Το Δικαστήριο έκρινε ότι οι εναγόμενοι, ως συνιδιοκτήτες οριζόντιας ιδιοκτησίας, υπέχουν ευθύνη από αδικοπραξία, διότι λόγω πλημμελούς συντήρησης του θερμοσίφωνα του διαμερίσματός τους και παράλειψης λήψης αναγκαίων μέτρων (διακοπή υδροδότησης και άμεση ειδοποίηση των γειτόνων), προκλήθηκε εκτεταμένη υδρορροή, η οποία προκάλεσε ζημίες στο όμορο διαμέρισμα των εναγόντων. Η συμπεριφορά τους κρίθηκε παράνομη και υπαίτια, κατά την έννοια του άρθρου 914 ΑΚ, ενώ απορρίφθηκε η ένσταση συντρέχοντος πταίσματος των εναγόντων, καθώς αυτοί ενήργησαν άμεσα για τον περιορισμό της ζημίας.
Το Δικαστήριο έλαβε υπόψη ότι είχε προηγηθεί απορριπτική απόφαση επί όμοιας αγωγής λόγω αοριστίας, η οποία παρήγαγε δεδικασμένο μόνο ως προς το δικονομικό ζήτημα της έλλειψης ορισμένου. Έκρινε ότι η νέα αγωγή είναι εν μέρει ορισμένη, καθόσον οι ενάγοντες συμπλήρωσαν τις ελλείψεις που είχαν επισημανθεί, πλην συγκεκριμένων κονδυλίων που απορρίφθηκαν εκ νέου ως απαράδεκτα, λόγω μη αναφοράς της παλαιότητας και ποιότητας των κατεστραμμένων πραγμάτων, στοιχείων αναγκαίων για τον προσδιορισμό της αντικειμενικής τους αξίας.
Ως προς την ουσία, αποδείχθηκε ότι οι ενάγοντες υπέστησαν μερική βλάβη του διαμερίσματός τους, συνεπεία της οποίας δικαιούνται αποζημίωση ίση με τις δαπάνες αποκατάστασης των ζημιών. Το Δικαστήριο αναγνώρισε μόνο τις αποδεδειγμένες δαπάνες (ελαιοχρωματισμοί, επισκευές ερμαρίων και ταπετσαρίες επίπλων), απορρίπτοντας τα λοιπά κονδύλια ως αναπόδεικτα. Επιπλέον, έκρινε ότι υπέστησαν και ηθική βλάβη λόγω της ταλαιπωρίας και της διατάραξης της χρήσης της κατοικίας τους, επιδικάζοντας εύλογη χρηματική ικανοποίηση.
Κατ’ αποτέλεσμα, η αγωγή έγινε εν μέρει δεκτή και επιδικάστηκε συνολικό ποσό 1.534,54 ευρώ για θετική ζημία και ηθική βλάβη, με νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής.