Αριθμός Απόφασης 1462/2021
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τη Δικαστή Μαρία Ζαχαριάδου, Εφέτη, την οποία όρισε ο Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Εφετείου Θεσσαλονίκης και από τη Γραμματέα Ευαγγελία Κουκουμπή.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στη Θεσσαλονίκη, την 16η Οκτωβρίου 2020, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
ΤΗΣ ΕΚΚΑΛΟΥΣΑΣ - ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ: Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία «ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΩΝ "...”“, που εδρεύει στην …, …, αρ. …και εκπροσωπείται νόμιμα, με Α.Φ.Μ. … Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Ε. Αθηνών, η οποία παραστάθηκε με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ της πληρεξούσιας δικηγόρου της Φωτεινής Βαχαρακίδου (Α.Μ. 3171) του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, που κατέθεσε έγγραφες προτάσεις και σχετικά έγγραφα.
ΤΗΣ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ - ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ: Ανώνυμης τεχνικής εταιρίας με την επωνυμία «... Α.Τ.Ε. Ανώνυμη Τεχνική Εταιρία», που εδρεύει στον … Θεσσαλονίκης, οδός …, αριθμ. … και εκπροσωπείται νόμιμα, με Α.Φ.Μ. … Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Ε. Θεσσαλονίκης, η οποία παραστάθηκε με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ του πληρεξούσιου δικηγόρου της Ανδρέα Σπύρου (Α.Μ. 8864) του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, που κατέθεσε έγγραφες προτάσεις και σχετικά έγγραφα.
Η ενάγουσα και ήδη εφεσίβλητη άσκησε την από 16.7.2018 αγωγή της κατά της εναγόμενης και ήδη εκκαλούσας ασφαλιστικής εταιρίας ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία κατατέθηκε με αριθμό έκθεσης κατάθεσης .../16.7.2018 και αντικείμενο αξιώσεις από ασφαλιστική σύμβαση.
Το παραπάνω Δικαστήριο εξέδωσε αντιμωλία των διαδίκων την υπ’ αριθμ. 5505/6.5.2019 οριστική του απόφαση, με την οποία έκανε δεκτή την αγωγή.
Την απόφαση αυτή προσέβαλε η εναγόμενη ασφαλιστική εταιρία με την από 21.07.2019 έφεση προς το Δικαστήριο τούτο, η οποία έχει κατατεθεί στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο με Γ.Α.Κ. και Ε.Α.Κ. .../23.07.2019.
Η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου και συζητήθηκε κατ’ αντιμωλίαν των διαδίκων.
Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων κατέθεσαν εμπροθέσμως τις προτάσεις τους και παρέστησαν με δήλωση στο ακροατήριο του δικαστηρίου τούτου.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η κρινόμενη έφεση κατά της υπ’ αριθμ. 5505/2019 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης (τακτικής διαδικασίας), που εκδόθηκε κατ’ αντιμωλίαν των διαδίκων, έχει ασκηθεί παραδεκτώς και εμπροθέσμως, καθ’ όσον αποδεικνύεται, ότι ακριβές κεκυρωμένο αντίγραφο της ως άνω οριστικής απόφασης με επιμέλεια της εφεσίβλητης κοινοποιήθηκε νομοτύπως στην εκκαλούσα την 1η.07.2019 (όπως η τελευταία επικαλείται και δεν αμφισβητεί η εφεσίβλητη) και η υπό κρίση έφεση κατατέθηκε στη Γραμματεία του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου στις 23.07.2019 (σχετική η .../23.7.2019 έκθεση κατάθεσης ενδίκου μέσου του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης - άρθρα 19, 144 παρ. 1, 147 παρ. 2, 495 παρ. 1, 498, 511, 513 παρ. 1 περ. β', 516, 517, 518 παρ. 1 περ. α' ΚΠολΔ, όπως οι διατάξεις αυτές ισχύουν από 1.1.2016, κατά τα ρητώς οριζόμενα από τη διάταξη του άρθρου 1 άρθρου ενάτου παρ. 2 Ν. 4335/2015 και εφαρμόζονται στην κρινόμενη έφεση ως εκ του χρόνου ασκήσεως αυτής μετά την προαναφερόμενη ημερομηνία). Πρέπει, επομένως, η έφεση αυτή να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω για το παραδεκτό και το (νόμω και ουσία) βάσιμο των λόγων της, κατά την αυτή διαδικασία (άρθρο 533 παρ. 1 ΚΠολΔ), δεδομένου ότι για το παραδεκτό αυτής έχει καταβληθεί το προβλεπόμενο από τη διάταξη του άρθρου 495 παρ. 3 ΚΠολΔ παράβολο (σχετ. το υπ’ αριθμ. .../2019 e-παράβολο ποσού 100,00 ευρώ).
