ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ
ΑΠ (Ποιν) 381/2026 Συκοφαντική δυσφήμηση - Αναφορά στον Δικηγορικό Σύλλογο σε βάρος δικηγόρου - Επιεικέστερες διατάξεις - Δεν εμπίπτουν στην έννοια του τρίτου τα πειθαρχικά όργανα του Δικηγορικού Συλλόγου
Ανάρτηση: 20/06/2026
Καταδίκη για συκοφαντική δυσφήμηση μέσω υποβολής αναφοράς στον Δικηγορικό Σύλλογο σε βάρος δικηγόρου.
Η κατηγορούμενη είχε καταδικασθεί διότι, με έγγραφη αναφορά της προς τον ΔΣΑ, απέδωσε σε δικηγόρο σοβαρές παράνομες και αντιδεοντολογικές συμπεριφορές, όπως παρακολούθηση τηλεφώνου, πρόκληση τροχαίου, εμπλοκή με ναρκωτικά και χρηματισμό άλλου δικηγόρου. Το Εφετείο είχε δεχθεί ότι τα γεγονότα αυτά ήταν ψευδή, ότι η κατηγορούμενη γνώριζε την αναλήθειά τους και ότι μπορούσαν να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη της εγκαλούσας δικηγόρου. Ο Άρειος Πάγος επικεντρώθηκε στη νέα μορφή του άρθρου 363 ΠΚ, όπως τροποποιήθηκε με τον ν. 5090/2024. Με τη διάταξη αυτή, από την έννοια του «τρίτου» στη συκοφαντική δυσφήμηση εξαιρούνται δημόσιοι λειτουργοί ή υπάλληλοι που λαμβάνουν γνώση ισχυρισμών κατά την άσκηση καθηκόντων τους στο πλαίσιο δικαστικής διαδικασίας.
Επέκταση στην πειθαρχική διαδικασία δικηγόρων. Το Δικαστήριο έκρινε ότι, για την ταυτότητα του νομικού λόγου, δεν θεωρούνται «τρίτοι» ούτε τα πρόσωπα που λαμβάνουν γνώση σχετικής αναφοράς στο πλαίσιο της πειθαρχικής διαδικασίας ενώπιον του ΔΣΑ, όπως ο γραμματέας, ο εισηγητής, τα μέλη του Πειθαρχικού Συμβουλίου και ο Πρόεδρός του.
Ευμενέστερος νόμος. Η νέα ρύθμιση εφαρμόστηκε αναδρομικά ως ευμενέστερη, κατ’ άρθρο 2 ΠΚ. Εφόσον οι μόνοι αποδέκτες των επίμαχων ισχυρισμών ήταν όργανα του ΔΣΑ που έλαβαν γνώση υπηρεσιακά στο πλαίσιο πειθαρχικής διαδικασίας, έλειπε πλέον το στοιχείο της διάδοσης ενώπιον «τρίτου». Ο Άρειος Πάγος δέχθηκε τον λόγο αναίρεσης περί εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής του άρθρου 363 ΠΚ, αναίρεσε εν μέρει την απόφαση, κήρυξε αθώα την αναιρεσείουσα για τη συκοφαντική δυσφήμηση και απάλειψε την αντίστοιχη ποινή.
Η απόφαση αναιρέθηκε μόνο ως προς τη συκοφαντική δυσφήμηση, την ποινή για την πράξη αυτή και τη συνολική ποινή. Η υπόθεση παραπέμπεται στο ίδιο δικαστήριο, με διαφορετική σύνθεση, μόνο για νέο καθορισμό συνολικής ποινής ως προς τις λοιπές πράξεις, δηλαδή την ψευδή καταμήνυση και την ψευδή κατάθεση.