Αντικείμενο: προσβολή απορριπτικής πράξης επί αιτήματος μετάθεσης στο εξωτερικό για λόγους συνυπηρέτησης με σύζυγο (δημόσιο υπάλληλο/εκπαιδευτικό) που υπηρετεί με απόσπαση στο εξωτερικό. Ερμηνεία πλαισίου μεταθέσεων: διάκριση τακτικών/έκτακτων μεταθέσεων και στάθμιση υπηρεσιακών/κοινωνικών κριτηρίων, με ειδική ρύθμιση για συνυπηρέτηση στο εξωτερικό. Κρίσιμο νομικό ζήτημα: η συνυπηρέτηση στο εξωτερικό ρυθμίζεται αποκλειστικά από ειδική διάταξη που προϋποθέτει σύζυγο στρατιωτικό υπηρετούντα στο εξωτερικό και μετάθεση σε υπηρεσία του ΥΠΕΘΑ στην ίδια πόλη, έως 3 έτη. Εφαρμογή κανονιστικής υπουργικής απόφασης: η «υποχρεωτική» συνυπηρέτηση καταλαμβάνει μόνο συζύγους αμφότερους υπηρετούντες στις Ένοπλες Δυνάμεις, όχι στρατιωτικό με σύζυγο εκπαιδευτικό. Νομιμότητα/αιτιολογία απορριπτικής πράξης: κρίθηκε ότι η απόρριψη ερείδεται σε ορθή εφαρμογή του δικαίου και φέρει νόμιμη και επαρκή αιτιολογία. Παραδεκτό αιτήσεως ακυρώσεως: παραδεκτή λόγω έλλειψης σχετικής μνείας στο σώμα της προσβαλλόμενης πράξης της δυνατότητας άσκησης της οριζόμενης από το άρθρο 8 παρ.2 του ν.3883/2010 ενδικοφανούς προσφυγής του ενδιαφερόμενου κατά της απόφασης περί μετάθεσης ή περί απορρίψεως αιτήματος μετάθεσης. Απόρριψη λόγων περί υπέρβασης διακριτικής ευχέρειας και παραβίασης αρχών χρηστής διοίκησης/αναλογικότητας/νομιμότητας, με αιτιολογία ότι η Διοίκηση ενήργησε με δέσμια αρμοδιότητα. Διατακτικό: απόρριψη της αίτησης ακύρωσης, κατάπτωση παραβόλου υπέρ του Δημοσίου, και μη επιβολή δικαστικής δαπάνης σε βάρος του αιτούντος.