ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤρΕφΚακΘεσ 218/2022 Απιστία - Έννοια διαχειριστή ξένης περιουσίας - Ποινική ευθύνη ιατρών για προμήθειες ιατρικών υλικών - Υποχρέωση προσδιορισμού της περιουσιακής ζημίας του νοσηλευτικού ιδρύματος

Αριθμός:
218
Έτος:
2022
Δικαστήριο:
Σύνθεση:
Φύση/Είδος:
Διαδικασία:
Ημ. Δημοσίευσης:
26/01/2022
Μέσο Δημοσίευσης:
ΤΝΠ QUALEX
Αρ. Λέξεων:
5749
Εμφάνιση περισσότερων Εμφάνιση λιγότερων

Περίληψη

Απιστία. Έννοια διαχειριστή ξένης περιουσίας. Όρια παράβασης κανόνων επιμελούς διαχείρισης. Αρχή της κατάχρησης της αντιπροσωπευτικής εξουσίας. Έννοια περιουσιακής ζημίας. Απαιτείται «βέβαιη ζημία». Δόλος άμεσος. Συνάφεια κινδύνου μεταξύ της παράβασης των κανόνων επιμελούς διαχείρισης και της ζημίας. Αθώωση των κατηγορουμένων ιατρών νοσοκομείου για καταχρήσεις κατά την προμήθεια ιατρικών υλικών για τη διενέργεια χειρουργικών επεμβάσεων, λόγω της μη κατάφασης νόμιμης διαχειριστικής πράξης έναντι τρίτων. Έλλειψη προσδιορισμού του οικονομικού ελλείμματος του νοσοκομείου.

Εμφάνιση περισσότερων Εμφάνιση λιγότερων

Απόφαση

Αριθμός: 218/2022
ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΗ
ΤΡΙΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑΤΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (Α΄ βαθμού)
Δικάσιμος της 21ης Οκτωβρίου 2021
Δημόσιες Συνεδριάσεις της 21ης, 22ας Οκτωβρίου, 25ης Νοεμβρίου 2021 και 21η Ιανουαρίου 2022.
Σύνθεση Δικαστηρίου
Ελένη ΜΑΣΤΡΟΓΙΩΡΓΗ, Πρόεδρος Εφετών,
Μαρία ΓΙΑΝΝΟΥΛΗ, Χαραλάμπος ΜΑΥΡΙΔΗΣ, Εφέτες,
Μαρία ΚΩΣΤΙΔΟΥ, Αντεισαγγελέας Εφετών,
[...] Ακολούθως οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των 2ου και 3ου κατηγορουμένων προέβαλαν τους παρακάτω αυτοτελείς ισχυρισμούς, τους οποίους αφού ανέπτυξαν προφορικά, παρέδωσαν και εγγράφως, το περιεχόμενο των οποίων είναι το εξής:
ΠΡΟΣ ΤΟ ΤΡΙΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑΤΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΔΗΛΩΣΗ
(Για καταχώριση στα πρακτικά κατ' άρθρο 141 §2 ΚΠΔ)
1.του ... ... του ... , ιατρού κλάδου ΕΣΥ με βαθμό Διευθυντή της Γ' Πανεπιστημιακής Χειρουργικής Κλινικής του Π.Γ.Ν.Θ, «ΑΧΕΠΑ», κατοίκου Θεσσαλονίκης (οδός ... αρ. ... ).
Και
2.του... ... του ... και της ... , ιατρού κλάδου Ε.Σ.Υ. με βαθμό Διευθυντή του Γενικού Νοσοκομείου Έδεσσας, κατοίκου Βέροιας (οδός ... αρ. ... - Τ.Κ. 59100) (ΑΦΜ ... /Δ.Ο.Υ. Βέροιας). //
Οι κατηγορούμενοι ιατροί ... ... και ... ... δηλώνουμε ΑΘΩΟΙ της κατηγορίας της απιστίας στην υπηρεσία κατ' εξακολούθηση και κατά συναυτουργία, το αντικείμενο της οποίας υπερβαίνει το ποσό των 120.000 ευρώ, όπως και των 150.000 ευρώ, στρεφόμενη κατά ΝΠΔΔ και κατ'επέκταση του Ελληνικού Δημοσίου, με επιτευχθέν όφελος και προξενηθείσα ή οπωσδήποτε απειληθείσα στο ΝΠΔΔ και στο Ελληνικό Δημόσιο ζημία που υπερβαίνει το ποσό των 150.000 ευρώ.
1. Σε κανένα από τα 181 χειρουργεία που αναλυτικώς μνημονεύονται στο βούλευμα 557/2018 δεν υπήρξε σύμπραξη-συναπόφαση-συνεκτέλεση καθ'- οιονδήποτε τρόπο μεταξύ των κατηγορουμένων χειρουργών. ο κάθε χειρουργός ιατρός χειρούργησε χωριστά έκαστο των ασθενών του βουλεύματος, επέλεξε και τοποθέτησε τα οικεία υλικά, συνέταξε τις σχετικές αιτήσεις και γνωματεύσεις και αποφάσισε τον χρόνο παραμονής του ασθενούς στο Νοσοκομείο.Ειδικότερα, ο πρώτος εξ ημών διενήργησα ΜΟΝΟΝ τα χειρουργεία με α/α 109 -136 και ο δεύτερος τα χειρουργεία με α/α 137-177 (βλ. βιβλία χειρουργείου, αμφότερες τις Εκθέσεις ΣΕΥΥΠ). Ως εκ τούτου δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις συναυτουργίας και η φερόμενη ζημία που ανάγεται στα ανωτέρω χειρουργεία ως κατώτερη των 120.000 £ έχει υποπέσει ως πλημμεληματικού χαρακτήρα σε παραγραφή.
2. Ο πρώτος εξ ημών, ... ... , απουσίαζα κατόπιν της υπ' αριθ, 384/27.2.2008 απόφασης του ΚΕ.Σ.Υ. με εκπαιδευτική άδεια από το Νοσοκομείο Έδεσσας μία εβδομάδα κάθε μήνα από 31.3.2008 έως 31.3.2010 παρακολουθώντας μετεκπαίδευση επί των παθήσεων της σπονδυλικής στήλης στην Α' Ορθοπαιδική Κλινική του Α.Π.Θ. (βλ. υπ' αριθ. πρωτ. ... /1.4.2010 πιστοποιητικό της Α'
Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 390 του ισχύοντος από την 1η-7-2019 νέου ΠΚ, «…». Ακολούθως οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των 2ου και 3ου κατηγορουμένων προέβαλαν τους παρακάτω αυτοτελείς ισχυρισμούς, τους οποίους αφού ανέπτυξαν προφορικά, παρέδωσαν και εγγράφως, το περιεχόμενο των οποίων είναι το εξής:
ΠΡΟΣ ΤΟ ΤΡΙΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑΤΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΔΗΛΩΣΗ
(Για καταχώριση στα πρακτικά κατ' άρθρο 141 §2 ΚΠΔ)
1. του ... ... του ... , ιατρού κλάδου ΕΣΥ με βαθμό Διευθυντή της Γ' Πανεπιστημιακής Χειρουργικής Κλινικής του Π.Γ.Ν.Θ, «ΑΧΕΠΑ», κατοίκου Θεσσαλονίκης (οδός ... αρ. ... ).
Και
2.του ... ... του ... και της ... , ιατρού κλάδου Ε.Σ.Υ. με βαθμό Διευθυντή του Γενικού Νοσοκομείου Έδεσσας, κατοίκου Βέροιας (οδός ... αρ. ... - Τ.Κ. 59100) (ΑΦΜ ... /Δ.Ο.Υ. Βέροιας). //
Οι κατηγορούμενοι ιατροί ... ... και ... ... δηλώνουμε ΑΘΩΟΙ της κατηγορίας της απιστίας στην υπηρεσία κατ' εξακολούθηση και κατά συναυτουργία, το αντικείμενο της οποίας υπερβαίνει το ποσό των 120.000 ευρώ, όπως και των 150.000 ευρώ, στρεφόμενη κατά ΝΠΔΔ και κατ'επέκταση του Ελληνικού Δημοσίου, με επιτευχθέν όφελος και προξενηθείσα ή οπωσδήποτε απειληθείσα στο ΝΠΔΔ και στο Ελληνικό Δημόσιο ζημία που υπερβαίνει το ποσό των 150.000 ευρώ.
1. Σε κανένα από τα 181 χειρουργεία που αναλυτικώς μνημονεύονται στο βούλευμα 557/2018 δεν υπήρξε σύμπραξη-συναπόφαση-συνεκτέλεση καθ' οιονδήποτε τρόπο μεταξύ των κατηγορουμένων χειρουργών. ο κάθε χειρουργός ιατρός χειρούργησε χωριστά έκαστο των ασθενών του βουλεύματος, επέλεξε και τοποθέτησε τα οικεία υλικά, συνέταξε τις σχετικές αιτήσεις και γνωματεύσεις και αποφάσισε τον χρόνο παραμονής του ασθενούς στο Νοσοκομείο.Ειδικότερα, ο πρώτος εξ ημών διενήργησα ΜΟΝΟΝ τα χειρουργεία με α/α 109 -136 και ο δεύτερος τα χειρουργεία με α/α 137-177 (βλ. βιβλία χειρουργείου, αμφότερες τις Εκθέσεις ΣΕΥΥΠ). Ως εκ τούτου δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις συναυτουργίας και η φερόμενη ζημία που ανάγεται στα ανωτέρω χειρουργεία ως κατώτερη των 120.000 £ έχει υποπέσει ως πλημμεληματικού χαρακτήρα σε παραγραφή.
