Αριθμός Απόφασης: 68/2025
ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ
ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΗ
ΤΟΥ ΜΟΝΟΜΕΛΟΥΣ ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ
Δικάσιμος της 5ης Μαΐου 2025
Δημόσια Συνεδρίαση της 5ης Μαΐου 2025
Σύνθεση Δικαστηρίου
Αννα Τσόρμπα Προεδρεύουσα Εφέτης (νομίμως ορισθείσα με την υπ’ αριθμ. 18/2025 Πράξη της Προέδρου Εφετών Αιγαίου)
Μαρία Κουκάκη Αντεισαγγελέας Εφετών (επειδή κωλύεται ο Εισαγγελέας Εφετών)
Γεώργιος Λουλούδης
Γραμματέας
Κατηγορούμενοι
1)... του ... και της ..., Δικηγόρος, κάτοικος Θεσσαλονίκης, οδός ...
παρών
2)... του ... και της ..., κάτοικος Αθηνών, οδός ...
Απών
(παριστάμενος δια πληρεξουσίου, κατ’ άρθρο 340§3 ΚΠοινΔ)
Πράξεις
1)Ψευδής καταμήνυση (ο 1ος)
2) Συκοφαντικη δυσφήμηση κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση (αμφότεροι).
3) Παράνομη επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα (ο 1ος)
4) Ηθική αυτουργία σε ψευδή καταμήνυση και συκοφαντική δυσφήμηση (ο 2ος).
Β.Κ. .../2021
ΕΚΘΕΣΗ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΗ
Στη σημερινή συνεδρίαση του Δικαστηρίου, που έγινε δημόσια στο ακροατήριό του, η Προεδρεύουσα εκφώνησε τα ονόματα των κατηγορουμένων, εκ των οποίων εμφανίστηκε ο πρώτος εξ’ αυτών και όταν ρωτήθηκε από την Προεδρεύουσα για τα στοιχεία της ταυτότητάς του, απάντησε ότι ονομάζεται, όπως πιο πάνω αναφέρεται και δήλωσε ότι παρίσταται αυτοπροσώπως, υπό την ιδιότητά του ως δικηγόρος.
Ο δεύτερος κατηγορούμενος, δεν εμφανίσθηκε αυτοπροσώπως, αλλά εμφανίστηκε ο δικηγόρος, ... ..., του Δ.Σ. Θεσσαλονίκης (Α.Μ. ...), ο οποίος, αφού ζήτησε και έλαβε τον λόγο από την Προεδρεύουσα, δήλωσε ότι παρίσταται, κατ’ άρθρο 340 παρ. 3 ΚΠΔ, ως συνήγορος του απόντος δεύτερου κατηγορουμένου, σύμφωνα με την από 3.5.2025 εξουσιοδότηση του κατηγορουμένου προς αυτόν, την οποία προσκόμισε στο Δικαστήριο και η οποία, αφού αναγνώσθηκε, διαπιστώθηκε ότι αναγράφει την ακριβή διεύθυνση της κατοικίας του και φέρει την υπογραφή του κατηγορουμένου με βεβαίωση της γνησιότητας της υπογραφής του από δικηγόρο.
Η ανωτέρω δήλωση είναι παραδεκτή και νομότυπη, κατ’ άρθρο 340 παρ. 3 και 42 παρ. 2 εδ. γ' ΚΠΔ, διότι αναγράφεται σ’ αυτήν η ακριβής διεύθυνση κατοικίας του κατηγορουμένου και βεβαιώνεται σ’ αυτήν το γνήσιο της υπογραφής του κατηγορουμένου από την δικηγόρο Αθηνών, Αγγελική ΚΑΠΟΥΛΑ (Α.Μ. 35633). Πρέπει, επομένως, κατά παραδοχή και της συναφούς εισαγγελικής προτάσεως, να γίνει δεκτή η παράσταση του πιο πάνω κατηγορουμένου δια του ως άνω συνηγόρου του, θεωρουμένου του κατηγορουμένου παρόντος, κατ’ άρθρο 340 παρ. 3 ΚΠΔ.
Στη συνέχεια, η Προεδρεύουσα εκφώνησε τα ονόματα των μαρτύρων κατηγορίας, που αναγράφονται στον ενσωματωμένο στο κλητήριο θέσπισμα κατάλογο μαρτύρων, που επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στους κατηγορούμενους και βρέθηκε παρών ο ... και απόντες οι ... και ....
Στο σημείο αυτό, ο ανωτέρω πρώτος μάρτυρας, ..., αφού ζήτησε και έλαβε τον λόγο από την Προεδρεύουσα, δήλωσε αφενός ότι επαναλαμβάνει την δήλωση προς υποστήριξη της κατηγορίας, (την οποία είχε δηλώσει με την υπ’ αριθ. 36/2023 αναβλητική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αιγαίου) στη δίκη αυτή κατά των παραπάνω κατηγορουμένων, για τον ίδιο ατομικά και για λογαριασμό της εταιρίας με την επωνυμία «... ΙΚΕ», ως νόμιμος εκπρόσωπός της, δικαιούμενος, κατά τον Αστικό Κώδικα, σε χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστησαν ο ίδιος και η παραπάνω εταιρία από τα αδικήματα των κατηγορουμένων και αφετέρου ότι διορίζει πληρεξούσιό του τον παριστάμενο δικηγόρο, Δημήτριο Αναστασόπουλο, του Δ.Σ. Αθηνών (Α.Μ. 28948), ο οποίος αποδέχτηκε τον διορισμό του και για τη νομιμοποίηση της παράστασής του προσκόμισε το με αριθμό ... γραμμάτιο προκαταβολής εισφορών και ενσήμων του Δ.Σ. Αθηνών.
Κατά της παραστάσεως αυτής, δεν προβλήθηκε αντίρρηση από οποιονδήποτε.
Κατόπιν, τον λόγο ζήτησε και έλαβε από την Προεδρεύουσα, ο δικηγόρος Δημήτριος Αναστασόπουλος, του Δ.Σ. Αθηνών (Α.Μ. 28948), ο οποίος δήλωσε ότι εκπροσωπεί στην παρούσα δίκη, τους ανωτέρω απόντες μάρτυρες, ... και ..., δυνάμει των από 28.4.2025 εξουσιοδοτήσεών τους προς αυτόν και ότι επαναλαμβάνει για λογαριασμό τους την παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας (την οποία είχε δηλώσει με την υπ’ αριθ. 36/2023 αναβλητική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αιγαίου) στη δίκη αυτή κατά των ανωτέρω κατηγορουμένων, δικαιούμενοι, κατά τον Αστικό Κώδικα, σε χρηματική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης που υπέστησαν από τα αδικήματα των κατηγορουμένων. Τέλος, για τη νομιμοποίηση της παράστασής του προσκόμισε το με αριθμό ... γραμμάτιο προκαταβολής εισφορών και ενσήμων του Δ.Σ. Αθηνών.
Κατά της παραστάσεως αυτής, δεν προβλήθηκε αντίρρηση από οποιονδήποτε.
Στο σημείο αυτό, ο πρώτος κατηγορούμενος και συνήγορος του δεύτερου κατηγορουμένου, αφού ζήτησε και έλαβε τον λόγο από την Προεδρεύουσα, υπέβαλε αυτοτελή ισχυρισμό-ένσταση ακυρότητας του κλητηρίου θεσπίσματος, την οποία, αφού ανέπτυξε προφορικά, παρέδωσε και εγγράφως, το περιεχόμενο της οποίας είναι το εξής:
ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΜΟΝΟΜΕΛΟΥΣ ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ
ΑΥΤΟΤΕΛΗΣ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΣ - ΕΝΣΤΑΣΗ ΑΚΥΡΟΤΗΤΑΣ ΥΠ' ΑΡΙΘ. ΒΔ 67/2021 ΚΛΗΤΗΡΙΟΥ ΘΕΣΠΙΣΜΑΤΟΣ
(για καταχώριση στα πρακτικά κατ'άρθρο 141 παρ. 2 ΚΠΔ)
1)του ... του ... και της ..., δικηγόρου με AM ΔΣΘ ..., κατοίκου Θεσσαλονίκης, στην οδό ..., αριθμός … και
2)του ... του ..., κατοίκου Αθηνών, στην οδό ... Ερμούπολη, 5.5.2025 Διά του παρόντος επιθυμούμε να υποβάλουμε προς το Δικαστήριό Σας τον παρακάτω αυτοτελή ισχυρισμό - ένσταση ακυρότητας υπ' αριθ. ΒΔ 67/2021 κλητηρίου θεσπίσματος προκειμένου να καταχωρηθεί στα πρακτικά της δίκης, τον οποίο αναπτύξαμε και προφορικά κατά τα ουσιώδη στοιχεία της νομικής θεμελίωσης του κατ' άρθρο 141 παρ. 2 ΚΠΔ (ΟλΑΠ 2/2005, ΠοινΧρον ΝΕ, 783). Η δε αιτιολογία της καταδικαστικής απόφασης θα πρέπει να εκτείνεται σε όλους τους ουσιώδεις ισχυρισμούς που προβάλλει ο κατηγορούμενος (: αρνητικούς και αυτοτελείς), διαφορετικά προκαλείται, εκτός από έλλειψη αιτιολογίας (: άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ ΚΠΔ), και απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο (: άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α" 171 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ), λόγω παραβίασης του κατ' άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ δικαιώματος σε δίκαιη δίκη (βλ. ad hoc: ΑΠ 202/2018, Ζ' Τμ ΑΠ101/2018, Ε' Τμ., ΑΠ 1819/2016, Ζ’ Τμ., ΑΠ 1821/2016, Ζ' Τμ.).
Εισαγόμαστε να δικαστούμε ενώπιον του Δικαστηρίου Σας φερόμενοι ως κατηγορούμενοι σύμφωνα με το υπ' αριθ. ΒΔ/67/2021 κλητήριο θέσπισμα για παράβαση του άρθρου 38 παρ. 2-1α του ν. 4624/2019 και επαγάμαστετα ακόλουθα:
Το υπ' αριθ. ΒΔ 67/2021 κλητήριο θέσπισμα είναι άκυρο δεδομένου ότι παραπεμπόμαστε να δικαστούμε για παραβίαση ενός νόμου που δεν υφίστατο κατά τον χρόνο της τέλεσης των δήθεν άδικων πράξεών μας. Συγκεκριμένα, παραπεμπόμαστε να δικαστούμε για παράβαση των διατάξεων του άρθρου 38§2-1 α του νόμου 4624/2019 ο οποίος δημοσιεύθηκε στις 28.8.2019, ήτοι 5,5 μήνες μετά την τελευταία χρονικά πράξη του κατηγορητηρίου που φέρεται να τελέστηκε στις 7.3.2019. Προσκομίζουμε και επικαλούμαστε αυτούσιο το ΦΕΚ A 137/29.8.2019, το οποίο ρητά στο άρθρο 87 ορίζει τα εξής:
«Έναρξη ισχύος
Η ισχύς του παρόντος αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, εκτός αν άλλη διάταξη ορίζει διαφορετικά». Η έναρξη ισχύος του νόμου τον οποίο κατηγορούμαι πως παραβίασα εκκινεί 5,5 μήνες μετά τη δήθεν τέλεση των πράξεων του κατηγορητηρίου, ήτοι στις 29.8.2019.
ΕΠΕΙΔΗ σύμφωνα με το άρθρο 321 παρ. 1 περ. δ’ αν το κλητήριο θέσπισμα δεν περιλαμβάνει (« ...δ) τον ακριβή καθορισμό της πράξης για την οποία κατηγορείται και μνεία του άρθρου του ποινικού νόμου που την προβλέπει» το κλητήριο θέσπισμα καθίσταται άκυρο, αν δεν προβλέπει τη μνεία του εν ισχύ κατά τον χρόνο της τέλεσης άρθρου του ποινικού νόμου
ΕΠΕΙΔΗ από τις διατάξεις των άρθρων 320 και 321 ΚΠοινΔ, προκύπτει, ότι ο κατηγορούμενος κλητεύεται στο ακροατήριο, για να δικασθεί με επίδοση σ’ αυτόν εισαγωγικού της δίκης εγγράφου (κλητηρίου θεσπίσματος), που περιέχει εκτός άλλων, ακριβή καθορισμό της πράξης, για την οποία κατηγορείται, και του άρθρου του ποινικού νόμου που την προβλέπει, δηλαδή θα πρέπει στο κλητήριο θέσπισμα να περιγράφεται με σαφήνεια και ακρίβεια η πράξη, που αποδίδεται στον κατηγορούμενο, έτσι ώστε να καθορίζονται επακριβώς τα καίρια και ουσιώδη πραγματικά περιστατικά, τα οποία πληρούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, όπως αυτό τυποποιείται στο νόμο, για να είναι σε θέση ο κατηγορούμενος να λάβει γνώση της κατηγορίας και να προετοιμάσει ανάλογα και πλήρως την υπεράσπισή του (ΑΠ 546/2023). Αν το κλητήριο θέσπισμα δεν περιέχει τα παραπάνω στοιχεία του άρθρου 321 παρ. 1 του ΚΠΔ, είναι άκυρο και οι σχετικές ελλείψεις αποδεικνύονται οπό το αντίτυπο που επιδόθηκε στον κατηγορούμενο ή οπό το αντίτυπο που επισυνάπτεται στη δικογραφία και σε περίπτωση έλλειψής τους, από το αποδεικτικό επίδοσης (ΑΠ 940/2022). Ως άρθρο του Ποινικού Κώδικα, το οποίο πρέπει να αναφέρεται στο κλητήριο θέσπισμα, θεωρείται κάθε ισχύουσα κατά το νόμο τέλεσης ουσιαστική ποινική διάταξη του ΠΚ ή άλλου ειδικού ποινικού νόμου, η οποίο τυποποιεί το έγκλημα και καθορίζει τις προϋποθέσεις της αξιόποινης πράξης και την επαπειλούμενη ποινή (ΑΠ 1437/2022, ΑΠ 577/2021). Η ακυρότητα αυτή του κλητηρίου θεσπίσματος, η οποία αφορά πράξη της προπαρασκευαστικής διαδικασίας στο ακροατήριο και είναι σχετική (άρθρο 172 παρ. 1 του ΚΠΔ), καλύπτεται, αν ο κατηγορούμενος εμφανιστεί στη δίκη και δεν προβάλει εναντίωση στην πρόοδό της, προτείνοντας την ακυρότητα πριν αρχίσει η εκδίκαση της υπόθεσης στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και πριν από την εξέταση οποιοσδήποτε αποδεικτικού μέσου ή από την όρκιση του πρώτου μάρτυρα (άρθρο 175 παρ. 2 του ΚΠΔ).
ΕΠΕΙΔΗ ο νόμος 4624/2019 (ΦΕΚ A 137/29.8.2019) δεν είχε ακόμα ψηφιστεί από τη Βουλή και δεν ίσχυε όταν φέρεται να τελέστηκαν από εμάς οι πράξεις του κατηγορητηρίου καθώς σύμφωνο με το κλητήριο θέσπισμα έχουν ημερομηνίες προγενέστερες της θέσης σε ισχύ του Ν. 4624/2019, ήτοι 24.1.2019, 28.1.2019, 26.2.2019, 4.3.2019, 7.3.2019 και 12.3.2019.
ΕΠΕΙΔΗ ήδη με την υπ' αριθ. 25/2021 διάταξη του Εισαγγελέα Εφετών Αιγαίου … με την οποία είχε γίνει δεκτή η προσφυγή των εγκαλούντων κατά της διάταξης με την οποία αρχειοθετήθηκε η εναντίον μας έγκληση, παράνομα είχε ασκηθεί εναντίον μας δίωξη για παράβαση του άρθρου 38§2-1 α του νόμου 4624/2019 ο οποίος δημοσιεύθηκε στις 28.8.2019, ήτοι 5,5 μήνες μετά τη δήθεν τέλεση των παράνομων πράξεων.
ΕΠΕΙΔΗ αρκεί η διαπίστωση του παραπάνω αναλυτικά περιγραφόμενου λόγου αυτοτελώς για την πρόκληση της ακυρότητας και μαζί με αυτό και της κλήτευσης μας στο ακροατήριο του Μονομελούς Εφετείου Αιγαίου, σύμφωνα με το άρθρο 321 § 4 του ΚΠΔ.
ΕΠΕΙΔΗ η τήρηση των δικονομικών κανόνων αποτελεί εγγυητική λειτουργία της ποινικής δίκης, όπως τούτη καθορίζεται από το Σύνταγμα, την ΕΣΔΑ και τους κοινούς δικονομικούς κανόνες.
ΕΠΕΙΔΗ προσκομίζουμε και επικαλούμαστε:
0) το ΦΕΚ A 137/29.8.2019,
β) την υπ' αριθ. 25/2021 διάταξη του Εισαγγελέα Εφετών Αιγαίου …
ΠΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Το υπ' αριθ. ΒΔ 67/2021 κλητήριο θέσπισμα, που μας επιδόθηκε και με το οποίο καλούμαστε με τις κλήσεις της 8.4.2025 να δικαστούμε, είναι άκυρο και πρέπει η ακυρότητά του αυτή να κηρυχθεί από το Δικαστήριό Σας κατά παραδοχή του οικείου λόγου της παρούσας ένστασής μας.
Οι κατηγορούμενοι
… ...
AM ΔΣΘ ...
…, …
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
τηλ. … …
…@gmail.com
Η Εισαγγελέας, αφού έλαβε τον λόγο από την Προεδρεύουσα, είπε ότι ο νέος νόμος, δυνάμει του οποίου ασκήθηκε η ποινική δίωξη για την τρίτη, ως ανωτέρω αναφερόμενη πράξη, είναι ευμενέστερος και πρότεινε ν’ απορριφθεί η ανωτέρω ένσταση.
Ο συνήγορος των παρισταμένων προς υποστήριξη της κατηγορίας, δήλωσε ότι τυποποιείται ακριβώς το ίδιο αδίκημα και ζήτησε ν’ απορριφθεί η ένσταση των κατηγορουμένων.
Ο πρώτος κατηγορούμενος και συνήγορος του δεύτερου κατηγορουμένου, ανέφερε ότι ο Νόμος 4624/2019 δεν υφίστατο όταν τελέστηκε η πράξη και ζήτησε να γίνει δεκτή η ένστασή τους.
Μετά από αυτά το Δικαστήριο σε μυστική διάσκεψη, με την παρουσία και του Γραμματέα, κατάρτισε και η Προεδρεύουσα δημοσίευσε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο την ταυτάριθμη απόφασή του, η οποία έχει ως εξής:
ΑΦΟΥ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΝΟΜΟ
I.Από τις διατάξεις των άρθρων 320 και 321 του Κ.Π.Δ. προκύπτει, ότι ο κατηγορούμενος κλητεύεται στο ακροατήριο για να δικαστεί με επίδοση σ’ αυτόν εγγράφου που περιέχει-εκτός άλλων- ακριβή καθορισμό της πράξης για την οποία κατηγορείται και μνεία του άρθρου του ποινικού νόμου που την προβλέπει, δηλαδή θα πρέπει στο κλητήριο θέσπισμα να περιγράφεται με σαφήνεια και ακρίβεια η πράξη που αποδίδεται στον κατηγορούμενο, έτσι ώστε να καθορίζονται επακριβώς τα καίρια και ουσιώδη πραγματικά περιστατικά, τα οποία πληρούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, όπως αυτό τυποποιείται στον νόμο, για να είναι σε θέση ο κατηγορούμενος να λάβει γνώση της κατηγορίας και να προετοιμάσει ανάλογα και πλήρως την υπεράσπισή του (ΑΠ 217/2024, ΑΠ 546/2023 Νόμος). Αν το κλητήριο θέσπισμα δεν περιέχει τα παραπάνω στοιχεία του άρθρου 321 παρ. 1 του ΚΠΔ, είναι άκυρο και οι σχετικές ελλείψεις αποδεικνύονται από το αντίτυπο που επιδόθηκε στον κατηγορούμενο ή από το αντίτυπο που επισυνάπτεται στη δικογραφία και σε περίπτωση έλλειψής τους, από το αποδεικτικό επίδοσης (ΑΠ 940/2022 ιστοσελίδα Αρείου Πάγου). Ως άρθρο του ποινικού νόμου, που πρέπει να αναφέρεται με ποινή ακυρότητας στο κλητήριο θέσπισμα, νοείται μόνο η διάταξη που προβλέπει την αξιόποινη πράξη που αποδίδεται στον κατηγορούμενο, δηλαδή η ειδική ποινική διάταξη, η οποία τυποποιεί το συγκεκριμένο έγκλημα και καθορίζει αφηρημένα, ως άμεση και κύρια έννομη συνέπεια της συνδρομής των όρων του πραγματικού της, την ποινή που επισύρει η τέλεση της πράξης, σε απλή ή διακεκριμένη μορφή, ώστε να προκύπτει με σαφήνεια και βεβαιότητα η ταυτότητα και η νομική φύση και διαβάθμισή της ως πλημμεληματικής ή κακουργηματικής με τυχόν επιβαρυντικές περιστάσεις τέλεσής της (ΑΠ 217/2024 ό.π., ΑΠ 1437/2022, ΑΠ 577/2021 ιστοσελίδα ΑΠ). Αντίθετα, δεν επιβάλλεται να αναφέρονται, με ποινή ακυρότητας, στο κλητήριο θέσπισμα άλλες διατάξεις που περιέχουν απλώς γενικούς ορισμούς ή προβλέπουν παρεπόμενες ποινές, υποχρεωτικά ή δυνητικά επιβλητέες, αφού δεν πρόκειται για διατάξεις που προβλέπουν την αξιόποινη πράξη που αποδίδεται στον κατηγορούμενο και δεν εμπίπτουν ούτε στη σχετική (ρητή και περιοριστική) φραστική διατύπωση της προαναφερόμενης διάταξης του άρθρου 321 παρ. 1 του ΚΠοινΔ, ούτε στον σκοπό θέσπισής της (ΑΠ 528/2019 Νόμος).
Στην προκειμένη περίπτωση, οι κατηγορούμενοι πρότειναν την ένσταση ακυρότητας του κλητηρίου θεσπίσματος, ισχυριζόμενοι ότι το επιδοθέν σε έκαστο εξ αυτών κλητήριο θέσπισμα είναι άκυρο, καθόσον φέρονται για να δικαστούν ως κατηγορούμενοι για παράβαση του άρθρο 38 παρ. 201 α του Ν. 4624/2019, ο οποίος δεν υφίστατο κατά τον χρόνο τέλεσης των δήθεν άδικων πράξεων για τις οποίες κατηγορούνται και συγκεκριμένα ότι ο νόμος αυτός δημοσιεύθηκε στις 28-08-2019 και τέθηκε σε ισχύ στις 29-08-2019, ήτοι 5 ½ μήνες μετά την τελευταία χρονικά πράξη του κατηγορητηρίου η οποία φέρεται ότι τελέστηκε στις 07-03-2019.
II.Κατά τις διατάξεις του άρθρου 22 παρ. 4 του νόμου 2472/1997 "Προστασία από την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων", που ίσχυε κατά την τέλεση (07-03-2019) της τρίτης αξιόποινης πράξης της παράνομης επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα για την οποία κατηγορείται ο πρώτος κατηγορούμενος, "Όποιος χωρίς δικαίωμα επεμβαίνει με οποιονδήποτε τρόπο σε αρχείο δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα...., ανακοινώνει, τα καθιστά προσιτά σε μη δικαιούμενα πρόσωπα..., τιμωρείται με φυλάκιση και χρηματική ποινή....", ενώ με τις διατάξεις του άρθρου 38 παρ. 1 του νόμου 4624/2019 "Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, μέτρα εφαρμογής του Κανονισμού (ΕΕ)", 'Όποιος, χωρίς δικαίωμα: α) επεμβαίνει με οποιονδήποτε τρόπο σε σύστημα αρχειοθέτησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, και με την πράξη του αυτή λαμβάνει γνώση των δεδομένων αυτών, β) τα αντιγράφει, αφαιρεί, αλλοιώνει... τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ενός (1) έτους, εάν η πράξη δεν τιμωρείται βαρύτερα με άλλη διάταξη" και με τις διατάξεις της παρ. 2 "Όποιος χρησιμοποιεί,...ανακοινώνει ή καθιστά προσιτά σε μη δικαιούμενα πρόσωπα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, τα οποία απέκτησε σύμφωνα με την περίπτωση α' της παραγράφου 1 ή επιτρέπει σε μη δικαιούμενα πρόσωπα να λάβουν γνώση των δεδομένων αυτών, τιμωρείται με φυλάκιση, εάν η πράξη δεν τιμωρείται βαρύτερα με άλλη διάταξη.". Οι διατάξεις του τελευταίου αυτού νόμου που ισχύει από 29 Αυγούστου 2019, με τον οποίο καταργήθηκε ο ως άνω νόμος 2472/1997 (άρθρο 84 ν. 4624/2019) με την επιφύλαξη των σ’ αυτό αναφερομένων διατάξεων, περιέχουν ευμενέστερη για τον κατηγορούμενο μεταχείριση, αφού με το άρθρο 38 παρ. 2 του ιδίου νόμου, ως προς την αντικειμενική υπόσταση της χωρίς δικαίωμα ανακοίνωσης κλπ δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, προσθέτει το επί πλέον στοιχείο της απόκτησης αυτών σύμφωνα με την παρ. 1 περ. α' του αυτού άρθρου, δηλαδή την απόκτηση με την επέμβαση με οποιονδήποτε τρόπο σε σύστημα αρχειοθέτησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και το προβλεπόμενο πλαίσιο ποινής κυμαίνεται από δέκα (10) ημέρες έως πέντε (5) έτη (ΑΠ 614/2020, ΑΠ 505/2020 Νόμος).
Με βάση τα αναφερόμενα στις ανωτέρω νομικές σκέψεις ο νόμος 4624/2019, και δη τα άρθρα 38 παρ. 2-1 α του Ν. 4624/2019 που αναφέρονται στο κλητήριο θέσπισμα που επιδόθηκε σε έκαστο των κατηγορουμένων, περιέχει ευμενέστερες διατάξεις από τα αντίστοιχα άρθρα του προγενέστερου Ν. 2472/1997, και ορθώς περιλαμβάνονται τα άρθρα του νόμου αυτού που θα οδηγήσουν σε ευμενέστερη μεταχείριση του πρώτου κατηγορουμένου σε περίπτωση καταδίκης του για την 3η πράξη για την οποία κατηγορείται, δεδομένου ότι ο 2ος εξ αυτών δεν κατηγορείται για την τέλεση της πράξης της παράνομης επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Επομένως, το κλητήριο θέσπισμα που επιδόθηκε σε έκαστο των κατηγορουμένων δεν πάσχει ακυρότητας, αφού σ’ αυτό αναφέρεται, η διάταξη που προβλέπει την τρίτη αξιόποινη πράξη που αποδίδεται στον πρώτο κατηγορούμενο, που τυποποιεί το συγκεκριμένο έγκλημα και καθορίζει αφηρημένα, ως άμεση και κύρια έννομη συνέπεια της συνδρομής των όρων του πραγματικού της. Τέλος σημειώνεται, ότι η μη αναφορά του άρθρου 2 του ΠΚ περί αναδρομικής ισχύος του ηπιότερου νόμου, δεν προκαλεί καμία ακυρότητα στο επιδοθέν κλητήριο θέσπισμα, καθόσον κατά προαναφερόμενα στην υπό στοιχείο I. μείζονα σκέψη δεν επιβάλλεται να αναφέρονται, με ποινή ακυρότητας, στο κλητήριο θέσπισμα άλλες διατάξεις που περιέχουν απλώς γενικούς ορισμούς, αφού δεν πρόκειται για διατάξεις που προβλέπουν την αξιόποινη πράξη που αποδίδεται στον πρώτο κατηγορούμενο.
Συνεπώς, η ένσταση ακυρότητας που παραδεκτά και νόμιμα πρότειναν οι κατηγορούμενοι ελέγχεται απορριπτέα ως ουσιαστικά αβάσιμη.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την ένσταση (αυτοτελή ισχυρισμό) των κατηγορουμένων περί ακυρότητας του κλητηρίου θεσπίσματος.
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την πρόοδο της δίκης.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε αμέσως στο ακροατήριο, σε δημόσια συνεδρίαση.
Σύρος, 5 Μαΐου 2025
Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑΟ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Η Εισαγγελέας απήγγειλε και ανέπτυξε με συνοπτική ακρίβεια την κατηγορία, σύμφωνα με το κλητήριο θέσπισμα που κοινοποιήθηκε στους κατηγορούμενους, με το οποίο παραπέμφθηκαν να δικαστούν ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου, λόγω της ειδικής δωσιδικίας του παραπάνω πρώτου κατηγορουμένου, ως δικηγόρου. Κατόπιν, παρέδωσε στην Προεδρεύουσα κατάλογο των προς υποστήριξη της κατηγορίας κλητευθέντων μαρτύρων και εγγράφων, αντίγραφο του οποίου επιδόθηκε στους κατηγορούμενους, κατά το άρθρο 326 ΚΠοινΔ, όπως τούτο προκύπτει από τα αποδεικτικά επιδόσεως. τα οποία επισυνάπτονται στη δικογραφία και πρότεινε επίσης να αναγνωσθούν και τα χαρακτηρισθέντα από αυτήν ως ουσιώδη έγγραφα.
