Το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο έκανε εν μέρει δεκτή την έφεση επιχείρησης μπαρ κατά της υπ’ αριθ. 11/2023 απόφασης του Ειρηνοδικείου Λαυρίου. Έκρινε ότι ο οργανισμός συλλογικής διαχείρισης νομιμοποιείται ενεργητικά βάσει του μαχητού τεκμηρίου του άρθρου 7 Ν. 4481/2017, χωρίς να απαιτείται εξαντλητική αναφορά όλων των δικαιούχων, έργων και συμβάσεων αμοιβαίας εκπροσώπησης, και ότι αποδείχθηκε παράνομη και υπαίτια δημόσια εκτέλεση προστατευόμενου μουσικού ρεπερτορίου χωρίς προηγούμενη άδεια. Απέρριψε επίσης τους ισχυρισμούς περί αναρμοδιότητας του Ειρηνοδικείου και περί ανάγκης προηγούμενων διαπραγματεύσεων, κρίνοντας ότι πρόκειται για αγωγή αποζημίωσης του άρθρου 65 παρ. 2 Ν. 2121/1993 και όχι για δικαστικό καθορισμό εύλογης αμοιβής. Ωστόσο, έκρινε αόριστο το αίτημα χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, επειδή ο ενάγων οργανισμός δεν επικαλέστηκε συγκεκριμένη βλάβη με υλική υπόσταση στην πίστη, τη φήμη ή την επαγγελματική του δραστηριότητα. Η πρωτόδικη απόφαση εξαφανίστηκε μόνο κατά το κεφάλαιο αυτό και η εναγομένη υποχρεώθηκε τελικώς να καταβάλει αποζημίωση 3.890 ευρώ, με τον νόμιμο τόκο.