Η ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ ΣΤΙΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΜΕΤΑΞΥ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Η παρούσα μονογραφία εξετάζει την υποχρεωτική δεσμευτική διαιτησία ως θεσμό που αναδιαμορφώνει τον τρόπο επίλυσης διασυνοριακών φορολογικών διαφορών σε ενωσιακό επίπεδο, όπως θεσπίστηκε με την Οδηγία 2017/1852 και ενσωματώθηκε στην ελληνική έννομη τάξη με τον Ν 4714/2020. Συνδέει τις ευρωπαϊκές εξελίξεις με τις διεθνείς πρωτοβουλίες του ΟΟΣΑ, αναδεικνύοντας τα θεωρητικά και δικονομικά θεμέλια του μηχανισμού και τον τρόπο με τον οποίο διασφαλίζεται η προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων του φορολογουμένου.

Η ανάλυση εστιάζει σε κρίσιμα ερωτήματα:

• Μπορεί η διαιτησία να βελτιώσει ουσιαστικά την επίλυση διασυνοριακών φορολογικών διαφορών;
• Μπορεί να υπερβεί τα όρια των εθνικών συστημάτων και να αποτελέσει σημείο αναφοράς για κάθε φορολογική σύγκρουση;
• Ποιος είναι ο ρόλος του φορολογουμένου και των αρμόδιων αρχών στον νέο, δομημένο μηχανισμό;
• Υπάρχουν κοινά στοιχεία μεταξύ διαιτητικών και δικαστικών αποφάσεων;
• Είναι σκόπιμη η ίδρυση ενωσιακού διαιτητικού δικαστηρίου που θα εγγυάται δίκαιη, ταχεία και αποτελεσματική αντιμετώπιση φορολογικών διαφορών;

Συνδυάζοντας θεωρητική τεκμηρίωση και συγκριτική ανάλυση, το έργο αυτό προσφέρει έναν ολοκληρωμένο και συνεκτικό οδηγό για νομικούς, δημόσιους λειτουργούς, φορολογικούς συμβούλους και ερευνητές που επιδιώκουν εις βάθος κατανόηση του διαιτητικού θεσμού και των προοπτικών του για το μέλλον της συνεργασίας των φορολογικών αρχών.