Η Προεδρεύουσα πληροφόρησε τον παρόντα κατηγορούμενο, ότι έχει το δικαίωμα ν’ αντιτάξει στην κατηγορία πλήρη έκθεση των ισχυρισμών του, καθώς και να διατυπώσει τις παρατηρήσεις του ύστερα από την εξέταση κάθε μάρτυρα ή την έρευνα οιουδήποτε άλλου αποδεικτικού μέσου.
Η Προεδρεύουσα ζήτησε από τον παρόντα κατηγορούμενο να διατυπώσει τη θέση του απέναντι στην κατηγορία, υπενθυμίζοντάς του ταυτόχρονα ότι θ’ απολογηθεί αφού τελειώσει η αποδεικτική διαδικασία, σύμφωνα με το άρθρο 344 ΚΠΔ.
Ο κατηγορούμενος απάντησε ότι επιφυλάσσεται να εκθέσει τις απόψεις του στην απολογία του και ότι τώρα δεν έχει να πει τίποτα.
Στο σημείο αυτό, η Προεδρεύουσα ζήτησε από τον συνήγορο του δεύτερου κατηγορουμένου γενικές πληροφορίες για την πράξη για την οποία αυτός κατηγορείται και του υπενθύμισε ότι θ’ αναπτύξει τους ισχυρισμούς του μετά το τέλος της αποδεικτικής διαδικασίας.
Ο συνήγορος του κατηγορουμένου έδωσε τις πληροφορίες που του ζητήθηκαν και δήλωσε ότι τώρα δεν έχει να πει τίποτα.
Στο σημείο αυτό, ο πρώτος κατηγορούμενος και συνήγορος υπεράσπισης του δεύτερου κατηγορουμένου, αφού ζήτησε και έλαβε τον λόγο από την Προεδρεύουσα, δήλωσε ότι τόσο ο ίδιος όσο και ο εντολέας του αρνούνται τις αποδιδόμενες σε αυτούς κατηγορίες της ψευδούς καταμήνυσης, της συκοφαντικής δυσφήμησης κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση, της παράνομης επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και της ηθικής αυτουργίας σε ψευδή καταμήνυση και σε συκοφαντική δυσφήμηση και προέβαλε τους παρακάτω αυτοτελείς ισχυρισμούς, τους οποίους, αφού ανέπτυξε προφορικά, παρέδωσε και εγγράφως, το περιεχόμενο των οποίων είναι το εξής:
ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΜΟΝΟΜΕΛΟΥΣ ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ
ΑΥΤΟΤΕΛΗΣ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΣ - μη πλήρωση της αντικειμενικής υπόστασης λόγω αδυναμίας ταυτοποίησης προσώπου με τον γενικό χαρακτηρισμό «μηχανικός Μυκόνου» στην ανάρτηση της 7.3.2019
(για καταχώριση στα πρακτικά κατ' άρθρο 141 παρ. 2 ΚΠΔ)
1)του ... του ... και της ..., δικηγόρου με AM ΔΣΘ ..., κατοίκου Θεσσαλονίκης, στην οδό ..., αριθμός ... και
2)του ... του ..., κατοίκου Αθηνών, στην οδό ... Ερμούπολη, 5.5.2025 Διά του παρόντος επιθυμούμε να υποβάλουμε προς το Δικαστήριό Σας τον παρακάτω αυτοτελή ισχυρισμό, προκειμένου να καταχωρηθεί στα πρακτικά της δίκης, τον οποίο αναπτύξαμε και προφορικά κατά τα ουσιώδη στοιχεία της νομικής θεμελίωσης του κατ' άρθρο 141 παρ. 2 ΚΠΔ (ΟλΑΠ 2/2005, ΠοινΧρον ΝΕ, 783). Η δε αιτιολογία της καταδικαστικής απόφασης θα πρέπει να εκτείνεται σε όλους τους ουσιώδεις ισχυρισμούς που προβάλλει ο κατηγορούμενος (: αρνητικούς και αυτοτελείς), διαφορετικά προκαλείται, εκτός από έλλειψη αιτιολογίας (: άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ ΚΠΔ), και απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο (: άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α’ 171 παρ. 1 οτοιχ. Δ' ΚΠΔ), λόγω παραβίασης του κατ' άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ δικαιώματος σε δίκαιη δίκη (βλ. ad hoc: ΑΠ 202/2018, Ζ' Τμ ΑΠ101/2018, Ε' Τμ., ΑΠ 1819/2016, Ζ’ Τμ., ΑΠ 1821/2016, Ζ' Τμ.).
Εισαγόμαστε να δικαστούμε ενώπιον του Δικαστηρίου Σας φεράμενοι ως κατηγορούμενοι σύμφωνα με το υπ' αριθ. ΒΔ/67/2021 κλητήριο θέσπισμα για παράβαση του άρθρου 363 ΠΚ για την ανάρτηση της 7.3.2019, και επαγόμαστε τα ακόλουθα:
Από την περιγραφόμενη στο κλητήριο θέσπισμα ανάρτηση του πρώτου από εμάς δεν μπορεί να προκύψει ούτε να ταυτοποιηθεί συγκεκριμένο πρόσωπο του οποίου να θίγεται η τιμή ή υπόληψη, καθώς γίνεται λόγος γενικό και αόριστα για μηχανικό Μυκόνου, ενώ τίθεται το επίκαιρο εκείνη την περίοδο ερώτημα: μήπως να κατέβει ως δημοτικός σύμβουλος;
0 πρώτος εγκαλών ψευδόμενος κατά την υποβολή της έγκλησής του αναφέρει πως εκείνη την περίοδο ασχολούνταν γενικά και αόριστα με τον Δήμο Μυκόνου, ενώ στην εναντίον μας διάταξη και την εισαγγελική πρόταση γίνεται λόγος πως ο πρώτος εγκαλών μπορεί να ταυτοποιηθεί επειδή εκείνη την περίοδο ήταν ο μόνος μηχανικός Μυκόνου - δημοτικός σύμβουλος.
Ωστόσο αυτό είναι απόλυτα ψευδές και είναι τραγικό ολίσθημα της Εισαγγελίας Εφετών να θεμελιώνει κατηγορίες βασιζόμενη σε ψευδή γεγονότα, καθώς στις 7.3.2019, ο πρώτος εγκαλών δεν έφερε την ιδιότητα του δημοτικού συμβούλου, ούτε είχε ανακοινώσει καν την υποψηφιότητά του, ούτε δε είχε ανακοινωθεί η υποψηφιότητά του, ούτε φυσικά είχαν γίνει οι δημοτικές εκλογές που έγιναν 2,5 μήνες αργότερα.
Εύλογα, στις 7 Μαρτίου 2019, οπότε και προέβην στην ανάρτησή μου, κανείς δεν ήταν δυνατόν να γνωρίζει το εάν ο εγκαλών επιθυμούσε να πολιτευτεί, δεδομένου του ότι οι Δημοτικές Εκλογές στην Μύκονο έλαβαν χώρα την 26η Μαΐου και οι συνδυασμοί υποψηφίων ανακοινώθηκαν επισήμως μόλις την 23η Μαΐου διά της υπ' αριθ. 74/2019 πράξης του Δημάρχου Μυκόνου και ανεπίσημα η υποψηφιότητα του εγκαλούντος ανακοινώθηκε την 23η Απριλίου 2019 στην σελίδα του συνδυασμού «...» στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης «facebook». Σε χρόνο μεταγενέστερο της ανάρτησης, το δημόσιο προφίλ του εγκαλούντος μεταβλήθηκε, γεγονός που μήτε ήμουν σε θέση να προβλέψω μήτε φυσικά είναι λογικό να μου καταλογιστεί. Δεν μπορεί να ληφθεί υπόψιν ως συκοφαντικός ένας ισχυρισμός που με τον τρόπο και κατά τον χρόνο που διατυπώθηκε ήταν αδύνατον να συνδεθεί με συγκεκριμένο πρόσωπο. Απλώς τεκμαίρεται και λαμβάνεται ως δεδομένο το ότι τάχα η δημοσίευση της 7.3.2019 φωτογράφιζε τον εγκαλοϋντα.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Πρέπει να αθωωθούμε για την κατηγορία περί δήθεν συκοφαντικής δυσφήμισης του πρώτου εγκαλούντος που φέρεται να τελέστηκε με την από 7.3.2019 ανάρτηση στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης facebook.
Οι κατηγορούμενοι
... ... AM ΔΣΘ ...
…, ...
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ τηλ. ... ... …@gmail.com
ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΜΟΝΟΜΕΛΟΥΣ ΕΦΕΤΕΙΟΥ
ΑΙΓΑΙΟΥ
ΑΥΤΟΤΕΛΗΣ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΣ - κατάργηση άρθρου 362 ΠΚ
(για καταχώριση στα πρακτικό κατ' άρθρο 141 παρ. 2 ΚΠΔ)
1)του ... του ... και της ..., δικηγόρου με AM ΔΣΘ ..., κατοίκου Θεσσαλονίκης, στην οδό ..., αριθμός … και
2)του ... του ..., κατοίκου Αθηνών, στην οδό ... Ερμούπολη, 5.5.2025 Διά του παρόντος επιθυμούμε να υποβάλουμε προς το Δικαστήριό Σας τον παρακάτω αυτοτελή ισχυρισμό προκειμένου να καταχωρηθεί στα πρακτικά της δίκης, τον οποίο αναπτύξαμε και προφορικά κατά τα ουσιώδη στοιχεία της νομικής θεμελίωσης του κατ' άρθρο 141 παρ. 2 ΚΠΔ (ΟλΑΠ 2/2005, ΠοινΧρον ΝΕ, 783). Η δε αιτιολογία της καταδικαστικής απόφασης θα πρέπει να εκτείνεται σε όλους τους ουσιώδεις ισχυρισμούς που προβάλλει ο κατηγορούμενος (: αρνητικούς και αυτοτελείς), διαφορετικά προκαλείται, εκτός από έλλειψη αιτιολογίας (: άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ), και απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο (: άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' 171 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ), λόγω παραβίασης του κατ'άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ δικαιώματος σε δίκαιη δίκη (βλ. ad hoc: ΑΠ 202/2018, Ζ' Τμ ΑΠ101/2018, Ε' Τμ., ΑΠ 1819/2016, Ζ' Τμ., ΑΠ 1821/2016, Ζ' Τμ.).
Εισαγόμαστε να δικαστούμε ενώπιον του Δικαστηρίου Σας φερόμενοι ως κατηγορούμενοι σύμφωνα με το υπ' αριθ. ΒΔ/67/2021 κλητήριο θέσπισμα για παράβαση του άρθρου 362 ΠΚ και επαγόμαστε τα ακόλουθα:
Κατάργηση άρθρου 362 ΠΚ, από την 1η.5.2024 με τα άρθρα 136 περ. α' και 138 παρ.1 Ν.5090/2024, ΦΕΚ Α' 30 (1.5.2024)
Από τη διάταξη του άρθρου 2 παρ. 1 του ΠΚ, με την οποία ορίζεται ότι «Αν από την τέλεση της πράξης έως την αμετάκλητη εκδίκασή της ίσχυσαν περισσότερες διατάξεις νόμων, εφαρμόζεται αυτή που στη συγκεκριμένη περίπτωση οδηγεί στην ευμενέστερη μεταχείριση του κατηγορουμένου», προκύπτει ότι καθιερώνεται με αυτήν η αρχή της αναδρομικότητας του επιεικέστερου νόμου, που ίσχυσε από την τέλεση της πράξης μέχρι του χρόνου της αμετάκλητης εκδίκασης της υπόθεσης, είναι δε επιεικέστερος ο νόμος που - στη συγκεκριμένη κάθε φορά περίπτωση και όχι αφηρημένα - οδηγεί στην ευμενέστερη μεταχείριση του κατηγορουμένου. Ως επιεικέστερος νόμος θεωρείται όχι μόνο αυτός που προσδιορίζει το είδος και το ύψος της ποινής, αλλά και κάθε διάταξη, που μπορεί να επηρεάσει την τύχη του κατηγορουμένου. Προδήλως, είναι ευμενέστερος για τον κατηγορούμενο ο μεταγενέστερος του χρόνου τέλεσης της πράξης νόμος, όταν καθιστά την πράξη ανέγκλητη. Εξάλλου, στην περίπτωση που μετά την επίδοση κλητηρίου θεσπίσματος μεταβλήθηκε το νομοθετικό καθεστώς, όσον αφορά στα στοιχεία της αξιόποινης πράξης ή και την προβλεπόμενη ποινή, κύρια ή παρεπόμενη, το Δικαστήριο εφαρμόζει και αυτεπαγγέλτως, κατά το άρθρο 2 του ΠΚ, τον νόμο που ίσχυε από την τέλεση της πράξης έως την ενώπιόν του συζήτηση και περιέχει τις ευμενέστερες για τον κατηγορούμενο διατάξεις, ανεξάρτητα από την εμφάνιση ή μη του κατηγορουμένου κατά τη συζήτηση της τελευταίας (Ολ. ΑΠ 3/1995, ΑΠ 1350/2022, ΑΠ 436/2020, ΑΠ 258/2020).
Σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 136 περ. α' και 138 παρ. 1 του Ν. 5090/2024, ΦΕΚ Α' 30 (1.5.2024), καταργήθηκε το άρθρο 362 ΠΚ για την παραβίαση του οποίου κοτηγορούμαστε.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Πρέπει να αθωωθούμε για τις κατηγορίες περί δήθεν απλής δυσφήμισης των εγκαλούντων που φέρεται να τελέστηκαν με μηνυτήρια αναφορά, με αιτήσεις ασφαλιστικών μέτρων ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου και διά εξωδίκων δηλώσεων κατά παραδοχή του αυτοτελούς ισχυρισμού μας.
Οι κατηγορούμενοι
... ...
AM ΔΣΘ ...
..., ...
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
τηλ. ... ... ...@gmail.com
ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΜΟΝΟΜΕΛΟΥΣ ΕΦΕΤΕΙΟΥ
ΑΙΓΑΙΟΥ
ΑΥΤΟΤΕΛΗΣ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΣ - μη πλήρωση της αντικειμενικής υπόστασης λόγω μη ύπαρξης «τρίτου» κατά την έννοια
του άρθρου 363 ΠΚ
(για καταχώριση στα πρακτικά κατ' άρθρο 141 παρ. 2 ΚΠΔ)
1)του ... του ... και της ..., δικηγόρου με AM ΔΣΘ ..., κατοίκου Θεσσαλονίκης, στην οδό ..., αριθμός … και
2)του ... του ..., κατοίκου Αθηνών, στην οδό ... Ερμούπολη, 5.5.2025
Διά του παρόντος επιθυμούμε να υποβάλουμε προς το Δικαστήριό Σας τον παρακάτω αυτοτελή ισχυρισμό, προκειμένου να καταχωρηθεί στα πρακτικά της δίκης, τον οποίο αναπτύξαμε και προφορικά κατά τα ουσιώδη στοιχεία της νομικής θεμελίωσης του κατ' άρθρο 141 παρ. 2 ΚΠΔ (ΟλΑΠ 2/2005, ΠοινΧρον ΝΕ, 783). Η δε αιτιολογία της καταδικαστικής απόφασης θα πρέπει να εκτείνεται σε όλους τους ουσιώδεις ισχυρισμούς που προβάλλει ο κατηγορούμενος (: αρνητικούς και αυτοτελείς), διαφορετικά προκαλείται, εκτός από έλλειψη αιτιολογίας (: άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ), και απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο (: άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α’ 171 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ), λόγω παραβίασης του κατ' άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ δικαιώματος σε δίκαιη δίκη (βλ. ad hoc: ΑΠ 202/2018, Ζ' Τμ ΑΠ101/2018, Ε' Τμ., ΑΠ 1819/2016, Ζ' Τμ., ΑΠ 1821/2016, Ζ' Τμ.).
Εισαγόμαστε να δικαστούμε ενώπιον του Δικαστηρίου Σας φερόμενοι ως κατηγορούμενοι σύμφωνα με το υπ' αριθ. ΒΔ/67/2021 κλητήριο θέσπισμα για παράβαση του άρθρου 363 ΠΚ και επαγόμαστε τα ακόλουθα:
Μη πλήρωση της αντικειμενικής υπόστασης λόγω μη ύπαρξης «τρίτου» κατά την έννοια του άρθρου 363 ΠΚ, όπως ισχύει από 1.5.2024 έως σήμερα δυνάμει των άρθρων 54 και 138 παρ. 1 του ν. 5090/2024 που τροποποίησαν το άρθρο 363 του ΠΚ ως ακολούθως: «Όποιος με οποιονδήποτε τρόπο ενώπιον τρίτου ισχυρίζεται ή διαδίδει για κάποιον άλλον εν γνώσει του ψευδές γεγονός που μπορεί να βλάψει την τιμή ή την υπόληψη του άλλου τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών (3) μηνών και χρηματική ποινή και αν τελεί την πράξη δημόσια με οποιονδήποτε τρόπο ή μέσω του διαδικτύου, με φυλάκιση τουλάχιστον έξι (6) μηνών και χρηματική ποινή. Στην έννοια του τρίτου δεν περιλαμβάνονται δημόσιοι λειτουργοί ή υπάλληλοι που λαμβάνουν γνώση των ισχυρισμών για τα διόδικα μέρη, κατά την ενάσκηση καθήκοντος στο πλαίσιο πολιτικής, ποινικής ή διοικητικής δίκης».
Από τη διάταξη του άρθρου 2 παρ. 1 του ΠΚ, με την οποία ορίζεται ότι «Αν από την τέλεση της πράξης έως την αμετάκλητη εκδίκασή της ίσχυσαν περισσότερες διατάξεις νόμων, εφαρμόζεται αυτή που στη συγκεκριμένη περίπτωση οδηγεί στην ευμενέστερη μεταχείριση του κατηγορουμένου», προκύπτει ότι καθιερώνεται με αυτήν η αρχή της αναδρομικότητας του επιεικέστερου νόμου, που ίσχυσε από την τέλεση της πράξης μέχρι του χρόνου της αμετάκλητης εκδίκασης της υπόθεσης, είναι δε επιεικέστερος ο νόμος που - στη συγκεκριμένη κάθε φορά περίπτωση και όχι αφηρημένα - οδηγεί στην ευμενέστερη μεταχείριση του κατηγορουμένου. Ως επιεικέστερος νόμος θεωρείται όχι μόνο αυτός που προσδιορίζει το είδος και το ύψος της ποινής, αλλά και κάθε διάταξη, που μπορεί να επηρεάσει την τύχη του κατηγορουμένου. Προδήλως, είναι ευμενέστερος για τον κατηγορούμενο ο μεταγενέστερος του χρόνου τέλεσης της πράξης νόμος, όταν καθιστά την πράξη ανέγκλητη. Εξάλλου, στην περίπτωση που μετά την επίδοση κλητηρίου θεσπίσματος μεταβλήθηκε το νομοθετικό καθεστώς, όσον αφορά στα στοιχεία της αξιόποινης πράξης ή και την προβλεπόμενη ποινή, κύρια ή παρεπόμενη, το Δικαστήριο εφαρμόζει και αυτεπαγγέλτως, κατά το άρθρο 2 του ΠΚ, τον νόμο που ίσχυε από την τέλεση της πράξης έως την ενώπιον του συζήτηση και περιέχει τις ευμενέστερες για τον κατηγορούμενο διατάξεις, ανεξάρτητα από την εμφάνιση ή μη του κατηγορουμένου κατά τη συζήτηση της τελευταίας (Ολ. ΑΠ 3/1995, ΑΠ 1350/2022, ΑΠ 436/2020, ΑΠ 258/2020). Εξάλλου, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 362 εδάφ, α' και 363 εδ. α’ του ΠΚ, όπως ίσχυαν πριν τον ν. 5090/2024, για τη οτοιχειοθέτηση του εγκλήματος της συκοφαντικής δυσφήμησης απαιτείτο, αντικειμενικός μεν, ισχυρισμός ή διάδοση από το δράστη για άλλον, ενώπιον τρίτου, ψευδούς γεγονότος, το οποίο μπορεί να βλάψει την τιμή και την υπόληψη του άλλου, υποκειμενικός δε άμεσος δόλος, ο οποίος περιλαμβάνει, αφενός μεν τη γνώση του δράστη ότι ο ισχυρισμός ή η διάδοση του γεγονότος ενώπιον τρίτου δύναται να βλάψει την τιμή ή την υπόληψη εκείνου, στον οποίο αποδίδεται, καθώς και τη γνώση ότι το γεγονός αυτό είναι ψευδές και μπορεί να βλάψει την τιμή και την υπόληψη του άλλου, αφετέρου δε τη θέληση του δράστη να ισχυρισθεί ή διαδώσει ενώπιον τρίτου το γεγονός αυτό. Όπως δε γινόταν δεκτό από τη νομολογία, ο ισχυρισμός για το δυσφημιστικό γεγονός μπορούσε να γίνει και με κατάθεση δικογράφου ή με επίδοση εξωδίκου μέσω δικαστικού επιμελητή, οπότε γνώση των ισχυρισμών, που περιέχονταν σ' αυτό, λάμβαναν οι δικαστές, ο εισαγγελέας, οι υπάλληλοι της γραμματείας, ο δικαστικός επιμελητής και γενικό όλα τα πρόσωπα, τα οποία, από καθήκον, λάμβαναν γνώση του περιεχομένου του. Δηλαδή, στην έννοια του τρίτου, σύμφωνα με τις ανωτέρω διατάξεις, περιλαμβανόταν οποιοδήποτε, πλην του δυσφημούμενου, φυσικό πρόσωπο ή αρχή, όπως ο γραμματέας, ο δικαστικός επιμελητής, οι δικαστές, οι εισαγγελείς κ.λπ., που έλαβαν γνώση με οποιονδήποτε τρόπο του δυσφημιστικού ισχυρισμού ή της διάδοσης, έστω και κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, αρκεί το γεγονός να ήταν επιλήψιμο γι' αυτόν, στον οποίο αποδιδόταν (Ολ. ΑΠ 3/2021, ΑΠ 174/2023, ΑΠ 1489/2022).
Ήδη, δυνάμει των άρθρων 54 και 138 παρ. 1 του ν. 5090/2024, από 1.5.2024 το άρθρο 363 του ΠΚ τροποποιήθηκε ως ακολούθως: «Όποιος με οποιονδήποτε τρόπο ενώπιον τρίτου ισχυρίζεται ή διαδίδει για κάποιον άλλον εν γνώσει του ψευδές γεγονός που μπορεί να βλάψει την τιμή ή την υπόληψη του άλλου τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών (3) μηνών και χρηματική ποινή και αν τελεί την πράξη δημόσια με οποιονδήποτε τρόπο ή μέσω του διαδικτύου, με φυλάκιση τουλάχιστον έξι (6) μηνών και χρηματική ποινή. Στην έννοια του τρίτου δεν περιλαμβάνονται δημόσιοι λειτουργοί ή υπάλληλοι που λαμβάνουν γνώση των ισχυρισμών για τα διάδικα μέρη, κατά την ενάσκηση καθήκοντος στο πλαίσιο πολιτικής, ποινικής ή διοικητικής δίκης». Με τη νέα αυτή διάταξη, πέραν της κατάργησης της απλής δυσφήμησης, ορίζεται για τη συκοφαντική δυσφήμηση ότι, από την έννοια του τρίτου, αποδέκτη της διάδοσης, εξαιρούνται τα πρόσωπα που λαμβάνουν υποχρεωτικά γνώση του δυσφημιστικού ισχυρισμού κατά την άσκηση των καθηκόντων τους. Αυτό ισχύει για τους δημόσιους λειτουργούς ή υπαλλήλους που συμπράττουν στην ποινική διαδικασία ή πολιτική ή διοικητική δίκη, όπως είναι ο εισαγγελέας, ο δικαστής, ο δικαστικός γραμματέας, ο οποίος συμπράττει στη διαδικασία της καταχώρισης της μήνυσης ή της ένορκης κατάθεσης μάρτυρα, οι ανακριτικοί υπάλληλοι, που ορίζονται οπό τον εισαγγελέα για τη διενέργεια προανακριτικών πράξεων, ο δικαστικός επιμελητής, ο οποίος ως άμισθος δημόσιος λειτουργός είναι αρμόδιος για την επίδοση δικογράφων και εξωδίκων εγγράφων ενόψει ή στο πλαίσιο πολιτικής δίκης (βλ. αιτιολογική έκθεση ν. 5090/2024). Η ως άνω ρύθμιση, που αποδεσμεύει την έκφραση των απόψεων και ισχυρισμών των διάδικων μερών, ενόψει δίκης ή κατά τη διάρκεια της δίκης, γραπτώς ή προφορικώς, από το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμησης, ασφαλώς έχει εφαρμογή και στους δικηγόρους, οι οποίοι, στο πλαίσιο των καθηκόντων τους, λαμβάνουν γνώση των ισχυρισμών των διαδίκων, που αφορούν είτε τις υποθέσεις, που χειρίζονται οι ίδιοι, είτε άλλες υποθέσεις, που παρακολουθούν στο ακροατήριο του δικαστηρίου, αναμένοντας την εκδίκαση των υποθέσεων, στις οποίες παρίστανται οι ίδιοι. Όπως δε ορίζεται στον Δικηγορικό Κώδικα (ν. 4194/2013), «Ο δικηγόρος είναι δημόσιος λειτουργός. Το λειτούργημα του αποτελεί θεμέλιο του κράτους δικαίου» (άρθρ. 1 παρ. 1), «Ο δικηγόρος είναι συλλειτουργός της δικαιοσύνης. Η θέση του είναι θεμελιώδης, ισότιμη, ανεξάρτητη και αναγκαία για την απονομή της» (άρθρ. 2), επιπλέον δε, κατά το άρθρο 38 του ίδιου Κώδικα, «Ο δικηγόρος οφείλει να τηρεί αυστηρά εχεμύθεια για όσα του εμπιστεύεται ο εντολέας του κατά την ανάθεση και εκτέλεση της εντολής ή πληροφορείται κατά τη διάρκεια του χειρισμού της».
Στην παρούσα υπόθεση, οι ισχυρισμοί μας κατατέθηκαν αποκλειστικά ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Σύρου στο πλαίσιο υποβολής μηνυτήριας αναφοράς, δηλαδή ενώπιον αρχής επιφορτισμένης με την άσκηση διώξεων και τη διερεύνηση εγκλημάτων, ενώπιον του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου που απεφάνθη σχετικά με την από 26.2.2019 αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, καθώς και των δικαστικών επιμελητών που ανέλαβαν να επιδώσουν τις εξώδικες δηλώσεις προς τους εγκαλούντες. Ως εκ τούτου, τα πρόσωπα προς τα οποία έγιναν οι σχετικοί ισχυρισμοί δεν μπορεί να χαρακτηριστούν ως «τρίτα» κατά την έννοια του άρθρου 363 ΠΚ.
Η επίκληση αληθινών περιστατικών σε δικαστικό ή διοικητικό πλαίσιο ενώπιον θεσμικά αρμόδιου προσώπου δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να θεμελιώσει το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμησης, ακριβώς διότι δεν υφίσταται διάδοση προς τρίτο, αλλά νόμιμη καταγγελία σε αρχή που έχει καθήκον να εξετάζει τέτοιους ισχυρισμούς σύμφωνα με τη ρητή και αδιάστικτη διάταξη του άρθρου 363 ΠΚ.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Πρέπει να αθωωθούμε για τις κατηγορίες περί δήθεν συκοφαντικής δυσφήμισης των εγκαλούντων που φέρεται να τελέστηκαν με μηνυτήρια αναφορά, με αιτήσεις ασφαλιστικών μέτρων ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου και διά εξωδίκων δηλώσεων κατά παραδοχή του αυτοτελούς ισχυρισμού μας.
Οι κατηγορούμενοι
… ... AM ΔΣΘ ...
..., ... ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ τηλ. ... ... …@gmail.com
ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΜΟΝΟΜΕΛΟΥΣ ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ
ΑΥΤΟΤΕΛΗΣ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΣ
Πλήρης αλήθεια περιεχομένου από 24.1.2019 μήνυσης και σε κάθε περίπτωση η δήθεν αναλήθεια της από 24.1.2019 μήνυσης σχετίζεται αποκλειστικά και μόνο με νομικό ζήτημα, ήτοι με το σύννομο και την ισχύ ή μη της υπ' αριθ. …/2002 οικοδομικής αδείας και το γεγονός πως κατέστη ανέγκλητη η παραβίαση προσωρινής διαταγής με την κατάργηση του άρθρου 232 A ΠΚ
(για καταχώριση στα πρακτικό κατ’ άρθρο 141 παρ. 2 ΚΠΔ)
1)του ... του ... και της ..., δικηγόρου με AM ΔΣΘ ..., κατοίκου Θεσσαλονίκης, στην οδό
..., αριθμός … και
2)του ... του ..., κατοίκου Αθηνών, στην οδό ...
