Η προηγούμενη επικίνδυνη ενέργεια ως πηγή θεμελίωσης ιδιαίτερης νομικής υποχρέωσης κατά το άρθρο 15 ΠΚ συνιστά ένα από τα πιο αμφισβητούμενα και δυσχερή κεφάλαια του γενικού μέρους του ποινικού δικαίου με σημαντικές συνέπειες όμως και στην ερμηνεία εγκλημάτων του ειδικού μέρους.
Ειδικότερα, η ως άνω πηγή ιδιαίτερης νομικής υποχρέωσης επιτρέπει την απαξιολογική εξίσωση της παράλειψης αποτροπής ενός αποτελέσματος με τη δι’ ενέργειας παραγωγή του και μπορεί να οδηγήσει στη θεμελίωση βαρύτατης ποινικής ευθύνης ακόμη και σε περιπτώσεις, που χωρίς την ύπαρξη τέτοιας υποχρέωσης, η ίδια παράλειψη θα ήταν ποινικά αδιάφορη ή θα τιμωρούνταν ηπιότερα.
Η αντιμετώπιση των ζητημάτων που προκύπτουν από τη μελέτη της προηγούμενης επικίνδυνης ενέργειας ως πηγής ιδιαίτερης νομικής υποχρέωσης προϋποθέτει ενασχόληση, όχι μόνον με τα μη γνήσια εγκλήματα παράλειψης, αλλά και με κεφάλαια που καλύπτουν το σύνολο σχεδόν του γενικού μέρους του ποινικού δικαίου, όπως η πολυάριθμη-σύνθετη συμπεριφορά, ο αντικειμενικός αιτιώδης σύνδεσμος, ο άδικος χαρακτήρας της πράξης, ο δόλος, η αμέλεια, η αιτιώδης και η συμμετοχή.
Οι προτεινόμενες λύσεις έχουν ως στόχο να συμβάλουν σε έναν γόνιμο επιστημονικό διάλογο για την αντιμετώπιση των παραπάνω δυσεπίλυτων ζητημάτων και να αποτρέψουν την αποδοχή λύσεων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε υπερβολική διεύρυνση του αξιοποίνου.