Με τη διάταξη του άρθρου 7 παρ. 5 του Ν. 2496/1997 ορίζεται, ότι ο ασφαλιστής απαλλάσσεται της υποχρέωσης να καταβάλει ασφάλισμα, αν η επέλευση της ασφαλιστικής περίπτωσης οφείλεται στη μεν ασφάλιση ζημιών σε δόλο ή σε βαριά αμέλεια, στη δε ασφάλιση προσώπων μόνο σε δόλο του λήπτη της ασφάλισης ή του ασφαλισμένου ή του δικαιούχου του ασφαλίσματος ή των λοιπών αναφερόμενων στην παράγραφο αυτή προσώπων, ενώ με την παρ. 6 εδ. α' του ιδίου άρθρου, ορίζεται ότι με την ασφαλιστική σύμβαση μπορεί να διευρυνθούν οι περιπτώσεις απαλλαγής του ασφαλιστή, αν ο λήπτης της ασφάλισης ή ο ασφαλισμένος ενεργούν στην ασφάλιση για κάλυψη επαγγελματικών κινδύνων. Εξάλλου η δυνατότητα διεύρυνσης με την ασφαλιστική σύμβαση των περιπτώσεων απαλλαγής του ασφαλιστή, αν ο λήπτης της ασφάλισης ή ο ασφαλισμένος ενεργούν για την κάλυψη επαγγελματικών κινδύνων, πρέπει να νοηθεί στο ρυθμιστικό πλαίσιο της διάταξης του άρθρου 33 παρ. 1 του ως άνω νόμου, κατά την οποία κάθε δικαιοπραξία που περιορίζει τα δικαιώματα του λήπτη της ασφάλισης, του ασφαλισμένου ή του δικαιούχου του ασφαλίσματος είναι άκυρη, εκτός αν ορίζεται κάτι άλλο ειδικά στον παρόντα νόμο ή αν πρόκειται για ασφάλιση μεταφοράς πραγμάτων, πίστωσης ή εγγύησης, καθώς και θαλάσσια ή αεροπορική ασφάλιση ζημιών. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι το σύνολο των διατάξεων του Ν. 2496/1997 αποτελούν ρυθμίσεις "ημιαναγκαστικού" κατ’ αρχάς δίκαιου υπό την έννοια ότι αν δεν ορίζεται κάτι άλλο ειδικά στο νόμο αυτό, δεν δύνανται να περιορισθούν με την ασφαλιστική σύμβαση τα δικαιώματα των καλυπτόμενων προσώπων παρά μόνο να διευρυνθούν. Εκδηλώνεται έτσι για λόγους γενικότερου συμφέροντος η προστατευτική παρέμβαση του νομοθέτη προς το ασθενέστερο στη σύμβαση ασφάλισης μέρος που είναι κατά κανόνα το πρόσωπο που συμβάλλεται με τον ασφαλιστή για λόγους μη επαγγελματικούς, εφ’ όσον στην ιδιωτική ασφάλιση, η οποία αποτελεί καταναλωτικό αγαθό ευρείας χρήσεως, είναι εμφανής στην περίπτωση αυτή η ανάγκη τέτοιας προστατευτικής παρεμβάσεως υπέρ του ασφαλισμένου, εν όψει του ότι ελλείπει τότε η διαπραγματευτική ισοδυναμία των μερών, με
κίνδυνο η παρεχόμενη ασφαλιστική κάλυψη να φαλκιδευτεί στην περίπτωση αυτή μέσω της ασκούμενης υπό άνισους όρους συμβατικής ελευθερίας (ΟλΑΠ 14/2013). Αντιθέτως, στις περιπτώσεις της ασφαλιστικής κάλυψης επαγγελματικών κινδύνων, δηλαδή κινδύνων από την επαγγελματική δραστηριότητα του ασφαλισμένου ή του λήπτη της ασφαλίσεως, δεν είναι αναγκαία εξ ορισμού η ως άνω προστατευτική παρέμβαση του νομοθέτη και δύνανται κατά περίπτωση να διαμορφωθούν ελευθέρως οι όροι των ασφαλιστικών συμβάσεων, όταν μεταξύ των μερών δύναται να λειτουργήσει η ιδιωτική αυτονομία με όρους διαπραγματευτικής ισοδυναμίας. Ο νομοθέτης, δηλαδή, δεν έχει επιτρέψει την ελεύθερη διαμόρφωση των όρων της ασφαλιστικής σύμβασης σε κάθε περίπτωση ασφάλισης επαγγελματικών κινδύνων, αλλά μόνο σε όσες περιπτώσεις ειδικώς αναφέρονται στο Ν. 2496/1997 και στις οποίες γίνεται ακριβώς παραπομπή με τη διάταξη του άρθρου 33 παρ. 1 του νόμου αυτού, υπό την έννοια ότι ναι μεν δεν κατονομάζονται ρητώς στην εν λόγω διάταξη, καλύπτονται όμως από την περιεχόμενη σ’ αυτή γενική επιφύλαξη, ότι τα δικαιώματα του λήπτη της ασφάλισης, του ασφαλισμένου ή του δικαιούχου του ασφαλίσματος δεν επιτρέπεται να περιορισθούν συμβατικώς, εκτός αν κάτι άλλο ειδικώς ορίζεται στο Ν. 2496/1997. Τέτοια ειδική ρύθμιση είναι και αυτή του άρθρου 7 παρ. 6 του Ν. 2496/1997, η οποία έχει ευρεία διατύπωση, είναι ενταγμένη στο πρώτο τμήμα του νόμου αυτού, που περιέχει γενικές διατάξεις για τις ασφαλιστικές συμβάσεις και βασίμως δύναται να υποστηριχθεί, ότι η προβλεπόμενη με τη ρύθμιση αυτή δυνατότητα διευρύνσεως με την ασφαλιστική σύμβαση των περιπτώσεων απαλλαγής του ασφαλιστή, όταν ο ασφαλισμένος ή ο λήπτης της ασφάλισης ενεργούν προς κάλυψη επαγγελματικών κινδύνων, αφορά ποικίλες κατ’ αρχάς απαλλακτικές ρήτρες για όλα τα είδη των ασφαλιστικά καλυπτόμενων ζημιών. Συνεπώς ως ασφαλιστική ρήτρα δυνατόν να συμφωνηθεί και στην επαγγελματική ασφάλιση κατά διαφόρων σχετικών κινδύνων, και ειδικότερα η λήψη ορισμένων προστατευτικών μέτρων ασφαλείας κατά των κινδύνων αυτών, προς αποτροπή της επελεύσεως τους ή τουλάχιστον μειώσεως της ζημίας από τους κινδύνους αυτούς, η μη λήψη των οποίων στην περίπτωση επελεύσεως της ασφαλιζόμενης περιπτώσεως να απαλλάσσει τον ασφαλιστή από την καταβολή του ασφαλίσματος. Τα προστατευτικά αυτά μέτρα ασφαλείας, τα οποία περιέχονται στους γενικούς ή ειδικούς όρους του ασφαλιστηρίου πρέπει, συμφώνως προς το άρθρο 2 παρ. 4 του Ν. 2496/1997, να εξατομικεύονται και να προσδιορίζονται με ακρίβεια, το ίδιο δε πρέπει να γίνεται και με την απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας, όταν δέχεται στην περίπτωση επελεύσεως του ασφαλιζομένου κινδύνου, ότι δεν τηρήθηκε από τον ασφαλισμένο το συγκεκριμένο μέτρο προστασίας, που απαλλάσσει τον ασφαλιστή από την καταβολή του ασφαλίσματος (ΑΠ 1880/2017 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕΠΙΣΚΕΔ 2018/269).
Εν προκειμένω, η ενάγουσα και ήδη εφεσίβλητη τεχνική εταιρία άσκησε την από 16.07.2018 με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου .../16.07.2018 αγωγή ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία εξέθετε, ότι ο ..., ο οποίος διατηρεί ισόγειο κατάστημα μετά υπογείου εμπορίας μηχανημάτων και εργαλείων συγκόλλησης και κοπής μετάλλων, επικαλούμενος ότι από βλάβη του δικτύου ύδρευσης της εταιρίας με την επωνυμία «ΕΥΑΘ ΑΕ» πλημμύρισε ο υπόγειος χώρος του καταστήματος του και καταστράφηκαν εμπορεύματά του, άσκησε την υπ’ αριθμ. έκθεσης κατάθεσης .../21.8.2015 αγωγή αποζημίωσης εις βάρος της ως άνω εταιρίας (ΕΥΑΘ Α.Ε.) για αξιώσεις ύψους 59.744,86 ευρώ ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, το περιεχόμενο της οποίας παρέθετε αυτούσιο στην ανωτέρω αγωγή. Ότι η «ΕΥΑΘ Α.Ε.» άσκησε εναντίον της την υπ’ αριθμ. έκθεσης κατάθεσης .../3.11.2016 αγωγή, η οποία ενσωματώθηκε ομοίως στην παραπάνω αγωγή, επικαλούμενη ότι η νυν εφεσίβλητη εταιρία έχει ευθύνη για τη ζημία που υπέστη ο ..., καθότι στις 26.10.2014 πραγματοποιούσε εργασίες αντικατάστασης του δικτύου ύδρευσης της πόλης της Θεσσαλονίκης, έμπροσθεν του καταστήματος του ..., στο πλαίσιο της συναφθείσας από 23.2.2012 σύμβασης μεταξύ τους. Στη συνέχεια εξέθετε, ότι το αναφερόμενο έργο εγκατάστασης αγωγών ύδρευσης περιοχής κεντρικής Θεσσαλονίκης, στη διάρκεια εκτέλεσης του οποίου φέρεται ότι προκλήθηκε στον ... ζημία, ήταν ασφαλισμένο έναντι τρίτων, ως προς την αστική ευθύνη, στην εναγόμενη και ήδη εκκαλούσα ασφαλιστική εταιρία, δυνάμει του υπ’ αριθμ. ... ασφαλιστηρίου συμβολαίου με ημερομηνία εκδόσεως 21.2.2012 και των προσθέτων αυτού πράξεων, με τις οποίες είχε παραταθεί η διάρκεια της ασφάλισης μέχρι την 24η.8.2015 για συνολικά ασφαλιζόμενο ποσό ύψους 2.594.937,09 ευρώ, το οποίο η εναγόμενη ήταν υποχρεωμένη να του καταβάλει σε περίπτωση επέλευσης του ασφαλιστικού κινδύνου με την προηγούμενη υποχρέωσή του καταβολής ασφαλίστρων. Ότι επί των ως άνω αγωγών του ... εις βάρος της «ΕΥΑΘ Α.Ε.» και της τελευταίας εις βάρος της νυν εφεσίβλητης εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. 2289/2018 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή η κύρια αγωγή του ..., υποχρεώθηκε η «ΕΥΑΘ ΑΕ» να του καταβάλει το ποσό των 57.691,36 ευρώ, νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής μέχρι και την ολοσχερή εξόφληση, καθώς και το ποσό των 2.700,00 ευρώ για δικαστικά έξοδα του ενάγοντος. Ότι παρομοίως έγινε δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη η παρεμπίπτουσα αγωγή της «ΕΥΑΘ Α.Ε.» εις βάρος της τεχνικής εταιρίας «... Α.Τ.Ε.», υποχρεώνοντάς την να της καταβάλει οιοδήποτε ποσό κατέβαλε αυτή στον ..., αποτελούμενο από κεφάλαιο, τόκους και δικαστικά έξοδα, καθώς και το ποσό των 600,00 ευρώ για δικαστικά έξοδα. Με την ίδια απόφαση, ανέφερε, ότι απορρίφθηκε ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας παρόμοια με την υπό κρίση, αγωγή της, που άσκησε σε βάρος της νυν εναγόμενης και ήδη εκκαλούσας ασφαλιστικής εταιρίας. Αναφέροντας ότι η παραπάνω απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης έχει καταστεί τελεσίδικη, ζητούσε να υποχρεωθεί η εναγόμενη να της καταβάλει το ποσό των 57.691,36 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής (24.8.2015) και έως την πλήρη εξόφληση, καθώς και το ποσό των 2.700,00 ευρώ για επιδικασθέντα έξοδα υπέρ του ενάγοντος, όσα δηλαδή υποχρεώθηκε να καταβάλει η «ΕΥΑΘ Α.Ε.» προς τον ... και η νυν ενάγουσα (εφεσίβλητη) στην τελευταία εταιρία (ύδρευσης) δυνάμει της ήδη τελεσίδικης υπ’ αριθμ. 2289/2018 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Επί της ανωτέρω αγωγής εκδόθηκε κατ’ αντιμωλίαν των διαδίκων η εκκαλουμένη υπ’ αριθμ. 5505/2019 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης (τακτική διαδικασία), με την οποία αυτή έγινε δεκτή και υποχρεώθηκε η εναγόμενη να καταβάλει στην ενάγουσα 60.391,36 ευρώ νομιμοτόκως. Ήδη με την υπό κρίση από 21.07.2019 με αριθμό κατάθεσης .../23.07.2019 έφεση η εναγόμενη και ήδη εκκαλούσα ασφαλιστική εταιρία παραπονείται κατά της εκκαλουμένης απόφασης για εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων, ζητεί δε να εξαφανιστεί αυτή, προκειμένου να απορριφθεί η από 16.07.2018 αγωγή εναντίον της, ως και να καταδικαστεί η εφεσίβλητη στην καταβολή της εν γένει δικαστικής της δαπάνης αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
Από την εκτίμηση όλων ανεξαιρέτως των εγγράφων, που νόμιμα και εμπρόθεσμα προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι, άλλα από τα οποία λαμβάνονται υπόψη για άμεση απόδειξη και άλλα για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται οι τεχνικές εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης που αφορούν το ένδικο ατύχημα και προσκομίζονται μετ’ επικλήσεως από τα διάδικα μέρη, υπαγόμενες στη ρύθμιση του άρθρου 390 ΚΠολΔ (βλ. ΟλΑΠ 8/2005 ΕλλΔνη 2005. 701, ΑΠ 778/2012 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), καθώς και οι προσκομιζόμενες από τους διαδίκους φωτογραφίες (η γνησιότητα των οποίων δεν αμφισβητείται εκατέρωθεν - βλ. και άρθρα 444 παρ. 1γ', 448 παρ. 2 και 457 παρ. 4 ΚΠολΔ), σε ορισμένα εκ των οποίων γίνεται ειδική αναφορά κατωτέρω, δίχως, όμως, κάποιο να παραλειφθεί ως προς την ουσιαστική διάγνωση της διαφοράς, αλλά και από τα διδάγματα της κοινής πείρας που λαμβάνονται αυτεπάγγελτα υπόψη από το δικαστήριο (άρθρο 336 παρ. 4 ΚΠολΔ), αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Η εταιρία με την επωνυμία «Εταιρία Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης Α.Ε.» (Ε.Υ.Α.Θ. Α.Ε.) έχει ως σκοπούς της, μεταξύ άλλων, την παροχή υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης και τη μελέτη, κατασκευή, εγκατάσταση, λειτουργία, εκμετάλλευση, διαχείριση, συντήρηση, επέκταση και ανανέωση συστημάτων ύδρευσης και αποχέτευσης. Λειτουργεί προς εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος και έχει έδρα τον Δήμο Θεσσαλονίκης. Δυνάμει της από 23.8.2005 σύμβασης εργολαβίας κατασκευής δημοσίου έργου, η ως άνω ανώνυμη εταιρία ανέθεσε στην νυν εφεσίβλητη εταιρία με την επωνυμία «... ΑΤΕ» ως ανάδοχο, την εκτέλεση του έργου «Εγκατάσταση 27.000 μέτρων αγωγών ύδρευσης περιοχής Κεντρικής Θεσσαλονίκης». Το έργο αφορούσε στην αντικατάσταση περίπου 27.000 μέτρων αγωγών ύδρευσης (συμπεριλαμβανομένων και των αντίστοιχων δικλείδων στα σημεία σύνδεσης με το υφιστάμενο δίκτυο), επανατοποθέτηση βανών ύδρευσης, επανασύνδεση των ιδιωτικών διακλαδώσεων, αντικατάσταση περίπου 40 παλαιών και τοποθέτηση 400 νέων δικλείδων ύδρευσης, κατασκευή νέων διατάξεων εκκένωσης σε κάθε αυτοτελές τμήμα του νέου αγωγού, καθώς και ενδεχόμενη κατασκευή τεχνικών έργων στην περιοχή του εν λόγω δικτύου.
Το έργο κατασκευάστηκε στην Κεντρική Θεσσαλονίκη και περιελάμβανε τις περιοχές 40 Εκκλησιές, τη Δημοτική Ενότητα Αγίου Παύλου και του Δήμου Νεάπολης Συκεών. Οι νέες σωληνώσεις είναι από σκληρό πολυαιθυλένιο με τις ειδικές προδιαγραφές που προβλέπονται στη σύμβαση. Η εγκατάσταση των παραπάνω αγωγών αποσκοπούσε στη βελτίωση του δικτύου ύδρευσης της πόλης είτε με την αντικατάσταση των παλαιών φθαρμένων αγωγών, είτε με την εγκατάσταση νέων σε περιοχές με νέες αυξημένες ανάγκες. Το έργο κατασκευάστηκε από την ενάγουσα (ήδη εφεσίβλητη) τεχνική εταιρία, καθώς επίσης και από υπεργολάβους στους οποίους ανέθεσε με συμφωνητικά την εκτέλεση τμημάτων του και αυτό ύστερα από δύο παρατάσεις ολοκληρώθηκε στις 24.5.2014, οπότε εκδόθηκε το Πρωτόκολλο Προσωρινής Παραλαβής. Με βάση τους όρους της σύμβασης η ανάδοχος εταιρία ήταν υπόχρεη για τη συντήρηση του για τους επόμενους 15 μήνες. Μετά τη λήξη της περιόδου συντήρησης το έργο παραδόθηκε στην κυρία του έργου, «ΕΥΑΘ ΑΕ», και την 10η.11.2015 συντάχθηκε το Πρωτόκολλο Οριστικής Παραλαβής. Στο άρθρο 26 της Ειδικής Συγγραφής Υποχρεώσεων του εν λόγω έργου οριζόταν, μεταξύ άλλων, ότι η εργολάβος και νυν εφεσίβλητη εταιρία με την επωνυμία «... ΑΤΕ» όφειλε κατά την εκτέλεση των έργων να παίρνει με δική της μέριμνα και δαπάνη όλα τα αναγκαία μέτρα ασφαλείας για την πρόληψη ζημιών και ατυχημάτων τόσο στο έργο, όσο και σε τρίτους, μεριμνώντας, μεταξύ άλλων, για την παράδοση στην «ΕΥΑΘ ΑΕ» ικανού αριθμού φωτογραφιών για το μητρώο του έργου. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι ο ... του … διατηρεί ατομική επιχείρηση εμπορίας και μεταπώλησης εφοδίων και εν γένει μηχανημάτων και εργαλείων συγκόλλησης και κοπής μετάλλου, η οποία στεγάζεται σε μισθωμένο ισόγειο κατάστημα επιφάνειας 30 τ.μ. επί της οδού … αριθ. … και για τις ανάγκες αποθήκευσης των προς πώληση εμπορευμάτων διατηρεί και ιδιόκτητο υπόγειο αποθηκευτικό χώρο εμβαδού 300 τ.μ., κειμένου ομοίως επί της οδού … αριθ. … πολυώροφης οικοδομής. Η πρόσβαση στον εν λόγω υπόγειο αποθηκευτικό χώρο γίνεται είτε από εσωτερικό κλιμακοστάσιο είτε με ανελκυστήρα εμπορευμάτων, ενώ το δάπεδο είναι από μωσαϊκό και οι τοίχοι είναι επιχριόμενοι και βαμμένοι. Επίσης, λόγω της επαγγελματικής χρήσης του υπογείου, αλλά και του είδους των αποθηκευμένων εμπορευμάτων, που είναι ευαίσθητα στην υγρασία (όπως τα ηλεκτρόδια ηλεκτροσυγκόλλησης και τα κάθε είδους ηλεκτροκίνητα μηχανήματα ηλεκτροσυγκόλλησης), ο ... είχε λάβει τα προβλεπόμενα μέτρα ασφαλείας για πυρκαγιά και για πλημμύρα, καθώς σε τμήμα του υπογείου υπάρχει φρεάτιο και αντλία μέσα σε αυτό, για την απομάκρυνση των υδάτων σε περίπτωση πλημμύρας και όλα τα εμπορεύματα είναι πάντα τοποθετημένα πάνω σε παλέτες και σε σιδερένια ράφια. Επίσης, κάτω από το επίπεδο του δαπέδου του υπογείου υπάρχει και το φρεάτιο του ανελκυστήρα των εμπορευμάτων, που δεν είναι καλυμμένο με μπετόν αλλά με χώμα, το οποίο επιτρέπει τη φυσική απορροή των υδάτων. Την 26η. 10.2014 προκλήθηκε θραύση του αγωγού ύδρευσης της «Ε.Υ.Α.Θ. Α.Ε.», που διέρχεται εξωτερικά της οικοδομής επί της ..., στο σημείο σύνδεσης του κεντρικού αγωγού με τον σωλήνα παροχής νερού στην οικοδομή, με αποτέλεσμα να διακοπεί η υδροδότηση της οικοδομής και μεγάλη ποσότητα νερών της διαρροής του δικτύου της «ΕΥΑΘ ΑΕ» να οδηγηθεί προς το εσωτερικό της υπόγειας αποθήκης κατακλύζοντας το σύνολο της επιφάνειας του δαπέδου του υπογείου με τη στάθμη των νερών στους εσωτερικούς χώρους του υπογείου να φθάνει τα 40 εκ.. Τα νερά εισήλθαν από σωλήνα που περνάει μέσα από τον τοίχο και κάτω από το σημείο αυτό υπάρχει το φρεάτιο που προαναφέρθηκε, μέσα στο οποίο υπάρχει σωλήνας για την άντληση υδάτων σε περίπτωση πλημμύρας. Λόγω της εισροής νερού μαζί με χώματα η αντλία μπλόκαρε, με αποτέλεσμα να υπερχειλίσει το νερό από το φρεάτιο και να πλημμυρήσει το υπόγειο. Επιπρόσθετα η εν λόγω βλάβη προκύπτει από τη με αριθμό πρωτ. …/24.7.2015 έκθεση της εταιρίας πραγματογνωμόνων με την επωνυμία «... Ε.Π.