνεια μέσω του Αγροτικού Συνεταιρισμού Νιγρίτας. Κατά της αποφάσεως αυτής παραπονείται με την έφεση της η εκκαλούσα για τους αναφερόμενους σε αυτή λόγους που ανάγονται σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων, και ζητεί την εξαφάνιση της, ώστε να απορριφθεί η εναντίον της αγωγή.
Στο άρθρο 145 τιτλοφορούμενο «ειδική Εκκαθάριση Πιστωτικών Ιδρυμάτων», του ν. 4261/2014 ορίζονται, μεταξύ των άλλων, τα εξής, ταυτόσημα με τα αναφερόμενα στον καταργηθέντα ν. 3601/2007 και στο άρθρο 68 αυτού: «1. Με την επιφύλαξη των διατάξεων του ν. 3458/2006 και του άρθρου 142 του παρόντος νόμου: α) Πιστωτικό ίδρυμα δεν κηρύσσεται σε πτώχευση ούτε είναι δυνατόν να ανοίξει επί αυτού προπτωχευτική διαδικασία εξυγίανσης, β) Στην περίπτωση που ανακαλείται η άδεια λειτουργίας πιστωτικού ιδρύματος σύμφωνα με το άρθρο 19, αυτό τίθεται υποχρεωτικώς υπό ειδική εκκαθάριση με απόφαση της Τράπεζας της Ελλάδος, γ) Κατά τη διάρκεια της εκκαθάρισης, τη διοίκηση του πιστωτικού ιδρύματος αναλαμβάνει ειδικός εκκαθαριστής, φυσικό ή νομικό πρόσωπο, που ορίζεται με απόφαση της Τράπεζας της Ελλάδος, δ)...ε),,., στ) Με απόφαση της Τράπεζας της Ελλάδος μπορεί, μέχρι την ολοκλήρωση των εργασιών εκκαθάρισης και χάριν προστασίας της χρηματοοικονομικής σταθερότητας και ενίσχυσης της εμπιστοσύνης του κοινού στο εγχώριο χρηματοπιστωτικό σύστημα, να υποχρεωθεί ο ειδικός εκκαθαριστής στη μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων του υπό ειδική εκκαθάριση πιστωτικού ιδρύματος σε άλλο πιστωτικό ίδρυμα ή σε μεταβατικό πιστωτικό ίδρυμα κατά το άρθρο 142. Στην περίπτωση αυτή, οι διατάξεις του άρθρου 141 εφαρμόζονται ανάλογα, ζ)...η)...Θ)... ι)... 2. Με απόφαση της Τράπεζας της Ελλάδος μπορεί να εξειδικεύονται οι όροι εφαρμογής του παρόντος άρθρου. Στην ειδική εκκαθάριση πιστωτικού ιδρύματος εφαρμόζονται συμπληρωματικώς και στο μέτρο που δεν αντίκεινται στο παρόν άρθρο όπως αυτό εξειδικεύεται με την ανωτέρω απόφαση της Τράπεζας της Ελλάδος, οι διατάξεις του Πτωχευτικού Κώδικα». 3...4. Εάν στην ειδική εκκαθάριση πιστωτικού ιδρύματος υπάρχουν απαιτήσεις που έχουν προνόμιο σε ορισμένο πράγμα ή σε ποσότητα χρημάτων, εφαρμόζεται το άρθρο 156 του Πτωχευτικού Κώδικα, εκτός αν πρόκειται για δικαιώματα από συμφωνίες παροχής χρηματοοικονομικής ασφάλειας κατά την έννοια του άρθρου 2 του ν. 3301/2004, οπότε ο ασφαλειολήπτης ικανοποιείται από την ασφάλεια κατ'αποκλεισμό, μέχρι πλήρους ικανοποίησης του, των απαιτήσεων του άρθρου 154 του Πτωχευτικού Κώδικα, της παραγράφου 4 του άρθρου 13Α του ν. 3746/2009 και της παραγράφου 16 του άρθρου 4 του ίδιου νόμου.». Στο άρθρο 166 παρ. 1 και 2 του ν. 4261/2014 ορίζεται ότι: «1, Από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου καταργείται ο ν. 3601/2007 και οποιαδήποτε υφιστάμενη αναφορά σε αυτόν, και στον παρόντα νόμο, νοείται στο εξής ως αναφορά στις αντίστοιχες διατάξεις του παρόντος νόμου, σύμφωνα με την αντιστοίχιση, όπως αυτή φαίνεται στο παράρτημα του παρόντος νόμου ή του Κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013. 