Αριθμός 692/2025
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ελένη Κατσούλη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παναγιώτα Πασσίση, Κλεόβουλο - Δημήτριο Κοκκορό, Λεωνίδα Χατζησταύρου - Εισηγητή και Παναγιώτη Λυμπερόπουλο, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Μαρτίου 2025, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Δημητρίου Μητρουλιά (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης Α. Κ. του Π., κατοίκου Αθηνών, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Μαρία Τσιχλή, για αναίρεση της αποφάσεως 4260, 4958/2024 του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών. Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορούμενη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 12-12-2024 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό .../24.
Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και την πληρεξούσια δικηγόρο της αναιρεσείουσας που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η υπό κρίση από 12-12-2024 δήλωση της Α. Κ. του Π., κατοίκου Αθηνών, που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 13-12-2024, για αναίρεση της υπ` αριθμ. 4260, 4958/2024 απόφασης του Α' Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 464, 466 παρ. 1, 473 παρ. 2, 3, 474 παρ. 2Α, 4, 504 παρ. 1 και 505 ΚΠΔ). Είναι, συνεπώς, αυτή παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν.
Κατά τη διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 242 του παλαιού ΠΚ, με βάση την οποία καταδικάστηκε η κατηγορούμενη, ως επιεικέστερη της αντίστοιχης διάταξης του ισχύοντος από 1-7-2019 νέου ΠΚ, "Υπάλληλος που στα καθήκοντά του ανάγεται η έκδοση ή σύνταξη δημόσιων εγγράφων, αν σε τέτοια έγγραφα βεβαιώνει με πρόθεση ψευδώς περιστατικό που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους». Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι, για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της ψευδούς βεβαίωσης (διανοητικής πλαστογραφίας), που αποτελεί έγκλημα περί την υπηρεσία, απαιτείται: α) ο δράστης να είναι υπάλληλος κατά την έννοια των άρθρων 13 στοιχ. α' και 263Α του ίδιου Κώδικα, β) ο υπάλληλος αυτός να είναι αρμόδιος καθ' ύλην και κατά τόπο για τη σύνταξη ή έκδοση του εγγράφου και να ενεργεί μέσα στα πλαίσια της υπηρεσίας που του έχει ανατεθεί, γ) έγγραφο, κατά την έννοια του άρθρου 13 στοιχ. γ' του ΠΚ και μάλιστα δημόσιο, όπως αυτό προσδιορίζεται από το άρθρο 438 του ΚΠολΔ, ήτοι έγγραφο που συντάσσεται από αρμόδιο καθ' ύλη και κατά τόπο δημόσιο υπάλληλο ή λειτουργό και προορίζεται για εξωτερική κυκλοφορία προς πλήρη απόδειξη κάθε γεγονότος που βεβαιώνεται σε αυτό έναντι πάντων, δ) βεβαίωση στο έγγραφο αυτό ψευδούς περιστατικού, που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες, δηλαδή περιστατικού που είναι σημαντικό για τη γένεση, διατήρηση, μεταβολή ή απόσβεση δικαιώματος ή έννομης δημόσιας ή ιδιωτικής σχέσης ή κατάστασης, ψευδές δε είναι το περιστατικό όταν δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και, ειδικότερα, όταν βεβαιώνεται περιστατικό που δεν είναι αληθές ή δεν αναφέρεται περιστατικό αληθές, που έπρεπε να αναφερθεί, εφόσον, στην τελευταία περίπτωση, υπήρχε νομική υποχρέωση να βεβαιώσει τούτο ο υπάλληλος και τούτο υπέπεσε στην αντίληψή του και ε) δόλος του δράστη, που συνίσταται στη γνώση και τη θέλησή του να βεβαιώσει ψευδή πραγματικά περιστατικά, που μπορεί να έχουν έννομες συνέπειες ή τουλάχιστον στη γνώση ότι από τα περιστατικά αυτά είναι ενδεχόμενο να παραχθούν οι έννομες αυτές συνέπειες και στην εκ προοιμίου αποδοχή του ενδεχομένου αυτού. Για τη στοιχειοθέτηση της ψευδούς βεβαίωσης δεν αποτελεί προϋπόθεση η εγκυρότητα του εγγράφου, το οποίο μπορεί να προσβληθεί σύμφωνα με τον νόμο, ούτε η καθ' ολοκληρίαν συμπλήρωση και αποπεράτωσή του (ΑΠ 1309/2023, ΑΠ 882/2022). Υπάλληλος κατά την έννοια του άρθρου 13 στοιχ. α` ΠΚ, που είναι δυνατό να διαπράξει το έγκλημα της ψευδούς βεβαίωσης, είναι και ο συμβολαιογράφος, ο οποίος, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 1 παρ. 1 και 5 παρ. 1, 2 ν. 2830/2000 (Κώδικα περί Συμβολαιογράφων), είναι άμισθος δημόσιος λειτουργός και έχει καθήκοντα να συντάσσει και φυλάσσει έγγραφα συστατικά ή αποδεικτικά των δικαιοπραξιών και δηλώσεων των ενδιαφερομένων, οσάκις η σύνταξή τους είναι υποχρεωτική κατά τον νόμο ή οι ενδιαφερόμενοι επιθυμούν να προσδώσουν σ` αυτά κύρος δημόσιου εγγράφου, ενώ οφείλει να απέχει από τη σύνταξη πράξεων, οι οποίες αντίκεινται στο νόμο ή τα χρηστά ήθη και πρέπει να ασκεί τα καθήκοντά του ευσυνείδητα και αμερόληπτα, έχοντας την υποχρέωση, κατά τη σύνταξη συμβολαιογραφικών εγγράφων, να εξηγεί στους δικαιοπρακτούντες τις υποχρεώσεις που αναλαμβάνουν και τα δικαιώματα, που έχουν από τις πράξεις που καταρτίζονται και να διαπιστώνει ότι γνωρίζουν τα αποτελέσματα αυτών. Μεταξύ των περιπτώσεων, που υποχρεωτικά κατά το νόμο περιβάλλονται τον τύπο του συμβολαιογραφικού εγγράφου, είναι και η πράξη της εκούσιας αναγνώρισης, εκ μέρους του πατέρα, ως δικού του, του τέκνου που γεννήθηκε χωρίς γάμο, εφόσον συναινεί σ` αυτό και η μητέρα του (άρθρα 1475, 1476 ΑΚ). Από τις ως άνω διατάξεις, σε συνδυασμό με την προπαρατεθείσα