Ε.», στην οποία ανέθεσε η «ΕΥΑΘ ΑΕ» τη διάγνωση των αιτίων της διαρροής και της έκτασης της ζημίας. Η τελευταία έλαβε γνώση της διαρροής την 26η. 10.2014 και ώρα 16:52', όταν ειδοποιήθηκε το τηλεφωνικό κέντρο της «ΕΥΑΘ ΑΕ». Αυθημερόν ειδοποιήθηκε από την αρμόδια διεύθυνση η εταιρία με την επωνυμία «… ΑΤΕ», ως υπεργολάβος της εταιρίας με την επωνυμία «... ΑΤΕ», η οποία (... ATE) ήταν ανάδοχος του έργου «Αποκατάσταση των βλαβών του δικτύου ύδρευσης Κεντρικής - Ανατολικής Θεσσαλονίκης έτους 2014”, προκειμένου να προχωρήσει στην αποκατάσταση της βλάβης και της υδροδότησης, γεγονός που πραγματοποιήθηκε επίσης αυθημερόν. Αποτέλεσμα της ανωτέρω εισροής μεγάλης ποσότητας ύδατος στον υπόγειο χώρο του ..., ήταν να υποστούν ζημίες το ακίνητο και τα αντικείμενα, που ο ίδιος είχε αποθηκεύσει σε αυτόν. Υπό τα προεκτιθέμενα περιστατικά αποδείχθηκε, ότι το ένδικο ατύχημα προκλήθηκε καταρχάς από υπαιτιότητα και ειδικότερα αμέλεια των προστηθέντων της αναδόχου εταιρίας με την επωνυμία «... ΑΤΕ», υπαλλήλων και εργατών της, για το πταίσμα των οποίων ευθύνεται αντικειμενικά η ίδια, οι οποίοι δεν μερίμνησαν για την καλή εκτέλεση του έργου που της ανατέθηκε από την «ΕΥΑΘ ΑΕ», δεν κατέβαλαν την επιμέλεια που μπορούσαν να καταβάλουν για την ορθή τοποθέτηση του αγωγού στο δίκτυο και τη σύνδεσή του με το σωλήνα παροχής νερού στην οικοδομή, για την παρακολούθηση της καλής λειτουργίας αυτού, για τον έγκαιρο εντοπισμό του προβλήματος του συστήματος και την ενδεχόμενη αντικατάσταση, προκειμένου να αποφευχθεί η πρόκληση ζημιογόνων γεγονότων σε τρίτους παρόμοιων με το προαναφερθέν περιστατικό. Επιπλέον, αν και κατά το χρόνο του ατυχήματος δεν είχε λάβει χώρα ακόμη η περάτωση του συνολικού έργου, καθώς από τα προσκομιζόμενα από την εναγόμενη έγγραφα αποδεικνύεται, ότι αυτή έλαβε χώρα την 10η. 11.2015, η άνω ανάδοχος εταιρία παρέλειψε ιδίως να μεριμνά για την παρακολούθηση της καλής λειτουργίας αυτού, τον έγκαιρο εντοπισμό του προβλήματος του συστήματος και την ορθή συντήρηση του δικτύου, όπως είχε σχετική υποχρέωση για λογαριασμό της «Ε.Υ.Α.Θ. Α.Ε». Για την παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά της άνω αναδόχου και των προσώπων που χρησιμοποίησε για την εκτέλεση του έργου ευθυνόταν η «Ε.Υ.Α.Θ. Α.Ε.”, ως προστήσασα αυτή στην υπηρεσία της, κατ’ άρθρο 922 ΑΚ. Ειδικότερα, σύμφωνα με τη σχετική Ειδική Συγγραφή Υποχρεώσεων η παραπάνω εταιρία διατηρούσε δικαίωμα επίβλεψης και ελέγχου των επιλογών της αναδόχου ως προς τον τρόπο εκτέλεσης του έργου και τα πρόσωπα που θα χρησιμοποιούσε για την περάτωσή του και επομένως συνάγεται ότι η ανάδοχος τελούσε σε σχέση εξάρτησης από την ως άνω εταιρία, αφού υποχρεούνταν να συμμορφώνεται στις οδηγίες της ως προς τα ανωτέρω. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι η «ΕΥΑΘ ΑΕ» έσπευσε δια των προστηθέντων υπαλλήλων της να επισκευάσει αυθημερόν την αναγγελθείσα βλάβη του αγωγού και αποκατέστησε την υδροδότηση της οικοδομής. Στο σημείο αυτό πρέπει να τονιστεί: α) ότι η επιδιόρθωση της διαρροής έγινε άμεσα από την «ΕΥΑΘ ΑΕ» χωρίς τη διατύπωση οιασδήποτε επιφύλαξης να αναζητήσει το κόστος της επισκευής από τους ιδιοκτήτες της οικοδομής, β) ότι η εταιρία με την επωνυμία «... ΑΤΕ» δεν κλήθηκε ως υπεργολάβος της εταιρίας «... ΑΤΕ» στο πλαίσιο της εκτέλεσης του ανατεθέντος σε αυτήν έργου, αλλά, όπως προεκτέθηκε, ως υπεργολάβος της εταιρίας με την επωνυμία «... ΑΤΕ», η οποία (... ΑΤΕ) ήταν ανάδοχος του έργου «Αποκατάσταση των βλαβών του δικτύου ύδρευσης Κεντρικής - Ανατολικής Θεσσαλονίκης έτους 2014» και γ) ότι ο ισχυρισμός ότι η άμεση αποκατάσταση της βλάβης υπαγορεύθηκε από κοινωνικούς λόγους δεν υιοθετείται από την «ΕΥΑΘ ΑΕ”, καθώς τέτοιος ισχυρισμός δεν διαλαμβάνεται στην προσκομισθείσα τεχνική έκθεση της «... Ε.Π.Ε.», που συντάχθηκε για λογαριασμό της. Επομένως, η ως άνω ενέργεια και συμπεριφορά της «ΕΥΑΘ Α.Ε.» για την άμεση και ανεπιφύλακτη επιδιόρθωση της βλάβης από τους προστηθέντες υπαλλήλους της συνιστά και αναγνώριση της ευθύνης της για τη βλάβη στον αγωγό της. Επιπλέον, ο ισχυρισμός της νυν εκκαλούσας ασφαλιστικής εταιρίας περί της μεταγενέστερης επέμβασης αποδίδεται σε ισχυρισμούς του εργοδηγού ..., η μαρτυρία του οποίου δεν αρκεί προς σχηματισμό ασφαλούς δικανικής πεποίθησης και εκ του λόγου ότι ο εν λόγω εργαζόμενος δεν κατέθεσε ως μάρτυρας ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, ούτε έχει δώσει σχετική ένορκη βεβαίωση, με αποτέλεσμα να είναι απολύτως ανέφικτη η διαπίστωση της αξιοπιστίας του και ο έλεγχος των ισχυρισμών του. Επιπρόσθετα, με βάση τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής, αφενός δεν γίνεται πιστευτό ότι ένας εργοδηγός, 18 μήνες μετά την αντικατάσταση ενός σωλήνα, ανάμεσα σε όσους χρησιμοποιήθηκαν για να καλύψουν απόσταση 27.000 μέτρων, που αφορούσε το έργο, είναι σε θέση να θυμάται το είδος του σωλήνα που είχε η εν λόγω οικοδομή, αφετέρου αν είχε πράγματι διαπιστώσει