ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ
ΑΠ 464/2026 Νόμιμη επίδοση δικαστικής απόφασης στον αντίκλητο δικηγόρο - Παράδοση της απόφασης σε υπάλληλο του δικηγορικού γραφείου - Προθεσμία άσκησης έφεσης
Ανάρτηση: 08/10/2026
Η διαφορά προήλθε από δύο κοινοποιηθείσες αγωγές, ωστόσο η απόφαση αφορά μόνο τη διαδικαστική εγκυρότητα της έφεσης κατά της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου. Η έφεση ενός προσώπου που κατοικεί στην Ελλάδα πρέπει κατά κανόνα να υποβληθεί εντός τριάντα ημερών από την επόμενη ημέρα της κοινοποίησης της απόφασης, και το δευτεροβάθμιο δικαστήριο πρέπει να εξετάσει αυτεπαγγέλτως το εμπρόθεσμο της άσκησής της. Η έφεση υποβλήθηκε την 6η Νοεμβρίου 2017, ενώ η επίδοση της πρωτοβάθμιας απόφασης έγινε την 4η Οκτωβρίου 2017· η προθεσμία άσκησης έφεσης ήταν η 3η Νοεμβρίου 2017. Περαιτέρω, ο δικηγόρος είναι αυτομάτως και αντίκλητος για την επίδοση της απόφασης, και, εάν απουσιάζει από το γραφείο, η επίδοση μπορεί να γίνει σε διευθυντή γραφείου, εταίρο, συνεργάτη, υπάλληλο ή υπηρέτη που είναι ικανός να κατανοήσει την πράξη και δεν είναι αντίδικος. Η δήλωση στην έκθεση επίδοσης ότι ο παραλήπτης είχε την ιδιότητα υπαλλήλου αποτελεί πλήρη απόδειξη, υπό την επιφύλαξη αμφισβήτησης της ιδιότητας από τα υπόλοιπα αποδεικτικά μέσα. Ο μόνος λόγος αναίρεσης αφορούσε την απόρριψη της έφεσης ως εκπρόθεσμης. Ο αναιρεσείων υποστήριξε ότι ο παραλήπτης ήταν υπάλληλος της δικηγορικής εταιρείας και όχι του δικηγόρου, ωστόσο το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δέχθηκε τον ισχυρισμό υπαλλήλου γραφείου και γραμματέα απασχολουμένης σε κοινούς χώρους και με κοινή τηλεφωνική σύνδεση, και στην ίδια είχε πραγματοποιηθεί και μεταγενέστερη επίδοση δικογράφου. Ο Αρειος Πάγος έκρινε ότι το αποφασιστικό σημείο ήταν εάν ο παραλήπτης πράγματι εργαζόταν για τον πληρεξούσιο δικηγόρο ως υπάλληλος γραφείου, ανεξάρτητα από οποιαδήποτε ταυτόχρονη απασχόληση στη δικηγορική εταιρεία. Ο λόγος αναίρεσης απορρίφθηκε ως αβάσιμος, διότι η επίδοση ήταν έγκυρη και η έφεση είχε ασκηθεί εκπρόθεσμα. Η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε, το παράβολο κατέπεσε υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου και επιδικάσθηκαν δικαστικά έξοδα ύψους 2.700 ευρώ κατά του ηττημένου αναιρεσείοντος.