Απόρριψη ανακοπής κατά διαταγής πληρωμής. Παραδεκτό της έφεσης. Εφαρμογή των άρθρων 495, 511, 513, 516, 517, 518 και 147 ΚΠολΔ. Το Εφετείο έκρινε ότι, κατά τα άρθρα 623, 626, 628, 630, 631 και 632 ΚΠολΔ, για την έκδοση διαταγής πληρωμής αρκεί η έγγραφη απόδειξη της απαίτησης και ο συνοπτικός προσδιορισμός της, χωρίς να απαιτείται πλήρης παράθεση όλων των γενεσιουργών περιστατικών ή αναλυτική αναφορά κάθε επιμέρους στοιχείου υπολογισμού τόκων και επιβαρύνσεων· συνεπώς, απέρριψε ως νόμω αβάσιμο τον λόγο ανακοπής του εγγυητή περί αοριστίας της διαταγής πληρωμής. Ωστόσο, ως προς τον λόγο που αφορούσε την απόδειξη και το ύψος της απαίτησης, διαπιστώθηκε ότι από τα προσκομισθέντα έγγραφα έλειπαν τα αποσπάσματα συγκεκριμένων λογαριασμών, στα οποία στηρίχθηκε η διαταγή πληρωμής, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατός ο έλεγχος της αδιάκοπης σειράς των ποσών που οδήγησαν στο επιδικασθέν ποσό. Κατ’ εφαρμογή των άρθρων 254, 245 και 524 ΚΠολΔ και σύμφωνα με την ΟλΑΠ 30/1997, το Εφετείο έκρινε ότι δύναται, χωρίς προηγούμενη εξαφάνιση της εκκαλουμένης απόφασης, να διατάξει επανάληψη της συζήτησης και συμπληρωματικές αποδείξεις και, για τον λόγο αυτό, διέταξε την επανάληψη της συζήτησης προς προσκόμιση των ελλειπόντων εγγράφων και περαιτέρω εκτίμηση της βασιμότητας της έφεσης.