2. Ο πρώτος εξ ημών, ... ..., απουσίαζα κατόπιν της υπ' αριθ, 384/27.2.2008 απόφασης του ΚΕ.Σ.Υ. με εκπαιδευτική άδεια από το Νοσοκομείο Έδεσσας μία εβδομάδα κάθε μήνα από 31.3.2008 έως 31.3.2010 παρακολουθώντας μετεκπαίδευση επί των παθήσεων της σπονδυλικής στήλης στην Α' Ορθοπαιδική Κλινική του Α.Π.Θ. (βλ. υπ' αριθ. πρωτ. .../1.4.2010 πιστοποιητικό της Α' Ορθοπαιδικής Κλινικής του Α.Π.Θ.). Συνεπώς, κατά μείζονα λόγο, δεν νοείται συμμετοχή μου σε επεμβάσεις που εκτελούσαν οι λοιποί χειρουργοί στο Γ.Ν. Έδεσσας κατά το διάστημα της απουσίας μου.
3. Στους πίνακες που ακολουθούν συνοψίζεται ανά κατηγορία υλικών/ επεμβάσεων η φερόμενη κατά το βούλευμα «ζημία» από τις επεμβάσεις που διενεργήσαμε τη διετία 2008-2009 οι ιατροί... και ...:
Αναλυτικά η φερόμενη «ζημία» έχει ως εξής:
ΠΑΡΑΛΕΙΠΕΤΑΙ ΠΙΝΑΚΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ ΥΛΙΚΩΝ
4. Τα ανωτέρω ποσά δεν συνιστούν «ζημία» αλλά υπό προϋποθέσεις «έλλειμμα», όπως ρητώς αναφέρεται και στις Εκθέσεις ΣΕΥΥΠ, και δη τεχνητό καθώς:
- Η χρήση των υλικών στα συγκεκριμένα χειρουργεία αιτιολογήθηκε πλήρως με ιατρικά κριτήρια, σύμφωνα με τις από 6.8.2013 και 25.9.2013 εκθέσεις των εμπειρογνωμόνων ιατρών, που υιοθετήθηκαν και από τις Εκθέσεις ΣΕΥΥΠ, ως ορθή, κατάλληλη και αναγκαία για τη θεραπεία των ασθενών.
- Οι εγκύκλιοι του ΙΚΑ, όπως ενδεικτικά η Γ32/204/9.2.2009 που καθορίζει τη μέγιστη αποδιδόμενη δαπάνη στις ορθοπαιδικές επεμβάσεις (ολική - ημιολική αρθροπλαστική, κατάγματα κλπ.) για ορθοπαιδικά υλικά (οστικά μοσχεύματα, μοσχεύματα περιτονίας και σκληράς μήνιγγας), δεν είναι δυνατόν να αποτελούν μέτρο «ζημίας», καθόσον η μέγιστη αποδιδόμενη από το ΙΚΑ δαπάνη ήταν κατά κανόνα ΧΑΜΗΛΌΤΕΡΗ του κόστους αγοράς των υλικών, όπως η τιμή αυτή προέκυπτε είτε μετά από νόμιμο διαγωνισμό είτε σύμφωνα με την ΔΥ6α/ οικ.38611/12.4.2005 Κ.Υ,Α. (ΦΕΚ 518 5720051. Όπως μάλιστα, αναφέρεται στο υπ' αριθ. πρωτ. ... /09.09.2009 έγγραφο της Διοίκησης της 3ης Υ.ΠΕ. Μακεδονίας προς τη Διοίκηση του ΙΚΑ, η πρακτική αυτή «προκαλεί ζημία σε νομίμως δρώντα Ν.Π.Δ.Δ.» (βλ. ΕΜΠ 96/31.12.2012 Έκθεση Ελέγχου ΣΕΥΥΠ σελ, 48 §§ 5 και 6).
