ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ
ΑΠ Ολ 9/2026 Αμοιβή δικηγόρου για σύνταξη επιταγής προς εκτέλεση - Άρθρο 72 παρ. 1 Κώδικα Δικηγόρων -Αρχή της αναλογικότητας - Δικαστικός έλεγχος και προσδιορισμός εύλογης αμοιβής
Ανάρτηση: 07/11/2026
Η αμοιβή του δικηγόρου για τη σύνταξη επιταγής προς εκτέλεση αποτελεί αυτοτελές έξοδο της αναγκαστικής εκτέλεσης, διακριτό από την επιδικασθείσα δικαστική δαπάνη, και βαρύνει τελικά τον καθ’ ου η εκτέλεση οφειλέτη (άρθρα 924, 927 και 932 ΚΠολΔ). Κατά το άρθρο 72 παρ. 1 του ν. 4194/2013, η αμοιβή αυτή ορίζεται ίση με το σύνολο της επιδικασθείσας δικαστικής δαπάνης. Ωστόσο, η διάταξη πρέπει να ερμηνεύεται σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ. 1 Συντ.), ώστε να μην επιβάλλεται στον οφειλέτη δυσανάλογη οικονομική επιβάρυνση και να διασφαλίζεται η δυνατότητα δικαστικού ελέγχου του ύψους της αμοιβής. Ειδικότερα, το προβλεπόμενο στο άρθρο 72 παρ. 1 ποσό αποτελεί ανώτατο όριο, ενώ ο δικαστικός προσδιορισμός της εύλογης αμοιβής γίνεται με βάση τα κριτήρια του άρθρου 58 παρ. 5 του ν. 4194/2013, σε συνδυασμό με τα άρθρα 281, 288 και 371 ΑΚ, με κατώτατο όριο τη νόμιμη αμοιβή του Κώδικα Δικηγόρων. Εν προκειμένω, το Ελληνικό Δημόσιο αμφισβήτησε, με ανακοπή κατά της εκτέλεσης, την επιβάρυνσή του με ποσό 15.867,42 ευρώ για τη σύνταξη επιταγής προς εκτέλεση, ως υπέρμετρα δυσανάλογο προς την παρασχεθείσα δικηγορική εργασία. Η Πλήρης Ολομέλεια του Αρείου Πάγου έκρινε ότι το Εφετείο, απορρίπτοντας ως μη νόμιμη τη σχετική αμφισβήτηση και αποκλείοντας τον έλεγχο της αναλογικότητας της αμοιβής, παραβίασε τις εφαρμοστέες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις, στοιχειοθετώντας τον λόγο αναίρεσης του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ.