Η υπόθεση αφορά την ερμηνεία του άρθρου 5 παρ. 5 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας και συγκεκριμένα τη συνταγματικότητα και τη συμβατότητα με την ΕΣΔΑ του τεκμηρίου (πλασματικής) κοινοποίησης διοικητικών πράξεων μέσω συστημένης επιστολής. Το ζήτημα προέκυψε στο πλαίσιο διαφοράς σχετικά με την επιβολή κατασχέσεων από τη Φορολογική Διοίκηση.
Το Διοικητικό Πρωτοδικείο ακύρωσε τις κατασχέσεις εις βάρος του ανακόπτοντος, δεχόμενο ότι δεν υπήρχαν αποδεικτικά παραλαβής από τα ΕΛΤΑ που να τεκμηριώνουν την επίδοση της ατομικής ειδοποίησης.
Σύμφωνα με την κρίση του Διοικητικού Πρωτοδικείου, η απουσία ουσιαστικής επίδοσης παραβιάζει τα άρθρα 20 παρ. 1 του Συντάγματος και 6 της ΕΣΔΑ, τα οποία διασφαλίζουν το δικαίωμα σε δικαστική προστασία.
Το Διοικητικό Εφετείο έκρινε αντίθετα, υποστηρίζοντας ότι το τεκμήριο κοινοποίησης μέσω συστημένης επιστολής δεν αντίκειται στις συνταγματικές αρχές ή στην ΕΣΔΑ και δεν απαιτείται πραγματική παραλαβή από τον παραλήπτη για τη θεμελίωση του τεκμηρίου κοινοποίησης.
Λόγω της γενικότερης σημασίας του ζητήματος και της ύπαρξης αντιφατικής νομολογίας, υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα στο Συμβούλιο της Επικρατείας, ζητώντας να αποφανθεί εάν το εν λόγω τεκμήριο είναι συνταγματικά και νομικά αποδεκτό.
Το ΣτΕ, εξετάζοντας το ζήτημα, έκρινε ότι οι διοικητικές πράξεις που επιφέρουν σοβαρές οικονομικές συνέπειες πρέπει να κοινοποιούνται με τρόπο που διασφαλίζει την ενημέρωση του ενδιαφερόμενου.
Το τεκμήριο κοινοποίησης είναι αποδεκτό υπό την προϋπόθεση ότι ο παραλήπτης μπορεί να το αντικρούσει, προσκομίζοντας αποδείξεις ότι δεν έλαβε γνώση.
Η πραγματική γνώση του ενδιαφερομένου για τη διοικητική πράξη αποτελεί προϋπόθεση για την αποτελεσματική άσκηση του δικαιώματος δικαστικής προστασίας, όπως κατοχυρώνεται από το Σύνταγμα και την ΕΣΔΑ.
Εάν ο παραλήπτης αμφισβητήσει την παραλαβή, η Φορολογική Διοίκηση οφείλει να αποδείξει ότι η κοινοποίηση έγινε πραγματικά ή ότι ο ενδιαφερόμενος είχε γνώση του περιεχομένου της πράξης.
Η απλή αποστολή συστημένης επιστολής χωρίς απόδειξη παραλαβής δεν επαρκεί.
Απαντώντας στο προδικαστικό ερώτημα, το ΣτΕ αποφάνθηκε ότι το τεκμήριο νόμιμης κοινοποίησης μέσω συστημένης επιστολής, όπως προβλέπεται από τον ΚΦΔ, είναι συνταγματικά ανεκτό, υπό τον όρο ότι είναι μαχητό.
Όταν η παραλαβή αμφισβητείται, η Φορολογική Διοίκηση πρέπει να αποδείξει την πραγματική παραλαβή ή γνώση της πράξης.
Η υπόθεση παραπέμφθηκε στο Διοικητικό Εφετείο για την έκδοση οριστικής απόφασης.