- Μετά την κατάργηση [με το άρθρο 37 του Ν. 3784/2009] του άρθρου 7 πορ. 2 του Ν. 2889/2001, που καθόρισε τις ανώτατες τιμές προμήθειας χωρίς διαγωνισμό (οι αποκαλούμενες «τιμές ΦΕΚ») υλικών οστεοσύνθεσης και αρθροπλαστικής, και τη θέσπιση της βάσης δεδομένων του "Παρατηρητηρίου Τιμών" (του άρθρου 3 περ. ιζ' του Ν. 3580/2007, όπως αυτές προστέθηκαν με τις διατάξεις του άρθρου 24 nap. 2 του Ν. 3846/2010), το κόστος των υλικών αρθροπλαστικής έχει μειωθεί σημαντικά, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που εάν διενεργούσαμε οποτεδήποτε μετά το 2010 τις υπό κρίση επεμβάσεις με τα ίδια υλικά και εκκαθαρίζαμε τη σχετική δαπάνη σύμφωνα με τις μετέπειτα τιμές, δεν θα προέκυπτε έλλειμμα!
Ενδεικτικά, όπως φαίνεται στον ακόλουθο συγκριτικό πίνακα, το κόστος των υλικών, κατά τον χρόνο ελέγχου του ΣΕΥΥΠ, είχε υποδιπλασιαστεί ή ακόμα και υποτριπλασιαστεί:
- Παράλληλα με τη μείωση των τιμών των υλικών, αναμορφώθηκε το καθηλωμένο από το έτος 1998 Κ.Ε.Ν. με την υπ' αριθ. Υ4α/οικ. 85649/27.7.2011 (ΦΕΚ 1702 Β'/2011) Κ.Υ.Α. "Κλειστά Ενοποιημένα Νοσήλια και Ημερήσιο Νοσήλιο στο ΕΣΥ", όπως αυτή συμπληρώθηκε ακολούθως με την un' αριθμ. Υ4α/οικ, 105604/27.9.2011 Κ.Υ.Α. (ΦΕΚ 2150 Β’/2011)( η οποία στη συνέχεια τροποποιήθηκε εκ νέου με την υπ1 αριθ. Υ4α/οικ. 13740/27.3.2012 Κ.Υ.Α. (ΦΕΚ 940/Β/2012) και εν τέλει αντικαταστάθηκε από την ισχύουσα έως και σήμερα υπ' αριθ. Υ4α/οικ. 18051/27.3.2012 (ΦΕΚ 946 Β'/27.3.2012) Κ.Υ.Α,, με τις οποίες προστέθηκαν ευρύτερες κατηγορίες παθήσεων και επεμβάσεων, καθορίσθηκε Μέση Διάρκεια Νοσηλείας (ΜΔΝ), προβλέφθηκε η δυνατότητα χρέωσης των επιπλοκών, χρέωσης δεύτερου Κ.Ε.Ν. σε ποσοστό 50% του κόστους του και χρέωσης των πρόσθετων κόστος των παρεχόμενων από το Νοσοκομείο υπηρεσιών σε πραγματικές τιμές. Έτσι, το κόστος των επίδικων επεμβάσεων δεν θα υπερέβαινε τα ισχύοντα σήμερα Κ.Ε.Ν..
- Η αποδιδόμενη κατά το Βούλευμα σε «αδικαιολόγητη» παρατεταμένη νοσηλεία «ζημία» του Νοσοκομείου, συνιστά σύμφωνα με την Εμπ 141/31.10.2013 Έκθεση Ελέγχου του Σ.Ε.Υ.Υ.Π. «έλλειμμα» του Νοσοκομείου που οφείλεται σε παράταση της νοσηλείας του ασθενούς. Τα αίτια παρατεταμένης νοσηλείας δεν είναι εν προκειμένω ιατρογενή. Η λήψη αντιπηκτικών από τον ασθενή και η ανάγκη προεγχειρητικής αποτοξίνωσης, συνοδές παθήσεις όπως το σάκχαρο, ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις, αργή αποκατάσταση/ κινητοποίηση του ασθενούς μετά από ορθοπαιδικό χειρουργείο κ.α. συνιστούν το βασικά αίτιο παράτασης της νοσηλείας. Ωστόσο, τέτοια παράταση δεν συνιστά «ζημία», η οποία -σημειωτέον- με τα σημερινά ΚΕΝ θα καλύπτετο, αφού είναι επιβεβλημένη λόγω των ειδικών συνθηκών. Άλλωστε, από κανένα στοιχείο της δικογραφίας (Εκθέσεις ΣΕΥΥΠ, εκθέσεις εμπειρογνωμόνων) δεν προκύπτει ότι η παράταση της νοσηλείας στα συγκεκριμένα επίδικα περιστατικά ήταν αδικαιολόγητη.