διάταξη του άρθρου 242 παρ. 1 ΠΚ, προκύπτει ότι ο συμβολαιογράφος οφείλει, κατά την άσκηση των λειτουργικών του καθηκόντων, όταν διαπιστώνει ή τελεί εν γνώσει ότι το περιεχόμενο των δηλώσεων των δικαιοπρακτούντων μερών είναι ψευδές, να αρνηθεί τη βεβαίωση σε συμβολαιογραφικό έγγραφο των δηλούμενων, αλλά γνωστών σ` αυτόν ψευδών στοιχείων περί εκούσιας αναγνώρισης τέκνου εκτός γάμου, που έγινε χωρίς ο αναγνωρίσας να είναι ο πραγματικός πατέρας και, επομένως, διαλαμβάνοντας αυτός στη συντασσόμενη συμβολαιογραφική πράξη τα δηλούμενα ψευδή περιστατικά, για την πατρότητα του τέκνου της συμπράττουσας μητέρας, τα οποία συνεπάγονται έννομες συνέπειες, πραγματώνει το έγκλημα της ψευδούς βεβαίωσης του άρθρου 242 ΠΚ (ΑΠ 1221/2014, ΑΠ 640/2012, ΑΠ 1040/2009). Περαιτέρω, το άρθρο 259 του προγενέστερου ΠΚ όριζε ότι: "Υπάλληλος που με πρόθεση παραβαίνει τα καθήκοντα της υπηρεσίας του με σκοπό να προσπορίσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο όφελος ή να βλάψει το κράτος ή κάποιον άλλο τιμωρείται με φυλάκιση έως δύο έτη ή χρηματική ποινή, αν η πράξη αυτή δεν τιμωρείται με άλλη ποινική διάταξη». Από τη διάταξη αυτή, που σκοπό έχει την προστασία του γενικότερου συμφέροντος της ομαλής και απρόσκοπτης διεξαγωγής της υπηρεσίας, προκύπτει ότι, για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της παράβασης καθήκοντος, ενεργητικό υποκείμενο του οποίου μπορεί να είναι μόνον υπάλληλος, κατά την έννοια των άρθρων 13 στοιχ. α' και 259 του ίδιου Κώδικα, απαιτούνται α) παράβαση όχι απλού υπαλληλικού καθήκοντος, αλλά καθήκοντος της υπηρεσίας του υπαλλήλου, το οποίο καθορίζεται και επιβάλλεται στον υπάλληλο από τον νόμο ή από διοικητική πράξη ή απορρέει από τις ιδιαίτερες οδηγίες της προϊσταμένης αρχής ή ενυπάρχει στην ίδια τη φύση της υπηρεσίας και αναφέρεται στην έκφραση από αυτόν της βούλησης της πολιτείας, μέσα στον κύκλο των δημόσιων υποθέσεων και ενεργειών στις σχέσεις της απέναντι στους τρίτους, β) δόλος του δράστη, που περιέχει τη γνώση και τη θέληση της παράβασης του υπηρεσιακού του καθήκοντος και γ) σκοπός του δράστη, ως πρόσθετο στοιχείο της υποκειμενικής υπόστασης του εγκλήματος αυτού, συνιστάμενος στην επιδίωξη του δράστη να προσπορίσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο όφελος ή να βλάψει το κράτος ή κάποιον άλλο, χωρίς να είναι αναγκαίο να επιτευχθεί η επιδιωχθείσα ωφέλεια ή βλάβη, η οποία μπορεί να είναι είτε υλική είτε ηθική. Για να συντρέχει δε ο σκοπός αυτός, πρέπει όχι μόνο η βούληση του δράστη να κατατείνει προς αυτόν, αλλά και η συμπεριφορά του, όπως αναπτύσσεται, να μπορεί αντικειμενικά να οδηγήσει στην επίτευξή του, αφού ο σκοπός να προσπορίσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο όφελος ή να βλάψει το κράτος ή κάποιον άλλον προϋποθέτει ότι η πράξη, όπως επιχειρείται από τον δράστη, δύναται να οδηγήσει στην απόκτηση παράνομου οφέλους ή στην πρόκληση βλάβης τρίτου (αντικειμενικό στοιχείο). Μεταξύ δε της αξιόποινης πράξης της παράβασης καθήκοντος και του σκοπού οφέλους ή βλάβης πρέπει να υπάρχει αιτιώδης σχέση, ώστε η πράξη της παράβασης καθήκοντος, αν δεν είναι ο αποκλειστικός τρόπος, πάντως πρέπει να είναι ο πρόσφορος τρόπος προσπορισμού του σκοπούμενου παράνομου οφέλους ή της πρόκλησης βλάβης. Σκοπός παράνομης ωφέλειας ή βλάβης συντρέχει όταν ο δράστης επιδιώκει με την παράβαση των υπηρεσιακών του καθηκόντων να επιφέρει την παράνομη ωφέλεια ή τη βλάβη και συγχρόνως όταν η υπηρεσιακή παράβαση είναι αντικειμενικά πρόσφορη να οδηγήσει στην ωφέλεια ή τη βλάβη με τον συγκεκριμένο τρόπο, που σχεδιάστηκε και τελέστηκε από τον δράστη, ο οποίος πρέπει να γνωρίζει την εν λόγω προσφορότητα. Τέτοια προσφορότητα υπάρχει όταν η ωφέλεια ή η βλάβη, που επιδιώκει ο δράστης, μπορεί να πραγματωθεί μόνο με την παράβαση του συγκεκριμένου καθήκοντος ή και με την παράβαση αυτού. Για την ολοκλήρωση του εγκλήματος του άρθρου 259 του ΠΚ δεν απαιτείται και να πραγματοποιηθεί η επιδιωκόμενη παράνομη ωφέλεια ή βλάβη. Τέλος, η διάταξη του άρθρου 259 του ΠΚ αποτελεί τη μοναδική περίπτωση, σε όλο το φάσμα των διατάξεων του ελληνικού ΠΚ, πρόβλεψης ρήτρας απόλυτης επικουρικότητας, σύμφωνα με την οποία εφαρμόζεται μόνον όταν δεν υπάρχει άλλη ποινική διάταξη, που τιμωρεί τη συμπεριφορά του δημόσιου υπαλλήλου, ο οποίος παραβαίνει με οποιονδήποτε τρόπο τα υπηρεσιακά του καθήκοντα (ΑΠ 122/2022, ΑΠ 134/2020). Τέλος, κατά την διάταξη του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' ΚΠΔ, λόγο αναίρεσης της καταδικαστικής απόφασης συνιστά η εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει στον νόμο έννοια διαφορετική από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη είναι η εφαρμογή αυτού όταν το δικαστήριο, χωρίς να παρερμηνεύσει τον νόμο, δεν υπάγει στην αληθινή έννοιά του τα πραγματικά περιστατικά, που δέχεται ότι προέκυψαν, καθώς και όταν η σχετική διάταξη παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της απόφασης, που περιλαμβάνεται στον συνδυασμό του σκεπτικού προς το διατακτικό της και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής της ουσιαστικής ποινικής διάταξης οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης (Ολ. ΑΠ 1/2020, ΑΠ 806/2023).