Ερμούπολη, 5.5.2025 Διά του παρόντος επιθυμούμε να υποβάλουμε προς το Δικαστήριό Σας τον παρακάτω αυτοτελή ισχυρισμό προκειμένου να καταχωρηθεί στα πρακτικά της δίκης, τον οποίο αναπτύξομε και προφορικά κατά τα ουσιώδη στοιχεία της νομικής θεμελίωσης του κατ' άρθρο 141 παρ. 2 ΚΠΔ (ΟλΑΠ 2/2005, ΠοινΧρον ΝΕ, 783). Η δε αιτιολογία της καταδικασπκής απόφασης θα πρέπει να εκτείνεται σε όλους τους ουσιώδεις ισχυρισμούς που προβάλλει ο κατηγορούμενος (: αρνητικούς και αυτοτελείς), διαφορετικά προκαλείται, εκτός από έλλειψη αιτιολογίας (: άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ ΚΠΔ), και απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο (: άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α’ 171 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ), λόγω παραβίασης του κατ' άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ δικαιώματος σε δίκαιη δίκη (βλ. ad hoc: ΑΠ 202/2018, Ζ' Τμ ΑΠ101/2018, Ε' Τμ., ΑΠ 1819/2016, Ζ' Τμ., ΑΠ 1821/2016, Ζ' Τμ.).
Εισαγόμαστε να δικαστούμε ενώπιον του Δικαστηρίου Σας φερόμενοι ως κατηγορούμενοι για παράβαση του αδικήματος της ψευδούς καταμήνυσης του άρθρου 229 παρ. 1 ΠΚ και επαγόμαστε τα ακόλουθα: Κατηγορούμαι ο πρώτος από εμάς ότι «εν γνώσει μου καταμήνυσα άλλον ψευδώς» διότι «τα ανωτέρω αναφερόμενα από εμένα ήταν εν γνώσει μου ψευδή με σκοπό να προκαλέσω την ποινική δίωξη των εγκαλούντων για το αδίκημα της αυθαίρετης δόμησης και της παράβασης καθήκοντος, ενώ το αληθές είναι ότι όπως προέκυψε από εκτεταμένους ελέγχους του AT Μυκόνου δεν διενεργήθηκε κάποια αυθαίρετη εργασία, ούτε και προέκυψε παραβίαση κάποιας δικαστικής απόφασης, αλλά ούτε και κάποια παράβαση καθήκοντος εκ μέρους του Διοικητή του AT Μυκόνου» και ο δεύτερος από εμάς γιο ηθική αυτουργία στο αδίκημα της ψευδούς καταμήνυσης.
Ωστόσο, πουθενά, στο κλητήριο θέσπισμα δε μνημονεύονται τα πραγματικά περιστατικά από τα οποία προκύπτει ότι πληρούνται οι δύο αυτοί όροι της νομοτυπικής μορφής, και κυρίως το πώς προκύπτει το αληθές της μη πραγματοποίησης αυθαίρετης εργασίας, τη στιγμή μάλιστα που οπό τα αναγνωστέα έγγραφα προκύπτει το ακριβώς αντίθετο από το περιεχόμενό τους, με αποτέλεσμα να υφίσταται αναιτιολόγητη αντίφαση ανάμεσα στο κλητήριο θέσπισμα και την εναντίον μας κατηγορία και τα αναγνωστέα έγγραφα. Συγκεκριμένα από τα αναγνωστέα έγγραφα αποδεικνύεται πως πράγματι γινόταν αυθαίρετες εργασίες, παρά την υπ' αριθ. ΠΔΝ 11/4.1.2019 προσωρινή διαταγή του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά, οι οποίες μάλιστα διαπιστώθηκαν μία φορά από το AT Μυκόνου με επίκληση μιας άδειας με …/2002.
Αναγνωστέο με αριθμό 9 είναι η υπ' αριθ. 30/2020 απόφαση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, με την οποία γίνεται δεκτό ρητά ότι οι κάμερες ασφαλείας του ... έχουν καταγράψει τους εργαζομένους των μηνυτών στο όμορο ακίνητό τους κατά το ίδιο χρονικό διάστημα να πραγματοποιούν οικοδομικές εργασίες σε καθημερινή βάση.
Αναγνωστέο με αριθμό 2 είναι η από 24.1.2019 μήνυσή μου που περιέχει την από 21.1.2019 εξώδικη όχληση, διαμαρτυρία και πρόσκληση των εγκαλούντων που επιδόθηκε στον δεύτερο από εμάς στις 22.1.2019 στην οποία ρητά και ανερυθρίαστα ομολογούν στις σελίδες 11 και 12 ότι στις 9.1.2019 οι εργαζόμενοι - εντολοδόχοι τους εργαζόταν ανεγείροντας ξενοδοχειακή μονάδα στην ιδιοκτησία τους στον Άγιο Ιωάννη Μυκόνου στην περιοχή Διακόφτη, κάτι το οποίο βεβαιώνεται και από την από 1.2.2019 βεβαίωση του Διοικητή του AT Μυκόνου σύμφωνα με την οποία υπό δ) βεβαιώνονται επί λέξει τα εξής: «κατά την άφιξή μας στο σημείο, διαπιστώθηκε να εκτελούνται οικοδομικές εργασίες οι οποίες λάμβαναν χώρα στο πλαίσιο της υπ' αριθ. .../05-11-2002 άδειας δόμησης, εκδοθείσα από Διεύθυνση Πολεοδομίας Κυκλάδων, από την Υπηρεσία μας εστάλη Σήμα στην Υπηρεσία Δόμησης Σύρου για διενέργεια αυτοψίας». Αποδεικνύεται περίτρανα επομένως η αλήθεια της μήνυσής μου, στην οποία ισχυρίζομαι ακριβώς τα ίδια γεγονότα και πως πράγματι στις 9.1.2019 ο Διοικητής του AT Μυκόνου τέλεσε παράβαση καθήκοντος διότι δεν απέστειλε τη δικογραφία στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Σύρου,
ούτε ακολούθησε τη διαδικασία του αυτοφώρου για παραβίαση της ΠΔΝ.../4.1.2019 προσωρινής διαταγής του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά, αλλά έκρινε ο ίδιος εσφαλμένα νομικό ζήτημα ήτοι ότι είναι σε ισχύ η υπ' αριθ. .../2002 οικοδομικής αδείας και οι οικοδομικές εργασίες δεν έρχονται σε αντίθεση με την ΠΔΝ .../4.1.2019 προσωρινή διαταγή του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά.
Στην ίδια από 21.1.2019 εξώδικη όχληση, διαμαρτυρία και πρόσκληση που επιδόθηκε στον δεύτερο από εμάς στις 22.1.2019 ρητά και ανερυθρίαστα ομολογούν οι εγκαλούντες στις σελίδες 13 και 14 πως ο στην εταιρεία των εγκαλούντων εργάζονται κάποιοι άγνωστοι και με άγνωστες ιδιότητες, στις σελίδες 11 και 12 πως οι εργαζόμενοι της εταιρείας των εγκαλούντων καταγράφηκαν να τελούν οικοδομικές εργασίες στο ακίνητο του δεύτερου και τρίτης των εγκαλούντων. Συγκεκριμένα 2η έως την 7η σειρά της 2ης σελίδας της από 21.1.2019 εξώδικης όχλησης-διαμαρτυρίας και πρόσκλησης των εγκαλούντων εναντίον του δεύτερου από εμάς ομολογούνται επί λέξει τα εξής: «Εν συνεχεία, δυνάμει του με αριθμό .../23-7-2014 συμφωνητικού μίσθωσης ακινήτου της Συμβολαιογράφου Μυκόνου ..., το εν λόγω ακίνητο μισθώθηκε από πλευράς των ιδιοκτητών στην τέταρτη εξ ημών εταιρεία, η οποία εκπροσωπείται νόμιμα από τον πρώτο εξ ημών, η οποία και έκτοτε κάνει χρήση αυτού προβαίνοντος στο σύνολο των απαραίτητων ενεργειών για την ολοκλήρωση των εκκρεμών επί αυτού οικοδομικών εργασιών.», και από την 1η έως την 4η σειρά της 13ης σελίδας: «Οι ως άνω κάμερες λειτουργούν παρανόμως με αποτέλεσμα να προβαίνετε σε παράνομη επεξεργασία προσωπικών δεδομένων, προσβάλλοντας κατάφωρα το δικαίωμα προστασίας των προσωπικών δεδομένων και της ιδιωτικότητας τόσο των τριών πρώτων εξ ημών όσο και των εργαζομένων της τέταρτης εξ ημών εταιρείας.»
Επιπροσθέτως, προς απόδειξη της αλήθειας της τέλεσης οικοδομικών εργασιών από τους εγκαλούντες προσκομίζουμε και επικαλούμαστε τα εξής έγγραφα:
[ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΝΤΑΙ ΕΓΓΡΑΦΑ]
Αποδεικνύεται από τα δημόσια έγγραφα και τις ανωμοτί καταθέσεις των δύο πρώτων εγκαλούντων πως η από 24.1.2019 μήνυση δεν είχε ψευδές περιεχόμενο, αλλά όλα ήταν αληθή και εξακριβωμένα και συγκεκριμένα η πραγματοποίηση οικοδομικών εργασιών σε καθημερινή βάση.
Στην περίπτωσή μου πέραν της έλλειψης αντικειμενικών στοιχείων του αδικήματος, δεν υφίσταται ούτε η απαιτούμενη υποκειμενική υπόσταση αυτού, ήτοι ο δόλος, και δη άμεσος δόλος α' βαθμού. Δεν ενήργησα με πρόθεση να προκαλέσω την καταδίωξη αθώων προσώπων, αλλά με αποκλειστικό σκοπό την προστασία της Δικαιοσύνης και του φυσικού περιβάλλοντος, λόγω της τέλεσης οικοδομικών εργασιών, οι οποίες, αποδεικνύονται από σειρά στοιχείων, εγγράφων, διοικητικών πράξεων και καταγραφών και οι οποίες έλαβαν χώρα μετά την έκδοση προσωρινής διαταγής από το Διοικητικό Εφετείο Πειραιά. Η αναφορά των πραγματικών γεγονότων προς τις αρμόδιες αρχές συνιστά άσκηση νόμιμου δικαιώματος, κατοχυρωμένου τόσο από την ελληνική έννομη τάξη όσο και από το άρθρο 10 της ΕΣΔΑ. Δεν είχα καμία πρόθεση να καταμηνύσω ψευδώς τους εγκαλούντες, ούτε κανένα κίνητρο που να μπορεί να τεκμηριώσει την πρόθεση κατασκευής ψευδών γεγονότων. Αντιθέτως, προσέφυγα στις αρμόδιες αρχές με καλή πίστη, επιδιώκοντας την αποκατάσταση της νομιμότητας και μόνο. Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να μας αποδοθεί η κατηγορία της ψευδούς καταμήνυσης, αφού ελλείπει το βασικότερο στοιχείο του εν λόγω αδικήματος: η συνειδητή ψευδής καταγγελία, με σκοπό την ποινική δίωξη κάποιου που ο εγκαλών γνωρίζει ότι είναι αθώος. Η προσφυγή του πρώτου από εμάς στη Δικαιοσύνη ήταν ειλικρινής, αιτιολογημένη και τεκμηριωμένη, βασισμένη σε πραγματικά περιστατικά και νόμιμα αποδεικτικά μέσα.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Ζητούμε την αθώωσή μας για την κατηγορία της ψευδούς καταμήνυσης που αποδίδεται στον πρώτο από εμάς και της ηθικής αυτουργίας που αποδίδεται στον δεύτερο από εμάς κατ' αποδοχή του αυτοτελούς μας ισχυρισμού περί αποκλειστικής συνάρτησης του περιεχομένου της από 24.1.2019 μήνυσης με νομικά ζητήματα και ουχί με πραγματικά περιστατικά.
Οι κατηγορούμενοι
... ...
AM ΔΣΘ ... ..., ... ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ τηλ.... ... ...@gniail.com
ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΜΟΝΟΜΕΛΟΥΣ ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ
ΑΥΤΟΤΕΛΗΣ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΣ -
κατ' άρθρο 333 παρ. 2 και 172 παρ. 2 ΚΠΔ περί αναγνώρισης ένστασης παραγραφής του άρθρου 63 του ν. 4689/2020, σε συνδυασμό με το άρθρο 111 ΠΚ
(για καταχώριση στα πρακτικά κατ' άρθρο 141 παρ. 2 ΚΠΔ) του ... του ... και της ..., δικηγόρου με AM ΔΣΘ ..., κατοίκου Θεσσαλονίκης, στην οδό ..., αριθμός … και Ερμούπολη, 5.5.2025
Διά του παρόντος επιθυμώ να υποβάλω προς το Δικαστήριό Σας τον παρακάτω αυτοτελή ισχυρισμό, προκειμένου να καταχωρηθεί στα πρακτικά της δίκης, τον οποίο ανέπτυξα και προφορικά κατά τα ουσιώδη στοιχεία της νομικής θεμελίωσης του κατ' άρθρο 141 παρ. 2 ΚΠΔ (ΟλΑΠ 2/2005, ΠοινΧρον ΝΕ, 783). Η δε αιτιολογία της καταδικαστικής απόφασης θα πρέπει να εκτείνεται σε όλους τους ουσιώδεις ισχυρισμούς που προβάλλει ο κατηγορούμενος (: αρνητικούς και αυτοτελείς), διαφορετικά προκαλείται, εκτός από έλλειψη αιτιολογίας (: άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ), και απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο (: άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α’ 171 παρ. 1 στοιχ. Δ’ ΚΠΔ), λόγω παραβίασης του κατ' άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ δικαιώματος σε δίκαιη δίκη (βλ. ad hoc: ΑΠ 202/2018, Ζ' Τμ ΑΠ101/2018, Ε' Τμ., ΑΠ 1819/2016, Ζ' Τμ„ ΑΠ 1821/2016, Ζ' Τμ.).
Εισάγομαι να δικαστώ ενώπιον του Δικαστηρίου Σας φερόμενος ως κατηγορούμενος σύμφωνα με το υπ' αριθ. ΒΔ/67/2021 κλητήριο θέσπισμα για παράβαση του άρθρου 38 παρ. 2-1α του ν. 4624/2019 και επάγομαι τα ακόλουθα.
Η διάταξη νόμου σύμφωνα με την οποία παραπέμπομαι να δικαστώ είναι αυτή της παραγράφου 2 του άρθρου 38 του Ν. 4624/2019.
Τούτο, όμως, δεν είναι ορθό δεδομένου του ότι το δεδομένου -δικαστική απόφαση είχε αποκτηθεί απόλυτα νόμιμα από τον εντολέα μου.
Παγίως, δε, έχει κριθεί και προκύπτει και από την αιτιολογική έκθεση του Ν. 4624/2019 ότι η παράγραφος 2 του άρθρου 38 του εν λόγω νόμου συνιστά διακεκριμένη περίπτωση της παραγράφου 1. Επομένως, όταν δε συντρέχουν οι προϋποθέσεις της διακεκριμένης μορφής, η πράξη μπορεί να δικαστεί μόνον δυνάμει της βασικής μορφής, δηλαδή της παραγράφου 1 του άρθρου 38 του Ν. 4624/2019 που ορίζει τα εξής: «Όποιος, χωρίς δικαίωμα: ο) επεμβαίνει με οποιονδήποτε τρόπο σε σύστημα αρχειοθέτησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, και με την πράξη του αυτή λαμβάνει γνώση των δεδομένων αυτών β) τα αντιγράφει, αφαιρεί, αλλοιώνει, βλάπτει, συλλέγει, καταχωρεί, οργανώνει, διαρθρώνει, αποθηκεύει, προσαρμόζει, μεταβάλλει, ανακτά, αναζητεί πληροφορίες, συσχετίζει, συνδυάζει, περιορίζει, διαγράφει, καταστρέφει, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ενός (1) έτους, εάν η πράξη δεν τιμωρείται βαρύτερα με άλλη διάταξη». Σύμφωνα, δε, με το άρθρο 63 του ν.4689/2020 «Παραγράφεται το αξιόποινο και παύει η δίωξη των πλημμελημάτων, που έχουν τελεστεί μέχρι και την 30η.04.2020, κατά των οποίων ο νόμος, ως κύρια ποινή, απειλεί ποινή φυλάκισης μέχρι ένα (1) έτος ή χρηματική ποινή ή παροχή κοινωφελούς εργασίας ή σωρευτικά κάποιες από τις παραπάνω ποινές». Οι, δε, πράξεις για τις οποίες σήμερον δικάζομαι έλαβαν χώρα στις 5.2.2019 και 4.1.2019, επομένως προφανώς πριν την 30.4.2020 και επομένως είναι πλέον παραγεγραμμένες.
Συνεπώς κατ' εφαρμογή του άρθρου 2§1 νέου ΠΚ, ο οποίος άρχισε να ισχύει από 1.7.2019 και ήδη έχει αρχίσει να ισχύει κατά την εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης (5.5.2025), η πράξη του κατηγορουμένου πρέπει να υπαχθεί στην παρ. 1 του άρθρου 38 και όχι στην παράγραφο 2, και άρα να παύσει η εναντίον μου ποινική δίωξη σύμφωνα με το άρθρο 63 του ν. 4689/2020, λόγω παραγραφής της πράξης για την οποία κατηγορούμαι.
Ο κατηγορούμενος
... ...
ΑΜΔΣΘ...
... ...
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ... ... ...@gmail.com
Ακολούθως, ο συνήγορος των παρισταμένων προς υποστήριξη της κατηγορίας, αφού ζήτησε και έλαβε τον λόγο από την Προεδρεύουσα, προέβαλε τους παρακάτω αυτοτελείς ισχυρισμούς, τους οποίους, αφού ανέπτυξε προφορικά, παρέδωσε και εγγράφως, το περιεχόμενο των οποίων είναι το εξής:
ΕΝΩΠΙΟΝ TOY ΜΟΝΟΜΕΛΟΥΣ. ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ (Δικάσιμος 05ης/05/2025)
ΕΓΓΡΑΦΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ
(Για καταχώρηση στα πρακτικά κατ’ άρ. 141 παρ. 2 ΚΠΔ)
1.Του ... του ..., Διπλωματούχου Πολιτικού Μηχανικού Α.Π.Θ., κατοίκου Μυκόνου, … Μύκονος, με Α.Φ.Μ. ... της Δ.Ο.Υ. Μυκόνου.
2.Του ... ... του ..., κατοίκου Μυκόνου, οδός ... αρ. …, με Α.Φ.Μ. ... της Δ.Ο.Υ.Μυκόνου.
3.Της ... ... του ..., κατοίκου Μυκόνου, οδός ... αρ. …. με Α.Φ.Μ. ... της Δ.Ο.Υ. Μυκόνου.
4.Της εταιρείας με την επωνυμία «... ... Ι.Κ.Ε.» που εδρεύει στον Άγιο Ιωάννη Διακόφτη Μυκόνου, με Α.Φ.Μ. ... της Δ.Ο.Υ. Μυκόνου, όπως νομίμως εκπροσωπείται από τον ... ... του ..., Διπλωματούχο Πολιτικό Μηχανικό Α.Π.Θ., κατοίκου Μυκόνου. … Μύκονος, με Α.Φ.Μ. ... της Δ.Ο.Υ. Μυκόνου.
Στη σημείο αυτό και αφού έλαβε το λύγο από τον Πρόεδρο του Δικαστηρίου, ο πληρεξούσιος Δικηγόρος των εγκαλούντων, που παρίστανται προς υποστήριξη της κατηγορίας, Δημήτριος Αναστασόπουλος παρέδωσε εγγράφως τους κάτωθι ισχυρισμούς, τους οποίους και ανέπτυξε προφορικά, ως εξής:
Με το υπ’ αριθμ. ΒΔ 67/2021 κλητήριο θέσπισμα του Κου Εισαγγελέας Εφετών Αιγαίου ήχθησαν οι κατηγορούμενοι ενώπιον Υμών για να δικαστούν για την παράβαση των διατάξεων των άρθρων 1,12,14,26α, 27 παρ. 1,46 παρ. 1,51,53,57,79, 80, 94 παρ. 1, 98, 229 παρ. 1, 363-362 ΠΚ και 38 παρ. 2-1α τουΝ. 4624/2019. Πιο συγκεκριμένα, ο μεν πρώτος κατηγορούμενος, Κος ... ..., κατηγορείται για τα αδικήματα της ψευδούς καταμήνυσης κατ’ άρθρο 229 παρ. 1 ΠΚ, της συκοφαντικής δυσφήμισης κατ’ άρθρα 363-362 ΠΚ και της άνευ δικαιώματος επέμβασης σε σύστημα αρχειοθέτησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και περαιτέρω παράνομης κοινοποίησής τους σε τρίτα μη δικαιούμενα πρόσωπα κατ’ άρθρο 38 παρ. 1 και 2 του Ν. 4624/2019, ο δε δεύτερος κατηγορούμενος, Κος ..., κατηγορείται για τα αδικήματα της συκοφαντικής δυσφήμισης κατ’ άρθρα 363-362 ΠΚ και της ηθικής αυτουργίας σε ψευδή καταμήνυση και κα σε συκοφαντική δυσφήμιση κατά παράβαση των άρθρων 46 παρ. 1, 229 παρ. 1 και 363- 362 ΠΚ.
I. Πραγματικά περιστατικά - Ψευδής καταμήνυσή μας στις Αργές από τον πρώτο κατηγορούμενο ως φυσικό αυτουργό και τον δεύτερο κατηγορούμενο ως ηθικό αυτουργό - Συκοφαντική δυσφήμισή μας από τον πρώτο κατηγορούμενο ως φυσικό αυτουργό και από τον δεύτερο κατηγορούμενο ως ηθικό και ως φυσικό αυτουργό - Παράνομη επέμβαση σε σύστημα αρχειοθέτησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα μας από τον πρώτο κατηγορούμενο και παράνομη κοινοποίηση των τελευταίων σε τρίτα μη δικαιούμενα πρόσωπα
Στις 24-01-2019 ο πρώτος κατηγορούμενος κατέθεσε ενώπιον του Κου Εισαγγελέας Πρωτοδικών Σύρου την από 24η-01-2019 μήνυσή του σε βάρος μας δια της οποίας μας κατεμήνυσε ψευδώς, ότι δήθεν τελούμε παράνομες οικοδομικές εργασίες σε ακίνητο ιδιοκτησίας μας στον Αγιο Ιωάννη Μυκόνου. Επίσης, κατεμήνυσε ψευδώς από κοινού με εμάς και τον Διοικητή του Α.Τ. Μυκόνου για υποτιθέμενη παράβαση καθήκοντος, επειδή παρά τις δεκάδες καθημερινές τηλεφωνικές καταγγελίες των πρώτου και δεύτερου κατηγορουμένων, ουδέποτε διαπιστώθηκε από τις αστυνομικές αρχές του εν λόγω Α.Τ. η τέλεση της παραμικρής παρανομίας εκ μέρους μας. Περαιτέρω, ο πρώτος κατηγορούμενος με την ως άνω από 24η-01-2019 μήνυσή του, καθώς και εν συνεχεία με την από 28ης-01-2019 εξώδικη δήλωση - πρόσκλησή του προς τον πρώτο εξ’ ημών, με την από 26^-02-2019 αίτηση ασφαλιστικών μέτρων του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου, με την από 07^-03-2019 ανάρτησή του στον προσωπικό του λογαριασμό στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης «Facebook» και με την από 12ης-03-2019 εξώδικη δήλωσή - πρόσκλησή τους προς τον πρώτο εξ’ ημών, διατύπωσε ενώπιον τρίτων, ήτοι ενώπιον του Κου Εισαγγελέως Πρωτοδικών Σύρου και των δικαστικών υπαλλήλων της Εισαγγελίας, ενώπιον των δικαστών και δικαστικών υπαλλήλων του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου, ενώπιον δικαστικών επιμελητών και εν γένει ενώπιον απροσδιόριστου αριθμού χρηστών στο διαδίκτυο, μέσω της ανάρτησής του στο «Facebook», εν γνώσει του ψευδείς εις βάρος μας ισχυρισμούς δυνάμενους να βλάψουν την τιμή και την υπόληψή μας. Ταύτα έπραξε ο πρώτος κατηγορούμενος με απόφαση που του προκάλεσε ο δεύτερος κατηγορούμενος, λόγω και της μεταξύ τους στενής φιλικής σχέσης, την οποία αμφότεροι παραδέχονται. Ο δε δεύτερος κατηγορούμενος, πέραν από ηθικός αυτουργός των ανωτέρω άδικων πράξεων του πρώτου κατηγορουμένου διέπραξε και ο ίδιος αυτοτελώς ως φυσικός αυτουργός ιο αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμισης κατ’ άρθρο 363 ΠΚ με τη διάδοση ενώπιον τρίτων, ήτοι ενώτπον των δικαστών και δικαστικών υπαλλήλων του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου εν γνώσει του ψευδών και συκοφαντικών σε βάρος μας ισχυρισμών δια της από 04^-02-2019 αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου. Τέλος, ο πρώτος κατηγορούμενος δια της προαναφερθείσας από 07ης-03-2019 ανάρτησής του στον προσωπικό του λογαριασμό στο «Facebook» πραγμάτωσε και την ειδική υπόσταση του αδικήματος του άρθρου 3 8 παρ. 2 του Ν. 4624/2019, ήτοι επενέβη χωρίς δικαίωμα σε σύστημα αρχειοθέτησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα μας, τα οποία κοινοποίησε περαιτέρω σε τρίτα μη δικαιούμενα πρόσωπα.
Η. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ
ΙΙ.α. Ως προς την τέλεση του αδικήματος της ψευδούς καταμήνυση κατ’ άρθρο 229 παρ. 1 ΠΚ από τον πρώτο κατηγορούμενο ως φυσικό αυτουργό και από τον δεύτερο κατηγορούμενο ως ηθικό αυτουργό
Σύμφωνα με το άρθρο 229 παρ. 1 του προϊσχύσαντος ΠΚ, το οποίο είναι εφαρμοστέο ως αναδρομικά ευμενέστερη διάταξη, ως ορίζεται και στο άρθρο 2 παρ. 1 του ισχύοντος ΠΚ. που κυρώθηκε με το Ν. 4619/2019 και τέθηκε σε ισχύ από 01η-07-2019, «Όποιος εν γνώσει καταμηνύει άλλον ψευδώς ή αναφέρει γι' αυτόν ενώπιον της αρχής ότι τέλεσε αξιόποινη πράξη ή πειθαρχική παράβαση με σκοπό να προκαλέσει την καταδίωξή του γι’ αυτήν, τιμωρείται με Φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους.». Περαιτέρω, το έγκλημα είναι τυπικό και συνεπώς τετελεσμένο με την περιέλευση στην αρχή της μήνυσης, αναφοράς κ.λπ., ανεξαρτήτως αν επήλθε το επιβλαβές αποτέλεσμα της δίωξης ή αν ο καταμηνυθείς τελικώς απαλλάχθηκε (ΑΠ 77/2021 ΤΝΠ Νόμος, ΑΠ 468/2020 ΤΝΠ Νόμος).
Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 46 παρ.1 εδ. α’ του ΠΚ, «με την ποινή του αυτουργού τιμωρείται επίσης όποιος με πρόθεση προκάλεσε σε άλλον την απόφαση να εκτελέσει την άδικη πράξη που διέπραξε». Σύμφωνα, δε, με την υπ’ αρ. 454/2019 απόφαση του Αρείου Πάγου (Αναγνωστέο 28) «[...] για την ύπαρξη ηθικής αυτουργίας απαιτείται να συντρέχουν αντικειμενικώς μεν α) πρόκληση από τον ηθικό αυτουργό σε άλλον της αποφάσεως να διαπράξει ορισμένη αξιόποινη πράξη, η πρόκληση δε αυτή μπορεί να γίνει με οποιοδήποτε τρόπο και μέσο, όπως με συμβουλές, υπόσχεση ή χορήγηση αμοιβής, παραινέσεις, προτροπές (παρακίνηση, παρόρμηση, ενθάρρυνση), πειθώ, φορτικότητα, πίεση, απειλή, εκμετάλλευση οποιοσδήποτε πλάνης, πραγματικής ή νομικής ή περί τα παραγωγικά αίτια της βουλήσεως, με τη διέγερση μίσους κατά του θύματος, με την επιβολή λόγω υπηρεσιακής ή άλλης εξαρτήσεως ή την επιρροή προσώπου λόγω της ιδιότητας και της θέσεώς του ή και της σχέσεώς του με το φυσικό αυτουργό κλπ και β) διάπραξη από τον άλλον (αυτουργό) της πράξεως αυτής, υποκειμενικός δε δόλος του ηθικού αυτουργού, δηλαδή ηθελημένη πρόκληση της αποφάσεως για τη διάπραξη από τον άλλο της αντικειμενικής υποστάσεως ορισμένου εγκλήματος με τη γνώση και θέληση ή αποδοχή της συγκεκριμένης εγκληματικής πράξεως χωρίς να είναι αναγκαίος ο καθορισμός της πράξεως αυτής μέχρι λεπτομερειών, αρκεί δε και ενδεχόμενος δόλος, εκτός αν για την υποκειμενική θεμελίωση του οικείου εγκλήματος απαιτείται άμεσος ή υπερχειλής δόλος, οπότε ο δόλος αυτός πρέπει να συντρέχει και στο πρόσωπο του ηθικού αυτουργού» (ΑΠ 454/2019 ΤΝΠ Νόμος).
Στο αυτό πλαίσιο, με την υπ’ αρ. 217/2020 απόφασή του (Αναγνωστέο 29), ο Άρειος Πάγος έκρινε, ότι από την αποδεικτική διαδικασία «[...], σαφώς προέκυψε ότι τα όσα ψευδώς κατέθεσε και ισχυρίσθηκε η πρώτη κατηγορουμένη.... κατά τη σύνταξη της με αριθμό .../2014 ένορκης βεβαίωσης δεν τα γνώριζε εξ ιδίας αντιλήψεως, καθώς δεν είχε συχνές επαφές με τον πολιτικός ενάγοντα ... και δεν ήταν παρούσα κατά τη συζήτηση της ανωτέρω αναφερόμενης αίτησης ασφαλιστικών μέτρων, στην οποίαν χρησιμοποιήθηκε η ίδια ένορκη βεβαίωση, αλλά με πειθώ και φορτικότητα την έπεισε να τα καταθέσει η δεύτερη κατηγορουμένη προκειμένου να απορριφθεί η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων του πολιτικός ενάγοντας και να γίνει δεκτή η ανταίτηση της ιδίας, γνωρίζοντας ότι ήταν ψευδή και μπορούσαν να θίξουν την τιμή και την υπόληψη του εγκαλούντος- πολιτικώς ενάγοντας» (ΑΠ 217/2020 ΤΝΠ Νόμος).
Εν προκειμένω, πρώτα από όλα θα πρέπει να σημειωθεί, ότι ο πρώτος κατηγορούμενος, ο οποίος μας κατεμήνυσε ο ίδιος προσωπικά και όγι εξ ονόματος του δεύτερου κατηγορουμένου ως εντολοδόχος δικηγόρος του, κατήγγειλε ο ίδιος (ο πρώτος κατηγορούμενος) τηλεφωνικά τις φερόμενες παράνομες οικοδομικές εργασίες επί του ακινήτου μας μόλις στις 24-01-2019, ήτοι την ίδια ημέρα που κατέθεσε και την επίδικη όλως προσχηματική μήνυσή του στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Σύρου. Μάλιστα, όπως προκύπτει από το από 09η-3-2019 έγγραφο ταυ Α.Τ. Μυκόνου (ιδ. Αναγνωστέο 10 τον κλητηρίου θεσπίσματος), ο έλεγχος από περιπολία του εν λέγω Α.Τ. στην ιδιοκτησία μας κατόπιν της τηλεφωνικής καταγγελίας του πρώτου κατηγορουμένου έλαβε χώρα μόλις στις 11.45 π.μ. της 24^-01-2019, ενώ ο πρώτος κατηγορούμενος ήδη στις 11.40 π.μ. της ίδιας ημέρας είχε προβεί αυτοπροσώπως στην κατάθεση της επίμαχης ψευδούς μήνυσής του σε βάρος μας ενώπιον του Κου Εισαγγελέως Πλημμελειοδικών Σύρου, όπως προκύπτει από το από 24η'-01-2019 έγγραφο ένορκης εξέτασης του πρώτου κατηγορουμένου ενώπιον της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Σύρου (!) (ίδ. Αναγνωστέο 4). Ήτοι, ο πρώτος κατηγορούμενος, ο οποίος, σημειωτέου, είναι μόνιμος κάτοικος Θεσσαλονίκης, ευρισκόμενος ήδη στη Σύρο στις 24-01-2019, είχε προαποφασίσει την αυτοπρόσωπη κατάθεση της ψευδούς μηνύσεώς του σε βάρος μας, καταγγέλλοντας φερόμενες παράνομες οικοδομικές εργασίες, χωρίς καν να βρίσκεται στην τοποθεσία της ιδιοκτησίας μας στην Μύκονο, όπου τάχα αυτές οι εργασίες λάμβαναν χώρα, και άρα χωρίς να έχει επ’ ουδενί ιδία αντίληψη αυτών. Εν συνεχεία πραγματοποίησε μια καθ’ όλα προσχηματική τηλεφωνική κλήση στο Α.Τ. Μυκόνου, προκειμένου να καταγγείλει τις εν λόγω υποτιθέμενες παράνομες οικοδομικές εργασίες! Εξάλλου, ο πρώτος κατηγορούμενος γνώριζε εξαρχής, ότι για το εν λόγω ακίνητο ιδιοκτησίας μας στον Αγιο Ιωάννη Μυκόνου βρισκόταν εν ισχύ η οικοδομική άδεια υπ’ αρ. .../2002, της οποίας η ισχύς είχε παραταθεί έως τις 31-12-2019 (ίδ. Αναγνωστέα 12 έως 21). Τούτα αποδεικνύονται από τις αναφορές του ίδιου του πρώτου κατηγορουμένου στις σελ. 3 και εξής της από 26ης-02-2019 αίτησής του περί λήψης ασφαλιστικών μέτρων ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου (ίδ. Αναγνωστέο 5 του κλητηρίου θεσπίσματος), όπου αυτός ο ίδιος αναφέρει (σελ. 4 αιτήσεώς του) και την αναθεώρηση της εν λόγω άδειας, η οποία προκύπτει από το με Α.Π. 2487/2018 έγγραφο της Πολεοδομίας Σύρου-Ερμούπολης, όπου ρητώς και εμφανώς αναγράφεται και η ισχύς της εν λόγω αδείας έως τις 31 /12/2019. Μάλιστα, ο πρώτος κατηγορούμενος, σκόπιμα παραλείπει πλήρως να αναφέρει στην ανωτέρω μήνυσή του την ύπαρξη της υπ' αρ. .../2002 οικοδομικής άδειας, που πολύ καλά γνώριζε, ότι βρισκόταν ακόμη εν ισχύ. Εξάλλου, όπως ο ίδιος ο πρώτος κατηγορούμενος παραδέχεται στην σελ. 6 της αιτήσεώς του περί λήψης ασφαλιστικών μέτρων ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου, εμείς, παρότι δεν εκτιμούσαμε οικοδομικές εργασίες και, δη, παράνομα στο ακίνητο ιδιοκτησίας μας, είχαμε αναρτημένη σε εμφανές σημείο αυτού την οικοδομική άδεια .../2002 που ευρίσκετε» εν ισχύ έως τις 31-12-2019. Ταύτα άπαντα υποδεικνύονται και από το από 09ης-03-2019 έγγραφο του Α.Τ. Μυκόνου (Ιδ. Αναγνωστέο 2) δια του οποίου βεβαιώνεται, ότι παρά τη διενέργεια τριάντα πέντε (35 επιτόπιων ελέγχων στην ιδιοκτησία μας από τις αστυνομικές αρχές, κατόπιν των δεκάδων τηλεφωνικών καταγγελιών των πρώτου και δεύτερου κατηγορουμένων, ουδέποτε διαπιστώθηκε η τέλεση της παραμικρής παρανομίας εκ μέρους μας. Ομοίως και με το από 26ης-03-2019 έγγραφο του Α.Τ. Μυκόνου (ίδ. Αναγνωστέο 3) αποδεικνύεται ότι παρά τη διενέργεια επιπλέον έντεκα (11) στο σύνολο ελέγχων από το Α.Τ. στην ιδιοκτησία μας μεταξύ 05-03-2019 και 24-03-2019, έτι μία φορά ουδόλως διαπιστώθηκε να τελούνται οποιεσδήποτε εργασίες στο ως άνω ακίνητό μας.
Αξιοσημείωτο είναι, επίσης, ότι ο πρώτος κατηγορούμενος μας κατεμήνυσε ψευδώς για την τέλεση δήθεν παράνομων οικοδομικών εργασιών, χωρίς να είναι καν ο ίδιος παρών στην τοποθεσία της ιδιοκτησίας μας στη Μύκονο και, άρα, δίχως να έχει ιδία αντίληψη των φερόμενων παραβάσεων και, περαιτέρω, χωρίς να έχει κανένα προσωπικό ή έννομο συμφέρον ο ίδιος από την ποινική μας δίωξη, αφού δεν έχει ιδιοκτησία όμορη της δικής μας και είναι κάτοικος Θεσσαλονίκης. Τούτο έπραξε προφανώς ο πρώτος κατηγορούμενος κατόπιν απόφασης, που του προκάλεσε ο δεύτερος κατηγορούμενος, εκμεταλλευόμενος τη στενή φιλική τους σχέση και την επιρροή που ασκούσε επί του πρώτου κατηγορουμένου, ο οποίος, άλλωστε, όπως αμφότεροι παραδέχονται, φιλοξενείτο ακόμη και στην οικία του δεύτερου κατηγορουμένου κατά καιρούς. Περαιτέρω, ούτε ο δεύτερος κατηγορούμενος είχε ιδία αντίληψη των υποτιθέμενων παράνομων εργασιών στην ιδιοκτησία μας, αφού και αυτός απούσιαζε από τη Μύκονο, καθώς είναι μόνιμος κάτοικος Αθηνών. Παρά ταύτα, ο δεύτερος κατηγορούμενος είχε παρανόμως τοποθετήσει δύο κάμερες στην όμορη οικία του, δια των οποίων παρακολουθούσε συστηματικά και επί εικοσιτετραώρου βάσεως την ιδιοκτησία μας πραγματοποιώντας καθημερινά δεκάδες καταγγελίες για φερόμενες παράνομες οικοδομικές εργασίες στο Α,Τ. Μυκόνου κάθε φορά, που οποιοσδήποτε τολμούσε να μεταβεί στην ιδιοκτησία μας. Για τον λόγο αυτό, η Ανεξάρτητη Αρχή Δεδομένων προσωπικού Χαρακτήρα (εφεξής η Αρχή) επέβαλε στον δεύτερο κατηγορούμενο με την υπ’ αρ. 30/2020 απόφασή της (ιδ. Αναγνωστέο 9 τον κλητηρίον θεσπίσματος) την υποχρεωτική στρέψη των εν λόγω καμερών εντός της ιδιοκτησίας του και την καταβολή διοικητικού προστίμου για παραβίαση του Γενικού Κανονισμού Προστασίας Δεδομένων. Ομοίως, με την υπ αρ. 1210/2022 απόφαση του Β’ Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς, η οποία δημοσιεύθηκε κατά τη δικάσιμο της 14ης-4-2022, ο δεύτερος κατηγορούμενος κρίθηκε βάσει των ίδιων πραγματικών περιστατικών ένοχος για την πράξη της παράβασης του άρθρου 38 παρ. 2 του ν. 4624/2019.
Ούτως, ο δεύτερος κατηγορούμενος προκάλεσε στον πρώτο κατηγορούμενο την απόφαση να τελέσει σε βάρος μας το αδίκημα της ψευδούς καταμήνυσης κατ’ άρθρο 229 παρ. 1 ΠΚ, για να αντλήσει ο ίδιος προσωπικό όφελος στο πλαίσιο της μεταξύ μας εκκρεμούσης διοικητικής αντιδικίας, πράγμα που, όντως, έπραξε ο πρώτος κατηγορούμενος κατά τα ανωτέρω.
ΙΙ. α. Ως προς την τέλεση το» αδικήματος της συκοφαντικής διαφήμισης κατ’ άρθρο κατ’ άρθρα 363-362 ΠΚ από τον πρώτο κατηγορούμενο ως φυσικό αυτουργό και από το δεύτερο κατηγορούμενο ως ηθικό αυτουργό και φυσικό αυτουργό αυτοτελώς
Σύμφωνα με το άρθρο 362 του προϊσχύσαντος ΠΚ, το οποίο είναι εφαρμοστέο ως αναδρομικά ευμενέστερη διάταξη, ως ορίζεται και στο άρθρο 2 παρ. 1 του ισχύοντος ΠΚ, που κυρώθηκε με το Ν. 4619/2019 και τέθηκε σε ισχύ από 01^-07- 2019, «Όποιος με οποιονδήποτε τρόπο ενώπιον τρίτου ισχυρίζεται ή διαδίδει για κάποιον άλλον γεγονός που μπορεί να βλάψει την τιμή ή την υπόληψή του τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών ή με χρηματική ποινή. Η χρηματική ποινή μπορεί να επιβληθεί και μαζί με την ποινή της φυλάκισης.». Περαιτέρω, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 363 του προισχύσαντος ΠΚ, που είναι, επίσης, εφαρμοστέα ως αναδρομικά ευμενέστερη διάταξη, «Αν στην περίπτωση του άρθρου 362 το γεγονός είναι ψευδές και ο υπαίτιος γνώριζε ότι αυτό είναι ψευδές τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών μαζί με τη φυλάκιση μπορεί να επιβληθεί και χρηματική ποινή. Μπορεί επίσης να επιβληθεί και στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων κατά το άρθρο 63.». Ως γεγονός δε, κατά την έννοια των πιο πάνω διατάξεων θεωρείται κάθε συγκεκριμένο περιστατικό του εξωτερικού κόσμου, που ανάγεται στο παρελθόν ή το παρόν το οποίο υποπίπτει στις αισθήσεις και είναι δεκτικό αποδείξεως καθώς και κάθε συγκεκριμένη σχέση ή συμπεριφορά, αναφερόμενη στο παρελθόν ή το παρόν, που υποπίπτει στις αισθήσεις και αντίκειται στην ηθική και την ευπρέπεια, προσάπτεται δε σε ορισμένο πρόσωπο με συνέπεια να επέρχεται εμφανής υποτίμηση της τιμής και της υπόληψης του (611/2015 ΤΝΠ Νόμος, ΑΠ 964/2010, ΤΝΠ Νόμος).
Επιπλέον, κατά παγία νομολογία (ίδ. ενδεικτικά ΑΠ 173/2021 ΤΝΠ Νόμος, ΑΠ 11/2020 ΤΝΠ Νόμος, ΑΠ 670/2020 ΤΝΠ Νόμος) γίνεται δεκτό, ότι «τρίτος» κατά την έννοια των άνω διατάξεων των άρθρων 362 και 363 ΠΚ είναι κάθε άλλο, πλην του δυσφημουμένου πρόσωπο, το οποίο με οποιονδήποτε τρόπο λαμβάνει γνώση του δυσφημιστικού γεγονότος, έστω και κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του, ή και αργή, αρκεί το γεγονός να είναι επιλήψιμο γι’ αυτόν, στον οποίο αποδίδεται. Τούτο δε επιβεβαιώθηκε με την υπ’ αρ. 3/2021 απόφαση του Αρείου Πάγου ιδ.Αναγνωστέο 32), σύμφωνα με την οποία «Στην έννοια του "τρίτον", κατά τις ανωτέρω διατάζεις, εφόσον δεν θεσπίζεται με αυτές οποιαδήποτε διάκριση, περιλαμβάνεται οπωσδήποτε, πλην του δυσφημουμένου, φυσικό πρόσωπο ή αρχή, επομένως και τα πρόσωπα, τα οποία έλαβαν γνώση του δυσφημιστικού ισχυρισμού ή της διάδοσης με οποιονδήποτε τρόπο, έστω και κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, όπως σι δικαστές, οι εισαγγελείς, οι υπάλληλοι του δικαστηρίου, οι δικηγόροι, οι δικαστικοί επιμελητές, τα μέλη πειθαρχικών συμβουλίων, επιτροπών, ανεξάρτητων αργών κλπ., αρκεί το γεγονός να είναι επιλήψιμο γι' αυτόν, στον οποίο αποδίδεται [...] οπότε ο όρος αυτός καλύπτει αδιαστίκτως κάθε φυσικό πρόσωπο, που δεν είναι ο δράστης ή ο παθών του εγκλήματος και, συνεπώς, καταλαμβάνει αναμφισβήτητα και τα ανωτέρω αναφερόμενα δικαστικά πρόσωπα,[...]. Μόνο το γεγονός ότι τα δικαστικά πρόσωπα, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, έχουν αυστηρά προκαθορισμένους ρόλους, δεν εκφράζουν την προσωπική τους άποψη, δεν δικαιούνται να προβαίνουν σε σχολιασμό όσων εκτίθενται στο πλαίσιο της οικείας διαδικασίας και εκφέρουν την κρίση τους εντός του πλαισίου των καθηκόντων τους, αποκλειστικά, προς διευθέτηση της εννόμου σχέσεως που αφορά τα διάδικα μέρη, χωρίς να την ανακοινώνουν σε άλλους, δεν δικαιολογεί τη συσταλτική ερμηνεία του όρου "τρίτος", αφού και ο δικαστικός λειτουργός δεν παύει ως άνθρωπος να γίνεται κοινωνός μιας δυσμενούς παράστασης για το πρόσωπο που αφορούν οι ισχυρισμοί, χωρίς μάλιστα να έχει πάντοτε τη δυνατότητα να ερευνήσει την ουσιαστική βασιμότητα αυτών είτε για λόγους τυπικούς όπως π.χ. σε περίπτωση παραγραφής, εκπρόθεσμης υποβολής της έγκλησης κλπ), είτε διότι περιορίζεται δικονομικά από το αντικείμενο της ερευνάς του, όπως συμβαίνει, όταν στο απευθυνόμενο σε αυτόν δικόγραφο περιλαμβάνονται, πέραν του ερευνώμενου αντικειμένου, και άσχετοι προς αυτό, δυσφημιστικοί για τον αντίδικο, ισχυρισμοί, οπότε ο θεσμικός ρόλος των δικαστικών προσώπων δεν αποτρέπει ουσιαστικά τον κίνδυνο διασυρμού του φορέα του προστατευόμενου εντόμου αγαθού. Λεν αποκλείεται δε ο δράστης, ο δόλος του οποίου δεν χρειάζεται να οριοθετεί και να προσδιορίζει επακριβώς τους τρίτους, ενώπιον των οποίων επιδιώκει να συκοφαντήσει ή να δυσφημήσει κάποιον, να αποβλέπει στην πραγματικότητα στο διασυρμό του συγκεκριμένου ατόμου με δυσφημιστικά γεγονότα, μέσω του θεσμικού ρόλου των δικαστικών λειτουργών και με πρόσχημα την επίκληση του συνταγματικώς κατοχυρωμένου δικαιώματος προσφυγής στη δικαιοσύνη.» (ΑΠ (ΠΟΙΝ) 3/2021 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Ο ισχυρισμός για το δυσφημιστικό γεγονός μπορεί να γίνει και με κατάθεση δικογράφου, οπότε γνώση των ισχυρισμών, που περιέχονται σ' αυτό, λαμβάνουν οι δικαστές, ο εισαγγελέας, οι υπάλληλοι της γραμματείας και γενικά όλα τα πρόσωπα, τα οποία, από καθήκον, λαμβάνουν γνώση του περιεχομένου του (ΑΠ 11/2020 ΤΝΠ Νόμος). Ταύτα ορθώς διέλαβε και ο Κος Εισαγγελείς Εφετών Αιγαίο» με την υπ’ αρ. 25/2021 διάταξή του (ίδ. και εκεί παρατιθέμενη νομολογία) επί της υπ’ αρ. …/2-3-2021 προσφυγής μας κατ’ άρθρο 52 ΚΠΔ αναφορικά με την παρούσα υπόθεση.
Εν προκειμένω, προς αποφυγή άσκοπων επαναλήψεων ως προς την τέλεση του αδικήματος του άρθρου 363-362 ΠΚ σε βάρος μας από τους κατηγορουμένους, καθώς και ως προς την απόδειξη της γνώσης αμφότερων των κατηγορουμένων, ότι οι ισχυρισμοί τους εις βάρος ημών ήσαν άπαντες ψευδείς και ως προς την ιδιότητα του δεύτερου κατηγορουμένου ως ηθικού αυτουργού στις ανωτέρω πράξεις του πρώτου κατηγορουμένου, παραπέμπουμε ανωτέρω στους (υπό I και ΙΙ.α) έγγραφους ισχυρισμούς μας. Ενδεικτικά, δε, επισημαίνουμε, αφενός, ότι η από 24ης-01-2019 μήνυση το» πρώτου κατηγορουμένου αρχειοθετήθηκε με την από 06ης-11-2020 διάταξη τον Κου Εισαγγελέας Πρωτοδικών με σύμφωνη γνώμη του Κου Εισαγγελέας Εφετών (ίδ. Αναγνωστέο 21), καθότι δεν προέκυψαν ενδείξεις για την ένοχη μας, ενώ δε και οι αιτήσεις ασφαλιστικών μέτρων των κατηγορουμένων απορρίφθηκαν αμφότερες από το Μονομελές Πρωτοδικείο Σύρου (ίδ. Αναγνοιστέα 24-27).
Περαιτέρω, ιδίως ως προς την ανάρτηση του πρώτου κατηγορουμένου στο «Facebook», δεν είναι απαραίτητη για τη στοιχειοθέτηση του αδικήματος των άρθρων 363-362 ΠΚ η ευθεία αναφορά του ονόματος μας, αφού από το περιεχόμενο της ανάρτησης του είναι ευχερής η εξατομίκευσή μας και, άρα ευχερώς και με τρόπο βέβαιο προκύπτει, ότι οι ισχυρισμοί του πρώτου κατηγορουμένου αναφέρονται σε συγκεκριμένο πρόσωπο. Ειδικότερα, με την αναφορά στο επάγγελμα του πρώτου εξ’ ημών και στο γεγονός, ότι επιθυμούσαμε να ανεγείρουμε ξενοδοχείο στον Άγιο Ιωάννη Μυκόνου, όπου βρίσκεται η ιδιοκτησία μας, καθώς και με την αναφορά στην τότε υποψηφιότητα του πρώτου εξ’ ημών ως Δημοτικού Συμβούλου του Δήμου Μυκόνου ο πρώτος κατηγορούμενος καθιστά ευχερή την πλήρη ταυτοποίησή μας δεδομένου ότι απευθύνεται σε πρόσωπα μιας μικρής κοινότητας, όπου είναι ευρέως γνωστή η τοποθεσία της ιδιοκτησίας μας. το γεγονός, ότι επιθυμούσαμε να ανεγείρουμε ξενοδοχείο σε αυτή, καθώς και ότι ο πρώτος εξ’ ημών είμαι μηχανικός και υπήρξα την περίοδο εκείνη υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Μυκόνου και νυν εκλεγμένος περιφερειακός σύμβουλος
ΙΙ.γ. Ως προς το αδίκημα της χωρίς δικαίωμα επέμβασης σε σύστημα αρχειοθέτησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα
Σύμφωνα με το άρθρο 38 παρ. 1 του Ν. 4624/2019 «α) Οποίος, χωρίς δικαίωμα: α) επεμβαίνει με οποιονδήποτε τρόπο σε σύστημα αρχειοθέτησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, και με την πράξη του αυτή λαμβάνει γνώση των δεδομένων αυτών β) τα αντιγράφει, αφαιρεί, αλλοιώνει, βλάπτει, συλλέγει, καταχωρεί, οργανώνει, διαρθρώνει, αποθηκεύει, προσαρμόζει, μεταβάλλει, ανακτά, αναζητεί πληροφορίες, συσχετίζει, συνδυάζει, περιορίζει, διαγράφει, καταστρέφει, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ενός (1) έτους, εάν η πράξη δεν τιμωρείται βαρύτερα με άλλη διάταξη» ενώ περαιτέρω σύμφωνα με την παρ.2 της προδιαληφθείσας διάταξης «Όποιος χρησιμοποιεί, μεταδίδει, διαδίδει, κοινολογεί με διαβίβαση, διαθέτει, ανακοινώνει ή καθιστά προσιτά σε μη δικαιούμενα πρόσωπα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, τα οποία απέκτησε σύμφωνα με την περίπτωση α' της παραγράφου 1 ή επιτρέπει σε μη δικαιούμενα πρόσωπα να λάβουν γνώση των δεδομένων αυτών, τιμωρείται με φυλάκιση, εάν η πράξη δεν τιμωρείται βαρύτερα με άλλη διάταξη.».
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το άρθρο 44 στ. α’ του Ν. 4624/2019, καθώς και με το άρθρο 4 του Κανονισμού ΕΕ 2016/679 [«Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Προσωπικών Δεδομένων (εφεξής ΓΚΠΔ)], που έχει, βάσει των αρχών του ενωσιακού δικαίου άμεση ισχύ, ήδη από την 25η.05.2018, και προς εφαρμογή και εξειδίκευση του οποίου θεσπίστηκε ο ως άνω εφαρμοστικός νόμος Ν. 4624/2019, ως «δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα» νοούνται κάθε πληροφορία που αφορά ταυτοποιημένο ή ταυτοποιήσιμο φυσικό πρόσωπο («υποκείμενο των δεδομένων»), το ταυτοποιήσιμο φυσικό πρόσωπο, δε, είναι εκείνο του οποίου η ταυτότητα μπορεί να εξακριβωθεί, άμεσα ή έμμεσα, ιδίως μέσω αναφοράς σε αναγνωριστικό στοιχείο ταυτότητας, όπως σε όνομα, σε αριθμό ταυτότητας, σε δεδομένα θέσης, σε επιγραμματικό αναγνωριστικό ταυτότητας ή σε έναν ή περισσότερους παράγοντες που προσιδιάζουν στη σωματική, φυσιολογική, γενετική, ψυχολογική, οικονομική, πολιτιστική, ή κοινωνική ταυτότητα του εν λόγω φυσικού προσώπου. Επιπλέον, ως «σύστημα αρχειοθέτησης» κατά τις προαναφερθείσες διατάξεις ορίζεται κάθε διαρθρωμένο σύνολο δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, τα οποία είναι προσβάσιμα με γνώμονα συγκεκριμένα κριτήρια, είτε το σύνολο αυτό είναι συγκεντρωμένο είτε αποκεντρωμένο είτε κατανεμημένο σε λειτουργική ή γεωγραφική βάση.
Ειδικότερα, όσον αφορά την δυνατότητα ταυτοποίησης του υποκειμένου των δεδομένων, για την ταυτοποίηση του φυσικού προσώπου, η οποία μπορεί να είναι και έμμεση, χωρίς δηλαδή ευθεία αναφορά στο φυσικό πρόσωπο, παγίως κρίνεται από την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (εφεξής «η Αρχή»), ότι πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το σύνολο των μέσων που απορούν ευλόγως να χρησιμοποιηθούν, είτε από τον υπεύθυνο επεξεργασίας, είτε από τρίτο. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 41/2017 απόφαση ορόσημο της Αρχής (ίδ. Αναγνωστέο 37) «... για να αποτελεί μια πληροφορία δεδομένο προσωπικού χαρακτήρα, πρέπει το φυσικό πρόσωπο στο οποίο αναφέρεται η πληροφορία να μπορεί να τακτοποιείται, δηλαδή να μπορεί να προσδιοριστεί μοναδικά.» και περαιτέρω «Η δυνατότητα ταυτοποίησης ενός προσώπου πρέπει να εξετάζεται διασταλτικά καθώς η βούληση του νομοθέτη είναι να εξασφαλιστεί αποτελεσματική προστασία στο υποκείμενο των δεδομένων. Ως εκ τούτου, η αναφορά σε κάποιο φυσικό πρόσωπο που μπορεί να υπάρχει στο περιεχόμενο μιας πληροφορίας, δεν είναι απαραίτητο να είναι ευθεία, αλλά αρκεί να προκύπτει ότι οι πληροφορίες αφορούν σε συγκεκριμένο πρόσωπο. Η έμμεση ταυτοποίηση μπορεί να είναι συνάρτηση πολλών διαφορετικών παραγόντων. Τα ίδια στοιχεία, ο συνδυασμός των οποίων δεν επιτρέπει την ταυτοποίηση ενός προσώπου σε ένα ευρύ κοινωνικό περιβάλλον, μπορεί να οδηγούν σε πλήρη ταυτοποίηση στο πλαίσιο μιας μικρής κοινωνικής ομάδας, όπου όλα τα μέλη της γνωρίζονται μεταξύ τους ή διαμένουν στο ίδιο κτίριο, σε μια μικρή γειτονιά ή σε κοντινές κατοικίες. Για τον λόγο αυτό, προκειμένου να εξετασθεί εάν έχει λάβει χώρα επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το σύνολο αυτών των παραμέτρων που αφορούν την υπό κρίση επεξεργασία, διότι και η πιθανότητα έμμεσης ταυτοποίησης, όταν δεν είναι αμελητέα, καθιστά, καταρχήν, την πληροφορία, προσωπικό δεδομένο». Περαιτέρω, ως αναφέρει η Αρχή στην προδιαληφθείσα απόφασή της, η Ομάδα Εργασίας του άρθρου 29 προτείνει τρία εναλλακτικά κριτήρια για την ταυτοποίηση της πληροφορίας με το πρόσωπο. Το κριτήριο του περιεχομένου (όταν μια πληροφορία αναφέρεται ευθέως σε κάποιο πρόσωπο), το κριτήριο του σκοπού (όταν μια πληροφορία αποσκοπεί εκ φύσεώς της να επηρεάσει καθ’ οιονδήποτε τρόπο το πρόσωπο) και το κριτήριο του αποτελέσματος (όταν μια πληροφορία είναι ιδιαιτέρως πιθανό να έχει επιπτώσεις στα δικαιώματα ή τα συμφέροντα ενός προσώπου). Ακολούθως με την ανωτέρω υπ’αριθμ. 41/2017 απόφασή της η Αρχή έκρινε ότι «από το δημοσίευμα το πρώτον στην ιστοσελίδα ………. αν και δεν αναφέρεται το όνομα του ανωτάτου δικαστικού ή της εκπαιδευόμενης στην Εθνική Σχολή δικαστικών Λειτουργών υποψήφιας τότε δικαστού, μπορεί ευκόλως να προκύψει η ταυτότητα των προσώπων αυτών από (α) το σύνολο των λοιπών αναφορών του άρθρου αφενός και (β) από τον ουσιαστικό κύκλο των προσώπων στα οποία επιδιώκει να απευθυνθεί το άρθρο».