5. Εφαρμόζαμε στην πράξη τις διαδικασίες που όριζε η απόφαση 17/12.5.2006 του Δ.Σ. του Νοσοκομείου Έδεσσας παρόλο που δεν μας κοινοποιήθηκε και αντιθέτως προς τα αναφερόμενα στο Βούλευμα (σελ. 760-762 υπό στοιχεία α - στ):
α) Ως προς τα προγραμματισμένα χειρουργεία, όπως ακριβώς ορίζεται στην απόφαση του Δ.Σ., δίναμε στην Προϊστάμενη Χειρουργείου από την προηγούμενη ημέρα λίστα με τα υλικά, προκειμένου αυτή να φροντίσει να υπάρχουν το υλικά κατά το χειρουργείο. Διαφορετικά δεν θα μπορούσε να εκτελεστεί το χειρουργείο. Η διεκπεραίωση της παραγγελίας δεν βαρύνει τους εδώ δηλούντες κατηγορούμενους ούτε με βάση την απόφαση Δ.Σ. ούτε από τους κανονισμούς λειτουργίας των νοσηλευτικών ιδρυμάτων. Υλικά για τα οποία παρέστη κατά το χειρουργείο ανάγκη χρησιμοποίησής τους και δεν ήταν γνωστό εκ προοιμίου ότι θα χρειαστούν, συντάσσαμε εκ των πραγμάτων βεβαίωση χορήγησης υλικού κατόπιν του χειρουργείου.
Άλλωστε, από κανένα στοιχείο της δικογραφίας (Εκθέσεις Ελέγχου Σ.Ε.Υ.Υ.Π., ιατρικές πραγματογνωμοσύνες κλπ) δεν προκύπτει ότι τα συγκεκριμένα 181 χειρουργεία που διενεργήθηκαν στη διάρκεια μίας διετίας (2008-2009) επί συνόλου 1.500 περίπου χειρουργικών επεμβάσεων ήταν προγραμματισμένα και όχι έκτακτα περιστατικά. Ομοίως, δεν προκύπτει από κανένα στοιχείο της δικογραφίας, καθώς δεν ανευρίσκονται στη δικογραφία τα αιτήματα χορήγησης υλικού που αφορούν στα συγκεκριμένα 181 χειρουργεία του κατηγορητηρίου, ότι οι αιτήσεις υλικών για τα συγκεκριμένα περιστατικά συντάχθηκαν από εμάς μετά το χειρουργείο.
β) Η χρήση υλικών παρακαταθήκης σε προγραμματισμένα χειρουργεία, στις περιπτώσεις που τυχόν έλαβε χώρα, χωρίς εντούτοις να προκύπτει από το Βούλευμα ή τη δικογραφία ποια από τα 181 ήταν προγραμματισμένα ή έκτακτα και σε ποια από αυτά έγινε χρήση παρακαταθήκης, ούτε απαγορεύεται με βάση τις αποφάσεις του Δ.Σ. ούτε προκαλεί ζημία στο Νοσοκομείο. Τούτο διότι οι τιμές των συγκεκριμένων (συμβατικών) υλικών είναι οι αναφερόμενες στη σύμβαση, έχουν προκόψει μετά από διαγωνιστική διαδικασία, η έγκριση προμήθειάς τους από τη Διοίκηση έχει προ πολλού χορηγηθεί, αφού προηγήθηκε διαγωνισμός και συμβασιοποίηση και άρα δεν τελούν υπό καθεστώς νέας έγκρισης, η δε αίτηση χορήγησης υλικού γίνεται στις περιπτώσεις αυτές επί σκοπώ τιμολόγησης του υλικού εκ μέρους της εταιρίας και αναπλήρωσης της αναλωθείσας παρακαταθήκης. Στα χειρουργεία του πρώτου εξ ημών με α/α 113, 115, 119, 125, 129 και 135 και του δεύτερου εξ ημών με α/α 144, 146, 149, 152 και 159 στα οποία αναφέρεται στα Βούλευμα ότι υπήρξε υπέρβαση του ΚΕΝ λόγω ανάλωσης υλικών παρακαταθήκης χωρίς προηγούμενη έγκριση του Δ.Σ. επισημαίνεται ότι όλα τα υλικά ήταν συμβατικά όλες οι υπερβάσεις νοσηλίων έχουν εγκριθεί με αποφάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου.
γ) Δεν δημιουργήσαμε στο Νοσοκομείο Έδεσσας μη νόμιμη παρακαταθήκη εξωσυμβατικών υλικών, καθώς το Νοσοκομείο κατά το επίμαχο διάστημα προμηθευόταν όλα τα υλικά μέσω συμβάσεων που συνήψε είτε η 3η Δ.Υ.Πε. είτε το ίδιο το Νοσοκομείο (βλ. ΕΜΠ 96/31.10.2012 Έκθεση Σ.Ε.Υ.Υ.Π. σελ. 46-47). Συνεπώς στο Νοσοκομείο τηρούνταν νόμιμη παρακαταθήκη συμβατικών υλικών.