τη συγκεκριμένη αλλαγή, που φέρεται (κατά τους ισχυρισμούς του) ότι προκάλεσε τη διαρροή, όφειλε να ειδοποιήσει άμεσα την εταιρία με την επωνυμία «... ΑΤΕ» ως ανάδοχο του έργου συντήρησης του δικτύου της κυρίας του έργου, εταιρίας «ΕΥΑΘ ΑΕ», προκειμένου άμεσα να διαπιστωθεί το αίτιο της θραύσης του σωλήνα και της διαρροής των υδάτων. Άλλωστε, η ανάδοχος εταιρία με την επωνυμία «... ΑΤΕ» φαίνεται ότι το πρώτον αμφισβήτησε την ευθύνη της για την εν λόγω διαρροή, προσκομίζοντας σχετική τεχνική έκθεση, μετά από την αποστολή σε αυτήν της από 27.8.2015 επιστολής της «ΕΥΑΘ ΑΕ», με την οποία της γνωστοποιούσε την άσκηση της αγωγής ... και την καλούσε να αποκαταστήσει άμεσα τη ζημία σύμφωνα με την έκθεση πραγματογνωμοσύνης της «... Ε.Π.Ε.», καθότι θα επηρεαζόταν η συντέλεση της οριστικής παραλαβής του έργου και ο τελικός λογαριασμός αυτού. Τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά έγιναν δεκτά δυνάμει της υπ’ αριθμ. 2289/2018 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης: α) επί της υπ’ αριθμ. έκθ. καταθ. .../2015 αγωγής του ζημιωθέντος ... του Θεολόγου, κατοίκου Θεσσαλονίκης, εις βάρος της «ΕΥΑΘ ΑΕ”, β) επί της υπ’ αριθμ. έκθ. καταθ. .../2016 προσεπίκλησης - παρεμπίπτουσας αγωγής της τελευταίας εις βάρος της νυν εφεσίβλητης εταιρίας με την επωνυμία «... Α.Τ.Ε.». Ειδικότερα, η ζημία του ζημιωθέντος ενάγοντος ... προσδιορίστηκε στο ποσό των 57.691,36 ευρώ, την οποία υποχρεώθηκε η «ΕΥΑΘ ΑΕ» δυνάμει της προμνησθείσας απόφασης του παρόντος Δικαστηρίου να καταβάλει, με τον νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής, μαζί με δικαστικά έξοδα ύψους 2.700,00 ευρώ, ενώ με την παραπάνω απόφαση έγινε δεκτή η ως άνω παρεμπίπτουσα αγωγή υποχρεώνοντας την παρεμπιπτόντως εναγομένη εταιρία με την επωνυμία «... ΑΤΕ» να καταβάλει στην παρεμπιπτόντως ενάγουσα οποιοδήποτε ποσό αυτή θα καταβάλει στον κυρίως ενάγοντα ..., καθώς και το ποσό των 600,00 ευρώ ως δικαστικά έξοδα. Η παραπάνω απόφαση έχει καταστεί τελεσίδικη, όπως αποδεικνύεται από το υπ’ αριθμ. .../16.11.2018 πιστοποιητικό περί μη κατάθεσης ενδίκων μέσων ή έκτακτων ενδίκων μέσων του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης σε συνδυασμό με την υπ’ αριθμ. .../6.3.2018 έκθεση επίδοσης προς την «ΕΥΑΘ ΑΕ» του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ... και την υπ’ αριθμ. .../12.3.2018 έκθεση επίδοσης του παραπάνω δικαστικού επιμελητή προς την νυν ενάγουσα εταιρία «... ΑΤΕ». Επιπλέον, αποδείχθηκε ότι δυνάμει του υπ’ αριθμ. ... ασφαλιστηρίου συμβολαίου που υπογράφηκε στις 21.2.2012 μεταξύ της ενάγουσας τεχνικής εταιρίας και της εναγόμενης ασφαλιστικής εταιρίας και των προσθέτων πράξεων αυτής με αριθμούς .../17-8-2012, .../27-8-2013 και .../26-3-2014, βάσει των οποίων παρατάθηκε η διάρκεια του ασφαλιστηρίου συμβολαίου έως την 2415.2014, όσο και η διάρκεια της απλής συντήρησης του έργου έως την 2418.2015, συμφωνήθηκε η κάλυψη της αστικής ευθύνης της ενάγουσας έναντι τρίτων για ατυχήματα και υλικές ζημίες που θα προέκυπταν κατά τον χρόνο εκτέλεσης του έργου, για το ασφαλιζόμενο ποσό των 2.594.937,09 ευρώ. Ενδεικτικά στη σελίδα 27 του αρχικού ασφαλιστηρίου συμβολαίου αναφερόταν ότι «Δηλώνεται και συμφωνείται ότι, με βάση τους όρους, εξαιρέσεις και διατάξεις του ασφαλιστηρίου και των επ’ αυτού πράξεων και μετά από την καταβολή ειδικού επασφαλίστρου από τον λήπτη ασφάλισης, η παρούσα ασφάλιση επεκτείνεται κατά την παρακάτω καθοριζόμενη περίοδο συντήρησης που καλύπτει αποκλειστικά και μόνο απώλειες ή ζημίες στο κατασκευασμένο έργο, που προξενούνται από τον λήπτη της ασφάλισης κατά τη διάρκεια των εργασιών, οι οποίες εκτελούνται για την εκπλήρωση των συμβατικών τους υποχρεώσεων σύμφωνα προς τις διατάξεις της σύμβασης συντήρησης». Η εναγόμενη ασφαλιστική εταιρία αιτείται με τον 1° λόγο της έφεσης την εξαφάνιση της εκκαλουμένης, λόγω του ότι έπρεπε να γίνει δεκτή η ένστασή της περί απαλλαγής της από κάθε ευθύνη λόγω παραβίασης του γενικού όρου 3.4 του ασφαλιστηρίου συμβολαίου, που όριζε ότι «ο λήπτης της ασφάλισης υποχρεώνεται να τηρεί απαραιτήτως τις διατάξεις των νόμων, τα υποχρεωτικά μέτρα ασφαλείας που επιβάλλονται από αυτούς και γενικότερα ό,τι προβλέπεται από τις κείμενες διατάξεις, καθώς και ό,τι προβλέπεται από διάφορες συμβατικές υποχρεώσεις μεταξύ του Κυρίου και του Αναδόχου του Έργου για τις εργασίες που καλύπτει το παρόν ασφαλιστήριο». Ως στοιχείο αθέτησης της υποχρέωσής της αυτής και επομένως απαλλαγής