Μάλιστα, στο ίδιο πλαίσιο, η Αρχή πρόσφατα έκρινε με την υπ’αριθμ. 05/2020 απόφασή της (ίδ. Αναγνωστέο 38), ότι ακόμη και η αποκάλυψη δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα Οανόντων προσώπων, η οποία δεν εμπίπτει κατ’ αρχήν στο προστατευτικό πεδίο των κανόνων προστασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα (αιτ. σκ. 27 ΓΚΠΔ) μπορεί να οδηγήσει σε έμμεση ταυτοποίηση δεδομένων ζώντων προσώπων. Αναλυτικότερα, η Αρχή διέλαβε στο σκεπτικό της εν λόγω απόφασής της όπ «δεδομένου, ωστόσο, ότι η αποκάλυψη των στοιχείων ταυτοποίησης θανόντων από κορονοϊό ενδέχεται να οδηγεί σε έμμεση ταυτοποίηση ζώντων φυσικών προσώπων που είχαν έρθει σε επαφή ή υπήρξαν οικείοι των θανόντων για τους οποίους εφαρμόζονται οι συναφείς κανόνες, πρέπει η επεξεργασία να γίνεται σύμφωνα με τις γενικές αρχές επεξεργασίας του άρθρου 5 παρ. 1 σε συνδυασμό με το άρθρο 6 ΓΚΠΔ».
Ομοίως και με την υπ’ αριθμ. 30/2020 απόφαση της Αρχής (ίδ. Αναγνωστέο 9 του κλητηρίου θεσπίσματος) κρίθηκε, ότι στοιχειοθετείται παράνομη επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα μας από τον δεύτερο κατηγορούμενο, ο οποίος τοποθετώντας κλειστό κύκλωμα βιντεοεπιτήρησης στην όμορη της δικής μας ιδιοκτησία του κατέγραφε εικόνες από ιδιωτικούς χώρους του ακινήτου μας τις οποίες εν συνεχεία κοινοποίησε στο Διοικητικό Εφετείο Πειραιά, παρότι στις εν λόγω προσκομισθείσες φωτογραφίες δεν εικονιζόμασταν εμείς οι ίδιοι, ούτε γινόταν ευθέως αναφορά του ονόματος μας. Συγκεκριμένα, η Αρχή επαναλαμβάνοντας το σκεπτικό της άνω υπ'αριθμ. 41/2017 απόφασής της και λαμβάνοντας υπόψη την υπ’ αρ. 1/2011 Οδηγία της Αρχής για τη χρήση συστημάτων βιντεοεπιτήρησης για την προστασία προσώπων και αγαθών, τις Κατευθυντήριες Γραμμές του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Προστασίας Δεδομένων υπ’ αρ. 3/2019 της 29ης-01-2019, την υπ’ αρ. 4/2004 Γνωμοδότηση της Ομάδας Εργασίας του άρθρου 29 για την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων μέσω βιντεοεπιτήρησης, την υπ’ αρ. 06/2014 Γνώμη της Ομάδας Εργασίας του άρθρου 29 σχετικά με την έννοια των εννόμων συμφερόντων του υπευθύνου επεξεργασίας και τις Κατευθυντήριες Γραμμές της Ομάδας Εργασίας του άρθρου 29, έκρινε με την υπ’ αριθμ. 30/2020 απόφασή ότι «... η λήψη ή και καταγραφή της εικόνας ενός ατόμου από π.χ. μεγάλο ύψος ή μακρινή απόσταση ή με καλυμμένα χαρακτηριστικά (π.χ. κρανιοφόρος) που καθιστά αδύνατη την αναγνώριση των φυσικών χαρακτηριστικών του προσώπου ενός υποκειμένου των δεδομένων δεν συνεπάγεται άνευ ετέρου την αδυναμία ταυτοποίησής του, καθώς δύναται εν τέλει να επιτευχθεί από λοιπές πληροφορίες, όπως π.χ. τα εμφανισιακά χαρακτηριστικά (ύψος, σωματοδομή, χρώμα και είδος ενδυμάτων και υποδημάτων) σε συνδυασμό με επιπλέον πληροφορίες (πχ. επιβίβασή του σε μηχανοκίνητο όχημα, επισήμανση ή καταγραφή της πορείας και του τελικού προορισμού του)» και άρα εν προκειμένω «Η λήψη και καταγραφή της εικόνας των καταγγελλόντων αλλά και κάθε φυσικού προσώπου στην ιδιοκτησία τους επιτρέπει την ταυτοποίηση των υποκειμένων των δεδομένων σύμφωνα με όσα αναπτύχθηκαν στην υπ' αρ. 1 σκέψη της παρούσας, πρωτίστως δε των καταγγελλόντων, η ταυτότητα των οποίων είναι γνωστή στον καταγγελλόμενο ούτως ή άλλως ως ιδιοκτητών».
Περαιτέρω, όπως κρίθηκε με την υπ’ αρ. 686/2021 απόφαση του Αρείου Πάγου (ίδ. Αναγνωστέο 30) «Στην Αιτιολογική Έκθεση του Ν. 4624/2019 αναφέρεται ότι "χωρίς δικαίωμα ενεργεί ο δράστης των αδικημάτων των παραγράφων I, 2, 3 όταν τελεί τις παραπάνω πράξεις χωρίς να υφίσταται σχετική διάταξη νόμου που να του το επιτρέπει ή ενεργεί καθ' υπέρβαση άλλης νομικής πράξης (λχ. εσωτερικού κανονισμού λειτουργίας, σύμβασης κ.ο.κ.). Κατά τον τρόπο αυτόν, καλύπτονται νομοθετικά και οι περιπτώσας παράνομης επεξεργασίας δεδομένων τα οποία νομίμως έχει στην κατοχή του ο δράστης - αυτουργός του αδικήματος (λγ. λόγω συγκατάθεσης του υποκειμένου τους ή λόγω επεξεργασίας αυτών για άλλον σκοπό), αλλά τα επεξεργάζεται για διαφορετικό σκοπό από αυτόν που συναίνεσε το υποκείμενό τους ή εν αγνοία του τελευταίου.» (ΑΠ 686/2021 ΤΝΠ Νόμος). Συναφώς, και με την υπ’ αρ. 3425/2021 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης (ίδ. Αναγνωστέο 31) κρίθηκε ότι «Από τις ως άνω διατάξεις σε συνδυασμό με τα άρθρα 5 και 6 ΓΚΠΔ συνάγεται ότι, η επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων για να είναι νόμιμη πρέπει να τηρεί συγκεκριμένους κανόνες, που προβλέπονται στο νόμο και ανάγονται σε αρχές επεξεργασίας, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και η αρχή της νομιμότητας του σκοπού και του τρόπου επεξεργασίας, καθώς και η αρχή της αναλογικότητας. Ειδικότερα, η επεξεργασία των δεδομένων πρέπει να εξυπηρετεί συγκεκριμένο νόμιμο σκοπό και επιπλέον τα προς επεξεργασία δεδομένα πρέπει να είναι συναφή, πρόσφορα και όχι περισσότερα απ' όσα κάθε φορά απαιτούνται ενόψει των σκοπών της επεξεργασίας (ΑΠ 186/2020).» (ΠΠΡ ΘΕΧΣΑΛ 3425/2021 ΤΝΠ Νόμος).
Ενδεικτικά, δε, ιδίως ως προς την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από δικηγόρους, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Σχεδίου Κώδικα Δεοντολογίας (ίδ. Αναγνωστέο 33), η επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τους δικηγόρους είναι σύννομη μόνο όταν: α) βασίζεται σε στη συγκατάθεση του Υποκειμένου των δεδομένων, ή β) είναι απαραίτητη για την εκτέλεση σύμβασης εντολής προς τον Δικηγόρο και η σύμβαση εντολής περιλαμβάνει τους όρους υπό τους οποίους πραγματοποιείται η επεξεργασία και την απαραίτητη ενημέρωση των συμβαλλομένων Υποκειμένων των δεδομένων, ή η επεξεργασία, ή γ) είναι απαραίτητη για τη συμμόρφωση των Δικηγόρων με τις υποχρεώσεις που επιβάλλονται από την εκάστοτε ισχύουσα νομοθεσία, ή δ) για τη διαφύλαξη ζωτικού συμφέροντος του Υποκειμένου των δεδομένων ή άλλου φυσικού προσώπου, ή ε) η επεξεργασία είναι απαραίτητη για την εκπλήρωση καθήκοντος που εκτελείται προς το δημόσιο συμφέρον που έχει ανατεθεί στον Δικηγόρο, ή στ) είναι απαραίτητη για τους σκοπούς των έννομων συμφερόντων που επιδιώκει ο Δικηγόρος ως υπεύθυνος επεξεργασίας. Εν προκειμένω, ωστόσο, η ανάρτηση του πρώτου κατηγορημένου στον προσωπικό του λογαριασμό στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης, πέραν από παντελώς περιττή, ήταν και εσκεμμένα παράνομη, αφού δεν εξυπηρετούσε ασφαλώς κανέναν από τους ανωτέρω νόμιμους και θεμιτούς σκοπούς επεξεργασίας.
Περαιτέρω, όσον αφορά συγκεκριμένα τις αναρτήσεις σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με την υπ’ αρ. 17/2016 απόφασή της (ίδ. Αναγνωστέο 34) η Αρχή έκρινε ότι«[...) όταν η πρόσβαση στις πληροφορίες προφίλ επεκτείνεται πέραν των επαφών της επιλογής του χρήστη, π.χ. όταν παρέχεται πρόσβαση σε ένα προφίλ σε όλους τους χρήστες της υπηρεσίας κοινωνικής δικτυώσεως ή όταν τα δεδομένα παρέχουν δυνατότητα καταγραφής από τις μηχανές αναζητήσεως, η πρόσβαση υπερβαίνει το προσωπικό ή το οικιακό πλαίσιο. Κατά αντίστοιχο τρόπο, αν ένας χρήστης λάβει συνειδητή απόφαση να επεκτείνει την πρόσβαση στα στοιχεία του πέραν των «φίλων» της επιλογής του καθίσταται υπεύθυνος επεξεργασίας δεδομένων και υπέχει την ευθύνη αυτού. 4. Εξάλλου, σύμφωνα με το 4ΕΚ στις αποφάσας Bodil Linqvistl και Satakunnan Markkinaporssi και Satamedia,2 £ εξαίρεση της οικιακής χρήσεως πρέπει να ερμηνευθεί ως αφορώσα αποκλειστικά τις δραστηριότητες, οι οποίες εντάσσονται στο πλαίσιο της ιδιωτικής ή οικογενειακής ζωής των ιδιωτών, πράγμα το οποίο προδήλως δεν ισχύει για την περίπτωση της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, η οποία συνίσταται στη δημοσίευσή τους στο Διαδίκτυο, με συνέπεια να αποκτά πρόσβαση στα δεδομένα αυτά απροσδιόριστος αριθμός προσώπων. Ως εκ τούτου, όταν η ανακοίνωση των συλλεγομένων δεδομένων γίνεται σε απροσδιόριστο αριθμό ατόμων δεν λαμβάνει χώρα η εξαίρεση της οικιακής χρήσεως.» (ΑΠΔΠΧ 17/2016).
Εν προκείμενη, ο πρώτος κατηγορούμενος με την από 07ης-032019 ανάρτησή του στον προσωπικό του δημόσιο λογαριασμό στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης «Facebook», κοινοποίησε παρανόμως απόσπασμα της προσωρινής διαταγής του Διοικητικού Εφετείου Πειραιώς, που αφορούσε στην εκκρεμή διοικητική αντιδικία μας με τον δεύτερο κατηγορούμενο. Ο πρώτος κατηγορούμενος δεν είχε εμπλακεί στην εν λόγω αντιδικία με κανέναν απολύτως τρόπο, ούτε και είχε εκπροσωπήσει τον δεύτερο κατηγορούμενο ως πληρεξούσιος δικηγόρος του. Παρά ταύτα, χωρίς δικαίωμα απέκτησε πρόσβαση στο σύστημα αρχειοθέτησης, που τηρούνταν η απόφαση ως δεδομένο προσωπικού χαρακτήρα μας, με σκοπό να την κοινοποιήσει σε τρίτα μη δικαιούμενα πρόσωπα, ήτοι τους ακολούθους του στο «Facebook» και όχι για δικαστική ή άλλη νόμιμη χρήση. Τούτο και έπραξε αναρτώντας την εν λόγω απόφαση και ταυτόχρονα υποδεικνύοντας την τοποθεσία «Άγιος Ιωάννης Μυκόνου», όπου βρίσκεται το ακίνητο ιδιοκτησίας μας και η όμορη οικία του δεύτερου κατηγορουμένου και αναφέροντας μεταξύ άλλων, ότι «Μηχανικός Μυκόνου «σηκώνει» ξενοδοχείο σε καφέ ζώνη Μυκόνου». Δια της εν λόγω ανάρτησής του ο πρώτος κατηγορούμενος κοινοποίησε δημόσια σε απροσδιόριστο αριθμό προσώπων, δηλαδή στο Διαδίκτυο, δεδομένα προσωπικού μας χαρακτήρα χωρίς να μας έχει προηγουμένως ενημερώσει ή να έχει λάβει με οποιοδήποτε τρόπο τη συγκατάθεσή μας προς τούτο. Συγκεκριμένα, κοινοποίησε απόσπασμα της Προσωρινής Διαταγής του Εφετείου Πειραιώς, που δύνανται από κοινού και με τα λοιπά δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα μας, που κοινοποίησε στην εν λόγω ανάρτησή του ο πρώτος κατηγορούμενος, -ήτοι το επάγγελμα του πρώτου εξ’ ημών ως πολιτικού μηχανικού και την τοποθεσία της ιδιοκτησίας μας σε συνδυασμό με την πληροφορία, ότι εκεί προτιθέμεθα να ανεγείρουμε ξενοδοχειακή μονάδα- να οδηγήσουν στην έμμεση ταυτοποίηση ημών. Εξάλλου στην ίδια ανάρτησή του ο πρώτος κατηγορούμενος ανέγραψε άλως ειρωνικά μεταξύ άλλων ότι «Μήπως να έβαζε και για δημοτικός Σύμβουλος να σώσει το νησί;». Δεδομένου ότι, όπως ήταν ευρέως γνωστό στη μικρή τοπική μας κοινότητα, ο πρώτος εξ’ ημών ήμουν εκείνη τη χρονική περίοδο (δηλαδή στις δημοτικές εκλογές του Μαΐου 2019) υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Μυκόνου, με το σχόλιο αυτό ο εγκαλούμενος σκόπιμα οδήγησε στην ταυτοποίησή μας σε συνδυασμό και με τα λοιπά δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα μας που περιλαμβάνονταν στην ανάρτησή του. Ούτως, ο πρώτος κατηγορούμενος τέλεσε το αδίκημα της παρ. 2 του άρθρου 38 του Ν. 4624/2019, αφού κοινοποίησε παρανόμως σε απροσδιόριστο αριθμό τρίτων μη δικαιούμενων προσώπων δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα μας τα οποία προηγουμένως είχε συλλέξει παρανόμως και για σκοπό παντελώς διαφορετικό από την ανάρτηση σε μέσα κοινωνική δικτύωσης, προκειμένου να μας υποδείξει με έμμεσο αλλά σαφή και αναντίρρητο τρόπο ως άτομα που δήθεν παραβιάζουν την πολεοδομική νομοθεσία και αυθαιρετούν ασκώντας επιρροή στις τοπικές αρχές προκειμένου να εξυπηρετήσουν ίδια συμφέροντα.
Για όλους τους ανωτέρω λόγους θα πρέπει να κριθούν οι κατηγορούμενοι ένοχοι των αποδιδόμενων αδικημάτων.
Σύρος, 05-05-2025
Οι εγκαλούντες και παραστάντες προς υποστήριξη της κατηγορίας
Δια του συνηγόρου
Η Εισαγγελέας, αφού έλαβε τον λόγο από την Προεδρεύουσα, δήλωσε ότι επιφυλάσσεται να προτείνει για τους παραπάνω ισχυρισμούς, μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας.
Ο πρώτος κατηγορούμενος και συνήγορος του δεύτερου, αφού ρωτήθηκαν από την Προεδρεύουσα, αν κλήτευσαν μάρτυρα υπεράσπισης, απάντησαν αρνητικά.
Ακολούθως, η Προεδρεύουσα διέταξε ν’ αρχίσει η αποδεικτική διαδικασία, κάλεσε τον πρώτο μάρτυρα κατηγορίας για εξέταση και παρήγγειλε στον Γραμματέα να ξεκινήσει τη διαδικασία της ηχογράφησης των πρακτικών της δίκης (ΦΕΚ Β' 490/9-2-2021).
Στη συνέχεια, αφού αποχώρησαν από το ακροατήριο οι υπόλοιποι μάρτυρες, σύμφωνα με το άρθρο 350 ΚΠΔ, προσήλθε ο πρώτος μάρτυρας κατηγορίας, ο οποίος, όταν ρωτήθηκε από την Προεδρεύουσα για την ταυτότητά του, απάντησε ότι ονομάζεται ... του ..., διπλωματούχος Πολιτικός Μιχανικός, κατοικεί στη Μύκονο (περιοχή …), γνωρίζει απλά τους κατηγορούμενους και δεν συγγενεύει με αυτούς. Μετά εξεταζόμενος ανωμοτί ως παριστάμενος για την υποστήριξη της κατηγορίας, κατ’ άρθρο 221 περ. δ' ΚΠοινΔ, κατέθεσε τα εξής:
[ΠΑΡΑΛΕΙΠΕΤΑΙ ΚΕΙΜΕΝΟ]
Στο σημείο αυτό, η Προεδρεύουσα παρήγγειλε στον Γραμματέα τη διακοπή της διαδικασίας ηχογράφησης των πρακτικών της δίκης.
Στο σημείο αυτό της δίκης, η Προεδρεύουσα ανέγνωσε δημόσια στο ακροατήριο τα ακόλουθα έγγραφα του κατηγορητηρίου, χωρίς να προβληθεί καμία απολύτως αντίρρηση ή ένσταση από κανέναν, ήτοι:
[ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΝΤΑΙ ΑΝΑΓΝΩΣΘΕΝΤΑ ΕΓΓΡΑΦΑ]
Έπειτα, μετά από αίτημα του πληρεξουσίου συνηγόρου των παρασταθέντων προς υποστήριξη της κατηγορίας και κατά πρόταση της Εισαγγελέως, η Προεδρεύουσα ανέγνωσε, χωρίς να προβληθεί αντίρρηση από κανέναν, τα προσκομισθέντα από τους παρασταθέντες προς υποστήριξη της κατηγορίας:
[ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΝΤΑΙ ΑΝΑΓΝΩΣΘΕΝΤΑ ΕΓΓΡΑΦΑ]
Στη συνέχεια, μετά από αίτημα του πρώτου κατηγορουμένου και συνηγόρου του δεύτερου και κατά πρόταση της Εισαγγελέως, η Προεδρεύουσα ανέγνωσε, χωρίς να προβληθεί αντίρρηση από κανέναν, τα προσκομισθέντα από αυτόν:
[ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΝΤΑΙ ΑΝΑΓΝΩΣΘΕΝΤΑ ΕΓΓΡΑΦΑ]
Πριν από την ανάγνωση κάθε εγγράφου, η Προεδρεύουσα ανακοίνωνε το έγγραφο που επρόκειτο ν’ αναγνωσθεί και ρωτούσε την Εισαγγελέα, τον συνήγορο των παρασταθέντων προς υποστήριξη της κατηγορίας και τον πρώτο κατηγορούμενο και συνήγορο του δεύτερου κατηγορούμενου, εάν είχαν αντίρρηση για την ανάγνωση, εκείνοι δε απαντούσαν αρνητικά. Επίσης, η Προεδρεύουσα ρώτησε την Εισαγγελέα, τον συνήγορο των παρασταθέντων προς υποστήριξη της κατηγορίας και τον πρώτο κατηγορούμενο και συνήγορο του δεύτερου κατηγορούμενου, αν θέλουν να προβούν σε δηλώσεις, εξηγήσεις και παρατηρήσεις σχετικά με τα έγγραφα που διαβάστηκαν στο ακροατήριο και αυτοί απάντησαν όλοι τους αρνητικά.
Σημειώνεται ότι ο παραπάνω μάρτυρας κατηγορίας και παριστάμενος προς υποστήριξη της κατηγορίας, ο οποίος κλήθηκε και εξετάστηκε προφορικά, μετά την εξέτασή του παρέμεινε στο ακροατήριο και ότι η Προεδρεύουσα έδινε τον λόγο στην Εισαγγελέα, στον συνήγορο των παρισταμένων για την υποστήριξη της κατηγορίας, καθώς και στον πρώτο κατηγορούμενο και συνήγορο του δεύτερου κατηγορουμένου, για ν’ απευθύνουν, αν είχαν ερωτήσεις, προς τον μάρτυρα, οι ανωτέρω δε, ρωτούσαν και ο μάρτυρας απαντούσε σχετικά με τις ερωτήσεις, όπως αναφέρεται ειδικότερα στην κατάθεσή του.
Κατόπιν, η Προεδρεύουσα παρήγγειλε στον Γραμματέα την επανέναρξη της διαδικασίας ηχογράφησης των πρακτικών της δίκης και κάλεσε τον παρόντα πρώτο κατηγορούμενο ν’ απολογηθεί και αυτός απολογούμενος και χωρίς να διακοπεί είπε τα εξής:
[ΠΑΡΑΛΕΙΠΕΤΑΙ ΚΕΙΜΕΝΟ]
Στο σημείο αυτό, η Προεδρεύουσα παρήγγειλε στον Γραμματέα τη διακοπή της διαδικασίας ηχογράφησης των πρακτικών της δίκης.
Η Προεδρεύουσα ρώτησε την Εισαγγελέα, τους διαδίκους και τους συνηγόρους τους αν έχουν ανάγκη από κάποια συμπληρωματική εξέταση ή διευκρίνιση και αυτοί αφού απάντησαν αρνητικά, η Προεδρεύουσα κήρυξε τη λήξη της αποδεικτικής διαδικασίας.
Η Εισαγγελέας έλαβε τον λόγο από την Προεδρεύουσα για ν’ αγορεύσει και πρότεινε να κηρυχθεί: 1) αθώος με αμφιβολίες ο πρώτος κατηγορούμενος για την πράξη της ψευδούς καταμηνύσεως, αθώος, λόγω κατάργησης του αξιοποίνου, για την πράξη της συκοφαντικής δυσφήμησης κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση, πλην της υπό στοιχ. 2ε υποπράξης (ανάρτηση στο διαδίκτυο) για την οποία πρέπει να κηρυχθεί ένοχος και ένοχος για την πράξη της παράνομης επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, 2) αθώος ο δεύτερος κατηγορούμενος, λόγω κατάργησης του αξιοποίνου, για την πράξη της συκοφαντικής δυσφήμησης κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση, αθώος για την πράξη της ηθικής αυτουργίας σε ψευδή καταμήνυση και ένοχος για την πράξη της ηθικής αυτουργίας σε συκοφαντική δυσφήμηση (για την υπό στοιχ. 2ε υποπράξη της ανάρτησης στο διαδίκτυο).
Στη συνέχεια έλαβε τον λόγο ο συνήγορος των παρισταμένων για την υποστήριξη της κατηγορίας για ν’ αγορεύσει και ζήτησε να κηρυχθούν ένοχοι οι κατηγορούμενοι για όλες τις πράξεις.
Ο πρώτος κατηγορούμενος και συνήγορος του δεύτερου έλαβε τον λόγο από την Προεδρεύουσα για ν’ αγορεύσει και ζήτησε την απαλλαγή τόσο του ίδιου όσο και του εντολέα του και δεύτερου κατηγορουμένου για όλες τις πράξεις.
Η Προεδρεύουσα ρώτησε τον πρώτο κατηγορούμενο και συνήγορο του δεύτερου, αν έχει να προσθέσει τίποτα για την υπεράσπιση τόσο του ίδιου όσο και του εντολέα του και αυτός απάντησε αρνητικά.
Κατόπιν, η Προεδρεύουσα κήρυξε περαιωμένη τη συζήτηση της παρούσας ποινικής υποθέσεως.
