Διαφορά σχετικά με τη νομιμότητα/έκταση πράξης αποτίμησης χρέους για ποσά που απαιτούνται από δημόσιο φορέα κοινωνικής ασφάλισης που προέρχονται από σύμβαση δανείου· ζητείται μερική ακύρωση λόγω παραγραφής. Εφαρμοστό καθεστώς παραγραφής για δημόσιους φορείς μετά τον Αστικό Κώδικα: γενική εφαρμογή κανόνων Αστικού Κώδικα, εκτός αν υπάρχει ρητή επέκταση κανόνων παραγραφής με μεταγενέστερες ειδικές διατάξεις. Μη εφαρμογή διατάξεων περί παραγραφής βάσει προεδρικού διατάγματος με το οποίο οι φορείς κοινωνικής ασφάλισης απαλλάχθησαν πλήρως. Ελλείψει ειδικών διατάξεων παραγραφής στο καταστατικό του φορέα, οι συμβατικές απαιτήσεις διέπονται από κανόνες παραγραφής του Αστικού Κώδικα. Διάκριση μεταξύ 20ετούς παραγραφής για την κύρια απαίτηση κεφαλαίου δανείου και 5ετούς παραγραφής για δόσεις/τόκους· επίδραση της επιτάχυνσης/λήξης στο αν οι δόσεις διατηρούν αυτονομία. Απόρριψη της εφαρμογής κανόνων παραγραφής του Κράτους (νόμος δημόσιας λογιστικής) στον φορέα· οι έννοιες «Κράτος» και «γενική κυβέρνηση» δεν είναι ανταλλάξιμες για σκοπούς παραγραφής. Επίδραση και χρονική εμβέλεια μεταγενέστερου ειδικού νόμου παραγραφής για φορείς κοινωνικής ασφάλισης (προεπιλογή 5 ετών· 20 ετών για συμβατικές απαιτήσεις), εφαρμοζόμενος μόνο σε απαιτήσεις που δεν έχουν παραγραφεί κατά την έναρξη ισχύος του. Λόγοι αανίρεσης: εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικού δικαίου, έλλειψη νόμιμης βάσης (ανεπαρκής/αντιφατική αιτιολογία) και παραμόρφωση αποδεικτικού υλικού· προϋποθέσεις για κάθε λόγο. Οι δόσεις ήταν παραγεγραμμένες (5ετία), δικαιολογώντας μερική ακύρωση· οι μεταγενέστερες δόσεις υπόκεινται σε 20ετη παραγραφή σύμφωνα με τον μεταγενέστερο νόμο. Απόρριψη του ισχυρισμού περί παραμόρφωσης της σύμβασης δανείου. Η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε στο σύνολό της· δεν επιδικάσθησαν έξοδα λόγω έλλειψης σχετικού αιτήματος.