ΑΡΙΘΜΟΣ 325/2025
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ελένη Κατσούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεωργία Κατσιμαγκλή-Εισηγήτρια και Ελένη Μπερτσιά Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 21 Μαΐου 2024, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Μαρίας Γκανέ (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, περί αναιρέσεως του υπ’αριθμ. 29/2023 βουλεύματος του Δικαστικού Συμβουλίου Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης. Με κατηγορούμενο τον Γ. Ο. του Α. και με υποστηρίζοντες την κατηγορία τους Η. Κ. του Χ. και Π. Ν. του Ι., ως συνασκούντες τη γονική μέριμνα και επιμέλεια της ανήλικης θυγατέρας τους Α. Κ..
Το Δικαστικό Συμβούλιο Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, με το ως άνω βούλευμά του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτό, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης ζητεί τώρα την αναίρεση αυτού, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 1 από 22-1-2024 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης Θ. Ο. και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό …/2024.
Έπειτα η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Μαρία Γκανέ εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου ... με αριθμό ..., στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω ενώπιον του δικαστηρίου Σας (ως Συμβούλιο), σύμφωνα με το άρθρο 485 παρ.1α ΚΠΔ, προς συζήτηση και έκδοση αποφάσεως, την υπ` αριθ…./22-01-2024 αίτηση αναίρεσης του Αντεισαγγελέα του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία ζητείται να αναιρεθεί εν μέρει το υπ`αριθ. 29/18-12-2023 βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης και εκθέτω τα ακόλουθα: Ι. Κατά τη διάταξη του άρθρου 203 του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα (Ν. 2287/1995) "Κατά των βουλευμάτων των συμβουλίων και των αποφάσεων των στρατιωτικών δικαστηρίων, επιτρέπονται τα ένδικα μέσα της έφεσης, της αίτησης αναθεώρησης και της αίτησης αναίρεσης. Σύμφωνα δε με τη διάταξη του άρθρου 204 παρ.1εδάφια α και β του ίδιου ως άνω Κώδικα "1.Κατά των βουλευμάτων του δικαστικού συμβουλίου του στρατοδικείου επιτρέπονται τα ένδικα μέσα που προβλέπονται από τις διατάξεις του ΚΠΔ, στα πρόσωπα και με τις προϋποθέσεις που ορίζονται σε αυτόν. Στις περιπτώσεις του άρθρου 484 παρ. 1 α', γ', δ' και ζ' ΚΠΔ, εκτός από την περίπτωση που το συμβούλιο αποφάνθηκε για υπόθεση που δεν υπάγεται στη δικαιοδοσία του, αντί του ένδικου μέσου της αναίρεσης, επιτρέπεται η αίτηση αναθεώρησης». Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 213 παρ.1 του ΣΠΚ "Οι διατάξεις του ΚΠΔ και οι λοιπές διατάξεις που εφαρμόζοντα στις διαδικασίες ενώπιον των κοινών ποινικών δικαστηρίων και αρχών, εφαρμόζονται και στις διαδικασίες ενώπιον των στρατιωτικών ποινικών δικαστηρίων και αρχών, εκτός αν ο Κώδικας αυτός ή άλλος ειδικός νόμος ορίζουν διαφορετικά». Τέλος, κατά το άρθρο 214 παρ. 1 περ. β` του ως Κώδικα (ΣΠΚ) ‘‘Για την εφαρμογή του Κώδικα αυτού, όπου στον Κ.Π.Δ. ή σε άλλες δικονομικές διατάξεις αναφέρεται: β) δικαστήριο, εισαγγελέας πλημμελειοδικών, ανακριτής και συμβούλιο πλημμελειοδικών, νοούνται το στρατιωτικό δικαστήριο, ο εισαγγελέας στρατοδικείου, ο ανακριτής και το συμβούλιο του στρατοδικείου αντίστοιχα». Από τις ως άνω διατάξεις, σαφώς προκύπτει ότι η άσκηση ένδικων μέσων κατά των βουλευμάτων του δικαστικού συμβουλίου του στρατοδικείου υπόκειται στις διατυπώσεις και τις προθεσμίες που προβλέπονται από τις διατάξεις του ΚΠΔ, που εφαρμόζονται και στην προκειμένη περίπτωση (ΣυμβΑΠ 142/2021, ΣυμβΑΠ 256/2020). Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 464 του ΚΠΔ, το ένδικο μέσο, όπως είναι κατ' άρθρο 462β και η αίτηση για αναίρεση κατά βουλευμάτων και αποφάσεων, μπορεί να ασκήσει μόνο εκείνος που ο νόμος του δίνει ρητά αυτό το δικαίωμα. Σύμφωνα δε με το άρθρο 483 του ΚΠΔ, (όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του με το άρθρο 145 του ν.4855/2021), "1.Ο εισαγγελέας πλημμελειοδικών μπορεί να ζητήσει την αναίρεση του βουλεύματος, που αφορά κακούργημα, όταν αυτό παραπέμπει τον κατηγορούμενο ή αποφαίνεται ότι δεν πρέπει να γίνει κατηγορία ή παύει προσωρινά ή οριστικά την ποινική δίωξη ή την κηρύσσει απαράδεκτη. 2. Το ίδιο δικαίωμα έχει και ο εισαγγελέας εφετών για τα βουλεύματα του συμβουλίου των εφετών.3. Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί, εφόσον δεν έχει ήδη ασκηθεί έφεση από τον εισαγγελέα εφετών, να ζητήσει την αναίρεση οποιουδήποτε βουλεύματος, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που εκδίδονται αμετακλήτως, με σχετική δήλωση στον γραμματέα του Αρείου Πάγου, μέσα στην προθεσμία που ορίζεται από το άρθρο 480, το δεύτερο εδάφιο του οποίου εφαρμόζεται και σε αυτήν την περίπτωση. Η προθεσμία για την αίτηση αναίρεσης κατά του βουλεύματος του συμβουλίου πλημμελειοδικών αρχίζει για τον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών και τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου από τη λήξη της προθεσμίας έφεσης του εισαγγελέα εφετών και του κατηγορουμένου. Μετά την προθεσμία αυτή ο ίδιος ο εισαγγελέας μπορεί να ασκήσει αναίρεση του βουλεύματος υπέρ του νόμου και για οποιαδήποτε παράβαση των διατάξεων που αφορούν την προδικασία χωρίς να βλάπτονται τα δικαιώματα των διαδίκων». Από την διάταξη αυτή σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 214 παρ. 1 περ. β` του ΣΠΚ προκύπτει, ότι ο εισαγγελέας πλημμελειοδικών-και επομένως και ο εισαγγελέας του στρατοδικείου- μπορούν να ζητήσουν την αναίρεση του οριστικού βουλεύματος (του συμβουλίου πλημμελειοδικών ο πρώτος και του συμβουλίου του στρατοδικείου ο δεύτερος), που αφορά κακούργημα, όταν αυτό: παραπέμπει τον κατηγορούμενο ή αποφαίνεται ότι δεν πρέπει να γίνει κατηγορία ή παύει προσωρινά ή οριστικά την ποινική δίωξη ή την κηρύσσει απαράδεκτη. Αναφορικά με το αναγνωριζόμενο από την ως άνω διάταξη στον εισαγγελέα πλημμελειοδικών (και κατ' αντιστοιχία στον εισαγγελέα του στρατοδικείου) δικαίωμα αναιρέσεως κατά βουλεύματος επισημαίνονται τα ακόλουθα: ο νόμος, όπως ισχύει και σήμερα μετά την παρέμβαση του Ν. 3904/2010, αξιώνει, όπως ήδη ειπώθηκε, πια ρητά, σε κάθε περίπτωση και ανεξάρτητα από το περιεχόμενό του, το βούλευμα να αφορά κακούργημα [: έτσι, ο εισαγγελέας πλημμελειοδικών /ο εισαγγελέας του στρατοδικείου δεν μπορεί να προσβάλει με αναίρεση παραπεμπτικό για πλημμέλημα βούλευμα] (βλ Λ. Μαργαρίτη, Ο Νέος Κώδικας Ποινικής Δικονομίας, Τόμος Δεύτερος, έκδ. 2020, σελ. 660). Στην περίπτωση δε που το συμβούλιο κρίνει ότι τελέσθηκε μεν η πράξη αλλά τα συνιστώντα αυτήν πραγματικά περιστατικά δεν υπάγονται στην ποινική διάταξη για την οποία ασκήθηκε η ποινική δίωξη αλλά σε άλλη, κατ` ορθότερο νομικό χαρακτηρισμό, και παραπέμπει τον κατηγορούμενο γι' αυτήν, το βούλευμά του δεν είναι απαλλακτικό αλλά παραπεμπτικό (βλ. ΑΠ (σε Συμβ.) 1982/2008, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΑΠ (σε Συμβ) 1638/82 Ποιν. Χρ ΛΓ (1983), 598-599, βλ. επίσης Αθ. Κονταξή Κ.Π.Δ. (2006) υπό 480 και 245, όπου παραπομπές, Ζησιάδη, Ποινική Δικονομία τόμ. Β`(1977) 350 σημ. 30), ακόμη και αν αποφανθεί να μη γίνει κατηγορία για την απορροφηθείσα διάταξη-διότι δεν συρρέει αληθώς (ΑΠ 930/2001, Ποιν. Χρ ΝΒ, 333 και ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 113/1990 Ποιν. Χρ Μ, 972 και ΝοΒ. 38. 1382), αφού στην περίπτωση της φαινόμενης κατ` ιδέαν συρροής, η ποινική αξίωση της πολιτείας ικανοποιείται με την εφαρμογή της μιας μόνον από τις περισσότερες ποινικές διατάξεις, στις οποίες εκ πρώτης όψεως υπόκειται η αυτή πράξη του ίδιου δράστη. Το δε δικαστικό Συμβούλιο ή το Δικαστήριο δεν επιλαμβάνεται και δεν εξετάζει κατ` ουσίαν την πράξη που συρρέει φαινομενικώς και δεν μπορεί να εκδώσει γι` αυτήν απαλλακτικό βούλευμα ή αθωωτική απόφαση (ΑΠ 930/2001).
Εξάλλου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 473 παρ. 1 εδ δ ΚΠΔ, "Για τον εισαγγελέα η προθεσμία ενδίκων μέσων κατά βουλευμάτων είναι ενός μήνα από την έκδοση του βουλεύματος». Πρέπει δε να σημειωθεί ότι στην παρ. 1 εδ. τελευταίο του ως άνω άρθρου του προϊσχύσαντος ΚΠΔ, πριν την κατάργησή της με το άρθρο 34 στοιχ. γ του Ν. 3904/2010, οριζόταν ότι "η προθεσμία για αίτηση αναίρεσης κατά του βουλεύματος αρχίζει από τη λήξη της προθεσμίας έφεσης». Η καταργηθείσα ως άνω με το Ν. 3904/2010 ρύθμιση του παλαιού άρθρου 473 παρ. 1 εδ. τελ. του προϊσχύσαντος ΚΠΔ επανήλθε με το νέο ΚΠΔ, όπως τροποποιήθηκε με το Ν. 4637/2019, αφού ρητά στο άρθρο 483 παρ. 3 εδαφ. β ορίστηκε ότι "η προθεσμία για την αίτηση αναίρεσης κατά βουλεύματος του συμβουλίου πλημμελειοδικών αρχίζει από τη λήξη της προθεσμίας έφεσης του εισαγγελέα εφετών». Η πρόβλεψη αυτή ήταν ουσιαστικά ορθή, πλην κανονιστικά ελλειπτική, αφού άφηνε απέξω τον εισαγγελέα πλημμελειοδικών ως δικαιούχο ασκήσεως αναιρέσεως κατά του ιδίου βουλεύματος και τον κατηγορούμενο ως δικαιούχο ασκήσεως εφέσεως κατά του ιδίου βουλεύματος. Το έλλειμμα αυτό συμπληρώθηκε με το άρθρο 145 του Ν. 4855/2021, μετά το οποίο,ως παραπάνω εκτέθηκε, στο άρθρο 483 παρ. 3 ΚΠΔ αποτυπώνεται πλέον ο κανόνας ότι κανένα πρόσωπο δεν έχει δικαίωμα αναιρέσεως, εάν για όλα τα δικαιούχα πρόσωπα δεν παρήλθε η προθεσμία εφέσεως (βλ. Λ. Μαργαρίτη, Ο Νέος Κώδικας Ποινικής Δικονομίας-Οι αλλαγές του Ν. 4855/2021, έκδοση 2021, σελ. 124). Περαιτέρω, όπως προαναφέρθηκε, το άρθρο 204 παρ. 1 ΣΠΚ παραπέμπει ευθέως σε όλες τις διατάξεις του ΚΠΔ που ρυθμίζουν αντίστοιχα για την κοινή ποινική διαδικασία ποια βουλεύματα προσβάλλονται με ένδικα μέσα, με ποια ένδικα μέσα προσβάλλονται, ποια είναι τα δικαιούμενα πρόσωπα να ασκήσουν ένδικα μέσα και με ποιες προϋποθέσεις ασκούνται τα ένδικα μέσα. Πρέπει όμως να σημειωθεί ότι ο νομοθέτης του ΣΠΚ δεν παρακολούθησε τις αλλαγές που κατά καιρούς επήλθαν στον ΚΠΔ από το χρόνο έναρξης ισχύος του ΣΠΚ και εντεύθεν. Έτσι, προκειμένου να αποσαφηνιστεί η πρόβλεψη του δεύτερου εδαφίου της ως άνω παραγράφου 1 του άρθρου 204 ΣΠΚ, (που παραπέμπει "στις περιπτώσεις του άρθρου 484 παρ. 1 α', γ', δ' και ζ' ΚΠΔ») πρέπει να αντιστοιχιστεί η διάταξη αυτή με την αντίστοιχη του τότε (1995) ισχύοντος ΚΠΔ, που είχε ως εξής: "Άρθρο 484: 1. Λόγοι για να αναιρεθεί το βούλευμα είναι μόνο α) η απόλυτη ακυρότητα (άρθρο 171 αριθ. 1).... γ) η παραβίαση του δεδικασμένου (άρθρο 57), δ) η παράλειψη αναγραφής του σχετικού άρθρου του ποινικού νόμου... ζ) η υπέρβαση εξουσίας. Υπέρβαση εξουσίας υπάρχει, όταν το συμβούλιο άσκησε δικαιοδοσία που δεν του δίνει ο νόμος και ιδιαίτερα όταν αποφάνθηκε για υπόθεση που δεν υπάγεται στην δικαιοδοσία του ή έλυσε προκαταρκτικό ζήτημα που με ρητή διάταξη του νόμου υπάγεται στην αποκλειστική αρμοδιότητα των πολιτικών δικαστηρίων ή αποφάνθηκε πέρα από την εξουσία του κατά τα άρθρα 307, 309 και 318 ή, τέλος, παρέπεμψε σε δίκη τον κατηγορούμενο για έγκλημα για τον οποίο δεν υποβλήθηκε νόμιμα η απαιτούμενη για την ποινική δίωξη έγκληση ή αίτηση (άρθρα 41 και 50) ή για το οποίο δεν δόθηκε η άδεια δίωξης (άρθρο 54) ή για το οποίο δεν έχει επιτραπεί ρητά η έκδοση (άρθρο 438)». Με βάση τα παραπάνω, αντί για αναίρεση, επιτρεπόταν το ένδικο μέσο της αναθεώρησης του βουλεύματος για τους ακόλουθους λόγους: 1) απόλυτη ακυρότητα κατά το άρθρο 171 παρ. 1 ΚΠΔ που επήλθε κατά το στάδιο της προδικασίας (άρθρ. 484 παρ. 1 στοιχ. α του τότε ισχύοντος ΚΠΔ), 2) παραβίαση του δεδικασμένου κατ' άρθ. 57 ΚΠΔ (άρθ. 484 παρ. 1 στοιχ. γ του τότε ισχύοντος ΚΠΔ), 3) παράλειψη αναγραφής στο βούλευμα του σχετικού άρθρου του ποινικού νόμου για το οποίο το βούλευμα του στρατοδικείου αποφάσισε την παραπομπή του κατηγορουμένου στο ακροατήριο του καθ' ύλη αρμοδίου στρατοδικείου (άρθρ. 484 παρ. 1 στοιχ. δ του τότε ισχύοντος ΚΠΔ) και 4) υπέρβαση εξουσίας (άρθ. 484 παρ. 1 στοιχ. ζ του τότε ισχύοντος ΚΠΔ), με τη ρητή εξαίρεση, όμως, της περίπτωσης που το συμβούλιο αποφάνθηκε για υπόθεση μη υπαγόμενη στη δικαιοδοσία των στρατιωτικών ποινικών δικαστηρίων. Το στοιχ. δ της παρ. 1 του άρθρου 484 ΚΠΔ (παράλειψη μνείας στο βούλευμα του άρθρου του ποινικού νόμου) καταργήθηκε με το άρθρ. 42 παρ. 1 ν. 3160/2003 και το στοιχ. ζ αναριθμήθηκε σε στ. Αντιστοιχίζοντας την πρόβλεψη του άρθρου 204 παρ.1 εδ. β στον ισχύοντα ΝΚΠΔ, το βούλευμα του συμβουλίου του στρατοδικείου προσβάλλεται από τον εισαγγελέα του στρατοδικείου με αίτηση αναθεώρησης αντί για αίτηση αναίρεσης, στις περιπτώσεις του άρθρου 484 παρ. 1 ΚΠΔ στοιχ. α, γ και στ ΚΠΔ, εκτός από την περίπτωση που το συμβούλιο αποφάνθηκε για υπόθεση που δεν υπάγεται στη δικαιοδοσία του. Συγκεκριμένα αίτηση αναθεώρησης επιτρέπεται για τους λόγους: α) της απόλυτης ακυρότητας (άρθ. 171 αρ. 1 ΚΠΔ), β) της παραβίασης του δεδικασμένου ή της εκκρεμοδικίας (άρθ. 57 κπδ) και γ) της υπέρβασης εξουσίας σε όλες τις περιπτώσεις, υπό τη θετική ή αρνητική μορφή της. Εξαιρείται ρητά από τους λόγους αναθεώρησης για υπέρβαση εξουσίας η περίπτωση που το συμβούλιο του στρατοδικείου αποφάνθηκε για υπόθεση που δεν υπάγεται στη δικαιοδοσία των στρατιωτικών δικαστηρίων. Στην περίπτωση αυτή δεν επιτρέπεται αναθεώρηση, αλλά το βούλευμα μπορεί να προσβληθεί με αναίρεση (βλ.Γ. Δουβλέκα- Γ.Κουτσαγγέλη, Στρατιωτικός Ποινικός Κώδικας, Κατ' άρθρο ερμηνεία, έκδοση 2023, σελ. 542, Α. Παπαδαμάκη, Στρατιωτικό Ποινικό Δίκαιο 7η έκδοση, 2013, σελ. 495). Επομένως, από τον συνδυασμό των άρθρων 203, 204 παρ. 1 εδ. α και β, 213 παρ. 1 και 214 β του ΣΠΚ και 483 παρ. 1 και 484 παρ. 1 ΚΠΔ, συνάγεται ότι στις υπόλοιπες περιπτώσεις του άρθρου 484 παρ. 1 ΚΠΔ, δηλαδή, στις περιπτώσεις του στοιχείου β (εσφαλμένη ευθεία ή εκ πλαγίου εφαρμογή ή ερμηνεία της ουσιαστικής ποινικής διάταξης που εφαρμόστηκε στο βούλευμα), του στοιχείου δ (έλλειψη ειδικής αιτιολογίας) και από το στοιχείο στ (υπέρβαση εξουσίας) της περίπτωσης που το συμβούλιο του στρατοδικείου αποφάνθηκε για υπόθεση που δεν υπάγεται στη δικαιοδοσία των στρατιωτικών δικαστηρίων, το βούλευμα του δικαστικού συμβουλίου του στρατοδικείου, μπορεί να προσβληθεί από τον εισαγγελέα του στρατοδικείου με το ένδικο μέσο της αναίρεσης (βλ. Γ. Δουβλέκα- Γ. Κουτσαγγέλη, ό.π. σελ. 543). Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, αναίρεση κατά του βουλεύματος του συμβουλίου του στρατοδικείου δικαιούνται να ασκήσουν ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κατά οποιουδήποτε βουλεύματος πλην των βουλευμάτων του στρατοδικείου κατά των οποίων άσκησε έφεση ο εισαγγελέας του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου και πλην των βουλευμάτων που συμβουλίου του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου που εκδόθηκαν επί αίτησης αναθεώρησης (ΣυμβΑΠ 142/2021,ΣυμβΑΠ 636/2020) και ο εισαγγελέας του στρατοδικείου, όταν το βούλευμα αφορά κακούργημα και παραπέμπει τον κατηγορούμενο ή αποφαίνεται ότι δεν πρέπει να γίνει κατηγορία ή παύει προσωρινά ή οριστικά την ποινική δίωξη ή την κηρύσσει απαράδεκτη. Όσον αφορά την προθεσμία και τις διατυπώσεις ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως από τον εισαγγελέα του στρατοδικείου κατά του βουλεύματος του συμβουλίου του στρατοδικείου, που εδώ ενδιαφέρει, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 306 εδ τελ., 473 παρ. 1 εδ. στ, 474 παρ. 1, 4, 483 παρ.1, 3εδ β', (όπως το εδ. β προστέθηκε με την παρ. 44 του άρθρου 7 του Ν.4637/2019 και στη συνέχεια αντικαταστάθηκε με το άρθρο 145 του Ν. 4855/2021), 484 παρ. 1 και 485 ΚΠΔ, προκύπτει ότι: Ο εισαγγελέας του στρατοδικείου μπορεί να ζητήσει την αναίρεση του βουλεύματος του συμβουλίου του στρατοδικείου, που αφορά κακούργημα, (παραπεμπτικού ή απαλλακτικού, ή παύοντος προσωρινά ή οριστικά την ποινική δίωξη ή κηρύσσοντας αυτή απαράδεκτη) για τους ως άνω λόγους αναίρεσης που αναφέρονται στο άρθρο 484 παρ. 1 ΚΠΔ, μεταξύ των οποίων και αυτούς της εσφαλμένης εφαρμογής ή ερμηνείας της ουσιαστικής ποινικής διάταξης που εφαρμόστηκε στο βούλευμα και της έλλειψης ειδικής αιτιολογίας (υπό στοιχ β και δ του άρθρου 484 ΚΠΔ) με σχετική δήλωση στον γραμματέα του στρατοδικείου που εξέδωσε το προσβαλλόμενο βούλευμα οπότε συντάσσεται έκθεση, στην οποία περιέχονται οι λόγοι της, μέσα σε προθεσμία ενός μηνός (άρθρο 473 εδ δ ΚΠΔ), η οποία (προθεσμία) αρχίζει από την λήξη της προθεσμίας έφεσης του εισαγγελέα του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου κατά του βουλεύματος του συμβουλίου του στρατοδικείου κατ' άρθρο 479 ΚΠΔ (πρβλ. Συμβ ΑΠ 1336/2020), η οποία είναι επίσης προθεσμία ενός μηνός και αρχίζει από την έκδοση του βουλεύματος (άρθρ.306 εδ. τελ.) και του κατηγορουμένου [η οποία είναι δέκα ημερών, εκτός αν αυτός διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστη η διαμονή του, οπότε η προθεσμία είναι τριάντα ημερών, από την επίδοση του βουλεύματος (άρθρο 473 παρ. 1 εδ. β, γ ΚΠΔ)]. Δεδομένου δε ότι ο εισαγγελέας του στρατοδικείου έχει δικαίωμα να ασκήσει και αίτηση αναθεώρησης κατά του βουλεύματος του στρατοδικείου μέσα σε προθεσμία ενός μηνός από την έκδοση του βουλεύματος (άρθ. 473 παρ. 1 εδ. δ ΚΠΔ), κατ' αναλογική εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 212 παρ. 2 ΣΠΚ και επί βουλευμάτων [αφού ο νόμος δεν περιέχει κάποια πρόβλεψη επ' αυτών, σε αντίθεση με τα ένδικα μέσα κατά αποφάσεων όπου υπάρχει η πρόβλεψη της προαναφερθείσας διάταξης του άρθρου 212 παρ. 2 ΣΠΚ, που ορίζει ότι: Η προθεσμία της αίτησης αναίρεσης αρχίζει μετά την άπρακτη πάροδο της προθεσμίας της αίτησης αναθεωρήσεως. Αν ασκήθηκε αναθεώρηση, η προθεσμία αναίρεσης αρχίζει από την απόρριψή της εφόσον ο διάδικος ήταν παρών κατά την απαγγελία της απόφασης, αλλιώς από την επίδοση της απόφασης που απορρίπτει την αίτηση αναθεώρησης], η προθεσμία της αναίρεσης από τον εισαγγελέα του στρατοδικείου κατά του βουλεύματος του συμβουλίου του στρατοδικείου αρχίζει μετά την πάροδο άπρακτης της προθεσμίας αναθεώρησης ή μετά την έκδοση του βουλεύματος του συμβουλίου του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου που απορρίπτει την αίτηση αναθεώρησης (βλ. Γ. Δουβλέκα- Γ. Κουτσαγγέλη, ό.π. σελ. 542-543).