δ) Σύμφωνα με την υπ' αριθ. Γ32/786/11.6.2008 εγκύκλιο του ΙΚΑ, η οπαία σημειωτέον ουδέποτε μας γνωστοποιήθηκε προς εφαρμογή αλλά λάβαμε γνώση της πολύ μετά τον επίδικο χρόνο, δεν δικαιολογείται η χρήση αιμοστατικών σε μία σειρά επεμβάσεων. Καταρχήν επισημαίνεται ότι οι εγκύκλιες οδηγίες του ΙΚΑ δεν θέτουν κανόνες δικαίου. Άλλωστε όπως προκύπτει από τις εκθέσεις των εμπειρογνωμόνων ιατρών, σε όλα τα ερευνώμενα περιστατικά ασφαλισμένων του ΙΚΑ που χειρούργησε ο πρώτος και ο δεύτερος εξ ημών (με α/α 109-112 και α/α 137-159 αντιστοίχως), η χρήση αιμοστατικών ήταν απολύτως δικαιολογημένη στις συγκεκριμένες εξαιρετικό αιματηρές επεμβάσεις.
ε) Τα αιμοστατικά που χρησιμοποιήσαμε στις επεμβάσεις μας (AVITENE, EUROKLEE) είναι αιμοστατικοί σπόγγοι και προφορτωμένες σκόνες κολλαγόνου χαμηλής αξίας και υπάγονται στο γενικό αναλώσιμο χειρουργικό υλικό, όπως π.χ. τα ράμματα, γάντια μιας χρήσης, για τον λόγο αυτό δεν χρήζουν καμίας ειδικής γνωμάτευσης για την αιτιολόγησή τους. Στις αιτήσεις/ βεβαιώσεις χορήγησης υλικού αναφέραμε ρητώς το όνομα του αιμοστατικού AVITENE/ EUROKLEE και πολλές φορές ακόμα και το REF number, ώστε δεν κατελείπετο στους προμηθευτές καμία απολύτως αμφιβολία για το ποιο αιμοστατικό χρησιμοποιήσαμε. Επομένως, η εκ μέρους των εταιριών χρέωση των αιμοστατικών AVITENE και EUROKLEE σε κωδικό ΦΕΚ με πολλαπλάσια τιμή δεν οφείλεται επ' ουδενί σε ασαφή «γνωμάτευσή» μας κατά την παραγγελία των αιμοστατικών, διότι έκαστη προμηθεύτρια εταιρία πολύ καλό γνωρίζει ότι το συγκεκριμένο προϊόν της, με το οποίο προμήθευε το νοσοκομείο, σε εκτέλεση των ιατρικών γνωματεύσεων, δεν συνιστά κόλλα ή θρομβίνη για την άμεση επίσχεση μεγάλων αιμορραγιών, αλλά σκόνη ή γάζα κολλαγόνου, ώστε απατηλώς το χρέωνε στον «ακριβό» κωδικό 601 (VII 2) ως "αμέσου επίσχεσης μεγάλων αιμορραγιών (κόλλες, θρομβίνες)", Επισημαίνεται ότι την αρμοδιότητα για τη σύνταξη των δελτίων παραγγελίας, τη συμπλήρωση των κωδικών ΦΕΚ, την παραλαβή τιμολογίων, τον έλεγχο των τιμολογήσεων δεν την έχουμε οι ιατροί αλλά η διοικητική υπηρεσία. Εξάλλου, σύμφωνα με την υπ' αριθ. Εμπ 141/31.10.2013 Έκθεση Ελέγχου του Σ.Ε.Υ.Υ.Π. όλες οι διαφορές που προκύπτουν από την εσφαλμένη χρέωση των αιμοστατικών Θα πρέπει να αναζητηθούν από τις προμηθεύτριες εταιρίες (βλ. σελ. 262 -264): «Οι εταιρίες όφειλαν να προμηθεύουν στο Νοσοκομείο το ακριβές υλικό της παραγγελίας. Ομοίως όφειλαν να αναγράφουν στο εκδοθέν παραστατικό (Δελτίο Αποστολής - Τιμολόγιο) το είδος, τον Κωδικό (σύμβασης ή ΦΕΚ αντιστοίχως) και το όνομα του ασθενούς για την ταυτοποίηση με τα παραγγελλόμενα. Έτσι, σε περίπτωση που απαιτούνταν διευκρίνιση για τα παραγγελλόμενα υλικά, θα έπρεπε να ζητούν διευκρινιστικά στοιχεία από το Νοσοκομείο για την αποσαφήνιση του υλικού και όχι να χρεώνουν «κατά το δοκούν» και πάντως όχι άκριτα το ακριβότερο υλικό.» και «... το αρμόδιο όργανο στο Γενικό Νοσοκομείο Έδεσσας, ..., ως διατάκτης να προβεί: α) στη διαδικασία επιστροφής ως αχρεωστήτως καταβληθέντων των ποσών που καταλογίστηκαν ανά εταιρία, λόγω της υπερτιμολόγησης που προέβησαν, σύμφωνα με την έκθεση των εμπειρογνωμόνων.»).
