Ανώνυμη εταιρεία άσκησε αγωγή κατά πρώην εργαζομένων της για παραβίαση ρητρών μη ανταγωνισμού και εχεμύθειας, ζητώντας επιστροφή αποζημιώσεων, ποινικές ρήτρες και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.
Η αγωγή απορρίφθηκε πρωτοδίκως και η έφεση επίσης απορρίφθηκε κατ’ ουσίαν. Ωστόσο, ο Άρειος Πάγος αναίρεσε την εφετειακή απόφαση, διότι το δικαστήριο δεν εξέτασε και δεν απάντησε στους λόγους έφεσης ούτε στο αίτημα εξαφάνισης της πρωτόδικης απόφασης, αφήνοντας ζητήματα αδίκαστα.
Παράλληλα, επισημαίνεται ότι η παραβίαση ρήτρας μη ανταγωνισμού δεν συνιστά αυτομάτως αθέμιτο ανταγωνισμό χωρίς πρόσθετες περιστάσεις, ενώ η άφεση χρέους αποτελεί καταχρηστική ένσταση που οδηγεί σε απόρριψη της αγωγής.