2. Οι κανονιστικές αποφάσεις, που έχουν εκδοθεί από Υπουργούς ή αρμόδιες αρχές, βάσει διατάξεων που καταργούνται δυνάμει της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, εφόσον δεν αντίκεινται στις διατάξεις του παρόντος νόμου ή του Κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, διατηρούνται σε ισχύ μέχρι την αντικατάστασή τους με νέες κανονιστικές αποφάσεις, εκδιδόμενες κατ' εξουσιοδότηση του παρόντος νόμου». Περαιτέρω κατά τα οριζόμενα στον Ν. 3588/2007 "ΠΤΩΧΕΥΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ" και δη στο άρθρο 25 «1. Με επιφύλαξη της διάταξης του άρθρου 26, από την κήρυξη της πτώχευσης αναστέλλονται αυτοδικαίως όλα τα ατομικά καταδιωκτικά μέτρα των πιστωτών κατά του οφειλέτη προς ικανοποίηση ή εκπλήρωση πτωχευτικών απαιτήσεων τους. Ιδίως απαγορεύεται η έναρξη ή συνέχιση της αναγκαστικής εκτέλεσης, η άσκηση αναγνωριστικών ή καταψηφιστικών αγωγών, η συνέχιση των δικών επ' αυτών, η άσκηση ή εκδίκαση ένδικων μέσων, η έκδοση πράξεων διοικητικής ή φορολογικής (ρύσεως, ή η εκτέλεση τους σε στοιχεία της πτωχευτικής περιουσίας. 2. Πράξεις κατά παράβαση της κατά την παράγραφο 1 αναστολής είναι απολύτως άκυρες», στο άρθρο 26 (όπως το δεύτερο εδάφιο της παρ.1 αντικαταστάθηκε ως άνω με την παράγραφο 3 άρθρου 13 Ν. 4013/2011,ΦΕΚ Α 204/15-9.2011) «1. Πιστωτές, των οποίων οι απαιτήσεις εξασφαλίζονται με ειδικό προνόμιο ή εμπράγματη ασφάλεια επί αντικειμένου της πτωχευτικής περιουσίας, ικανοποιούνται αποκλειστικά από τη ρευστοποίηση του σύμφωνα με τις ισχύουσες γενικές διατάξεις, εκτός εάν ο παρών κώδικας προβλέπει διαφορετικά. Οι ενέγγυοι πιστωτές ικανοποιούνται από το σύνολο της πτωχευτικής περιουσίας, μόνο σε περίπτωση που παραιτηθούν από το προνόμιο ή την ασφάλεια τους ή το προνόμιο ή η ασφάλεια δεν επαρκεί για την πλήρη ικανοποίηση τους. 2. Με την επιφύλαξη των αναφερομένων στις παραγράφους 3 έως 6, η αναστολή των ατομικών διώξεων δεν ισχύει ως προς τους ενέγγυους πιστωτές σχετικά με τα ανωτέρω υπέγγυα στοιχεία της πτωχευτικής περιουσίας.», στο άρθρο 179 «Οι διατάξεις του κώδικα αυτού εφαρμόζονται συμπληρωματικά και επί εξυγίανσης και εκκαθάρισης πιστωτικών ιδρυμάτων και Ασφαλιστικών επιχειρήσεων, κατά το μέρος που δεν ρυθμίζονται ειδικά». Η ανωτέρω διάταξη προφανώς θεσπίστηκε, δεδομένου ότι ο θεσμός της εκκαθάρισης προσομοιάζει με το θεσμό της πτωχεύσεως, διότι και οι δύο εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό, δηλαδή τη σύμμετρη ικανοποίηση των δανειστών με ανάλογες διαδικασίες (ΑΠ 1909/2008 ΕλλΔνη 2010.700.718, ΕφΑΘ 3194/2012 ΝοΒ 62.1407). Στο δε άρθρο 181 περ.