της ιδίας από την ευθύνη κάλυψης της παραπάνω ζημίας θέτει το γεγονός ότι η ενάγουσα είχε αναλάβει ως ανάδοχος του έργου (με προστηθείσα αυτής την εταιρία με την επωνυμία «... ΑΤΕΒΕ») να πραγματοποιήσει τον Απρίλιο του 2013 εργασίες αντικατάστασης αγωγού ύδρευσης στην οδό … από την οδό … έως την οδό … και ότι στο πλαίσιο αυτής είχε προβεί έμπροσθεν του καταστήματος του Δημήτριου ... σε αντικατάσταση του παλιού μεταλλικού αγωγού της εταιρίας «ΕΥΑΘ ΑΕ», διαμέτρου Φ50, με άλλον πλαστικό από πολυαιθυλένιο Φ63 HDPE, δίχως να λάβει και τα απαραίτητα μέτρα αντιστήριξης που είχαν εκτελεστεί κατά την περίοδο κατασκευής του έργου, με αποτέλεσμα να λάβει χώρα η ζημία εις βάρος του ... την 26η. 10.2014. Τα παραπάνω διατεινόμενα από την εναγόμενη ασφαλιστική εταιρία δεν δύναται να γίνουν δεκτά, καθότι έχουν ήδη κριθεί και δεν έχουν υιοθετηθεί, σύμφωνα με όσα δέχθηκε η προδιαληφθείσα υπ’ αρ. 2289/2018 τελεσίδικη απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου. Ειδικότερα, από την επισκόπηση της παραπάνω απόφασης, όπως το περιεχόμενο αυτής εκτέθηκε ανωτέρω, καταδεικνύεται ότι το έργο, ύστερα από δύο παρατάσεις, ολοκληρώθηκε στις 24.5.2014, οπότε εκδόθηκε το Πρωτόκολλο Προσωρινής Παραλαβής. Ότι με βάση τους όρους της σύμβασης η ενάγουσα ανάδοχος εταιρία με την επωνυμία «... ΑΤΕ» ήταν υπόχρεη για τη συντήρηση του για τους επόμενους δεκαπέντε (15) μήνες. Ότι μετά τη λήξη της περιόδου συντήρησης, το έργο παραδόθηκε στην κυρία του έργου εταιρία με την επωνυμία «ΕΥΑΘ ΑΕ» και ότι την 10η. 11.2015 συντάχθηκε το Πρωτόκολλο Οριστικής Παραλαβής. Ότι στο άρθρο 26 της Ειδικής Συγγραφής Υποχρεώσεων του εν λόγω έργου οριζόταν, μεταξύ άλλων, ότι η εργολάβος και νυν ενάγουσα εταιρία με την επωνυμία «... Α.Τ.Ε.» όφειλε κατά την εκτέλεση των έργων να παίρνει με δική της μέριμνα και δαπάνη όλα τα αναγκαία μέτρα ασφαλείας για την πρόληψη ζημιών και ατυχημάτων τόσο στο έργο, όσο και σε τρίτους, μεριμνώντας, μεταξύ άλλων, για την παράδοση στην εταιρία «ΕΥΑΘ ΑΕ» ικανού αριθμού φωτογραφιών για το μητρώο του έργου. Ότι το ένδικο ατύχημα προκλήθηκε καταρχάς από υπαιτιότητα και ειδικότερα αμέλεια των προστηθέντων της αναδόχου εταιρίας με την επωνυμία «... ΑΤΕ», υπαλλήλων και εργατών της, για το πταίσμα των οποίων ευθύνεται και η ίδια, οι οποίοι δεν μερίμνησαν για την καλή εκτέλεση του έργου που της ανατέθηκε από την εταιρία «ΕΥΑΘ ΑΕ», δεν κατέβαλαν την επιμέλεια που μπορούσαν να καταβάλουν για την ορθή τοποθέτηση του αγωγού στο δίκτυο και τη σύνδεσή του με τον σωλήνα παροχής νερού στην οικοδομή, την παρακολούθηση της καλής λειτουργίας αυτού, τον έγκαιρο εντοπισμό του προβλήματος του συστήματος και την ενδεχόμενη αντικατάσταση, προκειμένου να αποφευχθεί η πρόκληση ζημιογόνων γεγονότων σε τρίτους παρόμοιων με το προαναφερθέν περιστατικό. Ότι ειδικότερα, αν και κατά τον χρόνο του ατυχήματος δεν είχε λάβει χώρα ακόμη η περάτωση του συνολικού έργου, καθώς από τα προσκομιζόμενα από την κυρίως εναγόμενη έγγραφα αποδεικνύεται ότι αυτή έλαβε χώρα την 10η. 11.2015, η νυν ενάγουσα εταιρία παρέλειψε ιδίως να μεριμνά για την παρακολούθηση της καλής λειτουργίας αυτού, τον έγκαιρο εντοπισμό του προβλήματος του συστήματος και την ορθή συντήρηση του δικτύου, όπως είχε σχετική υποχρέωση για λογαριασμό της «Ε.Υ.Α.Θ. Α.Ε». Αντιθέτως, από το σώμα της ως άνω τελεσίδικης Απόφασης δεν προκύπτει ευθύνη της ενάγουσας για το γεγονός ότι προέβη σε μη νόμιμη αντικατάσταση προηγούμενης μεταλλικής σωλήνας Φ50, που βρισκόταν στην αναμονή της οικοδομής, με πλαστικό σωλήνα Φ63 HDPE, και σε έλλειψη μέτρων αντιστήριξης κατά τον χρόνο εκτέλεσης του έργου. Επομένως ο ισχυρισμός της εναγόμενης ασφαλιστικής εταιρίας, που επαναφέρεται στο παρόν δικαστήριο ως 1ος λόγος έφεσης, περί απαλλαγής της, διότι η ενάγουσα εταιρία παραβίασε διατάξεις του νόμου και της σύμβασης αναδοχής θα πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος. Για τον ίδιο ακριβώς λόγο απορριπτέος ως ουσιαστικά αβάσιμος τυγχάνει και ο ισχυρισμός της εναγόμενης ασφαλιστικής εταιρίας περί βαριάς αμέλειας της ενάγουσας. Περαιτέρω, όπως σημειώθηκε ανωτέρω, η υπ’ αριθμ. 