Στην προκείμενη περίπτωση, το Α' Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών, με την προαναφερόμενη υπ` αριθμ. 4260, 4958/2024 απόφασή του, αφού εκτίμησε και αξιολόγησε τα αναφερόμενα, ως προς το είδος τους, αποδεικτικά μέσα (ένορκη κατάθεση μάρτυρα κατηγορίας, αναγνωσθείσα πρωτόδικη απόφαση, αναγνωσθέντα έγγραφα, απολογία κατηγορουμένης), δέχτηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, ότι, σε σχέση με την κατηγορουμένη, ήδη αναιρεσείουσα, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: "Το έτος 2017 ο μάρτυρας Β. Ρ., αρχιφύλακας, που υπηρετούσε στο ΑΤ Αιγιαλείας στην Αχαΐα πληροφορήθηκε από την 7η εκκαλούσα-κατηγορουμένη ότι υπήρχε στην περιοχή κύκλωμα, όπως αυτή το χαρακτήρισε, το οποίο δραστηριοποιείτο στη διευκόλυνση έναντι αμοιβής αλλοδαπών για την χωρίς νόμιμο δικαίωμα απόκτηση ή παράταση παραμονής στη χώρα. Ότι ειδικότερα το εν λόγω κύκλωμα, που απαρτιζόταν από συμβολαιογράφους, δικηγόρους, αστυνομικούς κλπ, εκμεταλλευόταν την ύπαρξη κατά το χρόνο εκείνο της διάταξης του άρθρου 19Α§ 1 ζ ν. 4251/2014, η οποία έδιδε τη δυνατότητα στους αλλοδαπούς να αποκτήσουν άδεια διαμονής στην Ελλάδα, εφόσον αυτοί προσεκόμιζαν τα απαραίτητα πιστοποιητικά, που θα πιστοποιούσαν ότι είναι γονείς ημεδαπού ανηλίκου τέκνου. Ακόμη ειδικότερα ότι οι αλλοδαποί παρουσιάζονταν καθ' υπόδειξιν μελών του κυκλώματος, ενώπιον συγκεκριμένων Συμβολαιογράφων, οι οποίοι εγνώριζαν τη δράση και τους σκοπούς του κυκλώματος και ακολούθως συντάσσονταν συμβολαιογραφικές πράξεις εκούσιας αναγνωρίσεως εκτός γάμου ανηλίκων τέκνων Αθιγγανίδων γυναικών, χωρίς στην πραγματικότητα οι αλλοδαποί να είναι βιολογικοί πατέρες των τέκνων αυτών, στη συνέχεια δε οι τελευταίοι προσεκόμιζαν τις αναληθείς αυτές συμβολαιογραφικές πράξεις στον οικείο Ληξίαρχο και εξαπατούσαν αυτόν, πετυχαίνοντας να εκδώσει αυτός απόσπασμα ληξιαρχικής πράξης γέννησης και τέλος υπέβαλαν αίτηση στο Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, με την οποία ζητούσαν την κατ' εφαρμογή της ως άνω διάταξης του ν. 4251/2014 χορήγηση αδείας διαμονής στην Ελλάδα για ανθρωπιστικούς λόγους ως δήθεν βιολογικοί πατέρες ημεδαπού ανηλίκου τέκνου. Ο ως άνω μάρτυρας Β. Ρ. υπέβαλε στην υπηρεσία του το από 4-10-2018 πληροφοριακό δελτίο, στο οποίο εξέθετε τις ανωτέρω πληροφορίες, που του έδωσε η 7η εκκαλούσα-κατηγορουμένη και οι έρευνες της υπηρεσίες επαλήθευσαν τις πληροφορίες αυτές. Ειδικότερα διερευνήθηκαν αιτήσεις αλλοδαπών, που είχαν υποβληθεί στις οικείες υπηρεσίες του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής, οι οποίες απερρίφθησαν καθώς οι υπηρεσίες αυτές έκριναν αυτές ύποπτες και κάλεσαν τους αιτούντες αλλοδαπούς να πιστοποιήσουν με εξέταση DΝΑ τη βιολογική τους συγγένεια με τα ανήλικα τέκνα, τα οποία αυτοί αναγνώρισαν εκουσίως και αυτοί είτε δεν ανταποκρίθηκαν είτε δεν προσεκόμισαν στοιχεία στην αρμόδια υπηρεσία και στη συνέχεια η έρευνα κινήθηκε αντιστρόφως ήτοι ως προς το περιεχόμενο και την εγκυρότητα των οικείων συμβολαιογραφικών πράξεων εκούσιας αναγνώρισης τέκνων, τις οποίες οι αλλοδαποί προσεκόμισαν και διαπιστώθηκε ότι οι συμβολαιογραφικές αυτές πράξεις συντάσσονταν συστηματικώς από συγκεκριμένους/ες συμβολαιογράφους των Αθηνών και Πειραιώς. Με τον τρόπο αυτό η έρευνα οδηγήθηκε και στην 1η εκκαλούσα -κατηγορουμένη, η οποία διατηρούσε συμβολαιογραφικό γραφείο στην οδό ... στην Αθήνα καθώς, διαπιστώθηκε ότι αλλοδαποί είχαν προσκομίσει στις αρμόδιες υπηρεσίες πολυάριθμες συμβολαιογραφικές πράξεις εκούσιας αναγνώρισης τέκνων, οι οποίες είχαν συνταχθεί από αυτή (ήτοι την 1η εκκαλούσα - κατηγορουμένη) ότι οι αλλοδαποί αυτοί είχαν ακολούθως προσκομίσει τις πράξεις αυτές στον οικείο Ληξίαρχο και ακολούθως είχαν υποβάλει στην αρμόδια αρχή αιτήσεις περί χορήγησης σε αυτούς άδειας διαμονής, οι οποίες αιτήσεις κρίθηκαν ύποπτες και τελικώς απερρίφθησαν από τις οικείες υπηρεσίες του Υπουργείου για τους λόγους, που προεκτέθηκαν. Ακολούθως σχηματίστηκαν αντίστοιχες δικογραφίες κατά των εμπλεκομένων Συμβολαιογράφων αλλά και κατά των αλλοδαπών και των Αθιγγανίδων γυναικών, που συμμετείχαν στις εν λόγω συμβολαιογραφικές