II. A. Στην προκειμένη περίπτωση με το ως άνω βούλευμα ο (κατά το νομικά ενδιαφέρον χρονικό διάστημα) Στρατιώτης (ΠΖ) Ο. Γ. του Α. και της Α. (ΣΑ: ...) της δυνάμεως του 601 Α/Μ ΤΠ παραπέμφθηκε ενώπιον του Πενταμελούς Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης για να δικαστεί για τα αδικήματα: α) του βιασμού άνευ της συναινέσεως της παθούσης κατ' εξακολούθηση (άρθρο 336 παρ.4 ΠΚ, όπως τροποποιήθηκε δυνάμει του άρθρου 71 ν. 4855/2021, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ), κατ' επιτρεπτή μεταβολή της κατηγορίας του βιασμού ανηλίκου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 336 παρ. 1 και 3 ΠΚ, όπως τροποποιήθηκε δυνάμει του άρθρου 71 ν. 4855/2021, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ), β) των γενετήσιων πράξεων με ανήλικη συμπληρώσασα τα δώδεκα (12), αλλά όχι τα δεκαπέντε (15) έτη κατ' εξακολούθηση (άρθρο 339 παρ. 1 εδ. β' ΠΚ, όπως τροποποιήθηκε δυνάμει του άρθρου 74 ν. 4855/2021, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ), γ) της παραγωγής, προμήθειας και κατοχής υλικού παιδικής πορνογραφίας μέσω πληροφοριακών συστημάτων, η παραγωγή του οποίου συνδέεται με τη χρησιμοποίηση ανηλίκου μη συμπληρώσαντος τα δεκαπέντε (15) έτη άπαξ (αφορά τη μορφή της κατοχής) και κατ' εξακολούθηση (αφορά τις μορφές της παραγωγής και της προμήθειας) (άρθρο 348Α παρ. 4 περ. β' ΠΚ, όπως τροποποιήθηκε δυνάμει του άρθρου 80 ν. 4855/2021, σε συνδυασμό με τα άρθρα 348Α παρ. 1, παρ. 2, παρ. 3, 13 περ. στ' και 98 παρ. 1 ΠΚ), κατόπιν απάλειψης των επιβαρυντικών περιστάσεων της εκμετάλλευσης της διανοητικής ασθένειας ανηλίκου και της άσκησης (σωματικής και ψυχολογικής βίας) εναντίον αυτού, δ) της αθέμιτης αποτύπωσης σε υλικό φορέα μη δημόσιας πράξης άλλου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 370Α παρ. 2 εδ. α' ΠΚ, όπως ίσχυε προ της τροποποίησής του δυνάμει του άρθρου 10 ν. 5002/2022, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ), ε) της προσβολής της γενετήσιας αξιοπρέπειας ανηλίκου μη συμπληρώσαντος τα δεκαπέντε (15) έτη από δράστη ενήλικο, τελεσθείσης μέσω του διαδικτύου και με επακολουθήσασα συνάντηση κατ' εξακολούθηση (άρθρο 337 παρ. 3 ΠΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ), στ) της προσέλκυσης παιδιού για γενετήσιους λόγους κατ' εξακολούθηση (άρθρο 348Β ΠΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ), ζ) της παράνομης βίας, τετελεσμένης και σε απόπειρα, κατ' εξακολούθηση (άρθρο 330 παρ. 1 ΠΚ, σε συνδυασμό με τα άρθρα 42 και 98 παρ. 1 ΠΚ) και η) της εξύβρισης με λόγο τελεσθείσης μέσω του διαδικτύου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 361 παρ. 1 εδ. β' ΠΚ, σε συνδυασμό με τα άρθρα 361 παρ. 1 εδ. α' και 98 παρ. 1 ΠΚ), τα οποία φέρεται ότι τελέστηκαν στα ... Πέλλης κατά το χρονικό διάστημα από την 13-03-2022 έως και την 03-05-2022.
ΙΙ.B. Το ως άνω βούλευμα καταχωρήθηκε καθαρογραμμένο στο Ειδικό Βιβλίο Καθαρογραφής Βουλευμάτων που τηρείται στη Γραμματεία του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης την 18-12-2023 (άρθρο 306 εδ. τελ. ΚΠΔ), επιδόθηκε δε στον κατηγορούμενο Ο. Γ. του Α., πρώην Στρατιώτη (ΠΖ), κάτοικο ... Πέλλης (άνευ οδού και αριθμού) την 03-01-2024 (βλ. σχετικώς το με ταυτάριθμη ημερομηνία αποδεικτικό επίδοσης με παράδοση στα χέρια του ιδίου), εναντίον δε αυτού δεν ασκήθηκε κανένα ένδικο μέσο (βλ. σχετικώς την υπ' αριθ. πρωτ. ...2024 βεβαίωση της γραμματέως τμήματος βουλευμάτων του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης).
III.A.Ο αναιρεσείων Αντεισαγγελέας του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, με την υπό κρίση, από 22-01-2024, αναίρεσή του, ζητεί να αναιρεθεί το ως άνω βούλευμα εν μέρει και δη κατά τα κεφάλαιά του με τα οποία αποφάνθηκε: α)την παραπομπή του ως άνω κατηγορουμένου για το αδίκημα (κακούργημα) του βιασμού άνευ της συναινέσεως της παθούσης κατ' εξακολούθηση (άρθρο 336 παρ. 4 ΠΚ, όπως τροποποιήθηκε δυνάμει του άρθρου 71 ν. 4855/2021, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ), κατ' επιτρεπτή μεταβολή της κατηγορίας του βιασμού ανηλίκου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 336 παρ. 1 και 3 ΠΚ, όπως τροποποιήθηκε δυνάμει του άρθρου 71 ν. 4855/2021, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ.1 ΠΚ), διότι το Δικαστικό Συμβούλιο υπέπεσε στις νομικές πλημμέλειες αφενός της εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης και της έλλειψης νομίμου βάσεως (άρθρο 484 παρ. 1 στοιχ. β' ΚΠΔ) και αφετέρου της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (άρθρο 484 παρ.1 στοιχ. δ' ΚΠΔ), οι οποίες αν δεν είχαν λάβει χώρα, το Δικαστικό Συμβούλιο έπρεπε να παραπέμψει τον κατηγορούμενο στο ακροατήριο του αρμόδιου Δικαστηρίου για το αδίκημα (κακούργημα) του βιασμού ανηλίκου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 336 παρ.1 και 3 ΠΚ, όπως τροποποιήθηκε δυνάμει του άρθρου 71 ν. 4855/2021, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ), β) την παραπομπή του ως άνω κατηγορουμένου για το αδίκημα (κακούργημα) της παραγωγής, προμήθειας και κατοχής υλικού παιδικής πορνογραφίας μέσω πληροφοριακών συστημάτων, η παραγωγή του οποίου συνδέεται με τη χρησιμοποίηση ανηλίκου μη συμπληρώσαντος τα δεκαπέντε (15) έτη άπαξ (αφορά τη μορφή της κατοχής) και κατ' εξακολούθηση (αφορά τις μορφές της παραγωγής και της προμήθειας) (άρθρο 348Α παρ. 4 περ. β' ΠΚ, όπως τροποποιήθηκε δυνάμει του άρθρου 80 ν. 4855/2021, σε συνδυασμό με τα άρθρα 348Α παρ. 1, παρ. 2, παρ. 3, 13 περ. στ' και 98 παρ.1 ΠΚ), κατόπιν απάλειψης της επιβαρυντικής περίστασης της άσκησης (σωματικής και ψυχολογικής βίας) εναντίον ανηλίκου, διότι το Δικαστικό Συμβούλιο υπέπεσε στις νομικές πλημμέλειες αφενός της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης και της έλλειψης νομίμου βάσεως (άρθρο 484 παρ. 1 στοιχ. β' ΚΠΔ) και αφετέρου της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (άρθρο 484 παρ. 1 στοιχ. δ' ΚΠΔ), οι οποίες αν δεν είχαν λάβει χώρα, το Δικαστικό Συμβούλιο έπρεπε να παραπέμψει τον κατηγορούμενο στο ακροατήριο του αρμόδιου Δικαστηρίου για το ανωτέρω αδίκημα (κακούργημα) με την ως άνω παρατεθείσα επιβαρυντική περίσταση και γ) τη μεταβολή της κατηγορίας από το αδίκημα (κακούργημα) της λήψης γνώσης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα δι' επεμβάσεως σε σύστημα αρχειοθέτησης και της συλλογής, καταχώρισης και αποθήκευσης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με σκοπό βλάβης άλλου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 38 παρ. 4 ν. 4624/2019, σε συνδυασμό με τα άρθρα 38 παρ.1 ν. 4624/2019 και 98παρ.1 ΠΚ) στο αντίστοιχο αδίκημα (πλημμέλημα) του άρθρου 38 παρ. 1 ν. 4624/2019 και την αυτόθροη απώθηση του τελευταίου, κατ' εφαρμογή της εκεί διαλαμβανόμενης ρήτρας επικουρικότητας, από το αδίκημα (πλημμέλημα) της αθέμιτης αποτύπωσης σε υλικό φορέα μη δημόσιας πράξης άλλου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 370Α παρ. 2 εδ. α' ΠΚ, όπως ίσχυε προ της τροποποίησης του δυνάμει του άρθρου 10 ν. 5002/2022, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ), διότι το Δικαστικό Συμβούλιο υπέπεσε στη νομική πλημμέλεια της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης (άρθρο 484 παρ.1 στοιχ. β' ΚΠΔ), η οποία αν δεν είχε λάβει χώρα, το Δικαστικό Συμβούλιο έπρεπε να παραπέμψει τον κατηγορούμενο στο ακροατήριο του αρμόδιου Δικαστηρίου για το κακούργημα της λήψης γνώσης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα δι' επεμβάσεως σε σύστημα αρχειοθέτησης και της συλλογής, καταχώρισης και αποθήκευσης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με σκοπό βλάβης άλλου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 38 παρ. 4 ν. 4624/2019, σε συνδυασμό με τα άρθρα 38 παρ. 1 ν. 4624/2019 και 98 παρ. 1 ΠΚ) σε αληθή συρροή με το αδίκημα της αθέμιτης αποτύπωσης σε υλικό φορέα μη δημόσιας πράξης άλλου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 370Α παρ. 2 εδ. α' ΠΚ, όπως ίσχυε προ της τροποποίησής του δυνάμει του άρθρου 10 Ν. 5002/2022 σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ).
ΙΙΙ.B. 1. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επιτρεπτή για τον έλεγχο του παραδεκτού της αιτήσεως αναιρέσεως επισκόπηση του προσβαλλομένου βουλεύματος, το εκδόσαν αυτό Δικαστικό Συμβούλιο του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης δέχθηκε, σε σχέση με την πράξη της παράβασης του άρθρου 38 παρ. 4 ν. 4624/2019 σε συνδ. με τα άρθρα 38 παρ. 1 του ν. 4624/2019 και 98 ΠΚ (βλ. σελ. 49 και 50), ότι: "Στην προκείμενη περίπτωση δεν εντοπίζεται παντάπασιν από το αποδεικτικό υλικό που συγκεντρώθηκε η ύπαρξη σκοπού του κατηγορούμενου να προσπορίσει για τον εαυτό του ή για άλλον περιουσιακό όφελος ή να βλάψει περιουσιακά την παθούσα, διότι προέβη βεβαίως σε συλλογή, καταχώριση, αποθήκευση των (126) αρχείων βίντεο και ογδόντα οκτώ (88) αρχείων εικόνας, στα οποία εμφαίνονταν η ανωτέρω ανήλικη: αφενός να έρχεται σε κατά φύσιν και παρά φύσιν συνουσία με τον ίδιο, ο ίδιος να προβαίνει σε ετεροαυνανισμό και ψαύσεις των γεννητικών οργάνων της παθούσης και να δέχεται πεολειχία των γεννητικών οργάνων του από αυτήν, αφετέρου υπό τη μορφή αρχείων βίντεο, που περιελάμβαναν βιντεοκλήση εντός εφαρμογής κοινωνικής δικτύωσης, ο κατηγορούμενος, ευρισκόμενος με στρατιωτική περιβολή εντός του στρατοπέδου του 601 Α/Μ ΤΠ και η ανήλικη παθούσα γυμνή να χαϊδεύει τα γεννητικά της όργανα και το στήθος της και να αυνανίζεται. Επίσης εμφαίνονταν σε αρχεία εικόνας τα γεννητικά όργανα και το στήθος της ανήλικης, δηλαδή προσωπικά της δεδομένα και μάλιστα εμπίπτοντα σ' αυτά των ειδικών κατηγοριών του άρθρου 9 παρ.1 του ΓΚΠΔ (τα χαρακτηριζόμενα υπό τον προγενέστερο ν. 2472/1997 ως "ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα»), χωρίς να έχει την συναίνεσή της με σκοπό όμως να προκαλέσει ηθική και μόνο βλάβη στην ανήλικη παθούσα, μέσω της άσκησης σε αυτήν αθέμιτης εκβιαστικής πίεσης αφενός προς επίτευξη νέων ερωτικών συνευρέσεων, αφετέρου προς εξασφάλιση νέου άσεμνου φωτογραφικού ή βιντεοληπτικού υλικού συνιστάμενης στην απειλή εξευτελισμού αυτής στον κοινωνικό και οικογενειακό της περίγυρο. Υπό το πρίσμα αυτό θα πρέπει κατά την ομόφωνη γνώμη των μελών του Συμβουλίου να βελτιωθεί η κατηγορία από τη διακεκριμένη της μορφή του κακουργήματος της παρ.4 του αρ. 38 του ν. 4624/2019 στη μορφή του πλημμελήματος της παρ. 1 του ίδιου άρθρου (βασική μορφή του αδικήματος). Ακολούθως, αναφέρεται ότι στην παρ.1 το αδίκημα τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι ένα (1) έτος και υπάρχει ρήτρα σχετικής επικουρικότητας, που σημαίνει ότι, κατ' εφαρμογή της σχετικής ρήτρας, όταν αυτή συρρέει φαινομενικά με άλλη ποινική διάταξη που τυποποιεί την ίδια συμπεριφορά του δράστη και απειλεί γι' αυτήν βαρύτερη ποινή, απωθείται η πρώτη, ως επικουρική. Στην προκείμενη περίπτωση εις βάρος του κατηγορούμενου έχει ασκηθεί ποινική δίωξη, μεταξύ των άλλων, και για το αδίκημα του άρθρου 370Α παρ. 2εδ. α' του ΠΚ, όπως ίσχυε προ της τροποποίησης του δυνάμει του αρ. 10 του ν. 5002/2022 σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ (τελεσθέν δηλ. κατ' εξακολούθηση). Η νομοτυπική μορφή της αμέσως προηγούμενης διάταξης έχει ως εξής: ‘‘Όποιος αθέμιτα παρακολουθεί με ειδικά τεχνικά μέσα ή αποτυπώνει σε υλικό φορέα προφορική συνομιλία μεταξύ τρίτων που δεν διεξάγεται δημόσια ή αποτυπώνει σε υλικό φορέα μη δημόσια πράξη άλλου, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους''. Γίνεται εμφανές αφενός ότι η λήψη γνώσης, καταχώρηση και αποθήκευση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, ως τρεις από τους εναλλακτικούς τρόπους τέλεσης του υπαλλακτικά μικτού αδικήματος του αρ.38 παρ.1 του ν. 4624/2019, στα ... Πέλλας, εντός του χρονικού διαστήματος από την 08-03-2022 έως και την 03-05-2022, αφετέρου η αποτύπωση μη δημόσιων πράξεων τρίτου στα ... Πέλλας, σε μη προσδιορισμένα χρονικά διαστήματα, κείμενα πάντως εντός του ως άνω χρονικού διαστήματος και ειδικότερα α) την 13-03-2022 στο όρος ..., β) την 19-3-2022 σε χωράφια στον ... Πέλλας, γ) την 02-04-2022 στο φράγμα του ... Πέλλας, δ) την 03-04-2022 στο Στρατόπεδο ... στα ..., ε) την 24-04-2022 στο φράγμα του ... Πέλλας και στ) την 25-4-2022 έξω από αγνώστων προσδιοριστικών στοιχείων Ιερό Ναό στην ευρύτερη περιοχή των Γιαννιτσών, έχουν ταυτόσημο πραγματολογικό περιεχόμενο. Επίσης, οι έννοιες "μη δημόσια πράξη τρίτου" και "προσωπικά δεδομένα" είναι συγγενείς εννοιολογικά αφού κάθε μη δημόσια πράξη τρίτου είναι ταυτόχρονα και προσωπικό δεδομένο, ενώ σε αμφότερες τις περιπτώσεις η πράξη γίνεται "χωρίς δικαίωμα" ("αθέμιτα»=συνώνυμο του "παράνομα»). Με τις ανωτέρω σκέψεις οι δύο παραπάνω διατάξεις συρρέουν φαινομενικά κατ' ιδέαν, αφού συναξιώνουν εφαρμογή στη συγκεκριμένη περίπτωση και θα πρέπει με βάση την αρχή της επικουρικότητας που ισχύει στη φαινομενική συρροή, να απωθηθεί, κατά την ομόφωνη κρίση του παρόντος Συμβουλίου, η πράξη του αρ.38παρ.1 του ν. 4624/2019 ως επικουρική, κατ' εφαρμογή της ρήτρας σχετικής επικουρικότητας και να παραμείνει αυτή του άρθρου 370 Α παρ. 2 εδ. α' του ΠΚ τελεσθείσα κατ' εξακολούθηση- μερικότερες πράξεις έξι (6)».
