τυπικά παραδεκτό της έφεσης: υποβλήθηκε νόμιμα και εντός της προθεσμίας (χωρίς απόδειξη κοινοποίησης της απόφασης πρώτης βαθμίδας) και καταβλήθηκε το νόμιμο δικαστικό τέλος. Ένσταση ότι η υπόθεση ήταν χωρίς αντικείμενο λόγω κοινοποίησης νέων απαιτήσεων πληρωμής: απορρίφθηκε ως νομικά αβάσιμη, διότι η κοινοποίηση νέων απαιτήσεων δεν συνιστά αυτή καθ' αυτή παραίτηση από τις προηγούμενες αμφισβητούμενες απαιτήσεις· παρέμεινε το νόμιμο συμφέρον για την αναίρεση. Μόνη ουσιαστική βάση της έφεσης: αλληγορούμενη καταχρηστική άσκηση δικαιώματος (άρθρο 281 ΑΚ) στη διεκδίκηση μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα, αλληγορούμενες διαβεβαιώσεις/νόμιμη προσδοκία και αλληγορούμενη αδικαιολόγητη αύξηση του κόστους λόγω έκδοσης πολλαπλών εντολών/απαιτήσεων πληρωμής. Αξιολόγηση της υποκείμενης βάσης εκτέλεσης: αναγνωρισμένο χρέος βάσει ιδιωτικής συμφωνίας· υπερημερία· έκδοση τεσσάρων εντολών πληρωμής βάσει αποδεκτών συναλλαγματικών· προηγούμενες υπηρεσίες χωρίς ενστάσεις που οδήγησαν σε res judicata· ενδιάμεσα μέτρα εκτέλεσης συμπεριλαμβανομένης της ανακοίνωσης αξίωσης σε δημοπρασία του 2009. Παραγραφή τόκων: οι απαιτήσεις πληρωμής του 2021 περιελάμβαναν παραγραφέντες τόκους (πενταετής παραγραφή), και το δικαστήριο πρώτης βαθμίδας είχε ήδη μερικώς ακυρώσει τις απαιτήσεις στο μέτρο αυτό. Ουσία της καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος: οι αλληγορούμενες διαβεβαιώσεις/νόμιμη προσδοκία δεν αποδείχθησαν· η συμπεριφορά του πιστωτή παρουσίασε συστηματική διεκδίκηση· η απλή αδράνεια που δεν φθάνει στην παραγραφή είναι ανεπαρκής για την αποδείξη καταχρηστικής άσκησης. Τελική απόφαση: απόρριψη της έφεσης ως προς την ουσία· μεταφορά του e-paravolo στο Δημόσιο· καταδίκη του εφεσίβλητα στην καταβολή ποσού 600 ευρώ για τα δικαστικά έξοδα της έφεσης.