α' αναφέρεται «Με την επιφύλαξη της διάταξης του επόμενου άρθρου, από την έναρξη της ισχύος του παρόντος, καταργούνται; α) το Τρίτο Βιβλίο (άρθρα 525 έως 707) του Εμπορικού Νόμου». Από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων συνάγεται ότι, στο άρθρο 25 παρ. 1 του Πτωχευτικού Κώδικα καθιερώθηκε ρητά η αρχή της αναστολής των ατομικών καταδιώξεων, η οποία ανέκαθεν ίσχυε στο πτωχευτικό δίκαιο (ερμηνευτικά από το συνδυασμό των διατάξεων 530, 534, 634 και 665 ΕμπΝ). Ειδικότερα, με την επιφύλαξη της διάταξης του άρθρου 26 (για τους ενέγγυους πιστωτές) αναστέλλονται αυτοδικαίως από την κήρυξη της πτώχευσης όλα τα ατομικά καταδιωκτικά μέτρα των πιστωτών κατά του οφειλέτη προς ικανοποίηση ή εκπλήρωση πτωχευτικών απαιτήσεων τους και ιδίως απαγορεύεται η έναρξη ή συνέχιση της αναγκαστικής εκτέλεσης, η άσκηση αναγνωριστικών ή καταψηφιστικών αγωγών η συνέχιση των δικών επ’αυτών, η άσκηση ή εκδίκαση ένδικων μέσων, η έκδοση πράξεων διοικητικής ή φορολογικής φύσεως ή η εκτέλεσή τους σε στοιχεία της πτωχευτικής περιουσίας. Πράξεις επιχειρούμενες κατά παράβαση της εν λόγω αναστολής είναι απολύτως άκυρες, σύμφωνα με την παρ. 2 του ίδιου άρθρου (ΕφΘεσ 1760/2012, δημ. Νόμος). Για να λάβουν δε μέρος οι πτωχευτικοί πιστωτές στη διανομή της πτωχευτικής περιουσίας, πρέπει να αναγνωρίσουν τις απαιτήσεις τους κατά τη διαδικασία της επαλήθευσης (ΕφΑΘ 5782/1988 ΕλλΔνη 1990.867). Από την αναστολή των ατομικών διώξεων εξαιρούνται οι πιστωτές του πτωχεύσαντος που είναι ασφαλισμένοι με υποθήκη, ενέχυρο ή ειδικό προνόμιο, οι οποίοι μπορούν να επιδιώξουν την ικανοποίηση τους από το υπέγγυο πράγμα με αναγκαστική εκτέλεση αυτού, χωρίς να υπόκεινται στη διαδικασία της επαλήθευσης, δυνάμενοι ως εκ τούτου να επιδιώξουν κατά του οφειλέτη, που εκπροσωπείται από το σύνδικο της πτώχευσης, την αναγνώριση των απαιτήσεών τους για την απόκτηση τίτλου εκτελεστού. Οι παραπάνω διατάξεις, που επιβάλλουν την αναστολή των ατομικών διώξεων από το χρόνο της δημοσιεύσεως της αποφάσεως που κηρύσσει την πτώχευση και την υποχρεωτική υποβολή των σχετικών απαιτήσεων στη διαδικασία της πτωχεύσεως, είναι αναγκαστικού δικαίου, λόγω του γενικότερου σκοπού που υπαγόρευσε τη θέσπιση τους, εγκειμένου στην ικανοποίηση των πτωχευτικών πιστωτών κατά τρόπο εξασφαλίζοντα την τήρηση της αρχής της μεταξύ αυτών ισότητας και λαμβάνονται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο (ΑΠ 808/1990, ΕφΘεσ. 