Αφού δε επίσης δέχθηκε το ως άνω συμβούλιο με το προσβαλλόμενο βούλευμά του (βλ. σελ. 41) ότι: "επί φαινομενικής συρροής αδικημάτων, κατ' εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της απορρόφησης, προκρίνεται η απάλειψη από το δικαστικό συμβούλιο του περί παραπομπής κεφαλαίου του βουλεύματος για την/τις φαινομενικώς συρρέουσα/ες πράξη/εις, χωρίς όμως απόφανση να μην γίνει κατηγορία γι` αυτή/αυτές, και ο περιορισμός του σε μόνη την αποδοχή της ύπαρξης φαινομενικής συρροής και την αναφορά της επικουρικής (ή απορροφόμενης) διατάξεως που "ζει εν εφεδρεία" (Συμβ. Πλημ. Κερκύρας 23/2014 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).
Συνεπώς και σε σχέση με τον τρόπο παραπομπής του κατηγορουμένου ως προς τα εγκλήματα που συρρέουν φαινομενικά, πρέπει να επισημάνουμε ότι στην περίπτωση της απορρόφησης της απαξίας μιας αξιόποινης πράξης από την άλλη, η παραπομπή θα γίνει μόνο για το ένα έγκλημα, το δε παραπεμπτικό βούλευμα δεν μπορεί να περιλάβει απαλλακτική διάταξη για το απορροφόμενο έγκλημα, αλλά να το καταγράψει ως ιστορικό γεγονός, για να συναξιολογηθεί και επηρεάσει ως συντιμωρητή πράξη το ύψος της επιβλητέας ποινής και, βεβαίως, να καθιστά επιτρεπτή την μεταβολή της κατηγορίας σε αυτή..», ακολούθως, όπως από την επισκόπηση του διατακτικού του προσβαλλομένου βουλεύματος προκύπτει, παρέπεμψε τον κατηγορούμενο για την πράξη της αθέμιτης αποτύπωσης σε υλικό φορέα μη δημόσιας πράξης άλλου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 370Α παρ. 2 εδ. α' ΠΚ, όπως ίσχυε προ της τροποποίησής του δυνάμει του άρθρου 10 ν. 5002/2022, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ), τιμωρούμενη σε βαθμό πλημμελήματος με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους, χωρίς να περιλάβει διάταξη για την απορροφόμενη πράξη. Σύμφωνα δε με τα αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη, το προσβαλλόμενο βούλευμα κατά το σκέλος του αυτό δεν είναι απαλλακτικό, αλλά παραπεμπτικό για πλημμέλημα (έστω και μετά από μεταβολή της αρχικής κατηγορίας) [ΑΠ 1982/2008] και συνεπώς δεν μπορεί κατά το μέρος του αυτό να προσβληθεί με αναίρεση από τον Εισαγγελέα του Στρατοδικείου.
Συνεπώς, είναι απαράδεκτη εν μέρει, ως ασκηθείσα από μη δικαιούμενο πρόσωπο, η κρινόμενη από 22/0... και με αριθμό έκθεσης ... αίτηση αναίρεσης που άσκησε ο Αντεισαγγελέας του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, με δήλωσή του ενώπιον της γραμματέως του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, κατά το σκέλος αυτής -υπό στοιχείο γ- που πλήττει το προσβαλλόμενο βούλευμα για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης (άρθρο 484 παρ. 1 στοιχ. β ΚΠΔ) ως προς το μέρος του που, κατά συνδυασμό σκεπτικού και διατακτικού, μετά από μεταβολή της κατηγορίας από το αδίκημα (κακούργημα) της λήψης γνώσης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα δι' επεμβάσεως σε σύστημα αρχειοθέτησης και της συλλογής, καταχώρισης και αποθήκευσης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με σκοπό βλάβης άλλου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 38 παρ. 4 ν. 4624/2019, σε συνδυασμό με τα άρθρα 38 παρ.1 ν. 4624/2019 και 98 παρ.1 ΠΚ) στο αντίστοιχο αδίκημα (πλημμέλημα) του άρθρου 38 παρ. 1 ν. 4624/2019 και την αυτόθροη απώθηση του τελευταίου, κατ' εφαρμογή της εκεί διαλαμβανόμενης ρήτρας επικουρικότητας, από το αδίκημα της αθέμιτης αποτύπωσης σε υλικό φορέα μη δημόσιας πράξης άλλου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 370Α παρ. 2 εδ. α' ΠΚ, όπως ίσχυε προ της τροποποίησης του δυνάμει του άρθρου 10 ν. 5002/2022, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ), παρέπεμψε τον κατηγορούμενο για το τελευταίο αυτό αδίκημα (πλημμέλημα).
ΙΙΙ.Β.2. Ως προς τα λοιπά σκέλη της (υπό στοιχεία α και β) η κρινόμενη από 22/0... και με αριθμό έκθεσης ... αίτηση αναίρεσης που άσκησε ο Αντεισαγγελέας του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, δικαιούμενο προς τούτο πρόσωπο (άρθρα 174 παρ. 1 και 175 του ΣΠΚ, πρβλ και ΑΠ 48/2013, ΑΠ 577/2002), με δήλωσή του ενώπιον της γραμματέως του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, οπότε συντάχθηκε η ως άνω έκθεση, περιέχουσα ορισμένους και παραδεκτούς λόγους αναιρέσεως, ήτοι αυτούς της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης και της έλλειψης νομίμου βάσεως (άρθρο 484 παρ. 1 στοιχ. β' ΚΠΔ) και της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (άρθρο 484 παρ. 1 στοιχ. δ' ΚΠΔ) και στρεφόμενη κατά του ανωτέρω υπ' αριθ. 29/2023 παραπεμπτικού βουλεύματος του Δικαστικού Συμβουλίου του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, ως προς τα κεφάλαια αυτού, με τα οποία αυτό αποφάνθηκε την παραπομπή του κατηγορουμένου στο ακροατήριο του Πενταμελούς Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης για τα κακουργήματα του βιασμού άνευ συναινέσεως της παθούσας κατ' εξακολούθηση και της παραγωγής, προμήθειας και κατοχής υλικού παιδικής πορνογραφίας μέσω πληροφοριακών συστημάτων, η παραγωγή του οποίου συνδέεται με τη χρησιμοποίηση ανηλίκου μη συμπληρώσαντος τα δεκαπέντε (15) έτη άπαξ (αφορά τη μορφή της κατοχής) και κατ' εξακολούθηση (αφορά τις μορφές της παραγωγής και της προμήθειας), ως προς τις οποίες ζητείται η εν μέρει αναίρεσή του, ασκήθηκε νομότυπα, εμπρόθεσμα και παραδεκτά, σύμφωνα με τις προεκτεθείσες διατάξεις των άρθρων 203, 204 παρ. 1 ΣΠΚ και 464, 465, 474 παρ. 1,4, 483 παρ. 1και 3β και 484 παρ. 1 στοιχ. β' και δ' ΚΠΔ, καθόσον: 1) κατά του ως άνω παραπεμπτικού βουλεύματος, κατά τα παραπάνω κεφάλαιά του, αφορώντα την παραπομπή του κατηγορουμένου για τις ανωτέρω κακουργηματικές πράξεις, είναι επιτρεπτή η άσκηση αναιρέσεως από τον Εισαγγελέα του Στρατοδικείου, 2) παρήλθε άπρακτη η (δεκαήμερη από την επίδοση του βουλεύματος) προθεσμία ασκήσεως εφέσεως από τον κατηγορούμενο και η μηνιαία (από την έκδοση του βουλεύματος) προθεσμία ασκήσεως εφέσεως από τον Εισαγγελέα του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου κατά του προσβαλλόμενου παραπεμπτικού βουλεύματος, ενώ επίσης παρήλθε άπρακτη και η προθεσμία αναθεώρησης, όπως προκύπτει από την ως άνω υπ' αριθ. ...2024 βεβαίωσης της αρμόδιας γραμματέως σύμφωνα με την οποία μέχρι 21-01-2024 δεν ασκήθηκε ούτε περιήλθε σ' αυτήν κανένα ένδικο μέσο ή ένδικο βοήθημα κατά του ως άνω βουλεύματος και 3) διαλαμβάνονται σ' αυτήν οι παραδεκτοί αναιρετικοί λόγοι της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως και της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, σύμφωνα με το άρθρο 484 παρ. 1 στοιχ. β' και δ' ΚΠΔ.
Συνεπώς, η ανωτέρω αναίρεση του Αντεισαγγελέα του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης ως προς τα ανωτέρω υπό στοιχεία α και β σκέλη της, ασκήθηκε σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις και για τους διαλαμβανόμενους σ` αυτή νόμιμους και βάσιμους λόγους, στους οποίους και αναφέρομαι.
IV. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης του Αντεισαγγελέα του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, πρέπει: 1) να γίνει εν μέρει τυπικά και ουσιαστικά δεκτή και δη ως προς τα παραπάνω, υπό στοιχεία α και β, σκέλη της, στο περιεχόμενο της οποίας, όσον αφορά αυτά, καθ' ολοκληρία αναφέρομαι και να αναιρεθεί εν μέρει το προσβαλλόμενο βούλευμα ως προς τα σκέλη του με τα οποία αποφάνθηκε: α)την παραπομπή του ως άνω κατηγορουμένου για το αδίκημα (κακούργημα) του βιασμού άνευ της συναινέσεως της παθούσης κατ' εξακολούθηση (άρθρο 336 παρ. 4 ΠΚ, όπως τροποποιήθηκε δυνάμει του άρθρου 71 ν. 4855/2021, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ), αντί για το αδίκημα (κακούργημα) του βιασμού ανηλίκου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 336 παρ. 1 και 3 ΠΚ, όπως τροποποιήθηκε δυνάμει του άρθρου 71 ν.4855/2021, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ) και β) την παραπομπή του ως άνω κατηγορουμένου για το αδίκημα (κακούργημα) της παραγωγής, προμήθειας και κατοχής υλικού παιδικής πορνογραφίας μέσω πληροφοριακών συστημάτων, η παραγωγή του οποίου συνδέεται με τη χρησιμοποίηση ανηλίκου μη συμπληρώσαντος τα δεκαπέντε (15) έτη άπαξ (αφορά τη μορφή της κατοχής) και κατ' εξακολούθηση (αφορά τις μορφές της παραγωγής και της προμήθειας) (άρθρο 348Α παρ. 4 περ. β' ΠΚ, όπως τροποποιήθηκε δυνάμει του άρθρου 80 ν. 4855/2021, σε συνδυασμό με τα άρθρα 348Α παρ.1, παρ. 2, παρ. 3, 13 περ. στ' και 98παρ.1 του ΠΚ), κατόπιν απάλειψης της επιβαρυντικής περίστασης της άσκησης (σωματικής και ψυχολογικής βίας) εναντίον ανηλίκου, αντί για το ανωτέρω αδίκημα (κακούργημα) με την ως άνω παρατεθείσα επιβαρυντική περίσταση. Να παραπεμφθεί δε η υπόθεση όσον αφορά τα ανωτέρω σκέλη για νέα κρίση στο ίδιο Συμβούλιο, του οποίου είναι δυνατή η συγκρότηση από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που έκριναν προηγουμένως (άρθρα 519, 485 παρ.1 ΚΠΔ) και 2) να απορριφθεί εν μέρει ως απαράδεκτη ( άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ) γιατί ασκήθηκε από μη δικαιούμενο πρόσωπο και δη κατά το σκέλος της υπό στοιχείο γ, με το οποίο πλήττεται το προσβαλλόμενο βούλευμα ως προς το κεφάλαιό του που αφορά στην μεταβολή της κατηγορίας από το αδίκημα (κακούργημα) της λήψης γνώσης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα δι' επεμβάσεως σε σύστημα αρχειοθέτησης και της συλλογής, καταχώρισης και αποθήκευσης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με σκοπό βλάβης άλλου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 38 παρ. 4 ν. 4624/2019, σε συνδυασμό με τα άρθρα 38 παρ.1 ν. 4624/2019 και 98 παρ.1ΠΚ) στο αντίστοιχο αδίκημα (πλημμέλημα) του άρθρου 38 παρ.1 ν.4624/2019 και την αυτόθροη απώθηση του τελευταίου, κατ' εφαρμογή της εκεί διαλαμβανόμενης ρήτρας επικουρικότητας, από το αδίκημα της αθέμιτης αποτύπωσης σε υλικό φορέα μη δημόσιας πράξης άλλου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 370Α παρ.2 εδ. α' ΠΚ, όπως ίσχυε προ της τροποποίησης του δυνάμει του άρθρου 10 ν. 5002/2022, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ.1 ΠΚ), αντί για την παραπομπή του ως άνω κατηγορουμένου στο ακροατήριο για το κακούργημα της λήψης γνώσης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα δι' επεμβάσεως σε σύστημα αρχειοθέτησης και της συλλογής, καταχώρισης και αποθήκευσης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με σκοπό βλάβης άλλου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 38 παρ. 4 ν. 4624/2019, σε συνδυασμό με τα άρθρα 38 παρ. 1 ν. 4624/2019 και 98 παρ. 1 ΠΚ) σε αληθή συρροή με το αδίκημα της αθέμιτης αποτύπωσης σε υλικό φορέα μη δημόσιας πράξης άλλου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 370Α παρ.2 εδ. α' ΠΚ, όπως ίσχυε προ της τροποποίησής του δυνάμει του άρθρου 10 Ν. 5002/2022 σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ).
Επικουρικά δε, Εάν η (κατά τις λοιπές προϋποθέσεις του παραδεκτού μη πάσχουσα) υπό κρίση αναίρεση κριθεί παραδεκτή και ως προς το ως άνω γ σκέλος της, πρέπει σύμφωνα με τα εκτιθέμενα σ' αυτήν ως προς αυτό το σκέλος, δεκτής γενομένης και ως ουσιαστικά βάσιμης, να αναιρεθεί εν μέρει το προσβαλλόμενο βούλευμα και κατά τούτο, να αναδιατυπωθεί δε το διατακτικό του προσβαλλόμενου 29/2023 βουλεύματος του Δικαστικού Συμβουλίου του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης (άρθρα 485 παρ.1 εδ.β και 518 παρ.1 ΚΠΔ), κατά τα αναφερόμενα ειδικότερα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνω:
Α] Να γίνει εν μέρει τυπικά και ουσιαστικά δεκτή η υπ` αριθ. …/22-01-2024 αίτηση του Αντεισαγγελέα του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης για αναίρεση του υπ' 29/18-12-2023 βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης και δη μόνο κατά τα σκέλη της με τα οποία ζητείται η εν μέρει αναίρεση του ως άνω βουλεύματος κατά το μέρος του που παραπέμπει τον κατηγορούμενο Ο. Γ. του Α. πρώην Στρατιώτη (ΠΖ) με ΣΑ: ... στο ακροατήριο του Πενταμελούς Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης για τα αδικήματα του βιασμού άνευ της συναινέσεως της παθούσης κατ' εξακολούθηση και της παραγωγής, προμήθειας και κατοχής υλικού παιδικής πορνογραφίας μέσω πληροφοριακών συστημάτων, η παραγωγή του οποίου συνδέεται με τη χρησιμοποίηση ανηλίκου μη συμπληρώσαντος τα δεκαπέντε (15) έτη άπαξ (αφορά τη μορφή της κατοχής) και κατ' εξακολούθηση (αφορά τις μορφές της παραγωγής και της προμήθειας).
Β] Να αναιρεθεί εν μέρει το προσβαλλόμενο υπ' αριθ. 29/18-12-2023 βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης και συγκεκριμένα μόνο κατά το μέρος του που αναφέρεται στην παραπομπή του ως άνω κατηγορουμένου Ο. Γ. του Α. πρώην Στρατιώτη (ΠΖ) με ΣΑ: ... στο ακροατήριο του Πενταμελούς Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης για τα αδικήματα: α) του βιασμού άνευ της συναινέσεως της παθούσης κατ' εξακολούθηση, κατ' επιτρεπτή μεταβολή της κατηγορίας του βιασμού ανηλίκου κατ' εξακολούθηση και β) της παραγωγής, προμήθειας και κατοχής υλικού παιδικής πορνογραφίας μέσω πληροφοριακών συστημάτων, η παραγωγή του οποίου συνδέεται με τη χρησιμοποίηση ανηλίκου μη συμπληρώσαντος τα δεκαπέντε (15) έτη άπαξ (αφορά τη μορφή της κατοχής) και κατ' εξακολούθηση (αφορά τις μορφές της παραγωγής και της προμήθειας), κατόπιν απάλειψης της επιβαρυντικής περίστασης της άσκησης (σωματικής και ψυχολογικής βίας) εναντίον ανηλίκου.
Γ] Να παραπεμφθεί δε η υπόθεση κατά το πιο πάνω αναιρούμενο μέρος για νέα κρίση, στο ίδιο Δικαστικό Συμβούλιο, συγκροτούμενο από άλλους Δικαστές, εκτός εκείνων που εξέδωσαν το προσβαλλόμενο βούλευμα.
Δ] Να απορριφθεί εν μέρει ως απαράδεκτη η υπ` αριθ. …/22-01-2024 αίτηση του Αντεισαγγελέα του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης για αναίρεση του υπ' 29/18-12-2023 βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης και δη κατά το σκέλος της που πλήττει το προσβαλλόμενο βούλευμα κατά το κεφάλαιό του με το οποίο, μετά από μεταβολή της κατηγορίας από το αδίκημα (κακούργημα) της λήψης γνώσης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα δι' επεμβάσεως σε σύστημα αρχειοθέτησης και της συλλογής, καταχώρισης και αποθήκευσης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με σκοπό βλάβης άλλου κατ' εξακολούθηση στο αντίστοιχο αδίκημα (πλημμέλημα) του άρθρου 38παρ.1 ν. 4624/2019 και την αυτόθροη απώθηση του τελευταίου, κατ' εφαρμογή της εκεί διαλαμβανόμενης ρήτρας επικουρικότητας, παραπέμπει αυτόν για το πλημμέλημα της αθέμιτης αποτύπωσης σε υλικό φορέα μη δημόσιας πράξης άλλου κατ' εξακολούθηση.
Επικουρικά, σε περίπτωση που κριθεί παραδεκτή η ως άνω αίτηση αναίρεσης και κατ' αυτό το σκέλος της, να αναιρεθεί και κατά το μέρος αυτό το προσβαλλόμενο βούλευμα και Να αναδιατυπωθεί το διατακτικό του, όσον αφορά το αμέσως ως άνω σκέλος, ως εξής: "
Παραπέμπει ενώπιον του ακροατηρίου του Πενταμελούς Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης τον (κατά το νομικά ενδιαφέρον χρονικό διάστημα) Στρατιώτη (ΠΖ) Ο. Γ. του Α. και της Α. (ΣΑ: ...) της δυνάμεως του 601 Α/Μ ΤΠ, κάτοικο ... Πέλλας (άνευ οδού και αριθμού) για το αδίκημα της λήψης γνώσης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα δι' επεμβάσεως σε σύστημα αρχειοθέτησης και της συλλογής, καταχώρισης και αποθήκευσης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με σκοπό βλάβης άλλου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 38 παρ. 4 ν. 4624/2019, σε συνδυασμό με τα άρθρα 38 παρ.1 ν. 4624/2019 και 98 παρ. 1 ΠΚ) και ειδικότερα, για να δικαστεί ως υπαίτιος του ότι με περισσότερες από μια πράξεις, οι οποίες συνιστούν εξακολούθηση του αυτού εγκλήματος και ενεργών με πρόθεση και χωρίς δικαίωμα, επενέβη σε σύστημα αρχειοθέτησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και με την πράξη του αυτή έλαβε γνώση των ως άνω δεδομένων, εν συνεχεία δε προέβη σε συλλογή, καταχώριση και αποθήκευση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, ενήργησε δε ωσαύτως με σκοπό βλάβης άλλου. Πιο συγκεκριμένα, στα ... Πέλλης, σε μη επακριβώς προσδιορισθέντα χρονικά σημεία, κείμενα πάντως εντός του χρονικού διαστήματος από την 08-03-2022 έως και την 03-05-2022, αφού συνέλεξε είτε δημιουργώντας το πρώτον ο ίδιος είτε κατόπιν αποστολής στο κινητό τηλέφωνο του ιδίου από την ανήλικη Κ. Α. του Η. (ημ. γεν.: 17-07-2007) μέσω της εφαρμογής κοινωνικής δικτύωσης INSTAGRAM, ογδόντα οκτώ (88) αρχείων εικόνας και εκατόν είκοσι έξι (126) αρχείων βίντεο, στα οποία εμφαίνονταν: ι) η ανωτέρω ανήλικη να έρχεται σε κατά φύσιν και παρά φύσιν συνουσία με τον ίδιο, ο ίδιος να προβαίνει σε ετεροαυνανισμό και ψαύσεις των γεννητικών οργάνων της παθούσης και να δέχεται πεολειχία των γεννητικών οργάνων του από αυτήν, ιι) υπό τη μορφή αρχείων βίντεο, που περιελάμβαναν βιντεοκλήση εντός εφαρμογής κοινωνικής δικτύωσης, ο κατηγορούμενος, ευρισκόμενος με στρατιωτική περιβολή εντός του στρατοπέδου του 601 Α/Μ ΤΠ και η ανήλικη παθούσα γυμνή να χαϊδεύει τα γεννητικά της όργανα και το στήθος της και να αυνανίζεται και ιιι) σε αρχεία εικόνας τα γεννητικά όργανα και το στήθος της ανήλικης, καταχώρισε τα ανωτέρω αρχεία εικόνας και βίντεο στη μνήμη της συσκευής του κινητού τηλεφώνου του, μάρκας HUAWEI, σειριακού αριθμού ..., με αριθμό ... και ... και αποθήκευσε αυτά στην τοποθεσία "sdcard/Pictures/" του ανωτέρω κινητού σε φάκελο με το όνομα "Ά.». Εν συνεχεία και εντός του αυτού χρονικού διαστήματος, λάμβανε γνώση των προαναφερθέντων αρχείων εικόνας και βίντεο, κάθε φορά που έκανε προσπέλαση, μέσω του κινητού του τηλεφώνου, στο φάκελο με το όνομα "Ά." που τα περιελάμβανε. Το περιεχόμενο δε των ανωτέρω αρχείων εικόνας και βίντεο, όπως περιγράφεται ανωτέρω, αφορά δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα της ανήλικης Κ., τα οποία ανάγονται στη γενετήσια σφαίρα αυτής, ο δε ίδιος προέβη σε συλλογή, καταχώριση, αποθήκευση και σε λήψη γνώσης δι' επεμβάσεως σε σύστημα αρχειοθέτησης αυτών, με σκοπό να προκαλέσει ηθική βλάβη στην Κ., συνισταμένη στη μετατροπή αυτής σε σκεύος ηδονής σύμφωνα με τις σαρκικές ορέξεις του δια της άσκησης σε αυτήν αθέμιτης εκβιαστικής πίεσης αφενός προς επίτευξη νέων ερωτικών συνευρέσεων και αφετέρου προς εξασφάλιση νέου άσεμνου φωτογραφικού ή βιντεοληπτικού υλικού μέσω της απειλής εξευτελισμού αυτής στον κοινωνικό και οικογενειακό της περίγυρο, τέλεσε δε τις πράξεις αυτές με εξακολουθητικό και ενιαίο προς τούτο δόλο" Η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου ...».
