Με την κρινόμενη αίτηση ζητήθηκε η ακύρωση της υπ’ αριθμ. 4/2020 απόφασης της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ), με την οποία διαπιστώθηκε παράβαση του δικαιώματος πρόσβασης σε προσωπικά δεδομένα ανηλίκου και επιβλήθηκαν διορθωτικά μέτρα και διοικητικά πρόστιμα σε Κέντρο Λόγου και Ειδικής Αγωγής.
Η υπόθεση αφορούσε αίτημα πατέρα, ασκούντος τη γονική μέριμνα, για πρόσβαση σε στοιχεία που αφορούσαν το ανήλικο τέκνο του (αριθμό και είδος συνεδριών, καθώς και σχετικά παραστατικά). Το Κέντρο αρνήθηκε να χορηγήσει τα στοιχεία, επικαλούμενο την έλλειψη συγκατάθεσης της μητέρας, στην οποία είχε ανατεθεί η επιμέλεια. Η ΑΠΔΠΧ έκρινε ότι η άρνηση αυτή παραβίαζε το άρθρο 15 του ΓΚΠΔ και διέταξε τη χορήγηση των στοιχείων, επιβάλλοντας παράλληλα πρόστιμα για μη ικανοποίηση του δικαιώματος πρόσβασης και για μη συμμόρφωση σε προηγούμενη εντολή της.
Το Δικαστήριο, εξετάζοντας το νομικό πλαίσιο του ΓΚΠΔ, τόνισε ότι το δικαίωμα πρόσβασης αποσκοπεί στη διασφάλιση της διαφάνειας της επεξεργασίας και δεν προϋποθέτει επίκληση ειδικού λόγου από το υποκείμενο των δεδομένων. Περαιτέρω, σε συνδυασμό με τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα περί γονικής μέριμνας, έκρινε ότι το δικαίωμα αυτό, όταν αφορά ανήλικο, ασκείται από τους γονείς ως νομίμους εκπροσώπους του.
Ειδικότερα, κρίθηκε ότι ακόμη και ο γονέας που δεν έχει την επιμέλεια διατηρεί το δικαίωμα ενημέρωσης για τα ζητήματα του τέκνου, ως έκφανση της γονικής μέριμνας. Συνεπώς, δύναται να ασκεί το δικαίωμα πρόσβασης σε δεδομένα του ανηλίκου, ανεξαρτήτως της αντίθετης βούλησης του άλλου γονέα, εκτός εάν συντρέχει συγκεκριμένος λόγος περιορισμού λόγω προστασίας δικαιωμάτων τρίτων, ο οποίος πρέπει να αιτιολογείται ειδικά.
Ως προς τα φορολογικά παραστατικά, το Δικαστήριο δέχθηκε ότι, παρότι ενδέχεται να περιέχουν και στοιχεία της μητέρας, συνιστούν και προσωπικά δεδομένα του ανηλίκου, δεδομένου ότι εκδίδονται στο όνομά του και αφορούν υπηρεσίες που του παρέχονται. Η απλή άρνηση της μητέρας δεν αρκεί για την απόρριψη του αιτήματος πρόσβασης, ούτε αποδείχθηκε ότι η χορήγησή τους θα έθιγε δικαιώματά της.
Περαιτέρω, κρίθηκε ότι το Κέντρο δεν συμμορφώθηκε με προηγούμενη εντολή της ΑΠΔΠΧ να ικανοποιήσει το δικαίωμα πρόσβασης, δεδομένου ότι δεν παρείχε τα ζητηθέντα στοιχεία αλλά μόνο γενικές πληροφορίες, ενώ δεν αποδείχθηκε πλήρης μεταγενέστερη συμμόρφωση.
Το Δικαστήριο απέρριψε επίσης τους ισχυρισμούς περί αοριστίας της απόφασης, κρίνοντας ότι σαφώς προέκυπτε ως υπόχρεη η εταιρεία που λειτουργούσε το Κέντρο, καθώς και τους λόγους περί πλημμελούς αιτιολογίας των προστίμων, δεδομένου ότι η Αρχή έλαβε υπόψη τα προβλεπόμενα από τον ΓΚΠΔ κριτήρια (φύση, βαρύτητα, συμπεριφορά υπευθύνου επεξεργασίας κ.λπ.) και επέβαλε πρόστιμα εύλογου ύψους.
Κατ’ ακολουθίαν, το Δικαστήριο έκρινε ότι η προσβαλλόμενη απόφαση της ΑΠΔΠΧ είναι νόμιμη και επαρκώς αιτιολογημένη και απέρριψε στο σύνολό της την αίτηση ακυρώσεως.