πράξεις, μεταξύ των οποίων (δικογραφιών) και η δικογραφία, που αφορά την ένδικη υπόθεση. Συγκεκριμένα διαπιστώθηκε ότι η 1η εκκαλούσα-κατηγορουμένη είχε συντάξει υπό την ιδιότητά της ως συμβολαιογράφος πολυάριθμες (29) τέτοιες συμβολαιογραφικές πράξεις κατά το χρονικό διάστημα από τις 2-2-2016 έως και τις 3-7-2017 (εννέα εξ αυτών αφορούν μόνο την ένδικη δικογραφία) και συγκεκριμένα: 1) στις 3-4-2017 την υπ' αριθμ. ...2017 συμβολαιογραφική πράξη εκούσιας αναγνώρισης τέκνου, στην οποία αυτή κατεχώρησε τόσο την ψευδή δήλωση πατρότητας του πρωτοδίκως κατηγορουμένου M. N. ότι αναγνωρίζει ως δικό του άρρεν τέκνο, που απέκτησε δήθεν από τις σχέσεις τους εκτός γάμου με την πρωτοδίκως κατηγορουμένη Ε. Β. του Θ., το οποίο γεννήθηκε στις 7-7-2015 στο Ρίο Πατρέων Αχαΐας όσο και την ψευδή δήλωση της τελευταίας ότι ο παραπάνω αλλοδαπός είναι ο βιολογικός πατέρας του ως άνω ανηλίκου τέκνου και συναινεί στην εκούσια αναγνώριση του, 2) στις 6-3- 2017 την υπ' αριθμ. ...2017 συμβολαιογραφική πράξη εκούσιας αναγνώρισης τέκνου, στην οποία αυτή κατεχώρησε τόσο την ψευδή δήλωση πατρότητας του 4ου εκκαλούντος - κατηγορουμένου S. S. ότι αναγνωρίζει ως δικό του θήλυ τέκνο, που απέκτησε δήθεν από τις σχέσεις τους εκτός γάμου με την πρωτοδίκως κατηγορουμένη Φ. Φ. Μ. του Δ., το οποίο γεννήθηκε στις 25-11-2016 στην Πάτρα όσο και την ψευδή δήλωση της τελευταίας ότι ο παραπάνω αλλοδαπός είναι ο βιολογικός πατέρας του ως άνω ανηλίκου τέκνου και συναινεί στην εκούσια αναγνώριση του, 3) στις 26-6-2017 την υπ' αριθμ. ...2017 συμβολαιογραφική πράξη εκούσιας αναγνώρισης τέκνου, στην οποία αυτή κατεχώρησε τόσο την ψευδή δήλωση πατρότητας του 6ου εκκαλούντος κατηγορουμένου E. E. P. ότι αναγνωρίζει ως δικό του άρρεν τέκνο, που απέκτησε δήθεν από τις σχέσεις τους εκτός γάμου με την πρωτοδίκως κατηγορουμένη Ε. Π. του Γ., το οποίο γεννήθηκε στις 10-9-2014 στην Πάτρα όσο και την ψευδή δήλωση της τελευταίας ότι ο παραπάνω αλλοδαπός είναι ο βιολογικός πατέρας του ως άνω ανηλίκου τέκνου και συναινεί στην εκούσια αναγνώρισή του, 4) στις 25-1-2017 την υπ' αριθμ. ...2017 συμβολαιογραφική πράξη εκούσιας αναγνώρισης τέκνου, στην οποία αυτή κατεχώρησε τόσο την ψευδή δήλωση πατρότητας του πρωτοδίκως κατηγορουμένου R. U. H. ότι αναγνωρίζει ως δικό του άρρεν τέκνο, που απέκτησε δήθεν από τις σχέσεις τους εκτός γάμου με την πρωτοδίκως κατηγορουμένη Μ. Φ.- Μ. του Ι., το οποίο γεννήθηκε στις 27-11-2016 στην Πάτρα όσο και την ψευδή δήλωση της τελευταίας ότι ο παραπάνω αλλοδαπός είναι ο βιολογικός πατέρας του ως άνω ανηλίκου τέκνου και συναινεί στην εκούσια αναγνώρισή του, 5) στις 21-2-2017 την υπ' αριθμ. ...2017 συμβολαιογραφική πράξη εκούσιας αναγνώρισης τέκνου, στην οποία αυτή κατεχώρησε τόσο την ψευδή δήλωση πατρότητας του πρωτοδίκως κατηγορουμένου D. S. B. ότι αναγνωρίζει ως δικό του άρρεν τέκνο, που απέκτησε δήθεν από τις σχέσεις τους εκτός γάμου με την πρωτοδίκως κατηγορουμένη Β. Μ. του Δ.
(της οποίας η κατά της εκκαλουμένης απόφασης έφεση έχει ήδη απορριφθεί ως ανυποστήρικτη), το οποίο γεννήθηκε στις 4-8-2016 στην Πάτρα όσο και την ψευδή δήλωση της τελευταίας ότι ο παραπάνω αλλοδαπός είναι ο βιολογικός πατέρας του ως άνω ανηλίκου τέκνου και συναινεί στην εκούσια αναγνώρισή του, 7) στις 3-7-2017 την υπ' αριθμ. ...2017 συμβολαιογραφική πράξη εκούσιας αναγνώρισης τέκνου, στην οποία αυτή κατεχώρησε τόσο την ψευδή δήλωση πατρότητας του 2ου εκκαλούντος κατηγορουμένου H. S. ότι αναγνωρίζει ως δικό του το θήλυ τέκνο, που απέκτησε δήθεν από τις σχέσεις τους εκτός γάμου με την πρωτοδίκως κατηγορουμένη Ε. Μ. του Π., το οποίο γεννήθηκε στις 13-10-2015 στο Ρίο όσο και την ψευδή δήλωση της τελευταίας ότι ο παραπάνω αλλοδαπός είναι ο βιολογικός πατέρας του ως άνω ανηλίκου τέκνου και συναινεί στην εκούσια αναγνώριση του, και 7) στις 11-4-2017 την υπ' αριθμ. ...2017 συμβολαιογραφική πράξη εκούσιας αναγνώρισης τέκνου, στην οποία αυτή κατεχώρησε τόσο την ψευδή δήλωση πατρότητας του 5ου εκκαλούντος - κατηγορουμένου W. A. ότι αναγνωρίζει ως δικό του άρρεν τέκνο, που απέκτησε δήθεν από τις σχέσεις τους εκτός γάμου με την πρωτοδίκως κατηγορουμένη Α. Φ.