Η αποφαση αφορά ανακοπή Πιστωτικού Συνεταιρισμού κατά ανώνυμης εταιρείας που κηρύχθηκε σε πτώχευση, με σκοπό την αναγνώριση του Συνεταιρισμού ως πτωχευτικού πιστωτή και τη συμμετοχή του στις μελλοντικές συνελεύσεις πιστωτών και διανομές της πτωχευτικής περιουσίας. Ο Συνεταιρισμός ισχυρίστηκε ότι διατηρεί απαίτηση από σύμβαση πίστωσης με την εταιρεία και ότι δεν είχε λάβει γνώση της πτώχευσης για να αναγγείλει εμπρόθεσμα την απαίτησή του.
Το δικαστήριο απέρριψε την έφεση του Πιστωτικού Συνεταιρισμού ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη, κρίνοντας ότι η ανακοπή ασκήθηκε εκπροθέσμως, δεδομένου ότι η προθεσμία για την άσκηση ανακοπής έληγε εντός εξαμήνου από τη λήξη της προθεσμίας αναγγελίας των πιστωτών, η οποία ήταν η 29-6-2018, ενώ η ανακοπή ασκήθηκε στις 23-7-2019. Επιπλέον, το δικαστήριο έκρινε ότι η διάταξη του άρθρου 263 ΑΚ δεν εφαρμόζεται στις δικονομικές προθεσμίες και συνεπώς δεν μπορεί να εφαρμοστεί για την αναβίωση της προθεσμίας ανακοπής.