Το Δικαστήριο εξέτασε εφέσεις και των δύο γονέων σχετικά με την επιμέλεια και τη διατροφή των δύο ανήλικων τέκνων τους, μετά τη διάσπαση της συμβίωσής τους. Εφαρμόζοντας το Ν. 4800/2021, έκρινε ότι η από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας αποτελεί τον κανόνα και ότι αποκλειστική επιμέλεια δικαιολογείται μόνο αν συντρέχουν σοβαροί λόγοι που αντίκεινται στο συμφέρον του τέκνου.
Από τα αποδεικτικά στοιχεία προέκυψε ότι και οι δύο γονείς είναι κατάλληλοι και ικανοί, διατηρούν ουσιαστική σχέση με τα τέκνα και μπορούν να συνεργαστούν, ενώ οι μεταξύ τους συγκρούσεις δεν είναι τέτοιες που να αποκλείουν τη συνεπιμέλεια. Επιπλέον, οι ανήλικες έχουν προσαρμοστεί σε συνθήκες ζωής και με τους δύο γονείς. Το Δικαστήριο έκρινε ότι το βέλτιστο συμφέρον τους εξυπηρετείται από τη συνεπιμέλεια με εναλλασσόμενη κατοικία, απορρίπτοντας το αίτημα της μητέρας για αποκλειστική επιμέλεια.
Ως προς τη διατροφή, οι ανάγκες των τέκνων και η οικονομική δυνατότητα του πατέρα δικαιολογούν υψηλότερη συνεισφορά από αυτή που επιδικάστηκε πρωτοδίκως, πλην όμως δεν ήταν δυνατή η αύξησή της λόγω της απαγόρευσης χειροτέρευσης της θέσης του εκκαλούντος.
Απορρίφθηκαν και οι δύο εφέσεις και επικυρώθηκε η πρωτόδικη απόφαση.