στ) Οι νάρθηκες δεν είναι διεγχειρητικά υλικό. Χρησιμοποιούνται στη φάση της μετεγχειρητικής αποκατάστασης και η χρέωσή τους γίνεται βάσει της Υ4α/οικ. 1320/98 (ΦΕΚ 99 Β') Υ.Α., με επιβάρυνση του ασθενούς σε ποσοστό 25% επί της δαπάνης, όπως αυτή καθορίζεται στην υπ’ αριθ. ΔΥ6α/οικ.38611/12.4.2005 Κ.Υ.Α. (ΦΕΚ 518 Β'/2005) στον κωδικό VIII. Όπως αναφέρεται και στην υπ' αριθ. Εμπ 96/31.10.2012 Έκθεση Ελέγχου του Σ.Ε.Υ.Υ.Π. (σελ.58), προκειμένου να διευκολυνθούν οι νοσηλευόμενοι ασθενείς, το Νοσοκομείο υπέγραψε σύμβαση με το ΙΚΑ, σύμφωνα με την οποία το Νοσοκομείο προμηθεύεται τους νάρθηκες, χρεώνοντας το Ταμείο με το 75% της δαπάνης και τους ασθενείς με το 25% της συμμετοχής.
Πλην όμως, η διοικητική υπηρεσία του Νοσοκομείου "αμέλησε" να εισπράξει τη συμμετοχή του 25% εκ μέρους των ασφαλισμένων, προκαλώντας αντίστοιχο έλλειμα. Είναι προφανές ότι ουδεμία ευθύνη φέρουμε οι ιατροί για τη μη είσπραξη της συμμετοχής των ασφαλισμένων για την προμήθεια των ναρθήκων. Κανέναν νάρθηκα δεν τοποθέτησα ο πρώτος εξ ημών στα επίδικα περιστατικά που χειρούργησα, τρεις (3) νάρθηκες τοποθέτησα ο δεύτερος εξ ημών. Με την υπ' αριθ. Εμπ 131/31.10.2013 Έκθεση Ελέγχου του Σ.Ε.Υ.Υ.Π., όλο τα ποσά που αντιστοιχούν στη συμμετοχή των ασθενών στην προμήθεια των ναρθήκων, καταλογίζονται στις προμηθεύτριες εταιρίες.
Θεσσαλονίκη 21.10.2021
Οι κατηγορούμενοι
Ακολούθως οι συνήγοροι του 4ου κατηγορουμένου αφού ζήτησαν και έλαβαν το λόγο από την Πρόεδρο δήλωσαν προφορικά ότι η πράξη είναι πλημμεληματικού χαρακτήρα και έχουν παραγραφεί δεν υπάρχει συναυτουργία αρνείται ο εντολέας τους την επέλευση ζημίας και τον αφορούν μόνο οι εξής τέσσερις (4) περιπτώσεις με αριθμό (178, 79, 80 και 81) ,που αναφέρονται στο βούλευμα. Οι συνήγοροι του 6ου κατηγορουμένου δήλωσαν διαδοχικά ότι ο εντολέας τους αρνείται την κατηγορία που του αποδίδεται.
Η Εισαγγελέας, αφού έλαβε το λόγο από την Πρόεδρο, επιφυλάχθηκε να προτείνει περί της αποδοχής ή μη, των ως άνω αυτοτελών ισχυρισμών και πρότεινε το Δικαστήριο να προχωρήσει στην κατ' ουσίαν εκδίκαση της υποθέσεως.
Κατόπιν αυτών, η Πρόεδρος δήλωσε ότι το Δικαστήριο επιφυλάσσεται να αποφανθεί επί των ισχυρισμών των κατηγορουμένων.