Αφού άκουσε την Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Εισάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου (ως Συμβουλίου), σύμφωνα με το άρθρο 485 παρ.1α ΚΠοινΔ, προς συζήτηση και έκδοση απόφασης, η υπ' αριθ. …/22-1-2024 αίτηση αναίρεσης του Αντεισαγγελέα του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία ζητείται να αναιρεθεί εν μέρει το υπ' αριθ. 29/18-12-2023 βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης. Κατά τη διάταξη του άρθρου 203 του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα (Ν. 2287/1995) "Κατά των βουλευμάτων των συμβουλίων και των αποφάσεων των στρατιωτικών δικαστηρίων, επιτρέπονται τα ένδικα μέσα της έφεσης, της αίτησης αναθεώρησης και της αίτησης αναίρεσης». Σύμφωνα δε με τη διάταξη του άρθρου 204 παρ. 1 εδάφια α' και β' του ίδιου ως άνω Κώδικα "1 Κατά των βουλευμάτων του δικαστικού συμβουλίου του στρατοδικείου επιτρέπονται τα ένδικα μέσα που προβλέπονται από τις διατάξεις του ΚΠΔ, στα πρόσωπα και με τις προϋποθέσεις που ορίζονται σε αυτόν. Στις περιπτώσεις του άρθρου 484 παρ. 1 α', γ', δ' και ζ' ΚΠΔ, εκτός από την περίπτωση που το συμβούλιο αποφάνθηκε για υπόθεση που δεν υπάγεται στη δικαιοδοσία του, αντί του ένδικου μέσου της αναίρεσης, επιτρέπεται η αίτηση αναθεώρησης». Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 213 παρ.1 του ΣΠΚ "Οι διατάξεις του ΚΠΔ και οι λοιπές διατάξεις που εφαρμόζοντα στις διαδικασίες ενώπιον των κοινών ποινικών δικαστηρίων και αρχών, εφαρμόζονται και στις διαδικασίες ενώπιον των στρατιωτικών ποινικών δικαστηρίων και αρχών, εκτός αν ο Κώδικας αυτός ή άλλος ειδικός νόμος ορίζουν διαφορετικά». Τέλος, κατά το άρθρο 214 παρ. 1 περ. β' του ως Κώδικα (ΣΠΚ) "Για την εφαρμογή του Κώδικα αυτού, όπου στον Κ.Π.Δ. ή σε άλλες δικονομικές διατάξεις αναφέρεται: α)... β) δικαστήριο, εισαγγελέας πλημμελειοδικών, ανακριτής και συμβούλιο πλημμελειοδικών, νοούνται το στρατιωτικό δικαστήριο, ο εισαγγελέας στρατοδικείου, ο ανακριτής και το συμβούλιο του στρατοδικείου αντίστοιχα». Από τις ως άνω διατάξεις, σαφώς προκύπτει ότι η άσκηση ένδικων μέσων κατά των βουλευμάτων του δικαστικού συμβουλίου του στρατοδικείου υπόκειται στις διατυπώσεις και τις προθεσμίες που προβλέπονται από τις διατάξεις του ΚΠΔ, που εφαρμόζονται και στην προκειμένη περίπτωση (Συμβ. ΑΠ 142/2021). Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 464 του ΚΠΔ, το ένδικο μέσο, όπως είναι κατ' άρθρο 462 β' και η αίτηση για αναίρεση κατά βουλευμάτων και αποφάσεων, μπορεί να ασκήσει μόνο εκείνος που ο νόμος του δίνει ρητά αυτό το δικαίωμα. Σύμφωνα δε με το άρθρο 483 του ΚΠΔ, (όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του με το άρθρο 145 του ν. 4855/2021), "1. Ο εισαγγελέας πλημμελειοδικών μπορεί να ζητήσει την αναίρεση του βουλεύματος, που αφορά κακούργημα, όταν αυτό παραπέμπει τον κατηγορούμενο ή αποφαίνεται ότι δεν πρέπει να γίνει κατηγορία ή παύει προσωρινά ή οριστικά την ποινική δίωξη ή την κηρύσσει απαράδεκτη. 2. Το ίδιο δικαίωμα έχει και ο εισαγγελέας εφετών για τα βουλεύματα του συμβουλίου των εφετών. 3. Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί, εφόσον δεν έχει ήδη ασκηθεί έφεση από τον εισαγγελέα εφετών, να ζητήσει την αναίρεση οποιουδήποτε βουλεύματος, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που εκδίδονται αμετακλήτως, με σχετική δήλωση στον γραμματέα του Αρείου Πάγου, μέσα στην προθεσμία που ορίζεται από το άρθρο 480, το δεύτερο εδάφιο του οποίου εφαρμόζεται και σε αυτήν την περίπτωση. Η προθεσμία για την αίτηση αναίρεσης κατά του βουλεύματος του συμβουλίου πλημμελειοδικών αρχίζει για τον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών και τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου από τη λήξη της προθεσμίας έφεσης του εισαγγελέα εφετών και του κατηγορουμένου. Μετά την προθεσμία αυτή ο ίδιος ο εισαγγελέας μπορεί να ασκήσει αναίρεση του βουλεύματος υπέρ του νόμου και για οποιαδήποτε παράβαση των διατάξεων που αφορούν την προδικασία χωρίς να βλάπτονται τα δικαιώματα των διαδίκων». Από τη διάταξη αυτή σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 214 παρ. 1 περ. β' του ΣΠΚ προκύπτει, ότι ο εισαγγελέας πλημμελειοδικών - και επομένως και ο εισαγγελέας του στρατοδικείου - μπορούν να ζητήσουν την αναίρεση του οριστικού βουλεύματος (του συμβουλίου πλημμελειοδικών ο πρώτος και του συμβουλίου του στρατοδικείου ο δεύτερος), που αφορά κακούργημα, όταν αυτό παραπέμπει τον κατηγορούμενο ή αποφαίνεται ότι δεν πρέπει να γίνει κατηγορία ή παύει προσωρινά ή οριστικά την ποινική δίωξη ή την κηρύσσει απαράδεκτη. Αναφορικά με το αναγνωριζόμενο από την ως άνω διάταξη στον εισαγγελέα πλημμελειοδικών και κατ' αντιστοιχία στον εισαγγελέα του στρατοδικείου, δικαίωμα αναίρεσης κατά βουλεύματος είναι σαφές ότι ο νόμος αξιώνει ρητά, όπως προαναφέρθηκε, σε κάθε περίπτωση και ανεξάρτητα από το περιεχόμενό του, το βούλευμα να αφορά σε κακούργημα και συνακόλουθα ο εισαγγελέας πλημμελειοδικών ή ο εισαγγελέας του στρατοδικείου δεν μπορεί να προσβάλει με αναίρεση παραπεμπτικό για πλημμέλημα βούλευμα. Στην περίπτωση δε που το συμβούλιο κρίνει ότι τελέσθηκε μεν η πράξη, αλλά τα συνιστώντα αυτήν πραγματικά περιστατικά δεν υπάγονται στην ποινική διάταξη για την οποία ασκήθηκε η ποινική δίωξη αλλά σε άλλη, κατ' ορθότερο νομικό χαρακτηρισμό και παραπέμπει τον κατηγορούμενο γι' αυτήν, το βούλευμά του δεν είναι απαλλακτικό, αλλά παραπεμπτικό (Συμβ. ΑΠ 1982/2008, Συμβ. ΑΠ 1638/1982), ακόμη και αν αποφανθεί να μη γίνει κατηγορία για την απορροφηθείσα διάταξη - διότι δεν συρρέει αληθώς (ΑΠ 930/2001, ΑΠ 113/1990), αφού στην περίπτωση της φαινόμενης κατ' ιδέαν συρροής, η ποινική αξίωση της πολιτείας ικανοποιείται με την εφαρμογή της μιας μόνον από τις περισσότερες ποινικές διατάξεις, στις οποίες εκ πρώτης όψεως υπόκειται η αυτή πράξη του ίδιου δράστη. Το δε δικαστικό Συμβούλιο ή το Δικαστήριο δεν επιλαμβάνεται και δεν εξετάζει κατ' ουσίαν την πράξη που συρρέει φαινομενικώς και δεν μπορεί να εκδώσει γι' αυτήν απαλλακτικό βούλευμα ή αθωωτική απόφαση (ΑΠ 930/2001). Περαιτέρω, όπως προαναφέρθηκε, το άρθρο 204 παρ. 1 ΣΠΚ παραπέμπει ευθέως σε όλες τις διατάξεις του ΚΠΔ που ρυθμίζουν αντίστοιχα για την κοινή ποινική διαδικασία, ποια βουλεύματα προσβάλλονται με ένδικα μέσα, με ποια ένδικα μέσα προσβάλλονται, ποια είναι τα δικαιούμενα πρόσωπα να ασκήσουν ένδικα μέσα και με ποιες προϋποθέσεις ασκούνται τα ένδικα μέσα. Πρέπει όμως να αναφερθεί ότι ο νομοθέτης του ΣΠΚ δεν παρακολούθησε τις αλλαγές που κατά καιρούς επήλθαν στον ΚΠΔ από το χρόνο έναρξης ισχύος του ΣΠΚ και εντεύθεν. Έτσι, προκειμένου να αποσαφηνιστεί η πρόβλεψη του δεύτερου εδαφίου της ως άνω παραγράφου 1 του άρθρου 204 ΣΠΚ, (που παραπέμπει "στις περιπτώσεις του άρθρου 484 παρ. 1 α', γ', δ' και ζ' ΚΠΔ»), πρέπει να αντιστοιχιστεί η διάταξη αυτή με την αντίστοιχη του τότε (1995) ισχύοντος ΚΠΔ, που είχε ως εξής: "Άρθρο 484: 1. Λόγοι για να αναιρεθεί το βούλευμα είναι μόνο α) η απόλυτη ακυρότητα (άρθρο 171 αριθ. 1).... γ) η παραβίαση του δεδικασμένου (άρθρο 57), δ) η παράλειψη αναγραφής του σχετικού άρθρου του ποινικού νόμου... ζ) η υπέρβαση εξουσίας. Υπέρβαση εξουσίας υπάρχει, όταν το συμβούλιο άσκησε δικαιοδοσία που δεν του δίνει ο νόμος και ιδιαίτερα όταν αποφάνθηκε για υπόθεση που δεν υπάγεται στην δικαιοδοσία του ή έλυσε προκαταρκτικό ζήτημα που με ρητή διάταξη του νόμου υπάγεται στην αποκλειστική αρμοδιότητα των πολιτικών δικαστηρίων ή αποφάνθηκε πέρα από την εξουσία του κατά τα άρθρα 307, 309 και 318 ή, τέλος, παρέπεμψε σε δίκη τον κατηγορούμενο για έγκλημα για τον οποίο δεν υποβλήθηκε νόμιμα η απαιτούμενη για την ποινική δίωξη έγκληση ή αίτηση (άρθρα 41 και 50) ή για το οποίο δεν δόθηκε η άδεια δίωξης (άρθρο 54) ή για το οποίο δεν έχει επιτραπεί ρητά η έκδοση (άρθρο 438)». Με βάση τα παραπάνω, αντί για αναίρεση, επιτρεπόταν το ένδικο μέσο της αναθεώρησης του βουλεύματος για τους ακόλουθους λόγους: 1) απόλυτη ακυρότητα κατά το άρθρο 171 παρ. 1 ΚΠΔ που επήλθε κατά το στάδιο της προδικασίας (άρθρ. 484 παρ. 1 στοιχ. α του τότε ισχύοντος ΚΠΔ), 2) παραβίαση του δεδικασμένου κατ' άρθ. 57 ΚΠΔ (άρθ. 484 παρ. 1 στοιχ. γ του τότε ισχύοντος ΚΠΔ), 3) παράλειψη αναγραφής στο βούλευμα του σχετικού άρθρου του ποινικού νόμου για το οποίο το βούλευμα του στρατοδικείου αποφάσισε την παραπομπή του κατηγορουμένου στο ακροατήριο του καθ' ύλη αρμοδίου στρατοδικείου (άρθρ. 484 παρ. 1 στοιχ. δ' του τότε ισχύοντος ΚΠΔ) και 4) υπέρβαση εξουσίας (άρθ. 484 παρ. 1 στοιχ. ζ' του τότε ισχύοντος ΚΠΔ), με τη ρητή εξαίρεση, όμως, της περίπτωσης που το συμβούλιο αποφάνθηκε για υπόθεση μη υπαγόμενη στη δικαιοδοσία των στρατιωτικών ποινικών δικαστηρίων. Το στοιχ. δ' της παρ. 1 του άρθρου 484 ΚΠΔ (παράλειψη μνείας στο βούλευμα του άρθρου του ποινικού νόμου) καταργήθηκε με το άρθρο 42 παρ. 1 ν. 3160/2003 και το στοιχ. ζ' αναριθμήθηκε σε στ'. Αντιστοιχίζοντας την πρόβλεψη του άρθρου 204 παρ.1 εδ. β' στον ισχύοντα νέο ΚΠΔ, το βούλευμα του συμβουλίου του στρατοδικείου προσβάλλεται από τον εισαγγελέα του στρατοδικείου με αίτηση αναθεώρησης αντί για αίτηση αναίρεσης, στις περιπτώσεις του άρθρου 484 παρ. 1 ΚΠΔ στοιχ. α', γ' και στ' ΚΠΔ, εκτός από την περίπτωση που το συμβούλιο αποφάνθηκε για υπόθεση που δεν υπάγεται στη δικαιοδοσία του. Επομένως, από το συνδυασμό των άρθρων 203, 204 παρ. 1 εδ. α και β, 213 παρ. 1 και 214 β του ΣΠΚ και 483 παρ. 1 και 484 παρ. 1 ΚΠΔ, συνάγεται ότι στις υπόλοιπες περιπτώσεις του άρθρου 484 παρ. 1 ΚΠΔ, δηλαδή, στις περιπτώσεις του στοιχείου β' (εσφαλμένη ευθεία ή εκ πλαγίου εφαρμογή ή ερμηνεία της ουσιαστικής ποινικής διάταξης που εφαρμόστηκε στο βούλευμα), του στοιχείου δ' (έλλειψη ειδικής αιτιολογίας) και από το στοιχείο στ' (υπέρβαση εξουσίας) της περίπτωσης που το συμβούλιο του στρατοδικείου αποφάνθηκε για υπόθεση που δεν υπάγεται στη δικαιοδοσία των στρατιωτικών δικαστηρίων, το βούλευμα του δικαστικού συμβουλίου του στρατοδικείου, μπορεί να προσβληθεί από τον εισαγγελέα του στρατοδικείου με το ένδικο μέσο της αναίρεσης. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, αναίρεση κατά του βουλεύματος του συμβουλίου του στρατοδικείου δικαιούνται να ασκήσουν ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κατά οποιουδήποτε βουλεύματος, πλην των βουλευμάτων του στρατοδικείου κατά των οποίων άσκησε έφεση ο εισαγγελέας του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου και πλην των βουλευμάτων του συμβουλίου του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου, που εκδόθηκαν επί αίτησης αναθεώρησης (Συμβ. ΑΠ 142/2021, Συμβ. ΑΠ 636/2020) και ο εισαγγελέας του στρατοδικείου, όταν το βούλευμα αφορά κακούργημα και παραπέμπει τον κατηγορούμενο ή αποφαίνεται ότι δεν πρέπει να γίνει κατηγορία ή παύει προσωρινά ή οριστικά την ποινική δίωξη ή την κηρύσσει απαράδεκτη.
