ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ
ΑΠ 750/2026 Αξίωση δικηγορικής αμοιβής - Ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής - Στοιχεία ορισμένου της ένστασης εξόφλησης - Μη σύνδεση με ένσταση καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος
Ανάρτηση: 05/10/2026
Στοιχεία ορισμένου της ανακοπής κατά διαταγής πληρωμής. Κατ’ άρθρο 632 ΚΠολΔ, πρέπει να περιλαμβάνει με σαφήνεια και πληρότητα όλους τους λόγους ακύρωσης. Το Δικαστήριο απέρριψε ως μη νόμιμη την ένσταση του άρθρου 281 ΑΚ, επειδή οι ανακόπτοντες, επικαλούμενοι ότι οι δικηγόροι είχαν ήδη εξοφληθεί, ουσιαστικά αμφισβητούσαν την ύπαρξη της απαίτησης και όχι την καταχρηστική άσκηση ενός υπαρκτού δικαιώματος· περιστατικά που θεμελιώνουν άλλη ένσταση, όπως η εξόφληση, δεν μπορούν να στηρίξουν την ένσταση καταχρηστικότητας. Ορισμένος ο αναιρετικός έλεγχος κατ’ άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ ως προς την ορθή εφαρμογή του άρθρου 281 ΑΚ.
Απορρίφθηκε ως αβάσιμος ο λόγος του άρθρου 559 αρ. 14 ΚΠολΔ σχετικά με την ένσταση εξόφλησης. Κατά το άρθρο 416 ΑΚ και το άρθρο 262 §1 ΚΠολΔ, για το ορισμένο της ένστασης απαιτείται αναφορά του ποσού, του χρόνου και της αιτίας κάθε καταβολής. Η γενική επίκληση καταβολών σε μετρητά, καθώς και ορισμένων τραπεζικών καταθέσεων, χωρίς εξειδίκευση του χρόνου, του ποσού, της αιτίας και της συγκεκριμένης επιμέρους απαίτησης έναντι της οποίας έγινε κάθε καταβολή, κρίθηκε ανεπαρκής. Συνεπώς, το Εφετείο δεν κήρυξε παρά τον νόμο απαράδεκτη την ένσταση λόγω αοριστίας.
Η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε στο σύνολό της και οι αναιρεσείοντες καταδικάστηκαν στα δικαστικά έξοδα κατ’ άρθρα 176, 180 §1, 183 και 191 §2 ΚΠολΔ. Τέλος, επειδή η διαφορά αφορούσε αμοιβές δικηγόρων, κρίθηκε ότι δεν οφειλόταν το παράβολο αναίρεσης του άρθρου 495 §3 ΚΠολΔ και το ήδη καταβληθέν ποσό των 450 ευρώ έπρεπε να επιστραφεί.