Η υπό κρίση απόφαση της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (ΡΑΕ) αφορά τη μη αναγνώριση συγκεκριμένης δαπάνης ως κόστους δικτύου στο Ελληνικό Δίκτυο Διανομής Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΕΔΔΗΕ), η οποία προέκυψε από την κάλυψη της επιβάρυνσης της Διαχειρίστριας Εταιρείας ΕΔΔΗΕ ΑΕ με τμήμα της δαπάνης μισθοδοσίας και εργοδοτικών εισφορών του αποσπασμένου προσωπικού της στο ΤΑΥΤΕΚΩ. Η εν λόγω δαπάνη δεν αναγνωρίστηκε στο κόστος λειτουργίας και συντήρησης του ΕΔΔΗΕ, καθώς κρίθηκε ότι δεν είχε ανταποδοτικό χαρακτήρα προς τους χρήστες του δικτύου.
Στην αιτιολογία της απόφασής της, η ΡΑΕ αναφέρει ότι οι δαπάνες που αναγνωρίζονται πρέπει να βρίσκονται σε αιτιώδη συνάφεια με τη λειτουργία του δικτύου, έτσι ώστε να μην επιβαρύνονται οι καταναλωτές με κόστη που δεν ανταποκρίνονται στις παρεχόμενες υπηρεσίες. Η σχετική δαπάνη δεν είχε καμία σχέση με τις υπηρεσίες προς τους χρήστες, καθώς αφορούσε εργοδοτικές υποχρεώσεις προς το προσωπικό της ΔΕΔΔΗΕ ΑΕ.
Η προσφεύγουσα εταιρεία βάλλει κατά της ως άνω απόφασης, ισχυριζόμενη ότι η δαπάνη αυτή είχε καθοριστεί βάσει νομοθετικής υποχρέωσης και έπρεπε να συμπεριληφθεί στο κόστος λειτουργίας του ΕΔΔΗΕ. Ωστόσο, η ΡΑΕ διατηρεί την εξουσία να καθορίζει ποιές δαπάνες αναγνωρίζονται και ποιές όχι, βάσει της αρχής της αιτιώδους συνάφειας, όπως προβλέπεται στις Οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την εθνική νομοθεσία.
Το Δικαστήριο κρίνει ότι η προσβληθείσα απόφαση της ΡΑΕ νομίμως ελήφθη στα πλαίσια των ρυθμιστικών αρμοδιοτήτων της. Απορρίπτει την προσφυγή.