ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ
ΑΠ Ολ 3/2026 Εκτίμηση απαλλακτικού βουλεύματος ως ιδιαίτερου ή μη αποδεικτικού μεσου στην πολιτική δίκη - Σημαντική απομείωση της συμμετοχής των μετόχων της εταιρείας και πρόκληση περιουσιακής ζημίας - Αδικοπρακτική ευθύνη
Ανάρτηση: 05/06/2026
Η απόφαση το ζήτημα της ορθότητας μη λήψης υπ’ όψιν απαλλακτικού βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετεών ως κρίσιμου αποδεικτικού μέσου. Η υπόθεση προερχόταν από αγωγή μετόχων μειοψηφίας, οι οποίοι ζητούσαν αποζημίωση λόγω διαδοχικών εταιρικών ενεργειών που, κατά το Εφετείο, συγκροτούσαν οργανωμένο σχέδιο αντίθετο στα χρηστά ήθη, με αποτέλεσμα την απομείωση της συμμετοχής τους και την πρόκληση σημαντικής περιουσιακής ζημίας στην εταιρεία. Ειδικότερα, το δικαστήριο έκρινε επί σύμβασης εμπορικής συνεργασίας, εξαγορά άλλης εταιρείας, απόσχιση του βιομηχανικού κλάδου συγχωνεύσεις και αυξήσεις κεφαλαίου χωρίας άσκηση δικαιωμάτων προτίμησης, μεμονωμένες πράξεις που αποτελούσαν οργανωμένο σχέδιο αντίθετο στα χρηστά ήθη και καταχρηστικό σε βάρος των μετόχων μειοψηφίας. Έτσι επιδικάσθηκε στους ενάγοντες αποζημίωση 36.751.951 ευρώ, δηλαδή 12.250.650,33 ευρώ σε καθέναν, καθώς και 250.000 ευρώ σε καθέναν για ηθική βλάβη.
Η Ολομέλεια έκρινε ότι, εφόσον το ζήτημα παραπέμφθηκε μόνο ως προς το βάσιμο του λόγου αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ. 11 περ. γ΄ ΚΠολΔ, δεν μπορούσε να εξετάσει ενστάσεις απαραδέκτου ή αοριστίας. Κατά την πλειοψηφία, το Εφετείο δεν υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια της μη λήψης υπόψη αποδεικτικού μέσου, διότι το απαλλακτικό βούλευμα αφορούσε ποινική αξιολόγηση επιμέρους περιστατικών περιορισμένου χρονικού διαστήματος και δεν είχε αποφασιστική αποδεικτική σημασία για την ευρύτερη αστική κρίση περί πολυετούς αδικοπρακτικής συμπεριφοράς αντίθετης στα χρηστά ήθη. Ενόψει και της γενικής αλλά σαφούς διαβεβαίωσης του Εφετείου ότι έλαβε υπόψη όλα τα προσκομισθέντα έγγραφα, η Ολομέλεια απέρριψε τον λόγο αναίρεσης ως αβάσιμο. Η μειοψηφία, πάντως, θεώρησε ότι το βούλευμα είχε ιδιαίτερη αποδεικτική βαρύτητα και έπρεπε να μνημονευθεί και να αντικρουστεί ειδικά. Η υπόθεση αναπέμφθηκε στο Α3 Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου για να κριθούν οι λοιποί λόγοι αναίρεσης.