- Μ. του Δ., το οποίο γεννήθηκε στις 25-2-2016 στο Ρίο όσο και την ψευδή δήλωση της τελευταίας ότι ο παραπάνω αλλοδαπός είναι ο βιολογικός πατέρας του ως άνω ανηλίκου τέκνου και συναινεί στην εκούσια αναγνώριση του.... Η 1η εκκαλούσα-κατηγορουμένη εξακολουθεί και αρνείται και στον παρόντα δεύτερο βαθμό τη γνώση περί της αναλήθειας του περιεχομένου των ενδίκων (ως άνω υπ' αριθμ. 1 έως και 7) συμβολαιογραφικών πράξεων εκούσιας αναγνώρισης τέκνων. Ωστόσο κατά την κρίση του Δικαστηρίου τούτου αποδείχθηκε ότι αυτή εγνώριζε καλώς ότι προέβαινε στη σύνταξη των εν λόγω συμβολαιογραφικών πράξεων παρ' όλο που οι βεβαιούμενες από την ίδια δηλώσεις των συμβαλλομένων των συμβολαιογραφικών αυτών πράξεων ήταν ψευδείς, εγνώριζε δηλ. αυτή καλώς ότι οι αλλοδαποί άνδρες, που αναγνώριζαν εκουσίως την πατρότητα των εκάστοτε ανηλίκων τέκνων δεν ήταν στην πραγματικότητα βιολογικοί πατέρες αυτών. Η γνώση της 1ης εκκαλούσας κατηγορουμένης περί της αναλήθειας της βιολογικής σχέσης των εν λόγω αλλοδαπών με τα ανήλικα τέκνα Αθιγγανίδων γυναικών αποδεικνύεται από το ότι, όπως προέκυψε και από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα κατηγορίας στο ακροατήριο τόσο του Πρωτοβαθμίου όσο και του παρόντος Δικαστηρίου, οι αλλοδαποί, που επιθυμούσαν να αποκτήσουν άδεια παραμονής στη χώρα με τον ανωτέρω παράνομο τρόπο, δεν απευθύνονταν τυχαία αλλά στοχευμένα σε συγκεκριμένους/ες συμβολαιογράφους, στους/στις οποίους/ες τους παρέπεμπαν τα μέλη του κυκλώματος και οι οποίοι/ες συμβολαιογράφοι γνώριζαν καλώς το σκοπό της επίσκεψης των ιδίων και των γυναικών -πάντοτε Αθιγγανίδων - μητέρων των προς εκούσια αναγνώριση ανηλίκων τέκνων. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι ....η 1η εκκαλούσα κατηγορουμένη με πρόθεση προέβη κατ' εξακολούθηση στη σύνταξη των εν λόγω συμβολαιογραφικών πράξεων καταχωρώντας τις ως άνω ψευδείς δηλώσεις των ανωτέρω προσώπων αρκούμενη (όπως η ίδια παραδέχθηκε κατά την απολογία της στο ακροατήριο του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου) στο ότι οι αλλοδαποί άνδρες γνώριζαν "τα βασικά ελληνικά" και περιοριζόμενη στο να τους ρωτά: "Συμφωνείς π.χ. … ότι το παιδί αυτό είναι της κοπέλας, που υπογράφει;" Συμφωνούσανε και οι δύο ζητώντας τους να υπογράψουν έντυπο έτοιμο από την ίδια πανομοιότυπο κείμενο με ψευδές περιεχόμενο ότι δηλ. αυτοί ήταν δήθεν οι βιολογικοί πατέρες των ανηλίκων τέκνων, που ανεγνώριζαν. Όλες οι ανωτέρω συμβολαιογραφικές πράξεις συντάχθηκαν εντός σύντομου χρονικού διαστήματος ήτοι εντός χρονικού διαστήματος έξι (6) μηνών εντός του ιδίου έτους (2017) ενώ χαρακτηριστικό του δόλου της 1ης εκκαλούσας κατηγορουμένης είναι και το ότι ο ήδη καταδικασθείς πρωτοδίκως δεύτερος κατηγορούμενος M. N. μετέβη στο γραφείο της δύο (2) φορές με χρονική απόσταση μεταξύ τους μόλις δεκατριών (13) ημερών μαζί με διαφορετική Αθιγγανίδα γυναίκα κάθε φορά και παρ' όλα αυτά αυτή (η πρώτη κατηγορουμένη) χωρίς κανένα προβληματισμό ή ενδοιασμό, συνέταξε την υπ' αριθμ. …/20-3-2017 συμβολαιογραφική πράξη, με την οποία ο παραπάνω αλλοδαπός δήλωνε ψευδώς ότι ήταν βιολογικός πατέρας άρρενος τέκνου, που δήθεν είχε αποκτήσει με την Ε. Φ. Γ., το οποίο γεννήθηκε στις 4-5-2016 και την υπ' αριθμ. ...2017 συμβολαιογραφική πράξη, με την οποία ο ίδιος ως άνω κατηγορούμενος δήλωνε ψευδώς ότι ήταν βιολογικός πατέρας άρρενος τέκνου, που δήθεν είχε αποκτήσει με άλλη Αθιγγανίδα γυναίκα την Ε. Β., το οποίο γεννήθηκε στις 7-7-2015. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η 1η εκκαλούσα κατηγορουμένη συνέταξε με χρονική διάρκεια έξι (6) μηνών, δύο συμβολαιογραφικές πράξεις εκούσιας αναγνωρίσεως τέκνου με συμβαλλόμενη μητέρα το ίδιο πρόσωπο ήτοι τη συγκατηγορουμένη της (στον πρώτο βαθμό) Μ. Φ. - Μ. του Ι. με διαφορετικό αλλοδαπό άντρα κάθε φορά ήτοι στις 4-5-2016 την υπ' αριθμ. ...2016 συμβολαιογραφική πράξη με φερόμενο δήθεν πατέρα του τέκνου της τον I. N., (όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. ΑΤ 1176/2013 απόφαση) και στις 25-1-2017 την υπ' αριθμ. ...2017 συμβολαιογραφική πράξη με φερόμενο δήθεν πατέρα άλλου τέκνου της τον 3ο εκκαλούντα κατηγορούμενο Ο.
(U.) Χ.
(Η.)) Ρ.
