Ανακοπή ερημοδικίας. Εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 501, 503, 505 και 509 ΚπολΔ. Επιτρέπεται όταν δεν έγινε νόμιμη ή εμπρόθεσμη κλήτευση, ή συντρέχει ανωτέρα βία. Ως ανωτέρα βία νοείται απρόβλεπτο, εξαιρετικό και ανυπαίτιο γεγονός, που δεν μπορεί να αποτραπεί ούτε με μέτρα άκρας επιμέλειας, και καθιστά αδύνατη (όχι απλώς δυσχερή) την παράσταση στο δικαστήριο. Σε περίπτωση ασθένειας δικηγόρου, πρέπει να αποδεικνύεται σαφώς η σοβαρότητα, η διάρκεια και ο αιφνίδιος χαρακτήρας, καθώς και η αδυναμία αντικατάστασής του. Η ανακοπή ερημοδικίας κρίθηκε νόμιμη - ασκήθηκε εντός 15 ημερών από την επίδοση της απόφασης και συνοδεύτηκε από το απαιτούμενο παράβολο. Συνεπώς, έγινε τυπικά δεκτή και εξετάστηκε κατ’ ουσία.
Η ανακόπτουσα ζήτησε την εξαφάνιση της ερήμην απόφασης, επικαλούμενη ανωτέρα βία, λόγω πρόωρου τοκετού της πληρεξούσιας δικηγόρου της, νοσηλείας του νεογνού σε ΜΕΝΝ και της επιβαρυμένης σωματικής και ψυχολογικής κατάστασης της δικηγόρου και αδυναμία παράστασης στη δικάσιμο, ή εξεύρεσης αντικαταστάτη δικηγόρου.
Το δικαστήριο έκρινε ότι ναι μεν αποδείχθηκαν ο πρόωρος τοκετός και η νοσηλεία του νεογνού όμως δεν αποδείχθηκε ότι η δικηγόρος ήταν κλινήρης ή εμπύρετη μετά την έξοδο, ούτε ότι βρισκόταν σε κατάσταση πλήρους αδυναμίας επικοινωνίας. Το Δικαστήριο δέχθηκε ότι τα περιστατικά δεν συνιστούν ανωτέρα βία, διότι δεν αποδείχθηκε πλήρης αδυναμία ενεργειών, δεν επιχειρήθηκε ούτε στοιχειώδης ενέργεια (π.χ. τηλεφωνική επικοινωνία) με συνεργάτη δικηγόρο, με αντίδικο για αναβολή, ή με τον εντολέα για αντικατάσταση, επιπλέον δε ότι η δικηγόρος, λόγω προχωρημένης κύησης, όφειλε προληπτικά να έχει μεριμνήσει για τις εκκρεμείς υποθέσεις της. Κρίθηκε ότι δεν καταβλήθηκε η απαιτούμενη επιμέλεια του «μέσου συνετού δικηγόρου». Έτσι, δεν πιθανολογήθηκε ότι η ερημοδικία οφειλόταν σε ανωτέρα βία, αλλά, αντιθέτως, η μη παράσταση οφείλεται σε έλλειψη επιμέλειας και όχι σε ανυπέρβλητο κώλυμα.
Η ανακοπή ερημοδικίας απορρίφθηκε ως ουσιαστικά αβάσιμη. Το παράβολο καταπίπτει υπέρ του Δημοσίου. Επιβάλλονται δικαστικά έξοδα σε βάρος της ανακόπτουσας.
Η απόφαση επιβεβαιώνει ότι η ανωτέρα βία δικονομικώς ερμηνεύεται στενά και απαιτεί πλήρη αδυναμία ενεργειών. Ακόμη και σοβαρά προσωπικά περιστατικά (όπως τοκετός ή ασθένεια) δεν αρκούν, εάν δεν αποδεικνύεται ότι κατέστη αδύνατη οποιαδήποτε στοιχειώδης ενέργεια για τη διασφάλιση της δικαστικής εκπροσώπησης.