Η υπόθεση αφορά διαγωνισμό πρόσληψης Ειδικών Φρουρών της Ελληνικής Αστυνομίας έτους 2019 και ειδικότερα τη νομιμότητα ρύθμισης που μοριοδοτούσε μόνο τίτλο δημόσιου Ι.Ε.Κ. ειδικότητας «Στέλεχος Ασφάλειας Προσώπων και Υποδομών», αποκλείοντας αντίστοιχο τίτλο ιδιωτικού Ι.Ε.Κ.
Το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι η έφεση του Δημοσίου ήταν παραδεκτή, καθώς το ζήτημα αφορούσε διορισμό προσωπικού Σωμάτων Ασφαλείας και δεν υπήρχε σχετική νομολογία. Στην ουσία, όμως, απέρριψε την έφεση.
Το Δικαστήριο υπενθύμισε ότι οι αρχές της ισότητας και της αξιοκρατίας επιβάλλουν η επιλογή για δημόσιες θέσεις να γίνεται με αντικειμενικά κριτήρια, συνδεόμενα με την ικανότητα και την προσωπική αξία των υποψηφίων. Διαφοροποιήσεις επιτρέπονται μόνο εφόσον δικαιολογούνται από επιτακτικό λόγο δημοσίου συμφέροντος και τηρούν την αναλογικότητα.
Κρίθηκε ότι δημόσια και ιδιωτικά Ι.Ε.Κ. παρέχουν την ίδια επαγγελματική κατάρτιση για την επίμαχη ειδικότητα, ακολουθούν κοινά προγράμματα σπουδών, εποπτεύονται από το Υπουργείο Παιδείας και οδηγούν σε κοινή πιστοποίηση από τον Ε.Ο.Π.Π.Ε.Π. Το γεγονός ότι τα δημόσια Ι.Ε.Κ. αποτελούν αποκεντρωμένες δημόσιες υπηρεσίες και παρέχουν δωρεάν φοίτηση δεν συνδέεται με την ικανότητα άσκησης των καθηκόντων Ειδικού Φρουρού.
Επομένως, η μοριοδότηση μόνο των αποφοίτων δημόσιων Ι.Ε.Κ. εισάγει αδικαιολόγητη και αντισυνταγματική διάκριση εις βάρος των αποφοίτων ιδιωτικών Ι.Ε.Κ. της ίδιας ειδικότητας. Προς αποκατάσταση της ισότητας, η μοριοδότηση πρέπει να επεκταθεί και στους κατόχους αντίστοιχου τίτλου ιδιωτικού Ι.Ε.Κ.
Κατ’ αποτέλεσμα, το ΣτΕ έκρινε ορθή την απόφαση του Διοικητικού Εφετείου που ακύρωσε τις πράξεις πρόσληψης κατά το μέρος που παρέλειψαν τον εφεσίβλητο και απέρριψε την έφεση του Δημοσίου.