ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ
ΜΠρΚαβαλ 1234/2026 (Ειδ) Άκυρη καταγγελία καταναλωτικού δανείου χωρίς επίδειξη πληρεξουσίου από τους τραπεζικούς υπαλλήλους - Απόρριψη της έφεσης - Όρια του μεταβιβαστικού αποτελέσματος
Ανάρτηση: 23/09/2026
Το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο απέρριψε έφεση εταιρείας κατά απόφασης του Ειρηνοδικείου Θάσου, η οποία είχε κάνει δεκτή ανακοπή και είχε ακυρώσει διαταγή πληρωμής για απαίτηση ύψους 8.668,29 ευρώ από σύμβαση καταναλωτικού δανείου. Εφαρμόζοντας τα άρθρα 623 και 624 ΚΠολΔ, 806, 807 και 361 ΑΚ για την έκδοση διαταγής πληρωμής από δάνειο, καθώς και τα άρθρα 167, 216, 217 και 226 ΑΚ, έκρινε ότι η καταγγελία δανειακής σύμβασης, ως μονομερής δικαιοπραξία απευθυντέα στον οφειλέτη, μπορεί να γίνει από πληρεξούσιο, πλην όμως, όταν επιχειρείται εγγράφως χωρίς επίδειξη πληρεξουσίου εγγράφου, ο αποδέκτης μπορεί να την αποκρούσει χωρίς υπαίτια καθυστέρηση, οπότε η καταγγελία είναι άκυρη. Ως προς τα νομικά πρόσωπα, η πληρεξουσιότητα πρέπει να παρέχεται από το αρμόδιο όργανο εκπροσώπησης, σύμφωνα και με τα άρθρα 77 και 87 Ν. 4548/2018 περί ανώνυμων εταιρειών. Το Δικαστήριο έκρινε ότι ο λόγος ανακοπής, με τον οποίο η δανειολήπτρια υποστήριξε ότι η καταγγελία της σύμβασης ήταν άκυρη επειδή υπογράφηκε από υπαλλήλους της τράπεζας χωρίς επίδειξη πληρεξουσίου εγγράφου, ήταν νόμιμος και ορθώς εξετάστηκε από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο. Περαιτέρω, με βάση τα άρθρα 522, 535 και 536 ΚΠολΔ, το Εφετείο τόνισε ότι η έφεση μετέφερε προς έλεγχο μόνο το νομικό ζήτημα της βασιμότητας του λόγου ανακοπής και όχι την ουσιαστική εκτίμηση των αποδείξεων, αφού η εκκαλούσα δεν προσέβαλε ειδικά την ουσιαστική κρίση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου. Επομένως, μη υπάρχοντος άλλου λόγου έφεσης, η έφεση απορρίφθηκε στο σύνολό της, διατάχθηκε η εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο και η εκκαλούσα καταδικάστηκε στα δικαστικά έξοδα της εφεσίβλητης.