Αστική ευθύνη Δημοσίου. Θάνατος ανήλικης από νόμιμη πράξη εμβολιασμού. Αρχή της ισότητας στα δημόσια βάρη. Επιτάσσει την αποκατάσταση της ζημίας που υφίσταται κάποιος χάριν του δημοσίου συμφέροντος, από νόμιμη κατ' αρχήν ενέργεια των οργάνων του Δημοσίου. Δικαίωμα στην προστασία της υγείας, ως στοιχείου της προσωπικότητας του ατόμου. Υποχρέωση του κράτους για την λήψη θετικών μέτρων προστασίας της υγείας των πολιτών. Εμβολιασμοί νηπίων και παιδιών. Συνταγματικά ανεκτή παρέμβαση στην ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας, εφόσον με τεκμηριωμένα επιστημονικά δεδομένα κρίνεται αναγκαία για την προστασία της υγείας. Βλάβη υγείας από νόμιμη πράξη εμβολιασμού. Υπέρμετρη θυσία χάριν του δημοσίου συμφέροντος. Ευθύνη του κράτους προς αποκατάσταση της ζημίας του παθόντος, απορρέουσα από την αρχή της κοινωνικής αλληλεγγύης. Δεν συνιστά παράλειψη νομοθέτησης η μη πρόβλεψη ειδικού αποζημιωτικού καθεστώτος για τις περιπτώσεις βλάβης συνεπεία εμβολιασμού. Αγωγή. Δεν απαιτείται να περιέχει νομική βάση. Υποχρέωση του δικαστηρίου να προβεί αυτεπαγγέλτως σε ορθή νομική υπαγωγή, χωρίς αυτό να συνιστά ανεπίτρεπτη μεταβολή της βάσης της αγωγής. Η ασκηθείσα αγωγή στηριζόταν στο άρθρο 4 παρ. 5 του Συντάγματος, με βάση τα επικαλούμενα θεμελιωτικά της αξίωσης στοιχεία, έστω κι αν δεν γινόταν ρητή επίκληση της διάταξης. Μη νομίμως το δικάσαν δικαστήριο έκρινε ότι η αγωγή δεν στηριζόταν στην επικουρική αυτή βάση και ότι το πρωτοδικείο μετέβαλε ανεπιτρέπτως την βάση της αγωγής. Παραδεκτή η αίτηση αναίρεσης, ελλείψει νομολογίας επί των κρίσιμων νομικών ζητημάτων. Δεκτή η αίτηση αναίρεσης.