2867/2009 δημ. ΝΟΜΟΣ, Εφ Αθ. 8745/1991 ΕλλΔνη 1993. 1655, ΕφΑΘ 1088/1986 ΕλλΔνη 1986 824).Το πιστωτικό ίδρυμα δεν κηρύσσεται σε πτώχευση αλλά τίθεται σε ειδική εκκαθάριση, ήτοι συλλογική διαδικασία διοικητικής φύσης, που κινείται από την εποπτεύουσα αρχή και οδηγεί αποκλειστικά στη ρευστοποίηση της περιουσίας του. Ισχύει συμπληρωματική ευθεία εφαρμογή των διατάξεων του ΠΚ, μεταξύ των οποίων και η διάταξη του άρθρου 25 που προβλέπει την αναστολή των ατομικών διώξεων των πιστωτών. Το δικαστήριο οφείλει να ενεργεί αυτεπαγγέλτως, εφαρμόζοντας την, και να κηρύσσει απαράδεκτη τη συνέχιση των σχετικών διαδικασιών ή τη συζήτηση εισαγωγικών δικογράφων και ενδίκων μέσων (ΑΠ 822/ 2015 ΔΕΕ 2015.1124). Επί της ειδικής εκκαθάρισης της ... δε μεταβιβάζονται στην ... οι έννομες σχέσεις της (...) από δανειακές συμβάσεις. Δεν ασκείται σύννομα κατ' αυτής (...), λόγω της αναστολής των ατομικών διώξεων, αναγνωριστική αγωγή από δανειολήπτη ότι η οφειλή του εμπίπτει στη ρύθμιση της διάταξης του άρθρου 39 παρ. 5 του Ν 3259/ 2004 περί επαναπροσδιορισμού οφειλών αγροτών προς πιστωτικά ιδρύματα (ΜΕφΛαρ 161/ 2016 ΔΕΕ 2017. 218). Πριν από την άσκηση της κρινόμενης αγωγής (12-2-2013), με την 4/ 27-7-2012 απόφαση της Επιτροπής Πιστωτικών και Ασφαλιστικών Θεμάτων της Τράπεζας της Ελλάδος (ΦΕΚ Β’ 2208/ 27-7-2012) από 27-7-2012 ανακλήθηκε η άδεια λειτουργίας της πρώτης εναγόμενης ... της Ελλάδος και αυτή τέθηκε σε ειδική εκκαθάριση του άρθρου 68 Ν 3601/ 2007 (ήδη άρθρα 145- 146 του Ν 4261/ 2014), και δεδομένου πως επί της ειδικής αυτής εκκαθάρισης έχουν εφαρμογή οι διατάξεις του κανονισμού ειδικής εκκαθάρισης πιστωτικών ιδρυμάτων (ΦΕΚ Β’ 2498/4-11-2011), όπως τροποποιήθηκε και ισχύει και επικουρικά οι διατάξεις του πτωχευτικού κώδικα, σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στην ανωτέρω μείζονα νομική σκέψη, από τη θέση του πιστωτικού ιδρύματος σε ειδική εκκαθάριση υφίσταται αναστολή των ατομικών διώξεων και απαγορεύεται η έναρξη ή η συνέχιση, εκτός των άλλων, αναγνωριστικών ή καταψηφιστικών αγωγών, η συνέχιση δικών επ' αυτών, η άσκηση ή η εκδίκαση ενδίκων μέσων. Κάθε πράξη που διενεργείται κατά παράβαση της αναστολής αυτής είναι απολύτως άκυρη (βλ. Εφ Αθ 1869/2013). Εν προκειμένω, ο ενάγων άσκησε, στις 12-2- 2013, την από 27-7-2012 (αρ. εκθ. καταθ .../ 12-2-2013) κρινόμενη αγωγή, η οποία υπάγεται στο ως άνω νομικό πλαίσιο, δεδομένου πως, σύμφωνα με το ανωτέρω περιεχόμενο της, έχει αναγνωριστικό χαρακτήρα, μετά την παραίτηση από τα καταψηφιστικά της αιτήματα, ως ασκηθήσα δε η αγωγή αυτή μετά την θέση της πρώτης εναγόμενης ... σε καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης, ασκείται απαραδέκτως και πρέπει να απορριφθεί αυτεπαγγέλτως, σύμφωνα με τα παραπάνω, ως απαράδεκτη, ως προς τη πρώτη εναγόμενη τελούσα σε ειδική εκκαθάριση Ανώνυμη Τραπεζική Εταιρία με την επωνυμία "... Α.