(R.). Με όλες δε τις ως άνω συμβολαιογραφικές πράξεις πλην της υπ' αριθμ. ...2017 πράξης οι συμβαλλόμενοι χορηγούσαν ειδική πληρεξουσιότητα στο ίδιο πάντοτε πρόσωπο ήτοι το δικηγόρο Ιωάννη Κρηνίδη προκειμένου αυτός να καταθέσει για λογαριασμό τους τις συμβολαιογραφικές πράξεις στο Δήμο Πατρέων και για να λάβει το αντίστοιχο πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης. Από όλα τα ανωτέρω εκτεθέντα αποδεικτικά μέσα σε συνδυασμό μεταξύ τους και σε συνδυασμό με την απολογία της 1ης εκκαλούσας κατηγορουμένης ενώπιον του Πρωτοβαθμίου αλλά και ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου καθώς και από τη συναξιολόγηση όλων των αποδεικτικών μέσων σύμφωνα με την προβλεπόμενη από το άρθρο 177§ 1 ΚΠΔ αρχή της ηθικής απόδειξης το Δικαστήριο τούτο καταλήγει στην κρίση ότι η πρώτη κατηγορουμένη με πρόθεση τέλεσε το αδίκημα της ψευδούς βεβαίωσης κατ' εξακολούθηση καθώς προέβη στη σύνταξη των ως άνω υπ' αριθμ. 1 έως και 7 ψευδών κατά περιεχόμενο συμβολαιογραφικών πράξεων γνωρίζοντας καλώς τους σκοπούς και τις προθέσεις των εμφανισθέντων ενώπιόν της προσώπων ήτοι γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι οι αλλοδαποί, που ζητούσαν τη σύνταξη των συμβολαιογραφικών πράξεων δεν ήταν στην πραγματικότητα βιολογικοί γονείς των αναγνωριζομένων από αυτούς ανηλίκων τέκνων προέβαινε στη σύνταξη των πράξεων αυτών, από τις οποίες όφειλε να απόσχει και με βάση τον Κώδικα Συμβολαιογράφων ως πράξεων, που αντίκεινται στο νόμο και στα χρηστά ήθη γνωρίζοντας επίσης ότι το βεβαιούμενο σε κάθε πράξη (που ήταν εξ ορισμού δημόσιο έγγραφο προορισμένο για εξωτερική κυκλοφορία), περιστατικό (ότι δηλ. αυτοί ήταν βιολογικοί πατέρες των ανηλίκων τέκνων) μπορούσε να έχει έννομες συνέπειες. Ήθελε δε αυτή να βεβαιώνει το ψευδές αυτό περιστατικό αποδεχόμενη εκ προοιμίου την παραγωγή από το περιστατικό αυτό εννόμων συνεπειών όπως η χρήση των συμβολαιογραφικών πράξεων από τους αλλοδαπούς προκειμένου να προβούν χωρίς να έχουν νόμιμο δικαίωμα στην υποβολή αιτήσεων για απόκτηση άδειας παραμονής στη χώρα. Και ναι μεν είναι αλήθεια ότι ο Κώδικας Συμβολαιογράφων, που καθορίζει τις υποχρεώσεις του συμβολαιογράφου, πουθενά δεν αναφέρει ότι αυτός δεν πρέπει να διαλαμβάνει ψέματα στα έγγραφα, που συντάσσει. Αυτό είναι όμως αυτονόητο από τα καθήκοντά του, δηλ. δεν μπορεί να διαλαμβάνει ψέματα, που μπορεί να έχουν έννομες συνέπειες, διαφορετικά οφείλει κατά την άσκηση των λειτουργικών του καθηκόντων, όταν διαπιστώνει ή τελεί εν γνώσει ότι το περιεχόμενο των δηλώσεων των δικαιοπρακτούντων μερών είναι ψευδές, να αρνηθεί τη βεβαίωση σε συμβόλαιο ή πράξη των δηλουμένων αλλά γνωστών σε αυτόν ψευδών δηλώσεων άλλως πραγματώνει το έγκλημα της ψευδούς βεβαίωσης του άρθρου 242 ΠΚ (ΑΠ 640/2012, ΑΠ 1040/2009, ΑΠ 984/2011 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Στην προκειμένη δε περίπτωση δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι η κατηγορουμένη, η οποία ασκούσε το λειτούργημα του συμβολαιογράφου από το έτος 2010 (δηλ. είχε πείρα 7 ετών) και είχε συντάξει δεκαοκτώ (18) όμοιες συμβολαιογραφικές πράξεις εντός του έτους 2016, δεν αντελήφθη, όπως αυτή αβασίμως ισχυρίζεται, το έτος 2017 κατά την αθρόα και πυκνή χρονικώς προσέλευση στο γραφείο της ομοίου τύπου "ζευγαριών" ήτοι αλλοδαπών Πακιστανικής, Ινδικής κλπ. καταγωγής με λίγα χρόνια διανομής στην Ελλάδα από τη μία πλευρά και Αθιγγανίδων γυναικών με ανήλικα τέκνα αγνώστου πατρός, προερχομένων όλων από την Αχαΐα και φερουσών, όλες σχεδόν, το ίδιο επώνυμο (Μ.), από την άλλη πλευρά ότι οι δηλώσεις των συμβαλλομένων, που καταχωρούσε (η κατηγορουμένη) στις συνταχθείσες από την ίδια συμβολαιογραφικές πράξεις, ότι δηλ. οι αλλοδαποί ήταν βιολογικοί πατέρες των ανηλίκων τέκνων των Αθιγγανίδων γυναικών ήταν ψευδείς. Πρέπει επομένως αυτή να κηρυχθεί ένοχη για την πράξη της ψευδούς βεβαίωσης κατ' εξακολούθηση, που τέλεσε στην Αθήνα με τη σύνταξη των προεκτεθεισών υπ' αριθμ. ...2017, ...2017, ...2017, ...2017, ...2017, ...2017 και ...2017 συμβολαιογραφικών πράξεων με την αναγνώριση του ελαφρυντικού του άρθρου 84§2α ΠΚ, ως πρωτοδίκως υπέρ αυτής αναγνωρίσθηκε». Στη συνέχεια, το ανωτέρω Δικαστήριο κήρυξε την αναιρεσείουσα ένοχη της αποδιδόμενης σ' αυτήν πράξης, της ψευδούς βεβαίωσης κατ' εξακολούθηση (άρθρ. 98 παρ. 1, 242 παρ. 1 παλαιού ΠΚ) και, αφού της αναγνώρισε το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου (άρθρ. 84 παρ. 2 στοιχ. α' ΠΚ), της επέβαλε ποινή φυλάκισης δεκαπέντε (15) μηνών, που ανέστειλε επί τριετία, με το ακόλουθο διατακτικό: "Στην Αθήνα, στους κατωτέρω εκτιθέμενους χρόνους, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, τυγχάνουσα υπάλληλος κατά την έννοια του άρθρου 13 περιπτ. α' του ΠΚ, στα καθήκοντα της οποίας ανάγεται η σύνταξη δημοσίων εγγράφων, με πρόθεση βεβαίωσε σε τέτοιο έγγραφο ψευδώς περιστατικό, που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες. Ειδικότερα, του ότι, ως συμβολαιογράφος Αθηνών, αν και σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 5 παρ. 1 ν. 2830/2000 "0 συμβολαιογράφος οφείλει να απέχει από σύνταξη πράξης που αντίκειται στο νόμο ή στα χρηστά ήθη», καταστρατηγώντας τις διατάξεις περί εκούσιας αναγνώρισης τέκνου γεννηθέντος εκτός γάμου, με δήλωση ενώπιον συμβολαιογράφου (άρθρ. 1475 - 1476 ΑΚ), καθώς και τις διατάξεις περί χορήγησης άδειας διαμονής σε αλλοδαπούς γονείς ημεδαπών ανήλικων τέκνων (άρθρο 19Α παρ. 1ζ ν. 4251/2014), συνέταξε τις παρακάτω εκτιθέμενες συμβολαιογραφικές πράξεις εκούσιας αναγνωρίσεως τέκνου, χωρίς να υφίσταται αληθής συγγενική σχέση μεταξύ των αναγνωρισθέντων τέκνων και των αλλοδαπών φερομένων ως πατέρων τους, προκειμένου, οι τελευταίοι, που διέμεναν παράνομα στη χώρα, να χρησιμοποιήσουν τις συμβολαιογραφικές αυτές πράξεις για να πετύχουν τη νομιμοποίηση της παραμονής τους στην ελληνική Επικράτεια και συγκεκριμένα, του ότι: 1) την 03.04.2017 συνέταξε την υπ' αριθμ. .../03.04.2017 συμβολαιογραφική πράξη εκούσιας αναγνωρίσεως τέκνου, στην οποία κατεχώρησε, τόσον, την ψευδή δήλωση πατρότητας του Μ.