Εξάλλου, όσον αφορά την προθεσμία και τις διατυπώσεις άσκησης του ενδίκου μέσου της αναίρεσης από τον εισαγγελέα του στρατοδικείου κατά του βουλεύματος του συμβουλίου του στρατοδικείου, που εδώ ενδιαφέρει, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 306 εδ. τελ., 473 παρ. 1 εδ. στ', 474 παρ. 1, 4, 483 παρ.1, 3 εδ. β', (όπως το εδ. β' προστέθηκε με την παρ. 44 του άρθρου 7 του Ν. 4637/2019 και στη συνέχεια αντικαταστάθηκε με το άρθρο 145 του Ν. 4855/2021), 484 παρ. 1 και 485 ΚΠΔ, προκύπτει ότι: Ο εισαγγελέας του στρατοδικείου μπορεί να ζητήσει την αναίρεση του βουλεύματος του συμβουλίου του στρατοδικείου, που αφορά κακούργημα (παραπεμπτικού ή απαλλακτικού, ή παύοντος προσωρινά ή οριστικά την ποινική δίωξη ή κηρύσσοντας αυτή απαράδεκτη) για τους ως άνω λόγους αναίρεσης, που αναφέρονται στο άρθρο 484 παρ. 1 ΚΠΔ, μεταξύ των οποίων και αυτού της εσφαλμένης εφαρμογής ή ερμηνείας της ουσιαστικής ποινικής διάταξης, που εφαρμόστηκε στο βούλευμα και της έλλειψης ειδικής αιτιολογίας (υπό στοιχ. β' και δ' του άρθρου 484 ΚΠΔ), με σχετική δήλωση στο γραμματέα του στρατοδικείου που εξέδωσε το προσβαλλόμενο βούλευμα, οπότε συντάσσεται έκθεση, στην οποία περιέχονται οι λόγοι της, μέσα σε προθεσμία ενός μηνός (άρθρο 473 εδ. δ' ΚΠΔ), η οποία (προθεσμία) αρχίζει από τη λήξη της προθεσμίας έφεσης του εισαγγελέα του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου κατά του βουλεύματος του συμβουλίου του στρατοδικείου, κατ' άρθρο 479 ΚΠΔ (πρβλ. Συμβ. ΑΠ 1336/2020), η οποία είναι επίσης προθεσμία ενός μηνός και αρχίζει από την έκδοση του βουλεύματος (άρθρο 306 εδ. τελ.) και του κατηγορουμένου [η οποία είναι δέκα ημερών, εκτός αν αυτός διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστη η διαμονή του, οπότε η προθεσμία είναι τριάντα ημερών, από την επίδοση του βουλεύματος (άρθρο 473 παρ. 1 εδ. β, γ ΚΠΔ)]. Δεδομένου δε ότι ο εισαγγελέας του στρατοδικείου έχει δικαίωμα να ασκήσει και αίτηση αναθεώρησης κατά του βουλεύματος του στρατοδικείου μέσα σε προθεσμία ενός μηνός από την έκδοση του βουλεύματος (άρθρο 473 παρ. 1 εδ. δ ΚΠΔ), κατ' αναλογική εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 212 παρ. 2 ΣΠΚ και επί βουλευμάτων [αφού ο νόμος δεν περιέχει κάποια πρόβλεψη επ' αυτών, σε αντίθεση με τα ένδικα μέσα κατά αποφάσεων όπου υπάρχει η πρόβλεψη της προαναφερθείσας διάταξης του άρθρου 212 παρ. 2 ΣΠΚ, που ορίζει ότι: Η προθεσμία της αίτησης αναίρεσης αρχίζει μετά την άπρακτη πάροδο της προθεσμίας της αίτησης αναθεωρήσεως. Αν ασκήθηκε αναθεώρηση, η προθεσμία αναίρεσης αρχίζει από την απόρριψή της, εφόσον ο διάδικος ήταν παρών κατά την απαγγελία της απόφασης, αλλιώς από την επίδοση της απόφασης που απορρίπτει την αίτηση αναθεώρησης], η προθεσμία της αναίρεσης από τον εισαγγελέα του στρατοδικείου κατά του βουλεύματος του συμβουλίου του στρατοδικείου αρχίζει μετά την πάροδο άπρακτης της προθεσμίας αναθεώρησης, ή μετά την έκδοση του βουλεύματος του συμβουλίου του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου που απορρίπτει την αίτηση αναθεώρησης. Στην προκειμένη περίπτωση με το προσβαλλόμενο βούλευμα ο (κατά το νομικά ενδιαφέρον χρονικό διάστημα) Στρατιώτης (ΠΖ) Ο. Γ. του Α. και της Α. (ΣΑ: ...) της δυνάμεως του 601 Α/Μ ΤΠ παραπέμφθηκε ενώπιον του Πενταμελούς Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης για να δικαστεί για τα αδικήματα: α) του βιασμού χωρίς τη συναίνεση της παθούσας κατ' εξακολούθηση (άρθρο 336 παρ. 4 ΠΚ, όπως τροποποιήθηκε δυνάμει του άρθρου 71 ν. 4855/2021, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ), κατ' επιτρεπτή μεταβολή της κατηγορίας του βιασμού ανηλίκου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 336 παρ. 1 και 3 ΠΚ, όπως τροποποιήθηκε δυνάμει του άρθρου 71 ν. 4855/2021, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ), β) των γενετήσιων πράξεων με ανήλικη συμπληρώσασα τα δώδεκα (12), αλλά όχι τα δεκαπέντε (15) έτη κατ' εξακολούθηση (άρθρο 339 παρ. 1 εδ. β' ΠΚ, όπως τροποποιήθηκε δυνάμει του άρθρου 74 v. 4855/2021, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ), γ) της παραγωγής, προμήθειας και κατοχής υλικού παιδικής πορνογραφίας μέσω πληροφοριακών συστημάτων, η παραγωγή του οποίου συνδέεται με τη χρησιμοποίηση ανηλίκου μη συμπληρώσαντος τα δεκαπέντε (15) έτη άπαξ (αφορά τη μορφή της κατοχής) και κατ' εξακολούθηση (αφορά τις μορφές της παραγωγής και της προμήθειας) (άρθρο 348Α παρ. 4 περ. β' ΠΚ, όπως τροποποιήθηκε δυνάμει του άρθρου 80 ν. 4855/2021, σε συνδυασμό με τα άρθρα 348Α παρ. 1, παρ. 2, παρ. 3, 1 3 περ. στ' και 98 παρ. 1 ΠΚ), κατόπιν απάλειψης των επιβαρυντικών περιστάσεων της εκμετάλλευσης της διανοητικής ασθένειας ανηλίκου και της άσκησης (σωματικής και ψυχολογικής βίας) εναντίον αυτού, δ) της αθέμιτης αποτύπωσης σε υλικό φορέα μη δημόσιας πράξης άλλου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 370Α παρ. 2 εδ. α' ΠΚ, όπως ίσχυε προ της τροποποίησής του δυνάμει του άρθρου 10 ν. 5002/2022, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ), ε) της προσβολής της γενετήσιας αξιοπρέπειας ανηλίκου μη συμπληρώσαντος τα δεκαπέντε (15) έτη από δράστη ενήλικο, τελεσθείσης μέσω του διαδικτύου και με επακολουθήσασα συνάντηση κατ' εξακολούθηση (άρθρο 337 παρ. 3 ΠΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ), στ) της προσέλκυσης παιδιού για γενετήσιους λόγους κατ' εξακολούθηση (άρθρο 348Β ΠΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ), ζ) της παράνομης βίας, τετελεσμένης και σε απόπειρα, κατ' εξακολούθηση (άρθρο 330 παρ. 1 ΠΚ, σε συνδυασμό με τα άρθρα 42 και 98 παρ. 1 ΠΚ) και η) της εξύβρισης με λόγο τελεσθείσης μέσω του διαδικτύου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 361 παρ. 1 εδ. β' ΠΚ, σε συνδυασμό με τα άρθρα 361 παρ. 1 εδ. α' και 98 παρ. 1 ΠΚ), τα οποία φέρεται ότι τελέστηκαν στα ... Πέλλης κατά το χρονικό διάστημα από την 13-03-2022 έως και την 03-05-2022. Το προσβαλλόμενο βούλευμα καταχωρήθηκε καθαρογραμμένο στο Ειδικό Βιβλίο Καθαρογραφής Βουλευμάτων, που τηρείται στη Γραμματεία του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, την 18-12-2023 (άρθρο 306 εδ. τελ. ΚΠΔ), επιδόθηκε δε στον κατηγορούμενο Ο. Γ. του Α., πρώην Στρατιώτη (ΠΖ), κάτοικο ... Πέλλης (άνευ οδού και αριθμού) την 03-01-2024 (βλ. το με ταυτάριθμη ημερομηνία αποδεικτικό επίδοσης με παράδοση στα χέρια του ιδίου), εναντίον δε αυτού δεν ασκήθηκε κανένα ένδικο μέσο (βλ. την υπ' αριθ. πρωτ. ...2024 βεβαίωση της γραμματέως τμήματος βουλευμάτων του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης). Ο αναιρεσείων Αντεισαγγελέας του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, με την υπό κρίση, από 22-1-2024, αίτηση αναίρεσης, ζητεί να αναιρεθεί το ως άνω βούλευμα εν μέρει και δη κατά τα κεφάλαιά του με τα οποία αποφάνθηκε: α)την παραπομπή του ως άνω κατηγορουμένου για το αδίκημα (κακούργημα) του βιασμού χωρίς τη συναίνεση της παθούσας κατ' εξακολούθηση (άρθρο 336 παρ. 4 ΠΚ, όπως τροποποιήθηκε δυνάμει του άρθρου 71 ν. 4855/2021, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ), κατ' επιτρεπτή μεταβολή της κατηγορίας του βιασμού ανηλίκου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 336 παρ. 1 και 3 ΠΚ, όπως τροποποιήθηκε δυνάμει του άρθρου 71 ν. 4855/2021, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ.1 ΠΚ), διότι το Δικαστικό Συμβούλιο υπέπεσε στις νομικές πλημμέλειες αφενός της εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης και της έλλειψης νόμιμης βάσης (άρθρο 484 παρ. 1 στοιχ. β' ΚΠΔ) και αφετέρου της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (άρθρο 484 παρ. 1 στοιχ. δ' ΚΠΔ), οι οποίες αν δεν είχαν λάβει χώρα, το Δικαστικό Συμβούλιο έπρεπε να παραπέμψει τον κατηγορούμενο στο ακροατήριο του αρμόδιου Δικαστηρίου για το αδίκημα (κακούργημα) του βιασμού ανηλίκου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 336 παρ. 1 και 3 ΠΚ, όπως τροποποιήθηκε δυνάμει του άρθρου 71 ν. 4855/2021, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ), β) την παραπομπή του ως άνω κατηγορουμένου για το αδίκημα (κακούργημα) της παραγωγής, προμήθειας και κατοχής υλικού παιδικής πορνογραφίας μέσω πληροφοριακών συστημάτων, η παραγωγή του οποίου συνδέεται με τη χρησιμοποίηση ανηλίκου μη συμπληρώσαντος τα δεκαπέντε (15) έτη άπαξ (αφορά τη μορφή της κατοχής) και κατ' εξακολούθηση (αφορά τις μορφές της παραγωγής και της προμήθειας) (άρθρο 348Α παρ. 4 περ. β' ΠΚ, όπως τροποποιήθηκε δυνάμει του άρθρου 80 ν. 4855/2021, σε συνδυασμό με τα άρθρα 348Α παρ. 1, παρ. 2, παρ. 3, 13 περ. στ' και 98 παρ. 1 ΠΚ), κατόπιν απάλειψης της επιβαρυντικής περίστασης της άσκησης (σωματικής και ψυχολογικής βίας) εναντίον ανηλίκου, διότι το Δικαστικό Συμβούλιο υπέπεσε στις νομικές πλημμέλειες αφενός της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης και της έλλειψης νόμιμης βάσης (άρθρο 484 παρ. 1 στοιχ. β' ΚΠΔ) και αφετέρου της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (άρθρο 484 παρ. 1 στοιχ. δ' ΚΠΔ), οι οποίες αν δεν είχαν λάβει χώρα, το Δικαστικό Συμβούλιο έπρεπε να παραπέμψει τον κατηγορούμενο στο ακροατήριο του αρμόδιου Δικαστηρίου για το ανωτέρω αδίκημα (κακούργημα) με την ως άνω παρατεθείσα επιβαρυντική περίσταση και γ) τη μεταβολή της κατηγορίας από το αδίκημα (κακούργημα) της λήψης γνώσης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα δι' επεμβάσεως σε σύστημα αρχειοθέτησης και της συλλογής, καταχώρισης και αποθήκευσης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με σκοπό βλάβης άλλου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 38 παρ. 4 ν. 4624/2019, σε συνδυασμό με τα άρθρα 38 παρ.1 ν. 4624/2019 και 98 παρ.1 ΠΚ) στο αντίστοιχο αδίκημα (πλημμέλημα) του άρθρου 38 παρ. 1 ν. 4624/2019 και την αυτόθροη απώθηση του τελευταίου, κατ' εφαρμογή της εκεί διαλαμβανόμενης ρήτρας επικουρικότητας, από το αδίκημα (πλημμέλημα) της αθέμιτης αποτύπωσης σε υλικό φορέα μη δημόσιας πράξης άλλου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 370Α παρ. 2 εδ. α' ΠΚ, όπως ίσχυε προ της τροποποίησής του δυνάμει του άρθρου 10 ν. 5002/2022, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ), διότι το Δικαστικό Συμβούλιο υπέπεσε στη νομική πλημμέλεια της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης (άρθρο 484 παρ.1 στοιχ. β' ΚΠΔ), η οποία αν δεν είχε λάβει χώρα, το Δικαστικό Συμβούλιο έπρεπε να παραπέμψει τον κατηγορούμενο στο ακροατήριο του αρμόδιου Δικαστηρίου για το κακούργημα της λήψης γνώσης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα δι' επεμβάσεως σε σύστημα αρχειοθέτησης και της συλλογής, καταχώρισης και αποθήκευσης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με σκοπό βλάβης άλλου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 38 παρ. 4 ν. 4624/2019, σε συνδυασμό με τα άρθρα 38 παρ. 1 ν. 4624/2019 και 98 παρ. 1 ΠΚ) σε αληθή συρροή με το αδίκημα της αθέμιτης αποτύπωσης σε υλικό φορέα μη δημόσιας πράξης άλλου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 370Α παρ. 2 εδ. α' ΠΚ, όπως ίσχυε προ της τροποποίησής του δυνάμει του άρθρου 10 Ν. 5002/2022 σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ).
Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επιτρεπτή για τον έλεγχο του παραδεκτού της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης επισκόπηση του προσβαλλόμενου βουλεύματος, το εκδόσαν αυτό Δικαστικό Συμβούλιο του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης δέχθηκε, σε σχέση με την πράξη της παράβασης του άρθρου 38 παρ. 4 ν. 4624/2019 σε συνδυασμό με τα άρθρα 38 παρ. 1 του ν. 4624/2019 και 98 ΠΚ (βλ. σελ. 49 και 50) τα ακόλουθα: "Στην προκείμενη περίπτωση δεν εντοπίζεται παντάπασιν από το αποδεικτικό υλικό που συγκεντρώθηκε η ύπαρξη σκοπού του κατηγορούμενου να προσπορίσει για τον εαυτό του ή για άλλον περιουσιακό όφελος ή να βλάψει περιουσιακά την παθούσα, διότι προέβη βεβαίως σε συλλογή, καταχώριση, αποθήκευση των (126) αρχείων βίντεο και ογδόντα οκτώ (88) αρχείων εικόνας, στα οποία εμφαίνονταν η ανωτέρω ανήλικη: αφενός να έρχεται σε κατά φύσιν και παρά φύσιν συνουσία με τον ίδιο, ο ίδιος να προβαίνει σε ετεροαυνανισμό και ψαύσεις των γεννητικών οργάνων της παθούσης και να δέχεται πεολειχία των γεννητικών οργάνων του από αυτήν, αφετέρου υπό τη μορφή αρχείων βίντεο, που περιελάμβαναν βιντεοκλήση εντός εφαρμογής κοινωνικής δικτύωσης, ο κατηγορούμενος, ευρισκόμενος με στρατιωτική περιβολή εντός του στρατοπέδου του 601 Α/Μ ΤΠ και η ανήλικη παθούσα γυμνή να χαϊδεύει τα γεννητικά της όργανα και το στήθος της και να αυνανίζεται. Επίσης εμφαίνονταν σε αρχεία εικόνας τα γεννητικά όργανα και το στήθος της ανήλικης, δηλαδή προσωπικά της δεδομένα και μάλιστα εμπίπτοντα σ' αυτά των ειδικών κατηγοριών του άρθρου 9 παρ.1 του ΓΚΠΔ (τα χαρακτηριζόμενα υπό τον προγενέστερο ν. 2472/1997 ως "ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα»), χωρίς να έχει την συναίνεσή της με σκοπό όμως να προκαλέσει ηθική και μόνο βλάβη στην ανήλικη παθούσα, μέσω της άσκησης σε αυτήν αθέμιτης εκβιαστικής πίεσης αφενός προς επίτευξη νέων ερωτικών συνευρέσεων, αφετέρου προς εξασφάλιση νέου άσεμνου φωτογραφικού ή βιντεοληπτικού υλικού συνιστάμενης στην απειλή εξευτελισμού αυτής στον κοινωνικό και οικογενειακό της περίγυρο. Υπό το πρίσμα αυτό θα πρέπει κατά την ομόφωνη γνώμη των μελών του Συμβουλίου να βελτιωθεί η κατηγορία από τη διακεκριμένη της μορφή του κακουργήματος της παρ. 4 του αρ. 38 του ν. 4624/2019 στη μορφή του πλημμελήματος της παρ. 1 του ίδιου άρθρου (βασική μορφή του αδικήματος). Ακολούθως, αναφέρεται ότι στην παρ.1 το αδίκημα τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι ένα (1) έτος και υπάρχει ρήτρα σχετικής επικουρικότητας, που σημαίνει ότι, κατ' εφαρμογή της σχετικής ρήτρας, όταν αυτή συρρέει φαινομενικά με άλλη ποινική διάταξη που τυποποιεί την ίδια συμπεριφορά του δράστη και απειλεί γι' αυτήν βαρύτερη ποινή, απωθείται η πρώτη, ως επικουρική. Στην προκείμενη περίπτωση εις βάρος του κατηγορούμενου έχει ασκηθεί ποινική δίωξη, μεταξύ των άλλων, και για το αδίκημα του άρθρου 370Α παρ. 2εδ. α' του ΠΚ, όπως ίσχυε προ της τροποποίησής του δυνάμει του αρ. 10 του ν. 5002/2022 σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ (τελεσθέν δηλ. κατ' εξακολούθηση). Η νομοτυπική μορφή της αμέσως προηγούμενης διάταξης έχει ως εξής: "Όποιος αθέμιτα παρακολουθεί με ειδικά τεχνικά μέσα ή αποτυπώνει σε υλικό φορέα προφορική συνομιλία μεταξύ τρίτων που δεν διεξάγεται δημόσια ή αποτυπώνει σε υλικό φορέα μη δημόσια πράξη άλλου, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους». Γίνεται εμφανές αφενός ότι η λήψη γνώσης, καταχώρηση και αποθήκευση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, ως τρεις από τους εναλλακτικούς τρόπους τέλεσης του υπαλλακτικά μικτού αδικήματος του αρ. 38 παρ. 1 του ν. 4624/2019, στα ... Πέλλας, εντός του χρονικού διαστήματος από την 08-03-2022 έως και την 03-05-2022, αφετέρου η αποτύπωση μη δημόσιων πράξεων τρίτου στα ... Πέλλας, σε μη προσδιορισμένα χρονικά διαστήματα, κείμενα πάντως εντός του ως άνω χρονικού διαστήματος και ειδικότερα α) την 13-03-2022 στο όρος ..., β) την 19-3-2022 σε χωράφια στον ... Πέλλας, γ) την 02-04-2022 στο φράγμα του ... Πέλλας, δ) την 03-04-2022 στο Στρατόπεδο ... στα ..., ε) την 24-04-2022 στο φράγμα του ... Πέλλας και στ) την 25-4-2022 έξω από αγνώστων προσδιοριστικών στοιχείων Ιερό Ναό στην ευρύτερη περιοχή των Γιαννιτσών, έχουν ταυτόσημο πραγματολογικό περιεχόμενο. Επίσης, οι έννοιες "μη δημόσια πράξη τρίτου" και "προσωπικά δεδομένα" είναι συγγενείς εννοιολογικά αφού κάθε μη δημόσια πράξη τρίτου είναι ταυτόχρονα και προσωπικό δεδομένο, ενώ σε αμφότερες τις περιπτώσεις η πράξη γίνεται "χωρίς δικαίωμα" ("αθέμιτα»=συνώνυμο του «παράνομα»). Με τις ανωτέρω σκέψεις οι δύο παραπάνω διατάξεις συρρέουν φαινομενικά κατ' ιδέαν, αφού συναξιώνουν εφαρμογή στη συγκεκριμένη περίπτωση και θα πρέπει με βάση την αρχή της επικουρικότητας που ισχύει στη φαινομενική συρροή, να απωθηθεί, κατά την ομόφωνη κρίση του παρόντος Συμβουλίου, η πράξη του αρ. 38 παρ. 1 του ν. 4624/2019 ως επικουρική, κατ' εφαρμογή της ρήτρας σχετικής επικουρικότητας και να παραμείνει αυτή του άρθρου 370 Α παρ. 2 εδ. α' του ΠΚ τελεσθείσα κατ' εξακολούθηση- μερικότερες πράξεις έξι (6)». Αφού δε επίσης δέχθηκε το ως άνω Συμβούλιο με το προσβαλλόμενο βούλευμά του (βλ. σελ. 41) ότι: "επί φαινομενικής συρροής αδικημάτων, κατ' εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της απορρόφησης, προκρίνεται η απάλειψη από το δικαστικό συμβούλιο του περί παραπομπής κεφαλαίου του βουλεύματος για την/τις φαινομενικώς συρρέουσα/ες πράξη/εις, χωρίς όμως απόφανση να μην γίνει κατηγορία γι' αυτή/αυτές, και ο περιορισμός του σε μόνη την αποδοχή της ύπαρξης φαινομενικής συρροής και την αναφορά της επικουρικής (ή απορροφόμενης) διατάξεως που «ζει εν εφεδρεία»...
Συνεπώς και σε σχέση με τον τρόπο παραπομπής του κατηγορουμένου ως προς τα εγκλήματα που συρρέουν φαινομενικά, πρέπει να επισημάνουμε ότι στην περίπτωση της απορρόφησης της απαξίας μιας αξιόποινης πράξης από την άλλη, η παραπομπή θα γίνει μόνο για το ένα έγκλημα, το δε παραπεμπτικό βούλευμα δεν μπορεί να περιλάβει απαλλακτική διάταξη για το απορροφόμενο έγκλημα, αλλά να το καταγράψει ως ιστορικό γεγονός, για να συναξιολογηθεί και επηρεάσει ως συντιμωρητή πράξη το ύψος της επιβλητέας ποινής και, βεβαίως, να καθιστά επιτρεπτή την μεταβολή της κατηγορίας σε αυτή..», ακολούθως, μετά τις ανωτέρω παραδοχές, παρέπεμψε τον κατηγορούμενο για την πράξη της αθέμιτης αποτύπωσης σε υλικό φορέα μη δημόσιας πράξης άλλου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 370Α παρ. 2 εδ. α' ΠΚ, όπως ίσχυε προ της τροποποίησής του δυνάμει του άρθρου 10 ν. 5002/2022, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ), τιμωρούμενη σε βαθμό πλημμελήματος με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους, χωρίς να περιλάβει διάταξη για την απορροφόμενη πράξη. Σύμφωνα δε με τα αναφερόμενα στην προηγηθείσα νομική σκέψη της παρούσας, το προσβαλλόμενο βούλευμα κατά το σκέλος του αυτό δεν είναι απαλλακτικό, αλλά παραπεμπτικό για πλημμέλημα (έστω και μετά από μεταβολή της αρχικής κατηγορίας) [ΑΠ 1982/2008] και συνεπώς δεν μπορεί κατά το μέρος του αυτό να προσβληθεί με αναίρεση από τον Εισαγγελέα του Στρατοδικείου.