Μετά από αυτά το Δικαστήριο σε μυστική διάσκεψη, με την παρουσία και του Γραμματέα, κατάρτισε και η Προεδρεύουσα δημοσίευσε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο την ταυτάριθμη απόφασή του, η οποία έχει ως εξής:
ΑΦΟΥ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΝΟΜΟ
Από την χωρίς όρκο εξέταση του παριστάμενου για την υποστήριξη της κατηγορίας ... ... του ..., όλα τα έγγραφα τα οποία αναγνώσθηκαν και αναφέρονται παραπάνω λεπτομερώς, και την απολογία του πρώτου κατηγορουμένου, αξιολογούμενα άπαντα σύμφωνα με την αρχή της ηθικής απόδειξης (άρθρο 177 παρ. 1 ΚΠΔ), σε συνδυασμό με την όλη αποδεικτική διαδικασία αποδεικνύονται, κατά την κρίση του δικαστηρίου, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Δυνάμει του με αριθμό .../12-07-1995 συμβολαίου αγοραπωλησίας του συμβολαιογράφου Μυκόνου ..., το οποίο μεταγράφηκε νόμιμα, στα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου Μυκόνου, οι υποστηρίζοντες την κατηγορία ... και ... απέκτησαν κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή και κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου έκαστος, ένα οικόπεδο κείμενο στη θέση «Άγιος Ιωάννης-Διακόφτης» της κτηματικής περιφέρειας του Δήμου Μυκόνου της Περιφερειακής Ενότητας Μυκόνου, της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου, έκτασης 4.403,40 τ.μ.. Εν συνεχεία, δυνάμει του με αριθμό .../23-07-2014 συμφωνητικού μίσθωσης ακινήτου της συμβολαιογράφου Μυκόνου ..., το εν λόγω ακίνητο εκμισθώθηκε από τους παραπάνω ιδιοκτήτες του στην εταιρία «... ... ΙΚΕ», που εκπροσωπείται από τον ... ..., η οποία έκτοτε κάνει χρήση αυτού προβαίνοντας στο σύνολο των απαραίτητων ενεργειών για την ολοκλήρωση των εκκρεμών οικοδομικών εργασιών. Προς τον σκοπό της οικοδόμησης του ως άνω ακινήτου, χορηγήθηκε από τη αρμόδια Διεύθυνση Πολεοδομίας και Περιβάλλοντος, κατόπιν αίτησης του ... ..., η υπ’ αριθ. .../2002 άδεια οικοδομής για την ανέγερση δυο (2) διώροφων οικοδομών (κατοικιών) με υπόγειο και χώρο στάθμευσης συνολικής επιφάνειας 211,50 τ.μ. Η εν λόγω άδεια οικοδομής υλοποιήθηκε πριν την 28-07-2011, με την ανέγερση κατασκευής αποτελούμενης από υπόγειο, ισόγειο, Α' όροφο και Β' όροφο, κι ακολούθως, μετά την 28-07-2011 κατασκευάστηκαν περαιτέρω δυο τμήματα του Α' ορόφου αυτής, συνολικής επιφάνειας 107,60 τ.μ., όπως προκύπτει από τη συγκριτική επισκόπηση των από 10-08-2011, 14-03-2014, 16-04-2016 και 1-09-2017 αεροφωτογραφιών που τηρούνταν στον οικείο φάκελο της εν λόγω ιδιοκτησίας στην Υπηρεσία Δόμησης Σύρου-Ερμούπολης, οι οποίες και ελήφθησαν υπόψη από την ως άνω υπηρεσία για τον διαχρονικό έλεγχο της ιδιοκτησίας. Προκειμένου να νομιμοποιηθούν οι αυθαίρετες κατασκευές που είχαν κατασκευασθεί εντός του ακινήτου τους και ταυτόχρονα να γίνει αλλαγή χρήσης όλου του κτίσματος από κατοικία, όπως προβλεπόταν αρχικά βάσει της εκδοθείσας .../2002 οικοδομικής άδειας, σε ξενοδοχειακή μονάδα, υποβλήθηκε από τους υποστηρίζοντες την κατηγορία ... και ..., αρχικά η υπ’ αριθ. πρωτ. ... δήλωση υπαγωγής στις διατάξεις του Ν.4014/2011, ακολούθως, η υπ’ αριθ, πρωτ. ... δήλωση υπαγωγής στις διατάξεις του Ν.4178/2013 και τέλος, η υπ’ αριθ. πρωτ. ... δήλωση υπαγωγής στις διατάξεις του Ν.4495/2017. Σε συμμόρφωση δε με τις διατάξεις του Ν. 4495/2017, σύμφωνα με το περιεχόμενο των οποίων ήταν δυνατή η νομιμοποίηση αποκλειστικά και μόνο αυθαίρετων κατασκευών οι οποίες κατασκευάστηκαν πριν την 28-07-2011, και δεδομένου ότι, ως ήδη εκτέθηκε, δυο τμήματα του Α' ορόφου της εν λόγω οικοδομής συνολικής επιφάνειας 107,60 τ.μ. είχαν κατασκευαστεί σε χρόνο μεταγενέστερο της ως άνω ημερομηνίας, με αποτέλεσμα να μην πληρούν τις προϋποθέσεις υπαγωγής στις ανωτέρω διατάξεις, οι ανωτέρω προέβησαν στην κατάθεση της υπ’ αριθ. πρωτ. …/14-03-2018 αίτησης προς την αρμόδια Υπηρεσία Δόμησης Σύρου, προκειμένου να τους χορηγηθεί άδεια κατεδάφισης αυτών. Επί της ως άνω αίτησης, εκδόθηκε το υπ’ αριθ. πρωτ. …/26-03-2018 έγγραφο της Διεύθυνσης Πολεοδομίας Σύρου, κοινοποιούμενο προς το Α.Τ. Μυκόνου, σύμφωνα με το οποίο επετράπη η πραγματοποίηση εργασιών συμμόρφωσης στην ως άνω ιδιοκτησία, σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 4 του άρθρου 29 του Ν.4495/2017. Περαιτέρω, ο 2ος κατηγορούμενος ..., ιδιοκτήτης εξοχικής κατοικίας επί ακινήτου όμορου προς το παραπάνω ακίνητο των ... ... και ... ..., άσκησε προσφυγή ενώπιον του ΣΥΠΟΘΑ χωρικής αρμοδιότητας Νοτίου Αιγαίου, με αριθ. πρωτ. …/16.03.2018 της ΥΔΟΜ Δήμου Σύρου - Ερμούπολης κατά των παραπάνω δηλώσεων ένταξης ζητώντας την ακύρωσή τους. Το ΣΥΠΟΘΑ με την με Α.Π. …/18.07.2018 απόφασή του, με βάση τα στοιχεία του φακέλου, εκτιμώντας ότι το κρίσιμο ζήτημα της υπό εξέταση υπόθεσης άπτεται της εγκατάστασης της χρήσης της οικοδομής (της φερόμενης λειτουργίας της ως τουριστικής μονάδας), έκρινε ότι σε τμήμα της οικοδομής λειτουργούσε τουριστική μονάδα, προ της ισχύος της οικείας ΖΟΕ κατά πλάσμα δικαίου από 01.01.2004, όπως ορίζεται στο άρθρο 87 παρ. 1 του Ν.4495/2017, αναπέμποντας την υπόθεση στην ΥΔΟΜ του Δήμου Σύρου-Ερμούπολης, προκειμένου να προσαρμοσθούν κατά περίπτωση οι ως άνω δηλώσεις υπαγωγής, ληφθέντων υπόψη των αυθαιρέτων 107,60 τ.μ. της οικοδομής που είχαν κατασκευασθεί μετά την 14.03.2014 και τα οποία είχαν ήδη κατεδαφισθεί την 25-04-2018, όπως προκύπτει από την υπ’ αριθ. πρωτ. .../19-6-2018 έκθεση αυτοψίας της παραπάνω υπηρεσίας. Κατόπιν τούτων, η εταιρία «... ... ΙΚΕ» υπέβαλε στην ΥΔΟΜ του Δήμου Σύρου-Ερμούπολης την υπ’ αριθ. …/2018 αίτηση έγκρισης δόμησης για αποπεράτωση εργασιών αυθαίρετων χώρων δηλωθέντων με τον Ν. 4495/2017 στο ως άνω ακίνητο, συνυποβάλλοντας τις σχετικές μελέτες και τα σχετικά δικαιολογητικά, το δε αρμόδιο Τμήμα της ΥΔΟΜ του Δήμου Σύρου - Ερμούπολης εξέδωσε α) την υπ’ αριθ. …/2018 άδεια δόμησης και β) την υπ’ αριθ. …/2018 έγκριση δόμησης, με τις οποίες αποφασίσθηκε η αποπεράτωση εργασιών αυθαίρετων κατασκευών στο ακίνητο των 2ου και 3ου των υποστηριζόντων την κατηγορία, και συγκεκριμένα κατασκευή πισινών - υδάτινων στοιχείων, προσθήκη ανελκυστήρα ΑΜΕΑ στον α' όροφο και διαμορφώσεις περιβάλλοντος χώρου, με κύριο του έργου την εταιρία με την επωνυμία «... ... ΙΚΕ». Κατά των παραπάνω πράξεων της ΥΔΟΜ του Δήμου Σύρου - Ερμούπολης, ο 2ος κατηγορούμενος ... άσκησε την από 6-9-2018 και με αριθμό .../7-9-2018 αίτηση ακύρωσης ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά και την από 17-10-2018 (.../17.10.2018) αίτηση αναστολής, ενώ με την υπ’ αριθ. ΠΔΝ11/4-1-2019 πράξη της Προέδρου του Α1 Τμήματος του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά έγινε δεκτό το αίτημά του για την έκδοση προσωρινής διαταγής, και διατάχθηκε η προσωρινή αναστολή εκτέλεσης της υπ’ αριθ. …/23-8-2018 Έγκρισης Δόμησης και της υπ’ αριθ. …/13-8-2018 Άδειας Δόμησης της Υπηρεσίας Δόμησης του Δήμου Σύρου-Ερμούπολης, μέχρι την έκδοση απόφασης του του Συμβουλίου (Δικαστηρίου) επί της εκκρεμούς αίτησης αναστολής. Την 24-1-2019, ο 1ος κατηγορούμενος ... ..., με μήνυση που υπέβαλε-εκτός άλλων- και κατά των απάντων των υποστηριζόντων την κατηγορία στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Σύρου, κατήγγειλε ότι στην από 21.1.2019 εξώδικη όχληση, διαμαρτυρία και πρόσκληση που επιδόθηκε στον ... ... στις 22.1.2019, οι εγκαλούντες και ήδη υποστηρίζοντες την κατηγορία ομολογούν ότι στις 9.1.2019 οι εργαζόμενοι - εντολοδόχοι τους εργάζονταν ανεγείροντας ξενοδοχειακή μονάδα στην ιδιοκτησία τους στον Άγιο Ιωάννη Μυκόνου, στην περιοχή Διακόφτη, καθώς και ότι παρά το γεγονός ότι εργάζονταν ανελλιπώς και καθημερινά, κατά παραβίαση της προσωρινής διαταγής του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά και της πολεοδομικής νομοθεσίας, το Αστυνομικό Τμήμα Μυκόνου, παρά τις καθημερινές τηλεφωνικές καταγγελίες, δεν κατάφερε να εντοπίσει κανέναν εργαζόμενο στο εργοτάξιο, διαπράττοντας το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος. Περαιτέρω δε κατήγγειλε, ότι στις 23.1.2019 έως τις 17:00 οι εργαζόμενοι των εγκαλούντων και ήδη υποστηριζόντων την κατηγορία εργάζονταν παρά την προσωρινή διαταγή και παρά το σήμα διακοπής εργασιών, όπως προκύπτει από φωτογραφία που προσήγαγε και επικαλέστηκε, ενώ το Αστυνομικό Τμήμα Μυκόνου ουδεμία εργασία διαπίστωσε. Εν συνεχεία, ο 1ος κατηγορούμενος με την από 28-1-2019 εξώδικη δήλωση-πρόσκλησή του προς τον πρώτο υποστηρίζοντα την κατηγορία ... ... ανέφερε, ότι ο τελευταίος συνεχίζει να πραγματοποιεί οικοδομικές εργασίες σε υπόγεια του παραπάνω κτίσματος, έχοντας μάλιστα αναρτήσει πινακίδα δηλώνοντας ως αριθμό αδείας την υπ’ αριθ. .../2002, η οποία έχει εκδοθεί για ανέγερση κατοικίας 212,00 τ.μ., με ύψος οικοδομής 7,5 μέτρα, ενώ στο Αστυνομικό Τμήμα Μυκόνου έχει δηλώσει πως εκτελεί εργασίες δυνάμει αυτής της αδείας, ότι οι ανωτέρω πράξεις συνιστούν το αδίκημα της απάτης ενώπιον δημόσιων αρχών και μάλιστα στην κακουργηματική της μορφή, λόγω της αξίας του οφέλους που θα αποκομίσει παράνομα, καθώς και ότι οι παράνομες εργασίες τελούνται σε προστατευόμενη περιοχή λόγω του φυσικού της κάλλους που αποτελεί μέρος της εθνικής μας κληρονομιάς, για τους λόγους δε αυτούς, κάλεσε τον ανωτέρω εγκαλούντα να παύσει άμεσα να επικαλείται την υπ’ αριθ. .../2002 άδεια ενώπιον των δημοσίων αρχών για την τέλεση οποιασδήποτε οικοδομικής εργασίας εντός των υπογείων, και να παύσει άμεσα να πραγματοποιεί παράνομες οικοδομικές εργασίες εντός των υπογείων χώρων του ακινήτου στον Άγιο Ιωάννη Διακόφτη Μυκόνου, διαφορετικά θα έχει τελέσει το αδίκημα της απάτης σε βάρος δημοσίων αρχών σε βαθμό κακουργήματος, οπότε και θα ζητήσει την ποινική του δίωξη και τιμωρία. Περαιτέρω αποδείχθηκε, ότι στις 27-2-2019, ο 1ος κατηγορούμενος κατέθεσε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου την από 26-2-2019 αίτηση ασφαλιστικών μέτρων κατά των υποστηριζόντων την κατηγορία, στην οποία, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι οι τελευταίοι επικαλούμενοι την άδεια .../2002 για ανέγερση κατοικίας 211 τ.μ., παρά την προσωρινή διαταγή του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά, η οποία και τους επιδόθηκε στις 8.1.2019, όπως αποδεικνύεται με την υπ' αριθ. .../8.1.2019 έκθεση του δικαστικού επιμελητή στο Εφετείο Αιγαίου ..., συνέχιζαν την ανέγερση ξενοδοχείου, κατά δήλωσή τους 1.494,70 τ.μ., σε περιοχή που απαγορεύεται απόλυτα η ανέγερση ξενοδοχείου, αν και με την υπ’ αριθ. πρωτ. …/21.1.2019 απόφαση του Διευθυντή της Διεύθυνσης Πολεοδομίας Σύρου διευκρινίστηκε πως η …/2018 άδεια δόμησης είναι και η μοναδική εν ισχύ οικοδομική άδεια που αφορά στο συγκεκριμένο ακίνητο. Ανέφερε επίσης, ότι ο ... συνέχιζε να πραγματοποιεί οικοδομικές εργασίες σε υπόγεια του κτίσματός αυτού, έχοντας μάλιστα αναρτήσει σχετική πινακίδα και δηλώνοντας στο Αστυνομικό Τμήμα Μυκόνου ότι εκτελεί εργασίες δυνάμει της υπ’ αριθ. .../2002 αδείας, η οποία έχει εκδοθεί για ανέγερση κατοικίας, παρά την προσωρινή διαταγή του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά και παρά την υπ’ αριθ. πρωτ. …/2019 προσωρινή διακοπή εργασιών της Πολεοδομίας Σύρου, με την οποία διατάχθηκε η διακοπή των εργασιών της υπ’ αριθ. …/2018 άδειας δόμησης, με την ειδική και ευνόητη μνεία πως είναι και η μοναδική εν ισχύ οικοδομική άδεια που αφορά στο συγκεκριμένο ακίνητο. Ανέφερε ακόμη, ότι ο ..., επικαλούμενος την υπ' αριθ. .../2002 άδεια, εξακολούθησε να εκτελεί οικοδομικές εργασίες με συνεργεία που εργάζονται κρυφά εντός των υπογείων, επεκτείνοντας τα υπόγεια αυτά παράνομα προς το βάθος του λόφου, παρά το γεγονός ότι το Διοικητικό Εφετείο Πειραιά, με την υπ' αριθ. 24/14.2.2019 απόφασή του, ανέστειλε την εκτέλεση της υπ' αριθ. …/2018 έγκρισης δόμησης και της υπ' αριθ. …/2018 άδειας δόμησης μέχρι την έκδοση απόφασης επί της αίτησης ακύρωσης του ... .... Ότι την 25.2.2019, λόγω έντονης βροχόπτωσης αποκαλύφθηκαν αυτά τα παράνομα κτίσματα-υπόγεια, λόγω του ότι παρασύρθηκαν τα χώματα από τα χειμαρρώδη ρεύματα. Με βάση τα ανωτέρω εκτιθέμενα στην ως άνω αίτησή του, επικαλούμενος δικό του έννομο συμφέρον, από το γεγονός ότι λόγω της φιλοξενίας του, ήδη από το έτος 2008, στον ξενώνα της κατοικίας του ... ..., υφίσταται προσβολή της προσωπικότητάς του από τις προαναφερόμενες πράξεις των υποστηριζόντων την κατηγορία, ο κατηγορούμενος ... ... ζήτησε να απαγορευθεί άμεσα στους τότε καθ’ ων η αίτηση και ήδη υποστηρίζοντες την κατηγορία να πραγματοποιούν παράνομες οικοδομικές εργασίες εντός του ακινήτου στον Άγιο Ιωάννη Διακόφτη Μυκόνου, να απαγορευθεί οποιαδήποτε εργασία που έρχεται σε αντίθεση με τη νομοθεσία που αφορά τις χαρακτηρισθείσες ως καφέ ζώνες περιοχές της Μυκόνου σύμφωνα με τα άρθρα 3, αριθμός 20 και 4 του προεδρικού διατάγματος 243/2005 (ΦΕΚ Δ), να χορηγηθεί προσωρινή διαταγή με την οποία να απαγορεύεται η ανοικοδόμηση αυθαίρετων υπογείων και η επικάλυψή τους με χώματα, καθώς επίσης και η καταστροφή των βράχων που βρίσκονται στο αγροτεμάχιό τους και να απαγγελθεί προσωπική κράτηση και χρηματική ποινή σε κάθε έκαστο καθ’ ου (φυσικό πρόσωπο) για κάθε παραβίαση της προσωρινής διαταγής. Περαιτέρω, στις 4-3-2019, ο 2ος κατηγορούμενος ..., κατέθεσε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου, την από 4-2-2019 αίτηση ασφαλιστικών μέτρων κατά των υποστηριζόντων την κατηγορία, με όμοιο περιεχόμενο και αίτημα με την παραπάνω από 26-2-2019 αίτηση ασφαλιστικών μέτρων του 1ου κατηγορουμένου. Αμφότερες οι παραπάνω αιτήσεις ασφαλιστικών μέτρων απορρίφθηκαν με τις υπ’ αριθ. 189ΑΜ/2019 και 177ΑΜ/2019 αντίστοιχα αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου, όπως και τα αντίστοιχα αιτήματα χορήγησης προσωρινής διαταγής, επειδή δεν πιθανολογήθηκε η εκτέλεση οικοδομικών εργασιών. Ακολούθως, ο 1ος κατηγορούμενος επέδωσε στον υποστηρίζοντα την κατηγορία ... ... την από 12-3-2019 εξώδικη δήλωση-πρόσκλησή του, με το ακόλουθο περιεχόμενο: «Με μεγάλη μου έκπληξη κατά τη συζήτηση της εναντίον σας προσωρινής διαταγής ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου στις 6.3.2019, μετά από αναβολή της 5.3.2019 που αιτηθήκατε εσείς, προσκομίσατε το από 5.3.2019 έγγραφο του Αστυνομικού Τμήματος Μυκόνου, το οποίο εκδόθηκε μετά από αίτησή σας της 5ης Μαρτίου 2019 και το οποίο μεταξύ άλλων βεβαιώνει πως στις 5.3.2019 και ώρες 14:30 και 14:50 αστυνομικοί του Τμήματος Μυκόνου, μετά από καταγγελία μου, μετέβησαν στην ιδιοκτησία των γονέων σας και δε διαπίστωσαν την τέλεση οποιωνδήποτε οικοδομικών εργασιών. Δεδομένου ότι η Γραμματεία του Αστυνομικού Τμήματος Μυκόνου λειτουργεί έως τις 13:00 και δεδομένου ότι βεβαιώνεται στο έγγραφο αυτό πως ο τελευταίος έλεγχος έλαβε χώρα στις 5.3.2019 και ώρα 14:50, προξενεί τουλάχιστον έκπληξη το γεγονός ότι υποβάλατε στις 5.3.2019 αίτηση, η οποία και εξετάστηκε από το αρμόδιο αστυνομικό όργανο που σας χορήγησε το τρισέλιδο έγγραφο-αναφορά, επίσης αυθημερόν, στις 5.3.2019, αυταπόδεικτα μετά τις 15:30. Επειδή από το έγγραφο που ο ίδιος προσκομίσατε προκύπτει η ταχύτατη, άμεση, ακόμα και τις ώρες που δεν λειτουργεί η Γραμματεία του Αστυνομικού Τμήματος Μυκόνου, εξυπηρέτησή σας από αυτό. Επειδή στο σημείωμά σας ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου ισχυριστήκατε ψευδώς πως σας είμαι παντελώς άγνωστος Ζητώ να μου επιδείξετε μέσα σε προθεσμία τριών εργάσιμών ημερών αντίγραφο των τηλεφωνικών σας επικοινωνιών (εισερχόμενες, εξερχόμενες κλήσεις - γραπτά μηνύματα) με το Διοικητή του Αστυνομικού Τμήματος Μυκόνου από 6.1.2019 έως σήμερα, προκειμένου να το προσκομίσω στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Σύρου. Σας γνωστοποιώ πως θα προσκομίσω στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Σύρου αντίγραφο των γραπτών μηνυμάτων που έχετε αποστείλει σε εμένα προσωπικά στο παρελθόν, προκειμένου να αποδείξω αφενός μεν το ψευδές του ισχυρισμού σας, αφετέρου δε τον αριθμό της τηλεφωνικής σύνδεσης που χρησιμοποιείτε για προσωπικές σας υποθέσεις...». Περαιτέρω αποδείχθηκε, ότι με αφορμή το πλήθος των καταγγελιών του 1ου κατηγορουμένου, που είχαν όμοιο περιεχόμενο με την από 24-1-2019 μήνυσή του, το AT Μυκόνου απέστειλε στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών σχετικές αναφορές (βλ. ενδεικτικά την υπ’ αρ. πρωτ. … από 09-03-2019 αναφορά του στα αναγνωστέα έγγραφα), που αφορούσαν στους ελέγχους που διενεργήθηκαν στο ακίνητο ιδιοκτησίας των ... ... και ... ..., από τις οποίες προέκυψε ότι από την 09-01-2019 έως και την 05-03- 2019 διενεργήθηκαν, κατόπιν καταγγελιών του προσφεύγοντα και του συγκατηγορουμένου του, 33 έλεγχοι στο ως άνω αναφερόμενο ακίνητο για τη διαπίστωση των καταγγελλομένων περί εκτέλεσης παράνομων οικοδομικών εργασιών και παραβίασης τόσο της από 4-1-2019 προσωρινής διαταγής όσο και της υπ’ αριθ. Ν24/14.2.2019 απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά, πλην όμως, σε κανέναν εκ των 33 ελέγχων δεν διαπιστώθηκε η διενέργεια παράνομων εργασιών. Μόνο την 09-01-2019, κατόπιν αναφοράς του ... ..., διαπιστώθηκε ότι εκτελούνταν στο ως άνω αναφερόμενο ακίνητο εργασίες βάσει της υπ’ αριθ. .../05-11-2002 άδειας δόμησης, που δεν είχαν σχέση με αυτές που απαγορεύτηκαν δυνάμει της 4-01-2019 προσωρινής διαταγής. Η τελευταία αυτή άδεια δόμησης, από το υπ’ αριθ. πρωτ. …/29-01-2019 έγγραφο του Τμήματος Ελέγχου Κατασκευών της Διεύθυνσης Πολεοδομίας Σύρου-Ερμούπολης του Νομού Κυκλάδων προκύπτει, ότι δεν ήταν σε ισχύ. Ως προς την καταγγελλόμενη παράβαση καθήκοντος, που φέρεται ότι τελέστηκε από τους αστυνομικούς του AT Μυκόνου, λόγω της υποτιθέμενης δόλιας παράλειψής τους να βεβαιώσουν παραβάσεις για παράνομες οικοδομικές εργασίες, ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών Σύρου έθεσε στο αρχείο, κατ’ άρθρο 43 §4 ΚΠΔ, την από 24-1-2019 μήνυση του κατηγορουμένου ... με την από 6-11-2020 αναφορά αρχειοθέτησής του, που εγκρίθηκε με την υπ’ αριθ. 708/21-12-2020 πράξη του Εισαγγελέως Εφετών Σύρου, στην οποία όμως αναφέρεται ότι η ανεύρεση εργαζομένων που διενεργούν αυθαίρετες εργασίες δεν εξαρτάται από τους ελέγχοντες, αλλά από το εάν κατά τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή βρίσκονται εργαζόμενοι στον χώρο. Συνεπώς, από όλα τα προαναφερόμενα προέκυψαν ικανές αμφιβολίες εάν ο πρώτος κατηγορούμενος τέλεσε την υποκειμενική κι αντικειμενική υπόσταση της πράξης της ψευδούς καταμήνυσης για την οποία κατηγορείται. Πράγματι αποδείχθηκε, ότι στις 09-01-2019 εκτελούνταν σίγουρα οικοδομικές εργασίες στο ένδικο ακίνητο, όπως και ο ίδιος ο πρώτος υποστήριξών την κατηγορία ... ... κατέθεσε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, ο οποίος μάλιστα αυτολεξεί κατέθεσε ότι «...τις 9/1 εργάζονταν στον πρώτο όροφο της ιδιοκτησίας για αποπεράτωση των νομίμων υφιστάμενων όψεων με την οικοδομική άδεια του 2002. Εργάζονταν νομίμως.». Για το εάν εκτελούνταν οικοδομικές εργασίες στις 23-01-2019 και ώρα 17:00 ο ... κατέθεσε πως δεν εκτελούνταν, ενώ αντίθετα ο πρώτος κατηγορούμενος κατά την απολογία του ανέφερε ότι εκτελούνταν εργασίες κι εργάζονταν παρά την προσωρινή διαταγή και παρά το σήμα διακοπής εργασιών. Πράγματι όταν οι αρμόδιοι Αστυνομικοί του AT Μυκόνου μετέβησαν εκεί καμία εργασία δεν διαπίστωσαν. Όμως από τα παραπάνω το Δικαστήριο δεν δύναται να σχηματίσει πλήρη δικανική πεποίθηση περί του εάν εκτελούνταν ή όχι οικοδομικές εργασίες στις 23-01-2019, καθόσον όταν η Αστυνομία μετέβη όντως μπορεί να μην εκτελούνταν, όμως προηγουμένως μπορεί να εκτελούνταν και μέχρι να καταφτάσει η Αστυνομία να είχαν σταματήσει. Ενόψει δε και της μεταγενέστερης υπ’ αριθ. …/2021 αυτοψίας που διεξήχθη από την πολεοδομία του Δήμου Σύρου-Ερμούπολης από την οποία εμφαίνεται ότι στο ένδικο ακίνητο της «... ... ΙΚΕ» κατασκευάσθηκε υπόγειος χώρος καθ’ υπέρβαση της υπ’ αριθ. ... οικοδομικής άδειας, προκύπτει ότι γενικά διενεργήθηκαν αυθαίρετες εργασίες στο παραπάνω ακίνητο. Το γεγονός ότι η μήνυση για παράβαση καθήκοντος εκ μέρους του Διοικητή του Α.Τ. Μυκόνου τέθηκε στο αρχείο, δεν ασκεί κάποια επιρροή εν προκειμένω, διότι ακόμη και στην ανωτέρω πράξη αρχειοθέτησης του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Σύρου εκτίθεται, ότι βάσει του υπ’ αριθ. πρωτ. …/11-02-2019 εγγράφου του Τμήματος Ελέγχου Κατασκευών της Διεύθυνσης Πολεοδομίας του Δήμου Σύρου-Ερμούπολης προκύπτει ότι ο τεχνικός έλεγχος ανάμεσα στην παλιά οικοδομική άδεια .../2002 και εργασιών που περιλαμβάνονται στην πρόσφατη άδεια δόμησης …/2018 είναι πρακτικά αδύνατος. Συνεπώς, αποδείχθηκε, ότι εκτελούνταν οικοδομικές εργασίες στο ένδικο ακίνητο, ανεξάρτητα με ποια άδεια εκτελούνταν αυτές, τουλάχιστον στις 09-01-2019, ενώ προκύπτουν αμφιβολίες για το εάν εκτελούνταν στις 23-01-2019. Εξάλλου, από κανένα αποδεικτικό μέσο δεν αποδείχθηκε αναμφίβολα ότι ο 1ος κατηγορούμενος είχε πρόθεση να καταμηνύσει ψευδώς τους υποστηρίζοντες την κατηγορία. Δεν προέκυψε ότι αυτός πίστευε ότι όλα όσα ανέφερε στην από 24-01- 2019 μήνυσή του ενώπιον του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Σύρου ήταν ψευδή, αλλά αντίθετα προέκυψε ότι πίστευε πως αυτά ήταν αληθή, αφού σύμφωνα με τα προαναφερόμενα προέκυψε ότι εκτελούνταν οικοδομικές εργασίες στις 09-01-2019, και προέκυψαν αμφιβολίες για το εάν εκτελούνταν ή όχι στις 23-01-2019, ότι υπήρχε προσωρινή διαταγή του Διοικητικού Εφετειου Πειραιά για αναστολή των εργασιών βάσει της υπ’ αριθ. .../2018 οικοδομικής άδειας και δυνάμει αυτής δεν έπρεπε να εκτελούνται οικοδομικές εργασίες, η υπ’ αριθ. .../2002 οικοδομική άδεια την 29- 01-2019 ήδη δεν ήταν σε ισχύ, ενώ η διαπίστωση των αστυνομικών ότι δεν εκτελούνταν εργασίες, ως προελέχθη, αφορά και μόνο στον συγκεκριμένο χρόνο που αυτοί ως ελέγχοντες προέβησαν σε έλεγχο στο εργοτάξιο. Περαιτέρω, όσο αφορά στη από 24-1-2019 μήνυση του πρώτου κατηγορουμένου για παραβίαση δικαστικής απόφασης, αρχειοθετήθηκε κι αυτή με την ίδια ως άνω εισαγγελική διάταξη, με την αιτιολογία ότι η παραβίαση αναστολής εκτέλεσης έγκρισης άδειας δόμησης δεν μπορεί να υπαχθεί στην αντικειμενική υπόσταση του άρθρου 169 A ΠΚ, μετά την κατάργηση του άρθρου 232 Α του ΠΚ και συνεπώς ενδεχόμενη εν προκειμένω παραβίαση της προσωρινής διαταγής δεν επιφέρει ποινικές κυρώσεις. Από όλα τα προαναφερθέντα το Δικαστήριο κρίνει ότι ο 1ος κατηγορούμενος πρέπει να κηρυχθεί αθώος λόγω αμφιβολιών, με βάση την αρχή του ποινικού μας δικαίου «in dubio pro reo», ότι δηλαδή οι αμφιβολίες ερμηνεύονται πάντα υπέρ του εκάστοτε κατηγορουμένου, ο οποίος δεν υποχρεούται να αποδείξει την αθωότητά του, αλλά τεκμαίρεται αθώος μέχρι να αποδειχθεί η ενοχή του, για την τέλεση της ως άνω αξιόποινης πράξης που του αποδίδεται, αφού εν προκειμένω δεν αποδείχθηκε αναμφίβολα η πλήρωση της υποκειμενικής και αντικειμενικής υπόστασης του αποδιδόμενου σ’ αυτόν εγκλήματος (βλ. και άρθρο 178 παρ. 3 ΚΠΔ). Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω και ο 2ος κατηγορούμενος πρέπει να κηρυχθεί αθώος της πράξης της ηθικής αυτουργίας (υπό στοιχείο 4 α) που του αποδίδεται, ότι δηλαδή αυτός την 24-01-2019 προκάλεσε στον πρώτο κατηγορούμενο ... ... του ... την απόφαση να εκτελέσει την άδικη πράξη της ψευδούς καταμήνυσης, και συγκεκριμένα με συνεχείς προτροπές και παραινέσεις και λόγω της φιλικής τους ιδιότητας και του γεγονότος ότι τον φιλοξενούσε στην οικία του και αποτελούσε τον πληρεξούσιο δικηγόρο του τον έπεισε να προβεί στην υποβολή της από 24-01-2019 μήνυσης, όπως αυτή αναλυτικά αναφέρεται παραπάνω, λόγω του παρακολουθηματικού χαρακτήρα της ηθικής αυτουργίας με την κύρια πράξη της ψευδούς καταμήνυσης για την οποία κατά τα ανωτέρω ο 1ος κατηγορούμενος κηρύχθηκε αθώος.
Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 2 παρ. 1 του ΠΚ, με την οποία ορίζεται ότι "Αν από την τέλεση της πράξης έως την αμετάκλητη εκδίκασή της ίσχυσαν περισσότερες διατάξεις νόμων, εφαρμόζεται αυτή που στη συγκεκριμένη περίπτωση οδηγεί στην ευμενέστερη μεταχείριση του κατηγορουμένου", προκύπτει ότι καθιερώνεται με αυτήν η αρχή της αναδρομικότητας του επιεικέστερου νόμου, που ίσχυσε από την τέλεση της πράξης μέχρι του χρόνου της αμετάκλητης εκδίκασης της υπόθεσης, είναι δε επιεικέστερος ο νόμος που - στη συγκεκριμένη κάθε φορά περίπτωση και όχι αφηρημένα - οδηγεί στην ευμενέστερη μεταχείριση του κατηγορουμένου. Ως επιεικέστερος νόμος θεωρείται όχι μόνο αυτός που προσδιορίζει το είδος και το ύψος της ποινής, αλλά και κάθε διάταξη, που μπορεί να επηρεάσει την τύχη του κατηγορουμένου. Προδήλως, είναι ευμενέστερος για τον κατηγορούμενο ο μεταγενέστερος του χρόνου τέλεσης της πράξης νόμος, όταν καθιστά την πράξη ανέγκλητη. Εξάλλου, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 362 εδ. α' και 363 εδ. α' του ΠΚ, όπως ίσχυαν πριν τον ν. 5090/2024, για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της συκοφαντικής δυσφήμησης απαιτείται, αντικειμενικός μεν, ισχυρισμός ή διάδοση από το δράστη για άλλον, ενώπιον τρίτου, ψευδούς γεγονότος, το οποίο μπορεί να βλάψει την τιμή και την υπόληψη του άλλου, υποκειμενικώς δε άμεσος δόλος, ο οποίος περιλαμβάνει αφενός μεν τη γνώση του δράστη ότι ο ισχυρισμός ή η διάδοση του γεγονότος ενώπιον τρίτου δύναται να βλάψει την τιμή ή την υπόληψη εκείνου, στον οποίο αποδίδεται, καθώς και τη γνώση ότι το γεγονός αυτό είναι ψευδές και μπορεί να βλάψει την τιμή και την υπόληψη του άλλου, αφετέρου δε τη θέληση του δράστη να ισχυρισθεί ή διαδώσει ενώπιον τρίτου το γεγονός αυτό. Όπως δε γινόταν δεκτό από τη νομολογία, ο ισχυρισμός για το δυσφημιστικό γεγονός μπορούσε να γίνει και με κατάθεση δικογράφου ή με επίδοση εξωδίκου μέσω δικαστικού επιμελητή, οπότε γνώση των ισχυρισμών, που περιέχονταν σ’ αυτό, λάμβαναν οι δικαστές, ο εισαγγελέας, οι υπάλληλοι της γραμματείας, ο δικαστικός επιμελητής και γενικά όλα τα πρόσωπα, τα οποία, από καθήκον, λάμβαναν γνώση του περιεχομένου του. Δηλαδή, στην έννοια του τρίτου, σύμφωνα με τις ανωτέρω διατάξεις, περιλαμβανόταν οποιοδήποτε, πλην του δυσφημούμενου, φυσικό πρόσωπο ή αρχή, όπως ο γραμματέας, ο δικαστικός επιμελητής, οι δικαστές, οι εισαγγελείς κλπ, που έλαβαν γνώση με οποιονδήποτε τρόπο του δυσφημιστικού ισχυρισμού ή της διάδοσης, έστω και κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, αρκεί το γεγονός να ήταν επιλήψιμο γι’ αυτόν, στον οποίο αποδιδόταν (ΟλΑΠ 3/2021, ΑΠ 174/2023, ΑΠ 1489/2022 Νόμος). Ήδη, δυνάμει των άρθρων 54 και 138 παρ. 1 του ν. 5090/2024, από 1-5-2024 το άρθρο 363 του ΠΚ τροποποιήθηκε ως ακολούθως: 'Όποιος με οποιονδήποτε τρόπο ενώπιον τρίτου ισχυρίζεται ή διαδίδει για κάποιον άλλον εν γνώσει του ψευδές γεγονός που μπορεί να βλάψει την τιμή ή την υπόληψη του άλλου τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών (3) μηνών και χρηματική ποινή και αν τελεί την πράξη δημόσια με οποιονδήποτε τρόπο ή μέσω του διαδικτύου, με φυλάκιση τουλάχιστον έξι (6) μηνών και χρηματική ποινή. Στην έννοια του τρίτου δεν περιλαμβάνονται δημόσιοι λειτουργοί ή υπάλληλοι που λαμβάνουν γνώση των ισχυρισμών για τα διάδικα μέρη, κατά την ενάσκηση καθήκοντος στο πλαίσιο πολιτικής, ποινικής ή διοικητικής δίκης". Με τη νέα αυτή διάταξη, πέραν της κατάργησης της απλής δυσφήμησης, ορίζεται για τη συκοφαντική δυσφήμηση ότι, από την έννοια του τρίτου, αποδέκτη της διάδοσης, εξαιρούνται τα πρόσωπα που λαμβάνουν υποχρεωτικά γνώση του δυσφημιστικού ισχυρισμού κατά την άσκηση των καθηκόντων τους. Αυτό ισχύει για τους δημόσιους λειτουργούς ή υπαλλήλους που συμπράττουν στην ποινική διαδικασία ή πολιτική ή διοικητική δίκη, όπως είναι ο εισαγγελέας, ο δικαστής, ο δικαστικός γραμματέας, ο οποίος συμπράττει στη διαδικασία της καταχώρισης της μήνυσης ή της ένορκης κατάθεσης μάρτυρα, οι ανακριτικοί υπάλληλοι, που ορίζονται από τον εισαγγελέα για τη διενέργεια προανακριτικών πράξεων, ο δικαστικός επιμελητής, ο οποίος ως άμισθος δημόσιος λειτουργός είναι αρμόδιος για την επίδοση δικογράφων και εξωδίκων εγγράφων ενόψει ή στο πλαίσιο πολιτικής δίκης (βλ. ΑΠ 752/2024 Νόμος, και αιτιολογική έκθεση ν. 5090/2024). Στην προκειμένη περίπτωση αμφότεροι οι κατηγορούμενοι κατηγορούνται του ότι με περισσότερες πράξεις του που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος ισχυρίστηκαν ή διέδωσαν ενώπιον τρίτου με οποιονδήποτε τρόπο για κάποιον άλλον ψευδές εν γνώσει τους γεγονός που μπορούσε να βλάψει την τιμή και την υπόληψη άλλου. Ειδικότερα: α) Ο πρώτος κατηγορούμενος ... του ..., την 24/1/2019 υπέβαλε μήνυση στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Σύρου στην οποία ισχυρίστηκε εν γνώσει του ψευδώς ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Σύρου για τους ... ... του ..., ... του ... και ... του ... όσα αναλυτικά αναφέρονται στο στοιχείο 1 του κατηγορητηρίου, τα οποία μπορούσαν να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη των ανωτέρω, β) Ο πρώτος κατηγορούμενος ... του ..., την 28/1/2019 με εξώδικη δήλωση - πρόσκληση προς τον ... ... ισχυρίστηκε ότι ο τελευταίος συνεχίζει να πραγματοποιεί οικοδομικές εργασίες σε υπόγεια αυθαιρέτου κτίσματος, έχοντας μάλιστα αναρτήσει πινακίδα δηλώνοντας ως αριθμό αδείας την υπ' αρ. .../2002, η οποία έχει εκδοθεί για ανέγερση κατοικίας 212.00 τ.μ. με ύψος οικοδομής 7,5 μέτρα, ενώ στο Α.Τ. Μυκόνου έχει δηλώσει πως εκτελεί εργασίες δυνάμει αυτής της άδειας, ότι οι ανωτέρω πράξεις συνιστούν το αδίκημα της απάτης ενώπιον δημόσιων αρχών και μάλιστα στην κακουργηματική τους μορφή, λόγω της αξίας του οφέλους που θα αποκομίσει παράνομα, καθώς και ότι οι παράνομες εργασίες τελούνται σε προστατευόμενη περιοχή λόγω του φυσικού της κάλλους που αποτελεί μέρος της εθνικής μας κληρονομιάς, για τους λόγους δε αυτούς, κάλεσε τον ανωτέρω να παύσει άμεσα να επικαλείται την υπ' αρ. .../2002 άδεια ενώπιον των δημοσίων αρχών για την τέλεση οποιοσδήποτε οικοδομικής εργασίας εντός των υπογείων και να παύσει άμεσα να πραγματοποιεί παράνομες οικοδομικές εργασίες εντός των υπογείων χώρων του ακινήτου στον Άγιο Ιωάννη Διακόφτη Μυκόνου, διαφορετικά θα έχει τελέσει το αδίκημα της απάτης σε βάρος δημόσιων αρχών σε βαθμό κακουργήματος. Τα ανωτέρω αναφερόμενα από τον πρώτο κατηγορούμενο ... ... του ... είναι εν γνώσει του ψευδή, μπορούσαν να προσβάλλουν την τιμή και την υπόληψη του ... και τα ισχυρίστηκε ενώπιον του δικαστικού επιμελητή που επέδωσε την ανωτέρω εξώδικη δήλωση, γ) Ο πρώτος κατηγορούμενος ... του ... την 27/2/2019 κατέθεσε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου, την από 26-2-2019 αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, στην οποία, μεταξύ άλλων, ισχυρίστηκε εν γνώσει του ψευδώς ενώπιον του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου ότι οι ... του ..., ... του ... και ... του ..., επικαλούμενοι την άδεια .../2002 για ανέγερση κατοικίας 211 τ.μ., παρά την προσωρινή διαταγή του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά, η οποία και τους επιδόθηκε στις 8.1.2019, όπως αποδεικνύεται με την υπ' αριθ. .../8.1.2019 έκθεση του δικαστικού επιμελητή στο Εφετείο Αιγαίου ..., συνέχιζαν την ανέγερση ξενοδοχείου, κατά δήλωσή τούς 1.494,70 τ.μ., σε περιοχή που απαγορεύεται απόλυτα η ανέγερση ξενοδοχείου, ενώ με την υπ' αριθ, πρωτ. 18/21.1.2019 απόφαση τον Διευθυντή της Διεύθυνσης Πολεοδομίας Σύρου διευκρινίστηκε πως η …/2018 άδεια δόμησης είναι και η μοναδική εν ισχύ οικοδομική άδεια που αφορά το συγκεκριμένο ακίνητο, ο δε ... συνέχιζε να πραγματοποιεί οικοδομικές εργασίες σε υπόγεια του κτίσματος αυτού, έχοντας μάλιστα αναρτήσει σχετική πινακίδα και δηλώνοντας στο Αστυνομικό Τμήμα Μυκόνου ότι εκτελεί εργασίες δυνάμει της υπ' αριθ. .../2002 αδείας, η οποία έχει εκδοθεί για ανέγερση κατοικίας 212,00 τ.μ. με ύψος οικοδομής 7,5 μέτρα, παρά την προσωρινή διαταγή του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά και παρά την υπ' αριθ. πρωτ. .../2019 προσωρινή διακοπή εργασιών της Πολεοδομίας Σύρου, με την οποία διατάχθηκε η διακοπή των εργασιών της υπ' αριθ. …/2018 άδειας δόμησης, με την ειδική και ευνόητη μνεία πως είναι και η μοναδική εν ισχύ οικοδομική άδεια πού αφορά στο συγκεκριμένο ακίνητο. Εξάλλου, ο πρώτος κατηγορούμενος ... του ... ανέφερε ότι ο ..., επικαλούμενος την υπ' αριθ. .../2002 άδεια, εξακολούθησε να εκτελεί οικοδομικές εργασίες με συνεργεία πού εργάζονται κρυφά εντός των υπογείων, επεκτείνοντας τα υπόγεια αυτά παράνομα προς το βάθος του λόφου, παρά το γεγονός ότι το Διοικητικό Εφετείο Πειραιά, με την υπ’ αριθ. 24/14.2.2019 απόφαση του, ανέστειλε την εκτέλεση της υπ' αριθ. …/2018 έγκρισης δόμησης και της υπ’ αριθ. .../2018 άδειας δόμησης μέχρι την έκδοση απόφασης επί της αίτησης ακύρωσης του ... ..., όπως αποδείχθηκε την 25.2.2019, όπου λόγω έντονης βροχόπτωσης αποκαλύφθηκαν αυτά τα παράνομα κτίσματα-υπόγεια, λόγω του ότι παρασύρθηκαν τα χώματα από τα χειμαρρώδη ρεύματα. Τα ανωτέρω ήταν ψευδή εν γνώσει του πρώτου κατηγορουμένου ... ... του ... και μπορούσαν να προσβάλλουν την τιμή και την υπόληψη των ... ... του ..., ... ... του ... και ... του .... δ) Ο δεύτερος κατηγορούμενος ... ... του ...την 4/3/2019 κατέθεσε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου, αίτηση ασφαλιστικών μέτρων στην οποία ισχυρίστηκε ψευδώς εν γνώσει του ενώπιον του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου ότι οι ... του ..., ... του ... και ... του ... προέβησαν σε όσα αναλυτικά αναφέρονται στο στοιχείο 2 περ. γ) του κατηγορητηρίου, τα οποία μπορούσαν να προσβάλλουν την τιμή και την υπόληψη των ανωτέρω, στ) Ο πρώτος κατηγορούμενος ... του ... απηύθυνε προς τον ... ... την από 12/3/2019 εξώδικη δήλωση - πρόσκληση του με το ακόλουθο περιεχόμενο: «Με μεγάλη μου έκπληξη κατά τη συζήτηση της εναντίον σας προσωρινής διαταγής ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου στις 6.3.2019, μετά από αναβολή της 5/3/2019 που αιτηθήκατε εσείς, προσκομίσατε το από 5/3/2019 έγγραφο του Αστυνομικού Τμήματος Μυκόνου, τα οποίο εκδόθηκε μετά από αίτησή σας της 5.3.2019 και το οποίο μεταξύ άλλων βεβαιώνει πως στις 5.3.2019 και ώρες 14:30 και 14:50 αστυνομικοί του Τμήματος Μυκόνου, μετά από καταγγελία μου, μετέβησαν στην ιδιοκτησία των γονέων σας και δε διαπίστωσαν την τέλεση οποιωνδήποτε οικοδομικών εργασιών. Δεδομένου ότι η Γραμματεία τον Αστυνομικού Τμήματος Μυκόνου λειτουργεί έως τις 13:00 και δεδομένου ότι βεβαιώνεται στο έγγραφο αυτό πως ο τελευταίος έλεγχος έλαβε χώρα στις 5.3.2019 και ώρα 14:50, προξενεί τουλάχιστον έκπληξη το γεγονός ότι υποβάλατε στις 5.3.2019 αίτηση, η οποία και εξετάστηκε από το αρμόδιο αστυνομικό όργανο που σας χορήγησε το τρισέλιδο έγγραφο-αναφορά, επίσης αυθημερόν, στις 5.3.2019, αυταπόδεικτα μετά τις 15:30. Επειδή από τα έγγραφα που ο ίδιος προσκομίσατε προκύπτει η ταχύτατη, άμεση, ακόμα και τις ώρες που δεν λειτουργεί η Γραμματεία του Αστυνομικού Τμήματος Μυκόνου, εξυπηρέτηση σας από αυτό. Επειδή στο σημείωμά σας ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου ισχυριστήκατε ψευδώς πως σας είμαι παντελώς άγνωστος Ζητώ να μου επιδείξετε μέσα σε προθεσμία τριών εργάσιμων ημερών αντίγραφα των τηλεφωνικών σας επικοινωνιών (εισερχόμενες, εξερχόμενες κλήσεις - γραπτά μηνύματα) με το Διοικητή ταυ Αστυνομικού Τμήματος Μυκόνου από 6.1.2019 έως σήμερα, προκειμένου να το προσκομίσω στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Σύρου. Σας γνωστοποιώ πως θα προσκομίσω στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Σύρου αντίγραφο των γραπτών μηνυμάτων πού έχετε αποστείλει σε εμένα προσωπικά στα παρελθόν, προκειμένου να αποδείξω αφενός μεν το ψευδές του ισχυρισμού σας, αφετέρου δε τον αριθμό της τηλεφωνικής σύνδεσης που χρησιμοποιείτε για προσωπικές σας υποθέσεις...». Με τον τρόπο αυτό ο πρώτος κατηγορούμενος ... του ... ισχυρίστηκε εν γνώσει του ψευδώς ενώπιον του δικαστικού επιμελητή που έλαβε γνώση της εξώδικης δήλωσης, όσα αναφέρονται στην ανωτέρω δήλωση, τα οποία μπορούσαν να προσβάλλουν την τιμή και την υπόληψη του .... Ο δεύτερος κατηγορούμενος ... του ...β) την 24/1/2019, 28/1/2019, 27/2/2019, και 12/3/2019 προκάλεσε στον πρώτο κατηγορούμενο ... ... του ... την απόφαση να εκτελέσει την άδικη πράξη της συκοφαντικής δυσφήμησης, και συγκεκριμένα με συνεχείς προτροπές και παραινέσεις και λόγω της φιλικής τους ιδιότητας και του γεγονότος ότι τον φιλοξενούσε στην οικία του και αποτελούσε τον πληρεξούσιο δικηγόρο του τον έπεισε να προβεί στις ανωτέρω υπό στοιχείο 2 περ. α), β), γ) και στ) του κατηγορητηρίου συκοφαντικές δυσφημήσεις, όπως αυτές αναλυτικά αναφέρονται ανωτέρω. Δηλαδή εν προκειμένω, ο πρώτος κατηγορούμενος κατηγορείται για την πράξη της συκοφαντικής δυσφήμησης κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση σε βάρος των εγκαλούντων και ήδη υποστηριζόντων την κατηγορία, που έλαβε χώρα στις 24/1/2019, 28/1/2019, 27/2/2019, και 12/3/2019, καθόσον με την από 24-01-2019 μήνυση που υπέβαλε ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Σύρου, την από 28-01-2019 εξώδικη δήλωση-πρόσκληση που επέδωσε προς τον ... ... ο δικαστικός επιμελητής, την από 27-02-2019 αίτηση ασφαλιστικών μέτρων που κατέθεσε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου, και δη ενώπιον του Δικαστή του, και την από 12-03-2019 εξώδικη δήλωση- πρόσκληση που επέδωσε στον ... ... ο δικαστικός επιμελητής, άπαντες (Εισαγγελέας, Δικαστής και δικαστικός επιμελητής) έλαβαν γνώση των ισχυρισμών του πρώτου κατηγορουμένου, που μπορούσαν να προσβάλλουν την τιμή και την υπόληψη των υποστηριζόντων την κατηγορία, ενώ ο δεύτερος κατηγορούμενος κατηγορείται για την πράξη της συκοφαντικής δυσφήμησης κατά συρροή σε βάρος των εγκαλούντων και ήδη υποστηριζόντων την κατηγορία, που έλαβε χώρα στις 4-3-2019, καθόσον με την από 04-03-2019 αίτηση ασφαλιστικών μέτρων που κατέθεσε ενώπιον του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου κατά των εγκαλούντων και ήδη υποστηριζόντων την κατηγορία, ο Δικαστής έλαβε γνώση των ισχυρισμών του, που μπορούσαν να προσβάλλουν την τιμή και την υπόληψη των ανωτέρω, και για την πράξη της ηθικής αυτουργίας κατ’ εξακολούθηση, στις συκοφαντικές δυσφημήσεις που αναφέρονται παραπάνω ότι τέλεσε ο πρώτος κατηγορούμενος, οι οποίες έλαβαν χώρα στις 24/1/2019, 28/1/2019, 27/2/2019, και 12/3/2019. Όμως όπως προεκτέθηκε, από την 1-5-2024 η πράξη για την οποία κατηγορούνται οι κατηγορούμενοι κατέστη ανέγκλητη. Ενόψει αυτών, και του άρθρου 2 ΠΚ, οι κατηγορούμενοι πρέπει να κηρυχθούν αθώοι από το Δικαστήριο, αφού κατά την έννοια του νόμου τα ανωτέρω πρόσωπα είναι δημόσιοι λειτουργοί (έμμισθοι και άμισθος ο δικαστικός επιμελητής), τα οποία έλαβαν γνώση των ισχυρισμών των κατηγορουμένων κατά την ενάσκηση των καθηκόντων τους, και δεν περιλαμβάνονται στην έννοια του «τρίτου», γενομένου δεκτού και του σχετικού ισχυρισμού των κατηγορουμένων.
Ακολούθως, ο πρώτος κατηγορούμενος στις 07-03-2019, προέβη σε ανάρτηση στο προσωπικό λογαριασμό που τηρεί στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης Facebook, με το ακόλουθο περιεχόμενο: «Μηχανικός Μυκόνου ’’σηκώνει” ξενοδοχείο σε καφέ ζώνη Μυκόνου, τα συστημένα σήματα διακοπής εργασιών γυρνούνε πίσω χωρίς παραλαβή, οι γραμματείς των Δικαστηρίων δεν μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί του...μήπως να έβαζε κι υποψηφιότητα για δημοτικός σύμβουλος να σώσει το νησί;». Αόριστος δε αριθμός ανθρώπων ανέγνωσαν την ανάρτηση αυτή του πρώτου κατηγορουμένου. Στην παραπάνω ανάρτηση του πρώτου κατηγορουμένου, αφενός δεν κατονομάζεται ρητώς ο υποστηρίζων την κατηγορία ..., ο οποίος πράγματι είναι μηχανικός, αλλά γίνεται γενικά και αόριστα αναφορά για μηχανικό Μυκόνου. Αφετέρου, κατά το χρονικό διάστημα της ανάρτησης τούτης ο ... δεν ετύγχανε δημοτικός σύμβουλος, ενώ επιπλέον δεν είχε ανακοινωθεί η υποψηφιότητά του ως δημοτικού συμβούλου στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές του Μαΐου 2019, η οποία (ανακοίνωση της υποψηφιότητάς του) έλαβε χώρα τον Απρίλιο του 2019. Περαιτέρω, η εταιρία της οποίας ο τελευταίος είναι νόμιμος εκπρόσωπος, πράγματι σηκώνει ξενοδοχείο σε καφέ ζώνη της Μυκόνου, όπως και ο ίδιος αποδέχτηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, και άρα είναι αλήθεια τα αναφερόμενα ως προς αυτό στην ανωτέρω ανάρτηση. Περαιτέρω, αποδείχθηκε, ότι το τηλέφωνο το οποίο αναγράφεται στην ιστοσελίδα της εταιρίας του ... στο internet, η οποία δηλώνει ως έδρα την περιοχή Ευαγγελιστράκι ... Μύκονος, όπου ανεγείρεται ξενοδοχείο συμφερόντων της, το οποίο είναι ημιτελές, δεν λειτουργεί, ενώ ούτε εκεί, ούτε σε άλλον χώρο υπάρχει γραφείο της εταιρίας που να λειτουργεί,. Συνεπώς, εάν κάποιος δικαστικός γραμματέας θέλει να επικοινωνήσει ή κάποιος να αφήσει συστημένο έγγραφο δεν είναι δυνατόν, καθόσον δεν αναφέρεται ούτε το κινητό τηλέφωνο του νομίμου εκπροσώπου. Το γεγονός επίσης αυτό είναι αληθές και όχι ψευδές. Από τα παραπάνω δεν αποδείχθηκε, ότι ο ... φωτογραφίζεται στην ως άνω ανάρτηση από τον πρώτο κατηγορούμενο, καθόσον ούτε δημοτικός σύμβουλος ήταν κατά τον επίδικο χρόνο, γίνεται δε αόριστα αναφορά για μηχανικό Μυκόνου και όλα όσα ο πρώτος κατηγορούμενος έγραψε στην ανάρτησή του είναι αληθή, ενώ η φράση «μήπως να έβαζε υποψηφιότητα για δημοτικός σύμβουλος να σώσει το νησί;», είναι μία ειρωνική μεν έκφραση, πλην όμως η ειρωνεία δεν αποτελεί συκοφαντική δυσφήμηση. Εξάλλου, από τα παραπάνω δεν προέκυψε ότι ο πρώτος κατηγορούμενος είχε σκοπό μειώσει την τιμή και την υπόληψη του υποστηρίζοντος την κατηγορία, ούτε να τον εξυβρίσει δοθέντος και του ότι η παραπάνω ανάρτηση δεν περιέχει εξυβριστικές εκφράσεις σε βάρος του, που να προσβάλλουν την τιμή ή την υπόληψή του. Σημειώνεται ότι η πράξη της απλής δυσφήμησης (άρθρο 362 ΠΚ) καταργήθηκε με τον Ν. 4090/2024 (άρθρο 136 περ. α Ν. 4090/2024, ισχύς από 1-5- 2024 κατ’ άρθρο 138 παρ. 1 του ίδιου νόμου). Συνεπώς, ο πρώτος κατηγορούμενος πρέπει να κηρυχθεί αθώος για την πράξη τούτη, αφού δεν αποδείχθηκε η πλήρωση της υποκειμενικής κι αντικειμενικής της υπόστασης. Ομοίως και ο δεύτερος κατηγορούμενος πρέπει να αθωωθεί, αφού δεν αποδείχθηκε ούτε ότι αυτός προκάλεσε στον πρώτο κατηγορούμενο την απόφαση να προβεί στην παραπάνω ανάρτηση στο διαδίκτυο με το προεκτεθέν περιεχόμενο με συνεχείς προτροπές και παραινέσεις, ούτε ότι το περιεχόμενο της ανωτέρω ανάρτησης ήταν ψευδές και συκοφαντικό, το οποίο δεν "φωτογράφιζε" τον ... ..., δοθέντος και του παρακολουθηματικού χαρακτήρα της πράξης της ηθικής αυτουργίας για την οποία κατηγορείται ο ... (2ος κατηγορούμενος).
