Η υπό κρίση υπόθεση αφορά αγωγή αποζημίωσης κατά του e-ΕΦΚΑ για ηθική βλάβη λόγω υπέρμετρης καθυστέρησης στη χορήγηση επικουρικής σύνταξης σε τέκνο θανόντος ασφαλισμένου. Ο ενάγων, φοιτητής και δικαιούχος επικουρικής σύνταξης λόγω θανάτου του πατέρα του, υπέβαλε σχετικό αίτημα στις 12.10.2017. Αν και εκδόθηκε απόφαση χορήγησης το 2019, αυτή παρέμεινε ανεκτέλεστη λόγω τεχνικών προβλημάτων του φορέα, με αποτέλεσμα να μην καταβληθεί η προβλεπόμενη παροχή για περισσότερα από τέσσερα έτη.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι η καθυστέρηση υπερέβη κατά πολύ τον εύλογο χρόνο διεκπεραίωσης, παραβιάζοντας τις διατάξεις των άρθρων 105 και 106 Εισ.Ν.Α.Κ. και την αρχή της χρηστής διοίκησης. Τόνισε ότι η ευθύνη του ν.π.δ.δ. δεν αναιρείται από οργανωτικές ή τεχνικές δυσλειτουργίες, οι οποίες συνιστούν εσωτερικά ζητήματα μη αναγόμενα σε βάσιμο λόγο απαλλαγής από την υποχρέωση αποζημίωσης.
Αναγνωρίζοντας την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της παράνομης καθυστέρησης και της ηθικής βλάβης του ενάγοντος – ο οποίος υπέστη ψυχική ταλαιπωρία και οικονομική δυσχέρεια κατά την περίοδο των σπουδών του – το Δικαστήριο επιδίκασε αποζημίωση ύψους 1.000,00 ευρώ, με νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής (28.01.2022) έως την εξόφληση.
Το αίτημα για προσωρινή εκτελεστότητα απορρίφθηκε λόγω έλλειψης αποδείξεων περί άμεσης οικονομικής ανάγκης ή εξαιρετικών περιστάσεων.