Ε.", νομίμως εκπροσωπούμενη από τον ειδικό εκκαθαριστή. Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο με την εκκαλούμενη απόφαση του έκρινε παραδεκτή την αγωγή ως προς τη πρώτη εναγόμενη υπό εκκαθάριση τελούσα ανώνυμη Τραπεζική εταιρία και την έκαμε δεκτή ως προς αυτήν, έσφαλε και δεν εφήρμοσε ορθά το νόμο, όπως βάσιμα υποστηρίζει η πρώτη εναγόμενη με το σχετικό πρώτο λόγο της εφέσεως της, κατά τον οποίο εσφαλμένα η αγωγή κρίθηκε, ως προς αυτήν, παραδεκτή, ενώ έπρεπε να απορριφθεί ως απαράδεκτη, ο οποίος πρέπει να γίνει δεκτός ως ουσία βάσιμος, παρελκομένης της έρευνας των λοιπών λόγων της έφεσης. Συνεπώς, πρέπει να γίνει δεκτή ως κατ'ουσίαν βάσιμη η έφεση, να εξαφανισθεί η εκκαλούμενη υπ' αριθμ. 45/2016 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σερρών ως προς τη πρώτη εναγόμενη τελούσα σε ειδική εκκαθάριση Ανώνυμη Τραπεζική Εταιρία με την επωνυμία " ... A. Ε.", να κρατηθεί η υπόθεση και να δικασθεί από το παρόν Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο κατ’ ουσίαν (άρθρ. 535 παρ. 1 ΚΠολΔ) η αγωγή, να απορριφθεί δε αυτή ως προς τη πρώτη εναγόμενη ως απαράδεκτη. Τα δικαστικά έξοδα και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας πρέπει να συμψηφισθούν μεταξύ των διαδίκων, λόγω του δυσερμήνευτου του κανόνα που εφαρμόστηκε (άρθρ. 179 παρ. 2, 183 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων
ΔΕΧΕΤΑΙ από τυπική και ουσιαστική άποψη την έφεση
ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ την εκκαλούμενη υπ' αριθμ. 45/2016 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σερρών ως προς τη πρώτη εναγόμενη
ΚΡΑΤΕΙ την υπόθεση και δικάζει την από 27-7-2012 (αριθμ.εκθ. καταθ. .../12-2-2013) ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σερρών φερόμενη αγωγή ως προς τη πρώτη εναγόμενη.
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την αγωγή ως απαράδεκτη ως προς τη τελούσα σε ειδική εκκαθάριση πρώτη εναγόμενη Ανώνυμη Τραπεζική Εταιρία με την επωνυμία " ... Α.Ε."
ΣΥΜΨΗΦΙΖΕΙ τη δικαστική δαπάνη μεταξύ των διαδίκων και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε, και δημοσιεύθηκε στο ακροατήριο του παρόντος Δικαστηρίου, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση του στη Θεσσαλονίκη, στις 19 Οκτωβρίου 2018, απόντων των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους, με παρούσα τη Γραμματέα.
Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