2289/2018 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης έχει καταστεί τελεσίδικη, γεγονός που συνομολογείται και από την ίδια την ενάγουσα (βλ. 4η σελίδα των προτάσεών της), με αποτέλεσμα να μην τίθεται ζήτημα πρόωρης άσκησης της κρινόμενης αγωγής ενάντια στα οριζόμενα στον όρο 3.19 του ασφαλιστηρίου συμβολαίου, απορριπτομένου του αντίθετου ισχυρισμού της εναγόμενης εταιρίας. Επομένως, έχοντας επέλθει ο ασφαλιστικός κίνδυνος, όπως αυτός ορίζεται στη σελίδα 15 του ασφαλιστηρίου συμβολαίου (ΤΜΗΜΑ I - ΥΛΙΚΕΣ ΖΗΜΙΕΣ), πράγματι έπρεπε να υποχρεωθεί η εναγόμενη ασφαλιστική εταιρία να καταβάλει στην ενάγουσα ασφαλισμένη της το ποσό των 57.691,36 ευρώ, καθώς και το ποσό των 2.700,00 ευρώ, τα οποία κλήθηκε η ίδια να καταβάλει στην «ΕΥΑΘ ΑΕ» ως ζημία που προκλήθηκε στον ζημιωθέντα .... Η εκκαλούσα με τον 2° λόγο της έφεσης ισχυρίζεται, ότι κακώς απερρίφθη ο ισχυρισμός της περί απαλλαγής της από την υποχρέωση καταβολής ασφαλίσματος λόγω μη τήρησης από την ενάγουσα και ήδη εφεσίβλητη τεχνική εταιρία των υποχρεωτικών μέτρων ασφαλείας που επιβάλλονται από το νόμο και από διάφορες συμβατικές υποχρεώσεις. Ο λόγος αυτός τυγχάνει απορριπτέος ως κατ’ αρχήν αόριστος, αφού η εκκαλούσα δεν εξειδικεύει τα μέτρα ασφαλείας που όφειλε να λάβει (και δεν έλαβε) η εφεσίβλητη (ενάγουσα), αλλά και ως κατά δεύτερον ουσιαστικά αβάσιμος, εφόσον κατά τα ως άνω διαλαμβανόμενα δεν αποδείχθηκε ούτε βαρεία αμέλεια αυτής περί την επέλευση της ασφαλιστικής περίπτωσης, ούτε μη τήρηση από την πλευρά της όλων των απαραίτητων προστατευτικών μέτρων ασφαλείας. Με τον 3° λόγο της έφεσης η εκκαλούσα αιτιάται την εκκαλουμένη για το λόγο ότι δεν έλαβε υπόψη της τον επικουρικό της ισχυρισμό περί αφαιρετέας απαλλαγής 5.000 ευρώ. Ο λόγος αυτός, όμως, παρίσταται ως κατ’ ουσίαν αβάσιμος, δεδομένου ότι με το ισχύον ασφαλιστήριο (μεταξύ των διαδίκων) η ανωτέρω απαλλαγή αφορά ποσό υλικών ζημιών ύψους 500.000 ευρώ και όχι το αιτούμενο με την κρινόμενη αγωγή ποσό των 57.691,36 ευρώ, το οποίο υπολείπεται κατά πολύ του ανωτέρω τιθέμενου ορίου. Με τον δε 4° και τελευταίο λόγο της έφεσης η εκκαλούσα παραπονείται για εσφαλμένη εκτίμηση του αποδεικτικού υλικού και ειδικότερα αναφέρει, ότι η προσβαλλόμενη απόφασηέκρινε πλημμελώςτην προσκομιζόμενη απότην ίδια πραγματογνωμοσύνη των ... και ... της «...» (…/gt). Αυτό που κατ’ ουσίαν βέβαια ζητεί η εκκαλούσα είναι την πλήρη υιοθέτηση των πορισμάτων της άνω πραγματογνωμοσύνης. Ωστόσο, το αποδεικτικό αυτό στοιχείο σαφώς ελήφθη υπόψη από την εκκαλουμένη, μνημονεύεται σ’ αυτήν και μάλιστα σχολιάζονται εκτενώς τα πορίσματά της συγκριτικά με το λοιπό αποδεικτικό υλικό. Η κάθε δε πραγματογνωμοσύνη εκτιμάται ελεύθερα από το δικαστήριο και όχι δεσμευτικά. Συνεπώς και ο λόγος αυτός της έφεσης πρέπει να απορριφθεί κατ' ουσίαν.
Κατ’ ακολουθίαν όλων των ανωτέρω η εκκαλουμένη που έκρινε ομοίως, εφάρμοσε ορθώς το νόμο και δεν έσφαλε ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων. Επομένως, αφού δεν υφίσταται άλλος λόγος έφεσης προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί εν συνόλω ως αβάσιμη η ένδικη από 21.07.2019 έφεση, να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του υπ’ αριθμ. .../2019 e-παραβόλου ποσού 100,00 ευρώ (άρθρο 495 παρ. 3 εδ. ε' ΚΠολΔ, όπως η αρχική παρ. 4 προστέθηκε με το άρθρο 12 παρ. 2 Ν. 4055/2012 και ίσχυε μέχρι την 31.12.2015, αναριθμηθείσα σε παρ. 3 μετά την αντικατάσταση του ως άνω άρθρου με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο Ν. 4335/2015, ισχύοντος από 1.1.2016) και να καταδικαστεί η εκκαλούσα, που άσκησε ένδικο μέσο που απορρίπτεται, στην καταβολή των δικαστικών εξόδων της εφεσίβλητης του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας (κατ’ άρθρα 183, 176, 191 παρ. 1 ΚΠολΔ) κατόπιν του νομίμου αιτήματος της τελευταίας.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΕΙ κατ’ αντιμωλίαν των διαδίκων.
ΔΕΧΕΤΑΙ τύποις την από 21.07.2019 έφεση (με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου ενώπιον του Εφετείου Θεσσαλονίκης .../ 23.07.2019) κατά της υπ’ αριθμ. 5505/2019 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ αυτήν κατ’ ουσίαν.
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του υπ’ αριθμ. .../2019 e-παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την εκκαλούσα στην καταβολή της δικαστικής δαπάνης της εφεσίβλητης του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας, την οποία καθορίζει στο ποσό των εξακοσίων (€ 600,00) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στο ακροατήριό του, στη Θεσσαλονίκη, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση, στις 24 Αυγούστου 2021, χωρίς να παρίστανται οι διάδικοι ή οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ
Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