Έφεση κατά πρωτόδικης απόφασης που απέρριψε ως απαράδεκτη (εκπρόθεσμη) ενδοστρεφή προσφυγή κοινωνικοασφαλιστικού φορέα κατά απόφασης Τ.Δ.Ε. που ενέκρινε προαιρετική ασφάλιση για κλάδο σύνταξης. Ζήτημα 1: νομοθετικό καθεστώς της ενδοστρεφούς προσφυγής κοινωνικοασφαλιστικών οργανισμών (κατάργηση/επανεισαγωγή/επέκταση και σε μη αποτιμητές υποθέσεις με οικονομικές συνέπειες) και εφαρμοστέα προθεσμία άσκησης. Ζήτημα 2: εφαρμογή 60ήμερης προθεσμίας (άρθρο 66 παρ. 1 ΚΔΔ) από αποδεδειγμένη πλήρη γνώση της πράξης και όχι 90ήμερης από έκδοση/δημοσίευση. Ζήτημα 3: τεκμήριο πλήρους γνώσης από την ημερομηνία του διαβιβαστικού με το οποίο κοινοποιείται η απόφαση στον ενδιαφερόμενο, με δυνατότητα ανταπόδειξης που βαρύνει τον επικαλούμενο. Ζήτημα 4: κρίση περί εκπρόθεσμης άσκησης και συνεπακόλουθο απαράδεκτο της προσφυγής στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο. Ζήτημα 5: απόρριψη ισχυρισμών περί έναρξης προθεσμίας από μεταγενέστερη εσωτερική ενημέρωση/έγκριση οργάνου, ως αντίθετων στη λειτουργία του τεκμηρίου, στον αυστηρό χαρακτήρα των δικονομικών προθεσμιών και στην ασφάλεια δικαίου. Διατακτικό: απόρριψη της έφεσης και καταδίκη του εκκαλούντος στα δικαστικά έξοδα (341 ευρώ).