Συνεπώς, είναι απαράδεκτη εν μέρει, ως ασκηθείσα από μη δικαιούμενο πρόσωπο, η κρινόμενη από 22/... και με αριθμό έκθεσης ... αίτηση αναίρεσης που άσκησε ο Αντεισαγγελέας του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, με δήλωσή του ενώπιον της γραμματέως του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, κατά το ανωτέρω σκέλος αυτής -υπό στοιχείο γ'- που πλήττει το προσβαλλόμενο βούλευμα για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης (άρθρο 484 παρ. 1 στοιχ. β' ΚΠΔ) και ειδικότερα ως προς το μέρος του, που, κατά συνδυασμό σκεπτικού και διατακτικού, μετά από μεταβολή της κατηγορίας από το αδίκημα (κακούργημα) της λήψης γνώσης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα δι' επεμβάσεως σε σύστημα αρχειοθέτησης και της συλλογής, καταχώρισης και αποθήκευσης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με σκοπό βλάβης άλλου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 38 παρ. 4 ν. 4624/2019, σε συνδυασμό με τα άρθρα 38 παρ.1 ν. 4624/2019 και 98 παρ. 1 ΠΚ), στο αντίστοιχο αδίκημα (πλημμέλημα) του άρθρου 38 παρ. 1 ν. 4624/2019 και την αυτόθροη απώθηση του τελευταίου, κατ' εφαρμογή της εκεί διαλαμβανόμενης ρήτρας επικουρικότητας, από το αδίκημα της αθέμιτης αποτύπωσης σε υλικό φορέα μη δημόσιας πράξης άλλου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 370Α παρ. 2 εδ. α' ΠΚ, όπως ίσχυε προ της τροποποίησής του δυνάμει του άρθρου 10 ν. 5002/2022, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ), παρέπεμψε τον κατηγορούμενο για το τελευταίο αυτό αδίκημα, ήτοι για πλημμέλημα. Ως προς τα λοιπά ανωτέρω σκέλη της (υπό στοιχεία α' και β') η κρινόμενη από 22/... και με αριθμό έκθεσης ... αίτηση αναίρεσης που άσκησε ο Αντεισαγγελέας του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, δικαιούμενο προς τούτο πρόσωπο (άρθρα 174 παρ. 1 και 175 του ΣΠΚ), με δήλωσή του ενώπιον της γραμματέως του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, οπότε συντάχθηκε η ως άνω έκθεση, περιέχουσα ορισμένους και παραδεκτούς λόγους αναίρεσης, ήτοι αυτούς της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης και της έλλειψης νόμιμης βάσης (άρθρο 484 παρ. 1 στοιχ. β' ΚΠΔ) και της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (άρθρο 484 παρ. 1 στοιχ. δ' ΚΠΔ) και στρεφόμενη κατά του ανωτέρω υπ' αριθμ. 29/2023 παραπεμπτικού βουλεύματος του Δικαστικού Συμβουλίου του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, ως προς τα κεφάλαια αυτού, με τα οποία τούτο αποφάνθηκε την παραπομπή του κατηγορουμένου στο ακροατήριο του Πενταμελούς Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης για τα κακουργήματα: α) του βιασμού χωρίς τη συναίνεση της παθούσας κατ' εξακολούθηση και β) της παραγωγής, προμήθειας και κατοχής υλικού παιδικής πορνογραφίας μέσω πληροφοριακών συστημάτων, η παραγωγή του οποίου συνδέεται με τη χρησιμοποίηση ανηλίκου μη συμπληρώσαντος τα δεκαπέντε (15) έτη άπαξ (αφορά τη μορφή της κατοχής) και κατ' εξακολούθηση (αφορά τις μορφές της παραγωγής και της προμήθειας), ως προς τις οποίες ζητείται η εν μέρει αναίρεσή του, ασκήθηκε νομότυπα, εμπρόθεσμα και παραδεκτά, σύμφωνα με τις προεκτεθείσες διατάξεις των άρθρων 203, 204 παρ. 1 ΣΠΚ και 464, 465, 474 παρ. 1,4, 483 παρ. 1 και 3β και 484 παρ. 1 στοιχ. β' και δ' ΚΠΔ, καθόσον: 1) κατά του ως άνω παραπεμπτικού βουλεύματος, κατά τα παραπάνω κεφάλαιά του, αφορώντα την παραπομπή του κατηγορουμένου για τις ανωτέρω κακουργηματικές πράξεις, είναι επιτρεπτή η άσκηση αναίρεσης από τον Εισαγγελέα του Στρατοδικείου, 2) παρήλθε άπρακτη η (δεκαήμερη από την επίδοση του βουλεύματος) προθεσμία άσκησης έφεσης από τον κατηγορούμενο και η μηνιαία (από την έκδοση του βουλεύματος) προθεσμία άσκησης έφεσης από τον Εισαγγελέα του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου κατά του προσβαλλόμενου παραπεμπτικού βουλεύματος, ενώ επίσης παρήλθε άπρακτη και η προθεσμία αναθεώρησης, όπως προκύπτει από την ως άνω υπ' αριθ. ...2024 βεβαίωση της αρμόδιας γραμματέως, σύμφωνα με την οποία μέχρι 21-01-2024 δεν ασκήθηκε, ούτε περιήλθε σ' αυτήν κανένα ένδικο μέσο ή ένδικο βοήθημα κατά του ως άνω βουλεύματος και 3) διαλαμβάνονται σ' αυτήν οι παραδεκτοί αναιρετικοί λόγοι της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης και της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, σύμφωνα με το άρθρο 484 παρ. 1 στοιχ. β' και δ' ΚΠΔ.
Συνεπώς, η ανωτέρω αναίρεση του Αντεισαγγελέα του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης ως προς τα ανωτέρω υπό στοιχεία α' και β' σκέλη της, ασκήθηκε σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις και για τους διαλαμβανόμενους σ' αυτή νόμιμους λόγους και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν. Κατά το άρθρο 336 παρ. 1 Π.Κ. "Όποιος με σωματική βία ή με απειλή σοβαρού και άμεσου κινδύνου ζωής ή σωματικής ακεραιότητας εξαναγκάζει άλλον σε επιχείρηση ή ανοχή γενετήσιας πράξης τιμωρείται με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα (10) ετών», ενώ σύμφωνα με την παρ. 3 του αυτού άρθρου, όπως αυτή τροποποιήθηκε με το άρθρο 71 ν. 4855/2021 "Αν η πράξη της παρ. 1 έγινε από δύο ή περισσότερους δράστες που ενεργούσαν από κοινού ή είχε ως συνέπεια τον θάνατο του παθόντος ή αν ο παθών είναι ανήλικος, επιβάλλεται ισόβια κάθειρξη». Από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων, προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος του βιασμού, απαιτείται : α) εξαναγκασμός κάποιου, ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας, σε ακούσια συνουσία ή σε ανοχή ή επιχείρηση άλλης γενετήσιας πράξης και β) ο εξαναγκασμός αυτός να γίνεται με σωματική βία ή με απειλή σοβαρού και άμεσου κινδύνου ζωής ή σωματικής ακεραιότητας ή και δι' αμφοτέρων. Ειδικότερα, ο εξαναγκασμός του θύματος από το δράστη συνιστά αυτοτελώς τυποποιούμενο στοιχείο της αντικειμενικής υπόστασης του εγκλήματος του άρθρου 336 Π.Κ., το οποίο πρέπει να επικαλύπτεται υποκειμενικά και από τον αντίστοιχο δόλο του δράστη, δηλαδή ο δράστης του εγκλήματος απαιτείται να γνωρίζει ότι εξαναγκάζει το θύμα και να θέλει να το εξαναγκάσει. Ως εξαναγκασμός νοείται η υποχρέωση ενός ατόμου σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή ενάντια στη ή χωρίς τη βούλησή του. Είναι η κάμψη της αντίθετης βούλησης του θύματος, που εκδηλώθηκε ήδη ή πρόκειται να εκδηλωθεί, ήτοι το δεδομένο που καταλύει τη γενετήσια ελευθερία του θύματος και δη το δικαίωμά του να αποφασίζει ελεύθερα και χωρίς εξαναγκασμούς αν, πότε και με ποιόν θα συνάψει γενετήσια σχέση οποιασδήποτε μορφής. Επομένως, η αντίθετη βούληση του θύματος συνιστά θεμελιώδες συστατικό στοιχείο της έννοιας του εξαναγκασμού και, κατ' επέκταση, της έννοιας του βιασμού. Για την κατάφαση του εξαναγκασμού δεν απαιτείται κατ' ανάγκη το θύμα να αντιστέκεται ενεργά, με μυϊκές κινήσεις, αλλά αρκεί το ότι η γενετήσια επαφή λαμβάνει χώρα παρά την αντίθετη βούληση του τελευταίου, την οποία εξωτερικεύει με οποιονδήποτε τρόπο το θύμα και γίνεται εμφανής στο δράστη και ότι ο δράστης ασκεί σωματική βία, η οποία εξουδετερώνει τη βούληση του θύματος να αντισταθεί. Κατά μείζονα λόγο, δεν απαιτείται η σωματική βία και αντίστοιχα η αντίσταση σε αυτή να είναι διαρκής, δηλαδή μέχρι την αποπεράτωση της πράξης. Εξάλλου, ως "γενετήσια πράξη" νοείται, σύμφωνα με τη διάταξη της παρ. 2 του άρθρου 336 ΠΚ, η συνουσία, καθώς και άλλες πράξεις με την ίδια, από πλευράς προσβολής του εννόμου αγαθού της γενετήσιας ελευθερίας, βαρύτητα, όπως είναι, ενδεικτικά, η "παρά φύσιν" συνεύρεση, ο ετεροαυνανισμός, η πεολειξία, η αιδιολειξία, ή η χρήση υποκατάσταστων μέσων, ήτοι πράξεις που δεν συνιστούν πάντοτε ή δεν προϋποθέτουν διεισδύσεις. Η κρίση του δικαστηρίου περί ενδεικτικής και όχι αποκλειστικής απαρίθμησης των ανωτέρω πράξεων ως "γενετήσιων», προκύπτει αδιαμφισβήτητα τόσο από την αναφορά στην αιτιολογική έκθεση αυτή καθ' εαυτή, ότι ο όρος "γενετήσια πράξη" έχει την έννοια που προσδιορίζει η νομολογία και η επιστήμη, όσο και από τη φράση "όπως είναι», που προηγείται της αναφοράς των επιμέρους αυτών πράξεων και η οποία, γραμματικά, καταδεικνύει τη μη αποκλειστική απαρίθμησή τους, αλλά την αναφορά τους ως παραδειγμάτων. Ως εκ τούτου και, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι ο βιασμός αποσκοπεί στην ικανοποίηση της γενετήσιας ορμής και επιθυμίας του δράστη, όταν η πράξη του δεν είναι μια ήσσονος σημασίας ερωτική πράξη (όπως στιγμιαίος εναγκαλισμός και ασπασμός), αλλά είναι μια πράξη με έντονο γενετήσιο και ηδονιστικό χαρακτήρα, που κατατείνει στη διέγερση και ικανοποίηση της γενετήσιας επιθυμίας του και η οποία προσβάλλει το κοινό αίσθημα της αιδούς και των ηθών, αλλά και την ακώλυτη γενετήσια εξέλιξη του παθόντος, τότε πρόκειται για γενετήσια πράξη, ίσης βαρύτητας με τη συνουσία και δεν συντρέχει προσβολή γενετήσιας αξιοπρέπειας κατά το άρθρο 337 ΠΚ. Τέλος, απειλή σοβαρού και άμεσου κινδύνου ζωής ή σωματικής ακεραιότητας, είναι κάθε απειλή άμεσου και σοβαρού κινδύνου που στρέφεται κατά του σώματος ή της ζωής του υφιστάμενου την απειλή βίας και που μπορεί να εμποιήσει στον απειλούμενο φόβο περί επικείμενου κινδύνου κατ' αυτού, έστω και αν αντικειμενικά και υπό άλλες συνθήκες, η απειλή αυτή κρίνεται σαν αστήρικτη ή ακόμη και μη δυνάμενη να δημιουργήσει τις καταστάσεις που ο απειλούμενος υπέλαβε κατά το χρόνο της απειλής, αρκεί ο απειλούμενος, κατά τον χρόνο που υφίσταται την απειλή, να πιστέψει ότι η απειλή αυτή είναι δυνατό να πραγματοποιηθεί. Η σπουδαιότητα του κινδύνου κρίνεται με το συνδυασμό αντικειμενικού και υποκειμενικού κριτηρίου. Σε κάθε περίπτωση, για την κατάφαση της άσκησης σωματικής βίας στο έγκλημα του βιασμού, είναι αδιάφορη τόσο η έντασή της, όσο και η ειδικότερη μορφή υπό την οποία αυτή ασκήθηκε, αρκεί, λαμβανομένων υπόψη των ειδικότερων χαρακτηριστικών του θύματος (λ.χ. ηλικία, σωματική διάπλαση, συναισθηματική φόρτιση, σχέση με το δράστη κ.λ.π.), να έχει εξαναγκαστική δύναμη, να είναι δηλαδή πρόσφορη, στη συγκεκριμένη περίπτωση, να επιφέρει το επιδιωκόμενο από το δράστη αποτέλεσμα, ήτοι τον εξαναγκασμό του θύματος σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή, δεδομένου ότι κυρίαρχο ρόλο στην αντίσταση του θύματος διαδραματίζει η προσωπικότητά του, καθόσον δεν υπάρχει "κοινό μέτρο" στις αντιδράσεις κάθε ατόμου, υπό τα ίδια πραγματικά περιστατικά και περιστάσεις. Για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος του βιασμού, που είναι υπαλλακτικώς μικτό, αρκεί και ο ένας τρόπος τέλεσης (άσκηση σωματικής βίας ή απειλή σοβαρού και άμεσου κινδύνου ζωής ή σωματικής ακεραιότητας), χωρίς όμως να αποκλείεται η συνύπαρξη και των δύο τρόπων εξαναγκασμού. Υποκειμενικώς, για την πράξη του βιασμού, απαιτείται έστω και ενδεχόμενος δόλος, που συνίσταται στη γνώση και τη θέληση των παραπάνω στοιχείων του εγκλήματος αυτού, δηλαδή στη βούληση του δράστη, όπως με σωματική βία ή απειλή σοβαρού και άμεσου κινδύνου ζωής ή σωματικής ακεραιότητας ή και με τις δύο μαζί, να εξαναγκάσει άλλον σε επιχείρηση ή ανοχή γενετήσιας πράξης και περιλαμβάνει και τη γνώση ότι το θύμα δεν συναινεί στην πράξη αυτή (ΑΠ 98/2024, ΑΠ 307/2023, ΑΠ 635/2022, ΑΠ 428/2021, ΑΠ 877/2020). Σύμφωνα με το άρθρο 348Α παρ. 1 Π.Κ. "Όποιος με πρόθεση παράγει, διανέμει, δημοσιεύει, επιδεικνύει, εισάγει στην Επικράτεια ή εξάγει από αυτήν, μεταφέρει, προσφέρει, πωλεί ή με άλλον τρόπο διαθέτει, αγοράζει, προμηθεύεται, αποκτά ή κατέχει υλικό παιδικής πορνογραφίας ή διαδίδει ή μεταδίδει πληροφορίες σχετικά με την τέλεση των παραπάνω πράξεων, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός (1) έτους και χρηματική ποινή», ενώ σύμφωνα με την παρ. 2 του αυτού άρθρου "Όποιος με πρόθεση παράγει, προσφέρει, πωλεί ή με οποιονδήποτε τρόπο διαθέτει, διανέμει, διαβιβάζει, αγοράζει, προμηθεύεται ή κατέχει υλικό παιδικής πορνογραφίας ή διαδίδει πληροφορίες σχετικά με την τέλεση των παραπάνω πράξεων, μέσω πληροφοριακών συστημάτων, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον δύο (2) ετών και χρηματική ποινή». Επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 348 Α παρ. 3 Π.Κ. "Υλικό παιδικής πορνογραφίας, κατά την έννοια των προηγούμενων παραγράφων συνιστά η αναπαράσταση ή η πραγματική ή η εικονική αποτύπωση σε ηλεκτρονικό ή άλλο υλικό φορέα των γεννητικών οργάνων ή του σώματος εν γένει του ανηλίκου, κατά τρόπο που προδήλως προκαλεί γενετήσια διέγερση, καθώς και της πραγματικής ή εικονικής γενετήσιας πράξης που διενεργείται από ή με ανήλικο». Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 348 Α παρ. 4 περ. β' Π.Κ. "Οι πράξεις των παραγράφων 1 και 2 τιμωρούνται με κάθειρξη και χρηματική ποινή: α)... β) αν η παραγωγή του υλικού της παιδικής πορνογραφίας συνδέεται με την εκμετάλλευση ... της διανοητικής ασθένειας ανηλίκου ή με την άσκηση ή απειλή χρήσης βίας ανηλίκου ή με τη χρησιμοποίηση ανηλίκου που δεν έχει συμπληρώσει το δέκατο πέμπτο έτος». Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι οι βασικές μορφές της εν λόγω αξιόποινης πράξης περιγράφονται στις παρ. 1 και 2 του ανωτέρω άρθρου και τιμωρούνται σε βαθμό πλημμελήματος. Με την παρ. 2 προβλέπεται βαρύτερη τιμωρία για τις πράξεις της παραγωγής, προσφοράς, πώλησης ή με οποιονδήποτε τρόπο διάθεσης, διανομής, διαβίβασης, αγοράς, προμήθειας και κατοχής υλικού παιδικής πορνογραφίας, καθώς και της διανομής πληροφοριών, αν αυτές τελέστηκαν μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή ή του διαδικτύου και ήδη μέσω πληροφοριακών συστημάτων. Εξάλλου, από το σύνολο των προαναφερθεισών διατάξεων προκύπτει ότι το έγκλημα της πορνογραφίας ανηλίκων, που προστατεύει τη γενετήσια ζωή του ανηλίκου από την οικονομική της εκμετάλλευση εκ μέρους του δράστη, αλλά και την αγνότητα, που πρέπει να διέπει τη ζωή των ανηλίκων, είναι υπαλλακτικώς μικτό έγκλημα και οι μορφές με τις οποίες εμφανίζεται μπορούν να εναλλαχθούν μεταξύ τους και προβλέπονται περιοριστικά και αν τελείται με περισσότερους τρόπους, ένα έγκλημα διαπράττεται. Ειδικότερα, το έγκλημα αυτό στοιχειοθετείται, μεταξύ άλλων, με τις μορφές της παραγωγής, της προμήθειας και της κατοχής υλικού παιδικής πορνογραφίας. Ως παραγωγή υλικού παιδικής πορνογραφίας πρέπει να νοηθεί η δημιουργία αυτού. Προμήθεια υλικού παιδικής πορνογραφίας είναι η εξασφάλιση αυτού καθ' οιονδήποτε τρόπο, ενώ ως κατοχή θεωρείται η φυσική εξουσία του δράστη, ώστε να μπορεί ανά πάσα στιγμή να εξακριβώσει με τη δική του θέληση την ύπαρξη του υλικού και να το διαθέσει πραγματικά, ακόμη και αν προορίζεται για προσωπική του χρήση, χωρίς να έχει σημασία ποιος δημιούργησε το υλικό αυτό. Η προμήθεια και κατοχή υλικού παιδικής πορνογραφίας μέσω πληροφοριακού συστήματος συνιστά μία ιδιότυπη μορφή διακίνησης, ως αφορώσα στην ουσία διάδοση ηλεκτρονικών δεδομένων, ήτοι αρχείων φωτογραφιών, βίντεο, ταινιών κ.λ.π., με υλικό παιδικής πορνογραφίας, που εμπεριέχεται και ενσωματώνεται σε υλικούς φορείς εγγραφής και αποθήκευσης, όπως είναι ο σκληρός δίσκος του υπολογιστή, οι δισκέτες, οι συσκευές φορητής ψηφιακής μνήμης, οι εφαρμογές μέσων κοινωνικής δικτύωσης και συσκευών κινητής τηλεφωνίας κ.λ.π., για τον παραγωγό όσο και για το δράστη και των λοιπών μορφών του βασικού αδικήματος. Με τη διάταξη της παραγράφου 4 του προαναφερόμενου άρθρου εισάγονται, μεταξύ άλλων, ως αυτοτελείς επιβαρυντικές περιστάσεις της παραγωγής του υλικού της παιδικής πορνογραφίας η εκμετάλλευση της διανοητικής ασθένειας ανηλίκου, η άσκηση ή απειλή χρήσης βίας ανηλίκου, καθώς και η χρησιμοποίηση ανηλίκου που δεν έχει συμπληρώσει το δέκατο πέμπτο έτος. Οι αμέσως παραπάνω περιστάσεις, οι οποίες επηρεάζουν την αρνητική αξιολόγηση της πράξης, ούτως ώστε αυτή να αναβιβάζεται, κατά νόμο, από πλημμέλημα σε κακούργημα, αφορούν βεβαίως την πράξη του δράστη της παραγωγής του υλικού παιδικής πορνογραφίας, επιπλέον όμως, συγκαθορίζει, επιτείνοντας, το άδικο και των λοιπών πράξεων των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 348Α ΠΚ, ήτοι, μεταξύ άλλων, και αυτών της προμήθειας και κατοχής, επισείοντας την βαρύτερη τιμωρία των δραστών όταν συντρέχουν οι ως άνω περιστάσεις. Η βούληση, άλλωστε, του νομοθέτη είναι η μεγαλύτερη δυνατή προστασία των ανηλίκων, επιτυγχανόμενη, μεταξύ άλλων, με την αποθάρρυνση παραγωγής υλικού παιδικής πορνογραφίας, μέσω της μείωσης της ζήτησής του, προσθέτως δε, με την απειλή, με την εν λόγω διάταξη, των ίδιων ποινικών συνεπειών τόσο για τον παραγωγό, όσο και για το δράστη και των λοιπών μορφών του βασικού αδικήματος. Ως προς το δόλο του δράστη, απαιτείται η γνώση και η θέληση παραγωγής, προμήθειας, κατοχής, διάθεσης κ.