(M.) Ν.
(N.) ότι αναγνωρίζει, ως δικό του, το άρρεν τέκνο, που απέκτησε από τις σχέσεις τους, εκτός γάμου, με την Ε. Β. του Θ., το οποίο γεννήθηκε στις 07.07.2015 στο Ριο Πατρέων Αχαΐας, όσο και την ψευδή δήλωση της τελευταίας ότι, ο παραπάνω αλλοδαπός είναι ο βιολογικός πατέρας του ως άνω ανηλίκου τέκνου της και συναινεί στην εκούσια αναγνώρισή του, εάν και γνώριζε ότι οι δηλώσεις αυτές των ανωτέρω προσώπων ήταν ψευδείς και, συνακολούθως, ότι ήταν ψευδές το βεβαιωθέν από αυτήν γεγονός ότι ο Μ.
(M.) Ν.
(N.) είναι ο βιολογικός πατέρας του ως άνω ανηλίκου,?2) την 06.03.2017 συνέταξε την υπ' αριθμ. .../06.03.2017 συμβολαιογραφική πράξη εκούσιας αναγνωρίσεως τέκνου, στην οποία κατεχώρησε, τόσον, την ψευδή δήλωση πατρότητας του Σ. Σ.
(S. S.) Σ.
(S.) ότι αναγνωρίζει, ως δικό του, το θήλυ τέκνο, που απέκτησε από τις σχέσεις τους, εκτός γάμου, με την Φ. Φ.-Μ.. του Δ., το οποίο γεννήθηκε στις 25.11.2016 στην Πάτρα Αχαίας, όσον και την ψευδή δήλωση της τελευταίας ότι ο παραπάνω αλλοδαπός είναι ο βιολογικός πατέρας του ως άνω ανηλίκου τέκνου της και συναινεί στην εκούσια αναγνώριση του, εάν και γνώριζε ότι οι δηλώσεις αυτές των ανωτέρω προσώπων ήταν ψευδείς και, συνακολούθως, ότι ήταν ψευδές το βεβαιωθέν από αυτήν γεγονός ότι ο Σ. Σ.
(S. S.) Σ.
(S.), είναι ο βιολογικός πατέρας του ως άνω ανηλίκου, 3) την 26.06.2017 συνέταξε την υπ' αριθμ. .../26.06.2017 συμβολαιογραφική πράξη εκούσιας αναγνώρισης τέκνου, στην οποία καταχώρησε τόσο την ψευδή δήλωση πατρότητας του Ε. Ε.
(Μ.) Π.
(P.) του Ε. Α. Λ.
(Μ. L.) ότι αναγνωρίζει ως δικό του το άρρεν τέκνο, που απέκτησε από τις σχέσεις τους, εκτός γάμου, με την Ε. Π. του Γ., το οποίο γεννήθηκε στις 10.09.2014 στην Πάτρα Αχαΐας, όσο και την ψευδή δήλωση της τελευταίας ότι ο παραπάνω αλλοδαπός είναι ο βιολογικός πατέρας του ως άνω ανηλίκου τέκνου της και συναινεί στην εκούσια αναγνώρισή του, εάν και γνώριζε ότι οι δηλώσεις αυτές των ανωτέρω προσώπων ήταν ψευδείς και, συνακολούθως, ότι ήταν ψευδές το βεβαιωθέν από αυτήν γεγονός ότι ο Ε. Ε.
(Μ.) Π.
(Ρ.) του Ε. Α. Λ.
(Μ. L.), είναι ο βιολογικός πατέρας του ως άνω ανηλίκου, 4) την 25.01.2017 συνέταξε την υπ' αριθμ. ...2017 συμβολαιογραφική πράξη εκούσιας αναγνώρισης-τέκνου, στην οποία κατεχώρησε, τόσον, την ψευδή δήλωση πατρότητας του Ρ.
(R.) Ο.
(U. H.) του Ο. Χ.
(U. H.) ότι αναγνωρίζει, ως δικό του, το άρρεν τέκνο, που απέκτησε από τις σχέσεις τους, εκτός γάμου, με την Μ. Φ.-Μ.. του Ι., το οποίο γεννήθηκε στις 27.11.2016 στην Πάτρα Αχαίας, όσο και την ψευδή δήλωση της τελευταίας ότι ο παραπάνω αλλοδαπός είναι ο βιολογικός πατέρας του ως άνω ανηλίκου τέκνου της και συναινεί στην εκούσια αναγνώρισή του, εάν και γνώριζε ότι οι δηλώσεις αυτές των ανωτέρω προσώπων ήταν ψευδείς και, συνακολούθως, ότι ήταν ψευδές το βεβαιωθέν από αυτήν γεγονός ότι ο Ρ.
(R.) Ο.
(U. H.) του Ο. Χ.
(U. H.) είναι ο βιολογικός πατέρας του ως άνω ανηλίκου, 5) την 21.02.2017 συνέταξε την υπ' αριθμ. ...2017 συμβολαιογραφική πράξη εκούσιας αναγνώρισης τέκνου, στην οποία κατεχώρησε, τόσον, την ψευδή δήλωση πατρότητας του Ν. Σ.
(D. S.) Μ.
(B.) του Μ. Σ.