Σύμφωνα με το άρθρο 3 8 παρ.1 και 2 του Ν. 4624/2019, ισχύοντος από την 29η.8.2019, "1. Όποιος, χωρίς δικαίωμα: α) επεμβαίνει με οποιονδήποτε τρόπο σε σύστημα αρχειοθέτησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, και με την πράξη του αυτή λαμβάνει γνώση των δεδομένων αυτών, β) τα αντιγράφει, αφαιρεί, αλλοιώνει, βλάπτει, συλλέγει, καταχωρεί, οργανώνει, διαρθρώνει, αποθηκεύει, προσαρμόζει, μεταβάλλει, ανακτά, αναζητεί πληροφορίες, συσχετίζει, συνδυάζει, περιορίζει, διαγράφει, καταστρέφει, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ενός (1) έτους, εάν η πράξη δεν τιμωρείται βαρύτερα με άλλη διάταξη. 2. Όποιος χρησιμοποιεί, μεταδίδει, διαδίδει, κοινολογεί με διαβίβαση, διαθέτει, ανακοινώνει ή καθιστά προσιτά σε μη δικαιούμενα πρόσωπα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, τα οποία απέκτησε σύμφωνα με την περίπτωση α' της παραγράφου 1 ή επιτρέπει σε μη δικαιούμενα πρόσωπα να λάβουν γνώση των δεδομένων αυτών, τιμωρείται με φυλάκιση, εάν η πράξη δεν τιμωρείται βαρύτερα με άλλη διάταξη..". Για την πλήρωση της αντικειμενικής υπόστασης του βασικού αδικήματος της παρ.1 α του άρθρου 38 Ν. 4624/2019 απαιτείται η χωρίς δικαίωμα επέμβαση επί συστήματος αρχειοθέτησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και η μέσω της επέμβασης αυτής λήψη γνώσης του περιεχομένου των δεδομένων. Ειδικότερα, η τέλεση του αδικήματος προϋποθέτει: α) την ύπαρξη "συστήματος αρχειοθέτησης" που να περιέχει προσωπικά δεδομένα, κατ’ αναλογία του "αρχείου" που προέβλεπε η νομοτυπική μορφή του προϊσχύοντος Ν. 2472/1997, β) την επέμβαση σε αυτό, γ) την ανυπαρξία δικαιώματος και δ) την με την επέμβαση αυτή γνώση από τον δράστη του περιεχομένου των δεδομένων. Η επέμβαση προϋποθέτει θετική ενέργεια, η οποία να έχει ως συνέπεια τη λήψη γνώσης του περιεχομένου των δεδομένων, με οποιοδήποτε τρόπο, ακόμα δηλαδή και με τους αναφερόμενους στο εδάφιο β' τρόπους επεξεργασίας, ήτοι με την αντιγραφή, αφαίρεση, αλλοίωση, βλάβη, συλλογή, καταχώρηση, οργάνωση, διάρθρωση, αποθήκευση, προσαρμογή, μεταβολή, ανάκτηση, αναζήτηση πληροφοριών, συσχέτιση, συνδυασμό, περιορισμό, διαγραφή ή καταστροφή. Τέτοια ενέργεια αποτελεί, σύμφωνα και με τα αναφερόμενα στην αιτιολογική έκθεση του Ν. 4624/2019, η χωρίς δικαίωμα "εισβολή-εισχώρηση" απ’ έξω σε συστήματα αρχειοθέτησης. Είναι αυτονόητο όμως, ότι για τη στοιχειοθέτηση του αδικήματος απαιτείται η αυθαίρετη εισβολή σε σύστημα αρχειοθέτησης, καθώς μόνο η περαιτέρω χρησιμοποίηση του προϊόντος αυτής της εισβολής - επέμβασης δύναται να στοιχειοθετήσει αντικειμενικά την κατά νόμο έννοιά της, οπότε, αν δεν λάβει χώρα τέτοια "εισβολή" ή "είσοδος" και ο δράστης τυχόν γνώριζε τα δεδομένα αυτά από μόνος του ή χωρίς αυθαίρετη έρευνα, παρέμβαση ή διείσδυση, τότε δεν πληρούται η νομοτυπική μορφή του αδικήματος. Δεν θεωρούνται δεδομένα οι πληροφορίες, των οποίων κάνει κάποιος χρήση και οι οποίες περιήλθαν σε γνώση του χωρίς να ερευνήσει αυτός κάποιο σύστημα αρχειοθέτησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα ή χωρίς να του τις έχει μεταδώσει τρίτος που επενέβη σε σύστημα αρχειοθέτησης, γιατί εκλείπει η προϋπόθεση του αρχείου, ως στοιχείου της αντικειμενικής υπόστασης, ενώ εάν δεν έχει γίνει τέτοια επέμβαση (με οποιονδήποτε τρόπο) και ο φερόμενος ως δράστης γνωρίζει τα διαδιδόμενα από μόνος του, δεν στοιχειοθετείται αντικειμενικώς το εν λόγω έγκλημα (πρβλ ΑΠ 426/2022 Νόμος, ΑΠ 614/2020, ΑΠ 2000/2019 ιστοσελίδα Αρείου Πάγου). Η επέμβαση αυτή αρκεί να έχει ως υλικό αντικείμενό της ένα σύστημα αρχειοθέτησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, και ο υπαίτιος να μην έχει δικαίωμα επεξεργασίας των δεδομένων αυτών, ήτοι τα δεδομένα να αφορούν σε τρίτο φυσικό πρόσωπο και να μην εμπίπτει ο δράστης σε μία από τις εξαιρέσεις των άρθρων 21-36 του Ν.4624/2019 και του Κανονισμού 2016/679 Ε.Ε., ώστε να μην έχει εκ του νόμου δικαίωμα επεξεργασίας και λήψης γνώσης των δεδομένων. Ο όρος επομένως, "χωρίς δικαίωμα" πληρούται σε κάθε περίπτωση, όταν η περιγραφόμενη πράξη τελείται με παραβίαση των προϋποθέσεων που τίθενται στον νόμο. Στην Αιτιολογική Έκθεση του Ν. 4624/2019 αναφέρεται ότι "χωρίς δικαίωμα ενεργεί ο δράστης των αδικημάτων των παραγράφων 1, 2, 3 όταν τελεί τις παραπάνω πράξεις χωρίς να υφίσταται σχετική διάταξη νόμου που να του το επιτρέπει ή ενεργεί καθ’ υπέρβαση άλλης νομικής πράξης (λχ. εσωτερικού κανονισμού λειτουργίας, σύμβασης κ.ο.κ.). Κατά τον τρόπο αυτόν, καλύπτονται νομοθετικά και οι περιπτώσεις παράνομης επεξεργασίας δεδομένων τα οποία νομίμως έχει στην κατοχή του ο δράστης - αυτουργός του αδικήματος (λχ. λόγω συγκατάθεσης του υποκειμένου τους ή λόγω επεξεργασίας αυτών για άλλον σκοπό), αλλά τα επεξεργάζεται για διαφορετικό σκοπό από αυτόν που συναίνεσε το υποκείμενό τους ή εν αγνοία του τελευταίου (ΑΠ 686/2021 Νόμος).
Περαιτέρω, ο πρώτος κατηγορούμενος ... του ... κατηγορείται, ότι ανακοίνωσε και κατέστησε προσιτά σε μη δικαιούμενα πρόσωπα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, τα οποία απέκτησε χωρίς δικαίωμα με επέμβαση σε σύστημα αρχειοθέτησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Ειδικότερα την 7/3/2019 στην παραπάνω ανάρτησή στον προσωπικό λογαριασμό που τηρεί στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης Facebook, συμπεριέλαβε απόσπασμα της υπ’ αρ. 24/14-2-2019 απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά, που εκδόθηκε επί της από 17-10-2018 αίτησης αναστολής της υπ’ αρ. .../2018 άδειας δόμησης και της υπ’ αρ. .../2018 έγκρισης δόμησης της ΥΔΟΜ του Δήμου Ερμούπολης - Σύρου, ανακοινώνοντας και καθιστώντας προσιτά σε αόριστο αριθμό χρηστών του διαδικτύου, δηλαδή σε μη δικαιούμενα πρόσωπα, δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, που αποκτήθηκαν με επέμβαση σε σύστημα αρχειοθέτησης και αφορούσαν στον ... .... Ως προς το αδίκημα αυτό που φέρεται ότι τέλεσε ο πρώτος κατηγορούμενος λεκτέα είναι τα ακόλουθα: Η συμπερίληψη από τον πρώτο κατηγορούμενο στην ανωτέρω ανάρτηση στο διαδίκτυο αποσπάσματος του σκεπτικού της παραπάνω απόφασης δεν αποτελεί παράνομη επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Από το απόσπασμα αυτό προκύπτει ότι δεν αναφέρεται κανένα όνομα, κανένας διάδικος, η επωνυμία της εταιρίας είναι σβησμένη, δεν αναφέρεται ο αριθμός της απόφασης, δεν εκτίθεται σ’ αυτήν κανένα προσωπικό δεδομένο ουδενός. Το αναρτηθέν κείμενο είναι ένα νομικό κείμενο, το οποίο, χωρίς να αναφέρει κανένα δεδομένο προσωπικού χαρακτήρα, αναφέρει το αποτέλεσμα του Δικαστηρίου (ως Συμβούλιο), ότι δηλαδή «κρίνεται αναγκαία η παύση κάθε οικοδομικής εργασίας στο επίδικο ακίνητο, μέχρι να δημοσιευθεί οριστική απόφαση του Δικαστηρίου επί της αίτησης ακύρωσης και των πρόσθετων λόγων που έχουν ασκηθεί κατά αυτών». Με τον τρόπο δε αυτό, κανένα προσωπικό δεδομένο του ... δεν κατέστη γνωστό και προσιτό, γιατί όλοι όσοι είχαν δυνατότητα παρακολούθησης και δη απροσδιόριστος αριθμός τρίτων προσώπων, χρηστών του διαδικτύου, που επισκέφτηκαν την ως άνω ιστοσελίδα, δεν μπορούσαν να ταυτοποιήσουν το πρόσωπο του ..., ούτε την εταιρία της οποίας είναι νόμιμος εκπρόσωπος, αφού δεν υπάρχει παράθεση προσδιοριστικών στοιχείων που να καθιστούν ταυτοποιήσιμο το πρόσωπό του. Εξάλλου, ο πρώτος κατηγορούμενος ως πληρεξούσιος δικηγόρος του δευτέρου κατηγορουμένου διατηρούσε νομίμως αρχείο με τις δικαστικές αποφάσεις (κλπ έγγραφα) που εκδόθηκαν σε υποθέσεις του συγκατηγορουμένου του ... ..., αφού ετύγχανε και τυγχάνει ο πληρεξούσιος δικηγόρος του και χειριζόταν τις υποθέσεις του, δηλαδή γνώριζε τα δεδομένα αυτά, και τις πληροφορίες αυτές που ανάρτησε από μόνος του και δεν προέβη σε καμία αυθαίρετη επέμβαση, έρευνα, παρέμβαση ή διείσδυση σε σύστημα αρχειοθέτησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα του υποστηρίζοντος την κατηγορία ..., κι έτσι κι εξ αυτού του λόγου δεν πληρούται η νομοτυπική μορφή του αδικήματος (βλ. σχετικά και ΑΠ 426/2022 Νόμος). Συνεπώς, αφού δεν αποδείχθηκε, ότι ο πρώτος κατηγορούμενος τέλεσε την υποκειμενική και την αντικειμενική υπόσταση της τρίτης άδικης πράξης για την οποία κατηγορείται, πρέπει να κηρυχθεί αθώος.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΟΝΤΑΣ με παρόντα τον κατηγορούμενο, 1) ... ... του ... και της ..., κάτοικο Θεσσαλονίκης, οδός ... και με ωσεί παρόντα-εκπροσωπούμενο από πληρεξούσιο δικηγόρο τον κατηγορούμενο 2) ... ... του ...και της ..., κάτοικο Αθηνών, οδός ....
ΚΗΡΥΣΣΕΙ τον πρώτο κατηγορούμενο αθώο με αμφιβολίες του ότι:
1.Εν γνώσει του καταμήνυσε άλλον ψευδώς και ειδικότερα την 24/1/2019 υπέβαλε μήνυση προς τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Σύρου κατά των α) ... του ..., β) ... ... του ... γ) ... ... του ..., δ) της εταιρείας «... ... ΙΚΕ» και ε) του Διοικητή του Α.Τ. Μυκόνου και κατήγγειλε ότι στην από 21.1.2019 εξώδικη όχληση, διαμαρτυρία και πρόσκληση που επιδόθηκε στο ... ... στις 22.1.2019, οι ανωτέρω πρώτοι τρεις εκ των εγκαλουμένων ομολογούν ότι στις 9.1.2019 οι εργαζόμενοι - εντολοδόχοι τους εργάζονταν ανεγείροντας ξενοδοχειακή μονάδα στην ιδιοκτησία τους στον Άγιο Ιωάννη Μυκόνου στην περιοχή Διακόφτη καθώς και ότι παρά το γεγονός ότι εργάζονταν ανελλιπώς και καθημερινά, κατά παραβίαση της προσωρινής διαταγής τον Διοικητικού Εφετείου Πειραιά και της πολεοδομικής νομοθεσίας, το Αστυνομικό Τμήμα Μυκόνου, παρά τις καθημερινές τηλεφωνικές καταγγελίες, δεν κατάφερε να εντοπίσει κανέναν εργαζόμενο στο εργοτάξιο, διαπράττοντας το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος. Περαιτέρω δε, κατήγγειλε ότι στις 23.1.2019 έως τις 17:00 οι εργαζόμενοι των τριών πρώτων εγκαλουμένων εργάζονταν παρά την προσωρινή διαταγή και παρά το σήμα διακοπής εργασιών, όπως προκύπτει από φωτογραφία που προσήγαγε και επικαλέστηκε, ενώ το Αστυνομικό Τμήμα Μυκόνου ουδεμία εργασία διαπίστωσε. Ωστόσο, τα ανωτέρω αναφερόμενα από τον πρώτο κατηγορούμενο ... ... του ... ήταν εν γνώσει του ψευδή με σκοπό να προκαλέσει την ποινική τους δίωξη για το αδίκημα της αυθαίρετης δόμησης και παράβασης καθήκοντος, ενώ το αληθές είναι ότι όπως προέκυψε από εκτεταμένους ελέγχους του Α.Τ. Μυκόνου δεν διενεργήθηκε κάποια αυθαίρετη εργασία, ούτε και προέκυψε παραβίαση κάποιας δικαστικής απόφασης, αλλά ούτε και κάποια παράβαση καθήκοντος εκ μέρους του Διοικητή του Α.Τ. Μυκόνου.
ΚΗΡΥΣΣΕΙ τους πρώτο και δεύτερο κατηγορούμενους αθώους του ότι:
2.Με περισσότερες πράξεις του που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος ισχυρίστηκαν ή διέδωσαν ενώπιον τρίτου με οποιονδήποτε τρόπο για κάποιον άλλον ψευδές εν γνώσει τους γεγονός που μπορούσε να βλάψει την τιμή και την υπόληψη άλλου και ειδικότερα:
α) Ο πρώτος κατηγορούμενος ... του ..., την 24/1/2019 υπέβαλε μήνυση στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Σύρου στην οποία ισχυρίστηκε εν γνώσει του ψευδώς ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Σύρου για τους ... ... του ..., ... του ... και ... του ... όσα αναλυτικά αναφέρονται στο στοιχείο 1 του κατηγορητηρίου, τα οποία μπορούσαν να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη των ανωτέρω.
β) Ο πρώτος κατηγορούμενος ... του ..., την 28/1/2019 με εξώδικη δήλωση - πρόσκληση προς τον ... ... ισχυρίστηκε ότι ο τελευταίος συνεχίζει να πραγματοποιεί οικοδομικές εργασίες σε υπόγεια αυθαιρέτου κτίσματος, έχοντας μάλιστα αναρτήσει πινακίδα δηλώνοντας ως αριθμό αδείας την υπ' αρ. .../2002, η οποία έχει εκδοθεί για ανέγερση κατοικίας 212.00 τ.μ. με ύψος οικοδομής 7,5 μέτρα, ενώ στο Α.Τ. Μυκόνου έχει δηλώσει πως εκτελεί εργασίες δυνάμει αυτής της άδειας, ότι οι ανωτέρω πράξεις συνιστούν το αδίκημα της απάτης ενώπιον δημόσιων αρχών και μάλιστα στην κακουργηματική τους μορφή, λόγω της αξίας του οφέλους που θα αποκομίσει παράνομα, καθώς και ότι οι παράνομες εργασίες τελούνται σε προστατευόμενη περιοχή λόγω του φυσικού της κάλλους που αποτελεί μέρος της εθνικής μας κληρονομιάς, για τους λόγους δε αυτούς, κάλεσε τον ανωτέρω να παύσει άμεσα να επικαλείται την υπ' αρ. .../2002 άδεια ενώπιον των δημοσίων αρχών για την τέλεση οποιασδήποτε οικοδομικής εργασίας εντός των υπογείων και να παύσει άμεσα να πραγματοποιεί παράνομες οικοδομικές εργασίες εντός των υπογείων χώρων του ακινήτου στον Άγιο Ιωάννη Διακόφτη Μυκόνου, διαφορετικά θα έχει τελέσει το αδίκημα της απάτης σε βάρος δημόσιων αρχών σε βαθμό κακουργήματος. Τα ανωτέρω αναφερόμενα από τον πρώτο κατηγορούμενο ... ... του ... είναι εν γνώσει του ψευδή, μπορούσαν να προσβάλλουν την τιμή και την υπόληψη του ... και τα ισχυρίστηκε ενώπιον του δικαστικού επιμελητή που επέδωσε την ανωτέρω εξώδικη δήλωσή.
γ) Ο πρώτος κατηγορούμενος ... του ... την 27/2/2019 κατέθεσε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου, την από 26-2- 2019 αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, στην οποία, μεταξύ άλλων, ισχυρίστηκε εν γνώσει του ψευδώς ενώπιον του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου ότι οι ... του ..., ... του ... και ... του ..., επικαλούμενοι την άδεια .../2002 για ανέγερση κατοικίας 211 τ.μ., παρά την προσωρινή διαταγή του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά, η οποία και τους επιδόθηκε στις 8.1.2019, όπως αποδεικνύεται με την υπ' αριθ. .../8.1.2019 έκθεση του δικαστικού επιμελητή στο Εφετείο Αιγαίου ..., συνέχιζαν την ανέγερση ξενοδοχείου, κατά δήλωσή τούς 1.494,70 τ.μ., σε περιοχή που απαγορεύεται απόλυτα η ανέγερση ξενοδοχείου, ενώ με την υπ' αριθ, πρωτ. …/21.1.2019 απόφαση τον Διευθυντή της Διεύθυνσης Πολεοδομίας Σύρου διευκρινίστηκε πως η .../2018 άδεια δόμησης είναι και η μοναδική εν ισχύ οικοδομική άδεια που αφορά το συγκεκριμένο ακίνητο, ο δε ... συνέχιζε να πραγματοποιεί οικοδομικές εργασίες σε υπόγεια του κτίσματος αυτού, έχοντας μάλιστα αναρτήσει σχετική πινακίδα και δηλώνοντας στο Αστυνομικό Τμήμα Μυκόνου ότι εκτελεί εργασίες δυνάμει της υπ' αριθ. .../2002 αδείας, η οποία έχει εκδοθεί για ανέγερση κατοικίας 212,00 τ.μ. με ύψος οικοδομής 7,5 μέτρα, παρά την προσωρινή διαταγή του Διοικητικού Εφετειου Πειραιά και παρά την υπ' αριθ. πρωτ. .../2019 προσωρινή διακοπή εργασιών της Πολεοδομίας Σύρου, με την οποία διατάχθηκε η διακοπή των εργασιών της υπ' αριθ. .../2018 άδειας δόμησης, με την ειδική και ευνόητη μνεία πως είναι και η μοναδική εν ισχύ οικοδομική άδεια πού αφορά στο συγκεκριμένο ακίνητο. Εξάλλου, ο πρώτος κατηγορούμενος ... του ... ανέφερε ότι ο ..., επικαλούμενος την υπ' αριθ. .../2002 άδεια, εξακολούθησε να εκτελεί οικοδομικές εργασίες με συνεργεία πού εργάζονται κρυφά εντός των υπογείων, επεκτείνοντας τα υπόγεια αυτά παράνομα προς το βάθος του λόφου, παρά το γεγονός ότι το Διοικητικό Εφετείο Πειραιά, με την υπ' αριθ. 24/14.2.2019 απόφαση του, ανέστειλε την εκτέλεση της υπ' αριθ. .../2018 έγκρισης δόμησης και της υπ' αριθ. .../2018 άδειας δόμησης μέχρι την έκδοση απόφασης επί της αίτησης ακύρωσης του ... ..., όπως αποδείχθηκε την 25.2.2019, όπου λόγω έντονης βροχόπτωσης αποκαλύφθηκαν αυτά τα παράνομα κτίσματα-υπόγεια, λόγω του ότι παρασύρθηκαν τα χώματα από τα χειμαρρώδη ρεύματα. Τα ανωτέρω ήταν ψευδή εν γνώσει του πρώτου κατηγορουμένου ... ... του ... και μπορούσαν να προσβάλλουν την τιμή και την υπόληψη των ... ... του ..., ... ... του ... και ... του ....
δ) Ο δεύτερος κατηγορούμενος ... ... του ...την 4/3/2019 κατέθεσε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου, αίτηση ασφαλιστικών μέτρων στην οποία ισχυρίστηκε ψευδώς εν γνώσει του ενώπιον του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου ότι οι ... του ..., ... του ... και ... του ... προέβησαν σε όσα αναλυτικά αναφέρονται στο στοιχείο 2 περ. γ) του κατηγορητηρίου, τα οποία μπορούσαν να προσβάλλουν την τιμή και την υπόληψη των ανωτέρω.
ε) Ο πρώτος κατηγορούμενος ... του ... την 7/3/2019 προέβη σε ανάρτηση στο προσωπικό λογαριασμό που τηρεί στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης Facebook, με το ακόλουθο περιεχόμενο: «Μηχανικός Μυκόνου σηκώνει ξενοδοχείο σε καφέ ζώνη Μυκόνου τα συστημένα σήματα διακοπής εργασιών γυρνούνε πίσω χωρίς παραλαβή, οι γραμματείς των Δικαστηρίων δεν μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί του... μήπως να έβαζε κι υποψηφιότητα για δημοτικός σύμβουλος να σώσει το νησί;». Με την ανωτέρω ανάρτηση, ο πρώτος κατηγορούμενος ... του ... ισχυρίστηκε και διέδωσε ψευδώς ενώπιον αορίστου αριθμού προσώπων, τα οποία την ανέγνωσαν στο ανωτέρω μέσο κοινωνικής δικτύωσης, ότι ο ... προέβη στις ανωτέρω ενέργειες. Τα ως άνω αναφερόμενα στην ανάρτηση είναι ψευδή εν γνώσει του πρώτου κατηγορούμενου-... ... του ... και μπορούσαν να προσβάλλουν την τιμή και την υπόληψη του ....
στ) Ο πρώτος κατηγορούμενος ... του ... απηύθυνε προς τον ... ... την από 12/3/2019 εξώδικη δήλωση - πρόσκληση του με το ακόλουθο περιεχόμενο: «Με μεγάλη μου έκπληξη κατά τη συζήτηση της εναντίον σας προσωρινής διαταγής ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου στις 6.3.2019, μετά από αναβολή της 5/3/2019 που αιτηθήκατε εσείς, προσκομίσατε το από 5/3/2019 έγγραφο του Αστυνομικού Τμήματος Μυκόνου, τα οποίο εκδόθηκε μετά από αίτησή σας της 5.3.2019 και το οποίο μεταξύ άλλων βεβαιώνει πως στις 5.3.2019 και ώρες 14:30 και 14:50 αστυνομικοί του Τμήματος Μυκόνου, μετά από καταγγελία μου, μετέβησαν στην ιδιοκτησία των γονέων σας και δε διαπίστωσαν την τέλεση οποιωνδήποτε οικοδομικών εργασιών. Δεδομένου ότι η Γραμματεία τον Αστυνομικού Τμήματος Μυκόνου λειτουργεί έως τις 13:00 και δεδομένου ότι βεβαιώνεται στο έγγραφο αυτό πως ο τελευταίος έλεγχος έλαβε χώρα στις 5.3.2019 και ώρα 14:50, προξενεί τουλάχιστον έκπληξη το γεγονός ότι υποβάλατε στις 5.3.2019 αίτηση, η οποία και εξετάστηκε από το αρμόδιο αστυνομικό όργανο που σας χορήγησε το τρισέλιδο έγγραφο-αναφορά, επίσης αυθημερόν, στις 5.3.2019, αυταπόδεικτα μετά τις 15:30. Επειδή από τα έγγραφα που ο ίδιος προσκομίσατε προκύπτει η ταχύτατη, άμεση, ακόμα και τις ώρες που δεν λειτουργεί η Γραμματεία του Αστυνομικού Τμήματος Μυκόνου, εξυπηρέτηση σας από αυτό. Επειδή στο σημείωμά σας ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου ισχυριστήκατε ψευδώς πως σας είμαι παντελώς άγνωστος Ζητώ να μου επιδείξετε μέσα σε προθεσμία τριών εργάσιμων ημερών αντίγραφα των τηλεφωνικών σας επικοινωνιών (εισερχόμενες, εξερχόμενες κλήσεις - γραπτά μηνύματα) με το Διοικητή ταυ Αστυνομικού Τμήματος Μυκόνου από 6.1.2019 έως σήμερα, προκειμένου να το προσκομίσω στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Σύρου. Σας γνωστοποιώ πως θα προσκομίσω στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Σύρου αντίγραφο των γραπτών μηνυμάτων πού έχετε αποστείλει σε εμένα προσωπικά στα παρελθόν, προκειμένου να αποδείξω αφενός μεν το ψευδές του ισχυρισμού σας, αφετέρου δε τον αριθμό της τηλεφωνικής σύνδεσης που χρησιμοποιείτε για προσωπικές σας υποθέσεις...». Με τον τρόπο αυτό ο πρώτος κατηγορούμενος ... του ... ισχυρίστηκε εν γνώσει του ψευδώς ενώπιον του δικαστικού επιμελητή που έλαβε γνώση της εξώδικης δήλωσης, όσα αναφέρονται στην ανωτέρω δήλωση, τα οποία μπορούσαν να προσβάλλουν την τιμή και την υπόληψη του ....
ΚΗΡΥΣΣΕΙ τον πρώτο κατηγορούμενο αθώο του ότι:
3.Ο πρώτος κατηγορούμενος ... του ... ανακοίνωσε και κατέστησε προσιτά σε μη δικαιούμενα πρόσωπα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, τα οποία απέκτησε χωρίς δικαίωμα με επέμβαση σε σύστημα αρχειοθέτησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και ειδικότερα την 7/3/2019 προέβη σε ανάρτηση στο προσωπικό λογαριασμό που τηρεί στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης Facebook, όπως αυτή αναλυτικά αναφέρεται στο στοιχείο 2 περ. ε) του κατηγορητηρίου στην οποία συμπεριέλαβε απόσπασμα της υπ' αρ. 24/14-2-2019 απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά που εκδόθηκε επί της από 17/10/2018 αίτησης αναστολής της υπ' αρ. .../2018 άδειας δόμησης και της υπ' αρ. .../2018 έγκρισης δόμησης της ΥΔΟΜ του Δήμου Ερμούπολης - Σύρου, ανακοινώνοντας και καθιστώντας προσιτά σε αόριστο αριθμό χρηστών του διαδικτύου, δηλαδή σε μη δικαιούμενα πρόσωπα, δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, που αποκτήθηκαν με επέμβαση σε σύστημα αρχειοθέτησης και αφορούσαν τον ... ....
ΚΗΡΥΣΣΕΙ τον δεύτερο κατηγορούμενο αθώο του ότι:
4.Ο δεύτερος κατηγορούμενος ... ... του ...με πρόθεση προκάλεσε σε άλλον την απόφαση να εκτελέσει την άδικη πράξη που εκτέλεσε και ειδικότερα:
α) την 24/1/2019 προκάλεσε στον πρώτο κατηγορούμενο ... ... του ... την απόφαση να εκτελέσει την άδικη πράξη της ψευδούς καταμήνυσης και συγκεκριμένα με συνεχείς προτροπές και παραινέσεις και λόγω της φιλικής τους ιδιότητας και του γεγονότος ότι τον φιλοξενούσε στην οικία του και αποτελούσε τον πληρεξούσιο δικηγόρο του τον έπεισε να προβεί στην υποβολή της από 24/1/2019 μήνυσης, όπως αυτή αναλυτικά αναφέρεται στο στοιχείο 1 του κατηγορητηρίου.
β) την 24/1/2019, 28/1/2019, 27/2/2019, 7/3/2019 και 12/3/2019 προκάλεσε στον πρώτο κατηγορούμενο ... ... του ... την απόφαση να εκτελέσει την άδικη πράξη της συκοφαντικής δυσφήμησης και συγκεκριμένα με συνεχείς προτροπές και παραινέσεις και λόγω της φιλικής τους ιδιότητας και του γεγονότος ότι τον φιλοξενούσε στην οικία του και αποτελούσε τον πληρεξούσιο δικηγόρο του τον έπεισε να προβεί στις ανωτέρω υπό στοιχείο 2 περ. α), β), γ), ε) και στ) του κατηγορητηρίου συκοφαντικές δυσφημήσεις, όπως αυτές αναλυτικά αναφέρονται ανωτέρω.
Επισημαίνεται ότι τα πρακτικά της συζήτησης τηρήθηκαν με φωνοληψία, η οποία εφαρμόζεται στα ποινικά Δικαστήρια με την ηχογράφηση και αποηχογράφηση της αποδεικτικής διαδικασίας και ειδικότερα των καταθέσεων των μαρτύρων και των πραγματογνωμόνων και της απολογίας των κατηγορουμένων, σύμφωνα με το άρθρο 143 του ΚΠΔ και την απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης με τον αριθμό 6916/5-2-2021 (ΦΕΚ 490/09.02.2021, τεύχος Β').
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε αμέσως στο ακροατήριο, σε δημόσια συνεδρίαση.
Σύρος, 5 Μαΐου 2025
Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ
Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