λ.π., μέσω πληροφοριακού συστήματος, υλικού παιδικής πορνογραφίας, η παραγωγή του οποίου, εν γνώσει του, συνδέεται με τη χρησιμοποίηση ανηλίκου, που δεν έχει συμπληρώσει το δέκατο πέμπτο έτος της ηλικίας του (ΑΠ 1124/2023, ΑΠ 1395/2022, ΑΠ 486/2021). Περαιτέρω, κατά το άρθρο 484 παρ. 1 στοιχ. β' του ΚΠοινΔ, συνιστά λόγο αναίρεσης του βουλεύματος και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή της ουσιαστικής ποινικής διάταξης, που εφαρμόσθηκε στο βούλευμα. Εσφαλμένη ερμηνεία διάταξης υπάρχει όταν το συμβούλιο αποδίδει σ` αυτή διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, εσφαλμένη δε εφαρμογή συντρέχει όταν το συμβούλιο, χωρίς να παρερμηνεύει αυτή, δεν υπήγαγε σωστά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι προέκυψαν από την προδικασία, στη διάταξη που εφάρμοσε. Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης υπάρχει και όταν η διάταξη αυτή παραβιάζεται εκ πλαγίου, δηλαδή όταν δεν αναφέρονται στο βούλευμα κατά τρόπο σαφή, πλήρη και χωρίς λογικά κενά τα προκύψαντα πραγματικά περιστατικά ή κατά την έκθεση αυτών υπάρχει αντίφαση, είτε στην ίδια την αιτιολογία, είτε μεταξύ αυτής και του διατακτικού, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος για την ορθή ή μη εφαρμογή της ουσιαστικής ποινικής διάταξης και να μην έχει το βούλευμα νόμιμη βάση (ΑΠ 984/2023, ΑΠ 514/2023, ΑΠ 177/2022, ΑΠ 1337/2017, ΑΠ 1486/2016). Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ. συνάγεται ότι ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία απαιτείται σε κάθε βούλευμα, παραπεμπτικό ή απαλλακτικό ή παρεπίμπτον, ακόμη και αν η έκδοσή του αφήνεται στη διακριτική ευχέρεια ή ανέλεγκτη κρίση του Συμβουλίου. Η αιτιολογία επιβάλλεται και από την ΕΣΔΑ, άρθρο 6 παρ.1, ως στοιχείο της δίκαιης δίκης. Έλλειψη της επιβαλλόμενης από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, που ιδρύει τον εκ του άρθρου 484 παρ. 1 δ' ΚΠΔ λόγο αναίρεσης κατά παραπεμπτικού βουλεύματος, υπάρχει όταν δεν εκτίθενται σ' αυτό με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία προέκυψαν από την ανάκριση ή την προανάκριση, για τα αντικειμενικά και υποκειμενικά στοιχεία της αποδιδόμενης στον κατηγορούμενο αξιόποινης πράξης, τα αποδεικτικά μέσα, από τα οποία συνήγαγε το συμβούλιο τα περιστατικά αυτά και οι συλλογισμοί με τους οποίους έγινε η υπαγωγή στην ουσιαστική διάταξη που εφαρμόσθηκε και κρίθηκε ότι υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις για την παραπομπή του κατηγορουμένου στο ακροατήριο (ΑΠ 984/2023, ΑΠ 797/2023, ΑΠ 690/2022, ΑΠ 142/2021). Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας: α) είναι επιτρεπτή η αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο (ΑΠ 690/2022, ΑΠ 142/2021). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επιτρεπτή για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων, το Δικαστικό Συμβούλιο του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης με το προσβαλλόμενο υπ` αριθμ. 29/2023 βούλευμά του, δέχθηκε, κατά το ενδιαφέρον την παρούσα αναιρετική δίκη μέρος του, ότι από τα μνημονευόμενα κατά το είδος τους αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκαν, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Στην προκείμενη περίπτωση η ανήλικη στην νομότυπη, κατάθεσή της παρουσία ψυχολόγου, όπως αποτυπώθηκε και ηλεκτρονικά (σε μονάδα usb) σε ερώτηση σχετικά με τη βία που δέχθηκε από τον κατηγορούμενο ανέφερε ότι κάποιες φορές την απείλησε ο κατηγορούμενος πως θα τη χαστουκίσει (ενν. για να προβεί σε γενετήσιες πράξεις), ενώ είπε ότι την έχει χτυπήσει με τα χέρια του στο πρόσωπο και το λαιμό. Η άσκηση των προαναφερόμενων πράξεων βίας δεν προέκυψε πάντως από την επισκόπηση του υπάρχοντος στη δικογραφία οπτικοακουστικού υλικού. Επίσης, ανέφερε ότι της ζήτησε μια φορά να προβεί σε στοματικό έρωτα, ακινητοποιώντας την με το χέρι του πιάνοντας την από το λαιμό, αλλά ότι υπήρξαν φορές που η ίδια συναινούσε στο στοματικό έρωτα. Πράγματι, από το οπτικοακουστικό υλικό-βίντεο που επισκοπήθηκε, προέκυψε ότι ο κατηγορούμενος τουλάχιστον σε μία περίπτωση οδήγησε καταναγκαστικά με το χέρι του την ανήλικη σε πεολειχία, ενώ όπισθεν αυτής υπήρχε πράγματι τοίχος, παράλληλα δε καθίσταται ολοφάνερη η απέχθειά της για την εν λόγω πράξη, άρα η έλλειψη συναίνεσής της στη διενέργεια αυτής, την οποία ο κατηγορούμενος αντιλήφθηκε, αλλά αδιαφόρησε εμμένοντας στην ικανοποίησή του. Τέλος, η ανήλικη ανέφερε ότι την ανάγκασε να κάνει μαζί του δύο φορές παρά φύση συνουσία, στις οποίες εμφανίσθηκε κατηγορηματική ότι δεν παρείχε εξ αρχής τη συγκατάθεσή της, αλλά τελικά ότι ενέδωσε λόγω απειλής ότι θα δημοσιοποιούνταν από τον κατηγορούμενο σε γνωστά της πρόσωπα μέσω του διαδικτύου άσεμνο υλικό της ιδίας, που του είχε ήδη αποστείλει, γεγονός που επιβεβαιώθηκε και από τα γραπτά μηνύματα που αντάλλασσε με τον κατηγορούμενο. Για την κατάφαση της αντικειμενικής υπόστασης του βιασμού της παραγράφου 1 του 336 ΠΚ, όπως αναφέρθηκε εκτενώς ανωτέρω, απαιτείται εξαναγκασμός ως άσκηση σωματικής βίας (visabsoluta) δια της οποίας και μόνον κάμπτεται η αντίσταση του θύματος ή απειλής, η οποία όμως απαιτείται να συνδέεται με απειλή σοβαρού και άμεσου κινδύνου ζωής ή σωματικής ακεραιότητας. Τέτοιου είδους άσκηση βίας, όμως, δεν αποδείχθηκε εν προκειμένω, ούτε και απειλή τέτοιας έντασης και περιεχομένου, διότι η ανήλικη αναφερόμενη στις απειλές που δέχονταν από τον κατηγορούμενο προσδιόρισε αυτές ως αποκλειστικά συνδεόμενες με τη δημοσίευση ημίγυμνων ή γυμνών φωτογραφιών της ίδιας ή άλλων ανήλικων κοριτσιών με τις οποίες έκανε παρέα, γεγονός που επιβεβαιώθηκε και από τα γραπτά μηνύματα που αντάλλασσε με τον κατηγορούμενο. Επομένως, για τους ανωτέρω λόγους δεν προκύπτουν ενδείξεις τέλεσης από τον κατηγορούμενο της πράξης του βιασμού εν στενή εννοία (δηλ. της παράγραφο 1 του άρθρου 336 του ΠΚ-συνακόλουθα ούτε και της παρ. 3 που αφορά στην ίδια πράξη, αλλά τελεσθείσα σε βάρος ανηλίκου) και θα πρέπει να γίνει βελτίωση κατηγορίας σε φερόμενη τέλεση της πράξης της παρ. 4 του ιδίου άρθρου, δηλαδή, στην τέλεση της πράξης του βιασμού χωρίς συναίνεση, που αφορά στα πραγματικά περιστατικά της διενέργειας της παρά φύση συνουσίας και πεολειχίας, χωρίς τη συναίνεση της ανήλικης Αφροδίτης Κυριακίδου. ... Στην προκείμενη περίπτωση ο κατηγορούμενος προέβη, όπως ορθά περιγράφεται στην εισαγγελική πρόταση, σε πρωτότυπη δημιουργία στη συσκευή κινητού τηλεφώνου του HUAWEI, σειριακού αριθμού ..., με αριθμό ... και ΙΜΕΙ2 ...: ϊ) αρχείων βίντεο όπου εμφαίνονταν η ανήλικη κάτω των 15 ετών παθούσα να έρχεται σε κατά φύσιν και παρά φύσιν συνουσία με τον ίδιο, ο ίδιος να προβαίνει σε ετεροαυνανισμό και ψαύσεις των γεννητικών οργάνων της παθούσης και να δέχεται πεολειχία των γεννητικών οργάνων του από αυτήν, ii) αρχείων βίντεο, που περιελάμβαναν βιντεοκλήση εντός εφαρμογής κοινωνικής δικτύωσης μεταξύ του ιδίου, ευρισκόμενου με στρατιωτική περιβολή εντός του στρατοπέδου του 601 Α/Μ ΤΠ, και της ανήλικης παθούσης και απεικονίζουν την τελευταία, γυμνή να χαϊδεύει τα γεννητικά της όργανα και το στήθος της και να αυνανίζεται και iii) αρχείων εικόνας, όπου απεικονίζονται τα γεννητικά όργανα και το στήθος της ανήλικης, τα οποία σαφώς αποτελούν πορνογραφικό υλικό, υπό την έννοια του υπ' όψιν άρθρου και του οποίου την πρωτοβουλία παραγωγής του είχε ο κατηγορούμενος, με την έννοια της πρωτογενούς δημιουργίας του. Επίσης, προμηθεύτηκε το υλικό που απέστειλε από το κινητό της τηλέφωνο η ανήλικη παθούσα, μέσω της εφαρμογής κοινωνικής δικτύωσης, συνιστάμενου σε αρχεία βίντεο, στα οποία απεικονίζονταν η ανωτέρω ανήλικη, γυμνή, να χαϊδεύει τα γεννητικά της όργανα και το στήθος της, να προβαίνει σε αυνανισμό ακόμη και με τη χρήση σεξουαλικού βοηθήματος. Επίσης, το εν λόγω υλικό συνίσταται και σε αρχεία εικόνας, όπου απεικονίζοντα τα γεννητικά όργανα και το στήθος της ανήλικης. Όλα τα ανωτέρω αρχεία συνιστούν την πράξη της προμήθειας πορνογραφικού υλικού εκ μέρους του κατηγορουμένου. Η δε χρονικά ακόλουθη αποθήκευση του ανωτέρω υλικού στη μνήμη της κατασχεθείσης συσκευής κινητού τηλεφώνου και η διατήρηση αυτού έκτοτε στη σφαίρα κατοχής του κατηγορουμένου έως και την 03-05-2022, εμπίπτει αβίαστα στην έννοια της κατοχής εκατόν είκοσι έξι (126) αρχείων βίντεο και ογδόντα οκτώ (88) αρχείων εικόνας πορνογραφικού υλικού, ένεκα της ανά πάσα στιγμή δυνατότητας εξουσίασης και προσπέλασης του επίμαχου υλικού. Σημειώνεται ότι το έξυπνο κινητό τηλέφωνο (smartphone) του κατηγορουμένου συνιστά συσκευή πρόσφορη να προβαίνει σε επεξεργασία (υπό τη μορφή της αποστολής, αποδοχής, αποθήκευσης και προσπέλασης αρχείων βίντεο και εικόνας), κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 13 περ. στ' ΠΚ, αφού εμπίπτει στην έννοια του πληροφοριακού συστήματος. Όμως, όπως αναφέρθηκε ανωτέρω (υπό 3), δεν προέκυψε από την επισκόπηση ότι οι πράξεις παραγωγής των παραπάνω υπό ί) αρχείων βίντεο όπου εμφαίνονταν η ανήλικη κάτω των 15 ετών παθούσα να έρχεται σε κατά φύσιν και παρά φύσιν συνουσία με τον ίδιο, ο ίδιος να προβαίνει σε ετεροαυνανισμό και ψαύσεις των γεννητικών οργάνων της παθούσης και να δέχεται πεολειχία των γεννητικών οργάνων του από αυτήν, έλαβαν χώρα δια της άσκησης (φυσικής-σωματικής) βίας εναντίον της, ενώ η μορφή της τυχόν ασκηθείσας ψυχολογικής βίας δεν εμπίπτει στην έννοια που απαιτεί το εν λόγω άρθρο για τη στοιχειοθέτηση της διακεκριμένης περίπτωσης τέλεσης του αδικήματος. ... Επομένως, θα πρέπει επιτρεπτά ν' απαλειφθούν από το κατηγορητήριο οι επιβαρυντικές περιστάσεις (ενν. η παραγωγή που συνδέεται) "με την εκμετάλλευση της διανοητικής ασθένειας ανηλίκου και με την άσκηση σωματικής ή απειλής χρήσης βίας εναντίον του" κατ' ορθότερο νομικό χαρακτηρισμό και να αφαιρεθούν τα αντίστοιχα πραγματικά περιστατικά για τα οποία δεν υπάρχουν ουδόλως ενδείξεις, παραμένοντας στο κατηγορητήριο μόνον η επιβαρυντική περίσταση που συνδέεται αμιγώς με την ηλικία τη παθούσας, η οποία ήταν, κατά τους φερόμενους χρόνους τέλεσής της σε βάρος της κατ' εξακολούθηση πράξης, κάτω των 15 ετών». Με βάση τις παραδοχές αυτές το Δικαστικό Συμβούλιο του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης παρέπεμψε τον κατηγορούμενο ενώπιον του Πενταμελούς Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης για να δικαστεί, πλην άλλων, για τα αδικήματα: α) του βιασμού χωρίς τη συναίνεση της παθούσας κατ' εξακολούθηση (άρθρο 336 παρ.4 ΠΚ, όπως τροποποιήθηκε δυνάμει του άρθρου 71 ν.4855/2021, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ), κατ' επιτρεπτή μεταβολή της κατηγορίας του βιασμού ανηλίκου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 336 παρ. 1 και 3 ΠΚ, όπως τροποποιήθηκε δυνάμει του άρθρου 71 ν. 4855/2021, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ) και β) της παραγωγής, προμήθειας και κατοχής υλικού παιδικής πορνογραφίας μέσω πληροφοριακών συστημάτων, η παραγωγή του οποίου συνδέεται με τη χρησιμοποίηση ανηλίκου μη συμπληρώσαντος τα δεκαπέντε (15) έτη άπαξ (αφορά τη μορφή της κατοχής) και κατ' εξακολούθηση (αφορά τις μορφές της παραγωγής και της προμήθειας) (άρθρο 348Α παρ. 4 περ. β' ΠΚ, όπως τροποποιήθηκε δυνάμει του άρθρου 80 ν. 4855/2021, σε συνδυασμό με τα άρθρα 348Α παρ. 1, παρ. 2, παρ. 3, 1 3 περ. στ' και 98 παρ. 1 ΠΚ), κατόπιν απάλειψης των επιβαρυντικών περιστάσεων της εκμετάλλευσης της διανοητικής ασθένειας ανηλίκου και της άσκησης (σωματικής και ψυχολογικής βίας) εναντίον αυτού, με το ακόλουθο διατακτικό: "
Παραπέμπει, παμψηφεί, στο ακροατήριο του αρμοδίου Πενταμελούς Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, τον Ο. Γ. του Α. και της Α., πρώην Στρατιώτη (ΠΖ), με ΣΑ: ..., που γεννήθηκε την 23-01-1999 στη Γερμανία και κατοικεί στο ... Πέλλας (άνευ οδού και αριθμού), ... Έλληνα πολίτη, για να δικαστεί ως υπαίτιος του ότι: Α) Με περισσότερες από μία πράξεις, οι οποίες συνιστούν εξακολούθηση του αυτού εγκλήματος και ενεργών με πρόθεση, τέλεσε γενετήσιες πράξεις χωρίς τη συναίνεση της παθούσας. Πιο συγκεκριμένα, σε ερημικές τοποθεσίες στα ... Πέλλης, ευρισκόμενες επί του όρους ..., σε χωράφια στον ... Γιαννιτσών, στο φράγμα ... Γιαννιτσών, στο Στρατόπεδο ... στα ... και έξωθεν Ιερού Ναού στην ευρύτερη περιοχή των Γιαννιτσών, σε μη επακριβώς προσδιορισθέντα αριθμό περιπτώσεων και ειδικότερου χρόνου, αλλά πάντως εντός του από την 13-3-2022 έως και την 25-4-2022 χρονικού διαστήματος, αφού συναντήθηκε με την ανήλικη Κ. Α. του Η. (ημ. γεν.: 17-07-2007), τέλεσε δύο φορές την γενετήσια πράξη της παρά φύσιν συνουσίας με την παθούσα παρά την έλλειψη συναίνεσης της τελευταίας προς τούτο, μέσω της επιμονής του, αλλά και της πίεσης που άσκησε προς αυτήν δια του φορτικού του λόγου, αλλά και δια των απειλών του προς αυτήν ότι θα έστελνε σε οικεία της πρόσωπα και θα δημοσίευε στο λογαριασμό του στην εφαρμογή κοινωνικής δικτύωσης INSTAGRAM και θα έστελνε στους διαδικτυακούς της φίλους αρχεία εικόνας και βίντεο, που είχε ήδη εξασφαλίσει παράνομα και στα οποία αυτή απεικονιζόταν με εσώρουχα ή γυμνή, και υπό τις ίδιες ως άνω περιστάσεις που μαρτυρούν την έλλειψη συναίνεσης της ανήλικης, δέχθηκε από την παθούσα τη γενετήσια πράξη της πεολειχίας. Σε όλες τις ανωτέρω περιπτώσεις η ανήλικη δεν συναινούσε στη διενέργεια των προπεριγραφόμενων γενετήσιων πράξεων, αλλά τελικά ενέδωσε σ' αυτές υπό το ψυχικό βάρος της ανωτέρω συμπεριφοράς του κατηγορούμενου, τέλεσε δε τις πράξεις αυτές με εξακολουθητικό και ενιαίο προς τούτο δόλο, ενώ γνώριζε την έλλειψη συναίνεσης της ανήλικης για τη διενέργειά τους, αλλά αποδεχόμενος αυτήν. ... Γ) Με περισσότερες από μία πράξεις, οι οποίες συνιστούν εξακολούθηση του αυτού εγκλήματος και ενεργών με πρόθεση, παρήγαγε και προμηθεύθηκε, άπαξ δε, ομοίως ενεργών με πρόθεση, κατείχε υλικό παιδικής πορνογραφίας μέσω πληροφοριακών συστημάτων, η παραγωγή του οποίου συνδέεται με τη χρησιμοποίηση ανηλίκου μη συμπληρώσαντος τα δεκαπέντε (15) έτη. Πιο συγκεκριμένα, στα ... Πέλλης, σε μη επακριβώς προσδιορισθέντα χρονικά σημεία, κείμενα πάντως εντός του χρονικού διαστήματος από την 08-03-2022 έως και την 25-04-2022, αφού απέκτησε μέσω της εφαρμογής κοινωνικής δικτύωσης INSTAGRAM επαφή με την ανήλικη Κ. Α. του Η. (ημ. γεν.: 17-07-2007), η οποία δεν είχε συμπληρώσει το δέκατο πέμπτο έτος της ηλικίας της, εκμεταλλευόμενος την ανηλικότητά της, την προέτρεψε να συμμετέχει σε βιντεοκλήσεις μέσω της διαδικτυακής εφαρμογής κοινωνικής δικτύωσης ΙΝSΤΑGRΑΜ, κατά τις οποίες παρότρυνε και έδινε οδηγίες στην ανήλικη να ξεγυμνωθεί, να λαμβάνει άσεμνες στάσεις και να προβαίνει σε ψαύσεις των γεννητικών της οργάνων, καθώς και σε αυνανισμό, ενώ κατά τις επακολουθήσασες συναντήσεις του με την ανήλικη κατά τις οποίες διενεργούσε παρά φύσιν και κατά φύσιν συνουσίας μαζί της, ετεροαυνανισμό στην ανήλικη και δέχθηκε πεολειχία των γεννητικών του οργάνων από την ανήλικη, παρήγαγε πρωτογενώς πορνογραφικό υλικό, εν συνεχεία δε αποτύπωσε εξακολουθητικά με περισσότερες πράξεις όλα τα παραπάνω στη μνήμη της συσκευής του κινητού τηλεφώνου του, μάρκας HUAWEI, σειριακού αριθμού ..., με αριθμό ... και ΙΜΕΙ2 ..., με τον τρόπο δε προμηθεύτηκε ογδόντα οκτώ (88) αρχεία εικόνας και εκατόν είκοσι έξι (126) αρχεία βίντεο, στα οποία εμφαίνονταν : i) η ανωτέρω ανήλικη να έρχεται σε κατά φύσιν και παρά φύσιν συνουσία με τον ίδιο, ο ίδιος να προβαίνει σε ετεροαυνανισμό και ψαύσεις των γεννητικών οργάνων της παθούσης και να δέχεται πεολειχία των γεννητικών οργάνων του από αυτήν, ii) υπό τη μορφή αρχείων βίντεο, που περιελάμβαναν βιντεοκλήση εντός εφαρμογής κοινωνικής δικτύωσης, ο κατηγορούμενος, ευρισκόμενος με στρατιωτική περιβολή εντός του στρατοπέδου του 601 Α/Μ ΤΠ και η ανήλικη παθούσα γυμνή να χαϊδεύει τα γεννητικά της όργανα και το στήθος της και να αυνανίζεται και iii) σε αρχεία εικόνας τα γεννητικά όργανα και το στήθος της ανήλικης. Επιπλέον, εντός του αυτού χρονικού διαστήματος, ο κατηγορούμενος προμηθεύθηκε μέσω αποστολής από το κινητό τηλέφωνο της ανήλικης παθούσης και μέσω της εφαρμογής κοινωνικής δικτύωσης INSTAGRAM αρχεία βίντεο, στα οποία απεικονίζονταν η ανωτέρω ανήλικη, γυμνή, να χαϊδεύει τα γεννητικά της όργανα και το στήθος της, να προβαίνει σε αυνανισμό και με τη χρήση σεξουαλικού βοηθήματος, καθώς και αρχεία εικόνας με τα γεννητικά όργανα και το στήθος της τελευταίας. Επιπλέον, δε καθ' όλο το χρονικό διάστημα μεταξύ της παραγωγής/προμήθειας ενός εκάστου αρχείου έως και την 03-05-2022, οπότε και έλαβε χώρα η κατάσχεση της ως άνω συσκευής του κινητού τηλεφώνου του από ανακριτικούς υπαλλήλους του Τ.