(M. S.) ότι αναγνωρίζει, ως δικό του, το άρρεν τέκνο, που απέκτησε από τις σχέσεις τους, εκτός γάμου, με την κατηγορουμένη Β. Μ. του Δ., το οποίο γεννήθηκε στις 4.8.2016 στην Πάτρα Αχαίας, όσο και την ψευδή δήλωση της τελευταίας ότι ο παραπάνω αλλοδαπός είναι ο βιολογικός πατέρας του ως άνω ανηλίκου τέκνου της και συναινεί στην εκούσια αναγνώρισή του, εάν και γνώριζε ότι οι δηλώσεις αυτές των ανωτέρω προσώπων ήταν ψευδείς και, συνακολούθως, ότι ήταν ψευδές το βεβαιωθέν από αυτήν γεγονός ότι ο Ν. Σ.
(D. S.) Μ.
(B.) είναι ο βιολογικός πατέρας του ως άνω ανηλίκου, 6) την 03.07.2017 συνέταξε την υπ' αριθμ. ...2017 συμβολαιογραφική πράξη εκούσιας αναγνώρισης τέκνου, στην οποία κατεχώρησε, τόσον, την ψευδή δήλωση πατρότητας του Χ.
(H.) Σ.
(S.) του Μ. Σ.
(Μ. S.) ότι αναγνωρίζει, ως δικό του, το θήλυ τέκνο, που απέκτησε από τις σχέσεις τους, εκτός γάμου, με την Ε. Μ. του Π., το οποίο γεννήθηκε στις 13.10.2015 στο Ρίο της Πάτρας Αχαίας, όσο και την ψευδή δήλωση της τελευταίας ότι ο παραπάνω αλλοδαπός είναι ο βιολογικός πατέρας του ως άνω ανηλίκου τέκνου της και συναινεί στην εκούσια αναγνώρισή του, αν και γνώριζε ότι οι δηλώσεις αυτές των ανωτέρω προσώπων ήταν ψευδείς και, συνακολούθως, ότι ήταν ψευδές το βεβαιωθέν από αυτήν γεγονός ότι ο Χ.
(H.) Σ.
(S.) του Μ. Σ.
(Μ. S.) είναι ο βιολογικός πατέρας του ως άνω ανηλίκου και 7) την 11.04.2017 συνέταξε την υπ' αριθμ. ...2017 συμβολαιογραφική πράξη εκούσιας αναγνώρισης τέκνου, στην οποία κατεχώρησε, τόσον την ψευδή δήλωση πατρότητας του κατηγορουμένου Γ.
(W.) Α.
(Α.) του Σ. Α.
(S. A.) ότι αναγνωρίζει, ως δικό του, το άρρεν τέκνο, που απέκτησε από τις σχέσεις τους, εκτός γάμου, με την Α. Φ. ή Μ. του Δ., το οποίο γεννήθηκε στις 25.2.2016 στο Ρίο του δήμου Πατρέων Αχαίας, όσο και την ψευδή δήλωση της τελευταίας ότι ο παραπάνω αλλοδαπός είναι ο βιολογικός πατέρας του ως άνω ανηλίκου τέκνου της και συναινεί στην εκούσια αναγνώρισή του, εάν και γνώριζε ότι οι δηλώσεις αυτές των ανωτέρω προσώπων ήταν ψευδείς και, συνακολούθως, ότι ήταν ψευδές το βεβαιωθέν από αυτήν γεγονός ότι ο Γ.
(W.) Α.
(Α.) του Σ. Α.
(S. A.) είναι ο βιολογικός πατέρας του ως άνω ανηλίκου».
Με τον μοναδικό λόγο της αίτησης αναίρεσης προβάλλεται από την αναιρεσείουσα η αιτίαση ότι, κατ` εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της ουσιαστικής ποινικής διατάξεως του άρθρου 242 ΠΚ, κρίθηκε ότι η καταχώριση εκ μέρους της, στις επίμαχες συμβολαιογραφικές πράξεις, των ψευδών δηλώσεων των δικαιοπρακτούντων συνιστά και βεβαίωση της πραγματικής συγγένειας (πατέρα-τέκνου) μεταξύ του δηλούντος και του τέκνου της συμπράττουσας μητέρας. Σε κάθε δε περίπτωση, η αναιρεσείουσα διατείνεται ότι η εν γνώσει της καταχώριση στη συμβολαιογραφική πράξη των ψευδών δηλώσεων περί της βιολογικής συγγένειας (πατέρα-τέκνου) δεν συγκροτεί την αντικειμενική υπόσταση της ψευδούς βεβαίωσης, αλλά αυτή της παράβασης καθήκοντος (άρθρ. 259 ΠΚ). Ο λόγος αυτός αναίρεσης, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' ΚΠΔ, είναι αβάσιμος, καθόσον, με βάση τις παραδοχές της απόφασης, η κατηγορουμένη συμβολαιογράφος τελούσε σε γνώση ότι, κατά τη σύνταξη των επίμαχων συμβολαιογραφικών πράξεων, στην πραγματικότητα, δεν υπήρχε βιολογική συγγένεια μεταξύ των δηλούντων αλλοδαπών ανδρών και των τέκνων των συμπραττουσών γυναικών και, συνεπώς, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, αυτή όφειλε να απόσχει από τη σύνταξη των ανωτέρω πράξεων, που δεν ήταν σύννομες. Προβαίνοντας όμως η κατηγορουμένη στη σύνταξη των πράξεων αυτών, όπου διέλαβε τα εν γνώσει της ψευδή περιστατικά, ότι οι δηλούντες αλλοδαποί είχαν πράγματι βιολογική σχέση με τα τέκνα των συμπραττουσών γυναικών, τέλεσε το αδίκημα της ψευδούς βεβαίωσης και το Εφετείο ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε την ουσιαστικού ποινικού δικαίου διάταξη του άρθρου 242 ΠΚ, την οποία ουδόλως παραβίασε. Σημειώνεται δε ότι, όπως προαναφέρθηκε, ενόψει της ρήτρας επικουρικότητας, που περιλαμβάνεται στη διάταξη του άρθρου 259 ΠΚ, εφόσον στην προκείμενη περίπτωση συγκροτείται το αδίκημα του άρθρου 242 παρ. 1 ΠΚ, δεν συντρέχει περίπτωση εφαρμογής του αδικήματος της παράβασης καθήκοντος. Κατόπιν αυτών, εφόσον δεν υπάρχουν άλλοι λόγοι προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να επιβληθούν στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα (άρθρο 578 παρ. 1 ΚΠΔ, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 115 ν. 5090/2024), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 12-12-2024 δήλωση της Α. Κ. του Π., κατοίκου Αθηνών, για αναίρεση της υπ` αριθμ. 4260, 4958/2024 απόφασης του Α' Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών.
Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε οκτακόσια (800) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 29 Απριλίου 2025.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 6 Μαΐου 2025.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