Α. Πέλλας, κατείχε τα ως άνω αρχεία βίντεο και εικόνας αποθηκευμένα στη μνήμη της ως άνω συσκευής του κινητού τηλεφώνου του, το δε ανωτέρω αναλυτικά περιγραφέν υλικό συνιστά υλικό παιδικής πορνογραφίας, ως μορφή αφενός πραγματικής αποτύπωσης, σε ηλεκτρονικό φορέα των γεννητικών οργάνων και του σώματος της ανήλικης Κ., κατά τρόπο προδήλως προκαλούντα γενετήσια διέγερση και αφετέρου πραγματικών γενετήσιων πράξεων διενεργηθεισών από και με την ανήλικη Κ., τέλεσε δε τις πράξεις της παραγωγής και της προμήθειας υλικού παιδικής πορνογραφίας με εξακολουθητικό και ενιαίο προς τούτο δόλο». Με τις αιτιολογίες αυτές, το Δικαστικό Συμβούλιο του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, αν και δέχεται ότι ο κατηγορούμενος σε μία τουλάχιστον περίπτωση ζήτησε από την ανήλικη παθούσα, Α. Κ. του Η., να προβεί σε πεολειχία αυτού "ακινητοποιώντας την με το χέρι του, πιάνοντας την από το λαιμό», οδηγώντας καταναγκαστικά με το χέρι του την παθούσα σε πεολειχία, ενώ όπισθεν αυτής υπήρχε τοίχος (σελ. 45 του βουλεύματος), παρ' όλα αυτά εσφαλμένα εφάρμοσε τη διάταξη του άρθρου 336 παρ. 1 και παρ. 4 Π.Κ., δεχόμενο ότι ο κατηγορούμενος δεν εξανάγκασε την παθούσα με την άσκηση σωματικής βίας στην επιχείρηση της γενετήσιας πράξης της πεολειχίας, ήτοι εσφαλμένα υπήγαγε το ανωτέρω τμήμα της συμπεριφοράς του κατηγορουμένου στη διενέργεια γενετήσιων πράξεων χωρίς τη συναίνεση της παθούσης (άρθρο 336 παρ. 4 ΠΚ) και αντίστοιχα, εσφαλμένα δεν υπήγαγε αυτό στην ορθή έννοια του εξαναγκασμού σε επιχείρηση γενετήσιας πράξης με την άσκηση σωματικής βίας, δεδομένου ότι σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν στην οικεία νομική σκέψη της παρούσας, για την κατάφαση της άσκησης σωματικής βίας στο έγκλημα του βιασμού, είναι αδιάφορη τόσο η έντασή της, όσο και η ειδικότερη μορφή υπό την οποία αυτή ασκήθηκε, αρκεί, λαμβανομένων υπόψη των ειδικότερων χαρακτηριστικών του θύματος (λ.χ. ηλικία, σωματική διάπλαση, συναισθηματική φόρτιση, σχέση με το δράστη κ.λ.π.), να έχει εξαναγκαστική δύναμη, να είναι δηλαδή πρόσφορη, στη συγκεκριμένη περίπτωση, να επιφέρει το επιδιωκόμενο από το δράστη αποτέλεσμα, ήτοι τον εξαναγκασμό του θύματος σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή, με περαιτέρω συνέπεια η παραδοχή του βουλεύματος ότι "τέτοιου είδους άσκηση βίας δεν αποδείχθηκε" να εμπεριέχει εσφαλμένη εφαρμογή της ουσιαστικής ποινικής διάταξης του άρθρου 336 παρ. 1 Π.Κ. ως προς την άσκηση σωματικής βίας, ως τμήματος της αντικειμενικής υπόστασης του ανωτέρω εγκλήματος, αφού κρίσιμο στοιχείο είναι η εξαναγκαστική δύναμη της σωματικής βίας και όχι το είδος ή η μορφή αυτής. Επιπροσθέτως, με τις προεκτεθείσες παραδοχές του το Δικαστικό Συμβούλιο του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, διέλαβε ασαφή, ελλιπή και αντιφατική αιτιολογία, καθόσον: α) ενώ δέχεται ότι δεν προέκυψε η άσκηση πράξεων βίας, ακολούθως όλως αντιφατικά δέχεται ότι ο κατηγορούμενος στην ανωτέρω περίπτωση οδήγησε καταναγκαστικά με το χέρι του την παθούσα σε πεολειχία, "ακινητοποιώντας την με το χέρι του, πιάνοντας την από το λαιμό», ενώ όπισθεν αυτής υπήρχε τοίχος, ήτοι δέχεται τον εξαναγκασμό της παθούσας ("οδήγησε καταναγκαστικά με το χέρι του την παθούσα σε πεολειχία»), καθώς και την άσκηση σωματικής βίας ("ακινητοποιώντας την με το χέρι του, πιάνοντας την από το λαιμό») και β) αν και δέχεται ρητά την ύπαρξη καταναγκασμού εκ μέρους του κατηγορουμένου εναντίον της ανήλικης παθούσης ("οδήγησε καταναγκαστικά με το χέρι του την ανήλικη σε πεολειχία») και την ύπαρξη τοίχου όπισθεν της ανήλικης, δεν εκθέτει με σαφήνεια και πληρότητα τα πραγματικά περιστατικά, που σχετίζονται με την χωροθεσία των εμπλεκόμενων προσώπων και σε σχέση με τα ευρισκόμενα στο σημείο φυσικά εμπόδια και τις λοιπές παραμέτρους (όπως σωματική διάπλαση κατηγορούμενου και παθούσας), στοιχεία τα οποία επιδρούν καθοριστικά στη δυνατότητα διαφυγής της παθούσας και συνακόλουθα, του εξαναγκασμού αυτής σε γενετήσια πράξη με την άσκηση σωματικής βίας εκ μέρους του κατηγορουμένου. Έτσι όμως το Δικαστικό Συμβούλιο του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, που εξέδωσε το προσβαλλόμενο βούλευμα, με τις προεκτεθείσες παραδοχές του παραβίασε ευθέως τις προαναφερόμενες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις, αλλά και εκ πλαγίου, δηλαδή με ασαφείς, ελλιπείς και αντιφατικές αιτιολογίες, οπότε στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης, ενώ δεν διέλαβε σε αυτό, κατά τα προεκτεθέντα, την επιβαλλόμενη από τα άρθρα 93 Συντ. και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Περαιτέρω, το Δικαστικό Συμβούλιο του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, όσον αφορά την πράξη της διακεκριμένης πορνογραφίας, αν και δέχεται ότι ο κατηγορούμενος προέβη στην παραγωγή, προμήθεια και κατοχή του ως άνω αναφερόμενου υλικού παιδικής πορνογραφίας προκειμένου να ασκήσει στην παθούσα αθέμιτη εκβιαστική πίεση αφενός προς επίτευξη νέων ερωτικών συνευρέσεων και αφετέρου προς εξασφάλιση νέου άσεμνου φωτογραφικού ή βιντεοληπτικού υλικού, απειλώντας αυτήν ότι θα την εξευτελίσει στο κοινωνικό και οικογενειακό περίγυρό της με τη δημοσιοποίηση του επίμαχου υλικού, εντούτοις όλως εσφαλμένα εφάρμοσε τη διάταξη του άρθρου 348Α παρ. 4 εδ. β' ΠΚ, δεχόμενο ότι ο κατηγορούμενος δεν άσκησε βία εναντίον της ανήλικης και τούτο διότι ως βία, κατά την έννοια του άρθρου 348 Α παρ. 4 εδ. β' ΠΚ, δεν νοείται μόνο η σωματική βία, όπως αυτό συνάγεται από τη μη ύπαρξη του επιθετικού προσδιορισμού "σωματικής" προ της έννοιας της "βίας», όπως συμβαίνει, επί παραδείγματι, στο αδίκημα του βιασμού (άρθρο 336 παρ. 1 ΠΚ) και της παράνομης βίας (άρθρο 330 παρ. 1 ΠΚ), αλλά κάθε μορφής βία, όπου κρίσιμη τυγχάνει η πρόθεση του δράστη να εξαναγκάσει άλλον και όχι ο υλικός φορέας, εναντίον του οποίου αυτή ασκείται και συνεπώς του νόμου μη διακρίνοντος, στην έννοια της "βίας" της διάταξης του άρθρου 348 Α παρ. 4 εδ. β' ΠΚ υπάγεται και η ψυχολογική βία, εφόσον αυτή τυγχάνει πρόσφορη να κάμψει την αντίθετη βούληση του θύματος.
Συνεπώς, η παραδοχή του προσβαλλόμενου βουλεύματος ότι "η μορφή της τυχόν ασκηθείσας ψυχολογικής βίας" δεν εμπίπτει στην έννοια της βίας, κατ' άρθρο 348 Α παρ. 4 εδ. β' ΠΚ, συνιστά αφενός εσφαλμένη ερμηνεία της έννοιας της βίας, όπως αυτή διαλαμβάνεται στην ως άνω διάταξη και αφετέρου εσφαλμένη εφαρμογή αυτής στην ένδικη περίπτωση, αφού τα γενόμενα δεκτά από το Δικαστικό Συμβούλιο πραγματικά περιστατικά της άσκησης αθέμιτης εκβιαστικής πίεσης προς την ανήλικη παθούσα αφενός προς επίτευξη νέων ερωτικών συνευρέσεων και αφετέρου προς εξασφάλιση νέου άσεμνου φωτογραφικού ή βιντεοληπτικού υλικού αυτής με την απειλή εξευτελισμού της στο κοινωνικό και οικογενειακό περίγυρο της μέσω της δημοσιοποίησης του επίμαχου υλικού, εμπίπτουν στην έννοια της "βίας εναντίον ανηλίκου», ή έστω, της "απειλής βίας εναντίον ανηλίκου». Επομένως, το Δικαστικό Συμβούλιο, με τις προεκτεθείσες παραδοχές του, παραβίασε ευθέως την προαναφερόμενη ουσιαστική ποινική διάταξη. Επιπλέον, το Δικαστικό Συμβούλιο του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, όσον αφορά την εν λόγω πράξη της διακεκριμένης πορνογραφίας, απάλειψε την επιβαρυντική περίσταση της τέλεσης της πράξης αυτής, με την άσκηση βίας εναντίον ανηλίκου, παραπέμποντας στο σκεπτικό του αναφορικά με το αδίκημα του βιασμού, όπου ομοίως δεν δέχτηκε τη συνδρομή σωματικής βίας εναντίον της ανήλικης παθούσας, αν και δέχεται ότι ο κατηγορούμενος ζήτησε από την ανήλικη παθούσα, Α. Κ. του Η., να προβεί σε πεολειχία αυτού "ακινητοποιώντας την με το χέρι του, πιάνοντας την από το λαιμό», οδηγώντας καταναγκαστικά με το χέρι του την παθούσα σε πεολειχία. Έτσι όμως το Δικαστικό Συμβούλιο του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, που εξέδωσε το προσβαλλόμενο βούλευμα, με τις προεκτεθείσες παραδοχές του για τους ίδιους λόγους που προαναφέρθηκαν όσον αφορά το αδίκημα του βιασμού, παραβίασε την προαναφερόμενη ουσιαστική ποινική διάταξη και εκ πλαγίου, δηλαδή με ασαφείς, ελλιπείς και αντιφατικές αιτιολογίες, οπότε στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης, ενώ δεν διέλαβε σε αυτό, κατά τα προεκτεθέντα, την επιβαλλόμενη από τα άρθρα 93 Συντ. και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Επομένως, οι κρινόμενοι αναιρετικοί λόγοι με τους οποίους αποδίδεται στο προσβαλλόμενο βούλευμα η πλημμέλεια αφενός της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής των ανωτέρω ουσιαστικών ποινικών διατάξεων και της έλλειψης νόμιμης βάσης (άρθρο 484 παρ. 1 περ. β' ΚΠΔ) και αφετέρου της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (άρθρο 484 παρ. 1 περ. δ' ΚΠΔ), είναι βάσιμοι και πρέπει να γίνουν δεκτοί.
Μετά από αυτά, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης του Αντεισαγγελέα του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, πρέπει: Α) να γίνει εν μέρει τυπικά και ουσιαστικά δεκτή και δη ως προς τα παραπάνω, υπό στοιχεία α' και β', σκέλη της και να αναιρεθεί εν μέρει το προσβαλλόμενο βούλευμα ως προς τα σκέλη του με τα οποία αποφάνθηκε: α) την παραπομπή του ως άνω κατηγορουμένου για το αδίκημα (κακούργημα) του βιασμού χωρίς τη συναίνεση της παθούσας κατ' εξακολούθηση (άρθρο 336 παρ. 4 ΠΚ, όπως τροποποιήθηκε δυνάμει του άρθρου 71 ν. 4855/2021, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ), αντί για το αδίκημα (κακούργημα) του βιασμού ανηλίκου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 336 παρ. 1 και 3 ΠΚ, όπως τροποποιήθηκε δυνάμει του άρθρου 71 ν. 4855/2021, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ) και β) την παραπομπή του ως άνω κατηγορουμένου για το αδίκημα (κακούργημα) της παραγωγής, προμήθειας και κατοχής υλικού παιδικής πορνογραφίας μέσω πληροφοριακών συστημάτων, η παραγωγή του οποίου συνδέεται με τη χρησιμοποίηση ανηλίκου μη συμπληρώσαντος τα δεκαπέντε (15) έτη άπαξ (αφορά τη μορφή της κατοχής) και κατ' εξακολούθηση (αφορά τις μορφές της παραγωγής και της προμήθειας) (άρθρο 348Α παρ. 4 περ. β' ΠΚ, όπως τροποποιήθηκε δυνάμει του άρθρου 80 ν. 4855/2021, σε συνδυασμό με τα άρθρα 348Α παρ.1, παρ. 2, παρ. 3, 13 περ. στ' και 98παρ.1 του ΠΚ), κατόπιν απάλειψης της επιβαρυντικής περίστασης της άσκησης (σωματικής και ψυχολογικής βίας) εναντίον ανηλίκου, αντί για το ανωτέρω αδίκημα (κακούργημα) με την ως άνω παρατεθείσα επιβαρυντική περίσταση, να παραπεμφθεί δε η υπόθεση, όσον αφορά τα ανωτέρω σκέλη, για νέα κρίση στο ίδιο Συμβούλιο, του οποίου είναι δυνατή η συγκρότηση από άλλους Δικαστές, εκτός εκείνων που έκριναν προηγουμένως (άρθρα 519, 485 παρ.1 ΚΠΔ) και Β) να απορριφθεί εν μέρει ως απαράδεκτη (άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ) γιατί ασκήθηκε από μη δικαιούμενο πρόσωπο και δη κατά το σκέλος της υπό στοιχείο γ', με το οποίο πλήττεται το προσβαλλόμενο βούλευμα ως προς το κεφάλαιο του που αφορά στην μεταβολή της κατηγορίας από το αδίκημα (κακούργημα) της λήψης γνώσης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα δι' επεμβάσεως σε σύστημα αρχειοθέτησης και της συλλογής, καταχώρισης και αποθήκευσης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με σκοπό βλάβης άλλου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 38 παρ. 4 ν. 4624/2019, σε συνδυασμό με τα άρθρα 38 παρ.1 ν. 4624/2019 και 98 παρ.ΙΠΚ) στο αντίστοιχο αδίκημα (πλημμέλημα) του άρθρου 38 παρ. 1 ν.4624/201 9 και την αυτόθροη απώθηση του τελευταίου, κατ' εφαρμογή της εκεί διαλαμβανόμενης ρήτρας επικουρικότητας, από το αδίκημα της αθέμιτης αποτύπωσης σε υλικό φορέα μη δημόσιας πράξης άλλου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 370Α παρ.2 εδ. α' ΠΚ, όπως ίσχυε προ της τροποποίησης του δυνάμει του άρθρου 10 ν. 5002/2022, σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ), αντί για την παραπομπή του ως άνω κατηγορουμένου στο ακροατήριο για το κακούργημα της λήψης γνώσης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα δι' επεμβάσεως σε σύστημα αρχειοθέτησης και της συλλογής, καταχώρισης και αποθήκευσης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με σκοπό βλάβης άλλου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 38 παρ. 4 ν. 4624/2019, σε συνδυασμό με τα άρθρα 38 παρ. 1 ν. 4624/2019 και 98 παρ. 1 ΠΚ) σε αληθή συρροή με το αδίκημα της αθέμιτης αποτύπωσης σε υλικό φορέα μη δημόσιας πράξης άλλου κατ' εξακολούθηση (άρθρο 370Α παρ.2 εδ. α' ΠΚ, όπως ίσχυε προ της τροποποίησης του δυνάμει του άρθρου 10 Ν. 5002/2022 σε συνδυασμό με το άρθρο 98 παρ. 1 ΠΚ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Α] Δέχεται εν μέρει τυπικά και ουσιαστικά την υπ' αριθ. …/22-01-2024 αίτηση του Αντεισαγγελέα του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης για αναίρεση του υπ' 29/18-12-2023 βουλεύματος του Δικαστικού Συμβουλίου του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης και δη μόνο κατά τα σκέλη της με τα οποία ζητείται η εν μέρει αναίρεση του ως άνω βουλεύματος κατά το μέρος του που παραπέμπει τον κατηγορούμενο Ο. Γ. του Α. πρώην Στρατιώτη (ΠΖ) με ΣΑ: ... στο ακροατήριο του Πενταμελούς Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης για τα αδικήματα του βιασμού χωρίς τη συναίνεση της παθούσας κατ' εξακολούθηση και της παραγωγής, προμήθειας και κατοχής υλικού παιδικής πορνογραφίας μέσω πληροφοριακών συστημάτων, η παραγωγή του οποίου συνδέεται με τη χρησιμοποίηση ανηλίκου μη συμπληρώσαντος τα δεκαπέντε (15) έτη άπαξ (αφορά τη μορφή της κατοχής) και κατ' εξακολούθηση (αφορά τις μορφές της παραγωγής και της προμήθειας).
Β]
Αναιρεί εν μέρει το προσβαλλόμενο υπ' αριθ. 29/18-12-2023 βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης και συγκεκριμένα μόνο κατά το μέρος του που αναφέρεται στην παραπομπή του ως άνω κατηγορουμένου Ο. Γ. του Α. πρώην Στρατιώτη (ΠΖ) με ΣΑ: ... στο ακροατήριο του Πενταμελούς Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης για τα αδικήματα: α) του βιασμού χωρίς τη συναίνεση της παθούσας κατ' εξακολούθηση, κατ' επιτρεπτή μεταβολή της κατηγορίας του βιασμού ανηλίκου κατ' εξακολούθηση και β) της παραγωγής, προμήθειας και κατοχής υλικού παιδικής πορνογραφίας μέσω πληροφοριακών συστημάτων, η παραγωγή του οποίου συνδέεται με τη χρησιμοποίηση ανηλίκου μη συμπληρώσαντος τα δεκαπέντε (15) έτη, άπαξ (αφορά τη μορφή της κατοχής) και κατ' εξακολούθηση (αφορά τις μορφές της παραγωγής και της προμήθειας), κατόπιν απάλειψης της επιβαρυντικής περίστασης της άσκησης (σωματικής και ψυχολογικής βίας) εναντίον ανηλίκου. Γ]
Παραπέμπει την υπόθεση κατά το πιο πάνω αναιρούμενο μέρος για νέα κρίση, στο ίδιο Δικαστικό Συμβούλιο, συγκροτούμενο από άλλους Δικαστές, εκτός εκείνων που εξέδωσαν το προσβαλλόμενο βούλευμα.
Δ]
Απορρίπτει εν μέρει ως απαράδεκτη την υπ' αριθ. …/22-01-2024 αίτηση του Αντεισαγγελέα του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης για αναίρεση του υπ' 29/18-12-2023 βουλεύματος του Δικαστικού Συμβουλίου του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης και δη κατά το σκέλος της που πλήττει το προσβαλλόμενο βούλευμα κατά το κεφάλαιό του με το οποίο, μετά από μεταβολή της κατηγορίας από το αδίκημα (κακούργημα) της λήψης γνώσης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα δι' επεμβάσεως σε σύστημα αρχειοθέτησης και της συλλογής, καταχώρισης και αποθήκευσης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με σκοπό βλάβης άλλου κατ' εξακολούθηση στο αντίστοιχο αδίκημα (πλημμέλημα) του άρθρου 38 παρ.1 ν. 4624/2019 και την αυτόθροη απώθηση του τελευταίου, κατ' εφαρμογή της εκεί διαλαμβανόμενης ρήτρας επικουρικότητας, παραπέμπει αυτόν για το πλημμέλημα της αθέμιτης αποτύπωσης σε υλικό φορέα μη δημόσιας πράξης άλλου κατ' εξακολούθηση.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 18 Ιουνίου 2024. Και,
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 18 Φεβρουαρίου 2025.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