Με το νέο Ποινικό Κώδικα και μετά την κατάργηση του ν. 1608/1950 με το άρθρο 462 Ν.ΠΚ και του άρθρου 256 του προϊσχύσαντος ΠΚ, θεσπίζεται πλέον στο επίπεδο της βασικής μορφής του αδικήματος της απιστίας μια ενιαία τυποποίηση, που προβλέπει μόνο μια βασική πλημμεληματική μορφή και δύο κακουργηματικές παραλλαγές ανάλογα με το αν η προκαλούμενη ζημιά άνω των 120.000 ευρώ στρέφεται κατά ιδιωτικής ή δημόσιας περιουσίας.
Για τη στοιχειοθέτηση της αντικειμενικής υπόστασης του άνω άρθρου 390 ΠΚ απαιτείται: α) ο δράστης να έχει τη διαχείριση ή επιμέλεια ξένης περιουσίας βάσει νόμου ή δικαιοπραξίας, β) η πράξη του να αποτελεί ζημιογόνο ενέργεια ή παράλειψη έναντι τρίτων σε σχέση με τον παθόντα με δικαιοπρακτικό χαρακτήρα, γ) να έχουν παραβιαστεί οι κανόνες της επιμελούς διαχείρισης, δ) να επέλθει ζημιά βέβαιη και οριστική, ε) να υφίσταται αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ πλημμελούς διαχείρισης και οριστικής ζημιάς (Αρ. Χαραλαμπάκη, «Ο Νέος Ποινικός Κώδικας» τόμος 1 αρθ. 390 σελ. 3166 αριθμ. 3). Διαχειριστής ξένης περιουσίας είναι εκείνος που ενεργεί όχι απλώς «υλικές» πράξεις αλλά «νομικές» διαχειριστικές πράξεις επί της ξένης περιουσίας έχοντας δυνατότητα πρωτοβουλίας και λήψης αποφάσεων με κίνδυνο και ευθύνη του ιδίου (ΑΠ 1531/2013, Εφ. Ναυπλ. 86/2018 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Η οριοθέτηση του αξιόποινου στηρίζεται στην αρχή της κατάχρησης της αντιπροσωπευτικής εξουσίας, η οποία αποτελούσε και εξακολουθεί να αποτελεί το θεμέλιο του άρθρου 390 ΠΚ. Για την αυτουργική τέλεση απιστίας, ακόμη και όταν αυτή στρέφεται κατά του Δημοσίου, απαιτούνται πάντοτε εξωτερικές πράξεις δικαιοπρακτικής φύσεως, έστω και υπό την ευρεία έννοια με την οποία αντιλαμβάνονται η επιστήμη και η νομολογία αυτόν τον όρο, συμπεριλαμβανομένων δηλαδή, όχι μόνο των δικαιοπραξιών (π.χ. κατάρτιση σύμβασης μίσθωσης ή δανείου, ή πώλησης) αλλά και των διαδικαστικών πράξεων (π.χ. έγερση αγωγής) ή οιονεί δικαιοπραξιών (π.χ. όχληση οφειλέτη) ή δικαιοπρακτικών ή διαδικαστικών ή οιονεί δικαιοπρακτικών παραλείψεων (π.χ. παράλειψη έντοκης κατάθεσης χρημάτων, παράλειψη καταγγελίας σύμβασης κ.ο.κ.). Συνεπώς η αυτουργική τέλεση του αδικήματος της απιστίας, ακόμη και αν αυτό αφορά δημόσια περιουσία, προϋποθέτει συνεπώς πάντα πρόσωπο που διαθέτει την ιδιότητα του διαχειριστή υπό στενή έννοια (Το αδίκημα της απιστίας στο νέο ΠΚ, Θεόδωρου Παπακυριάκου). Η παράβαση δε των κανόνων επιμελούς διαχείρισης θα πρέπει να υπερβαίνει κατά τρόπο σαφή και εμφανή τα όρια που διαγράφονται από την καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη, αλλά και από τον οικονομικό και κοινωνικό σκοπό του δικαιώματος (Αρ. Χαραλαμπάκη, ό.π., σελ. 3169 No 6). Περιουσιακή ζημιά νοείται κατ’ αρχήν ως μείωση της συνολικής οικονομικής αξίας της μετά τη διενέργεια της άπιστης πράξης ή την παράλειψη αποτροπής της μείωσης αυτής, ενώ κατά ρητή πρόβλεψη του άνω άρθρου, η προκληθείσα ζημιά πρέπει να είναι βέβαιη και να έχει πράγματι επέλθει οριστικά. Η «βέβαιη ζημιά» παρότι δεν οριζόταν ρητά απαιτείτο ως στοιχείο και κατά το προγενέστερο δίκαιο (ΑΠ 1119/2020, ΑΠ 43/2016 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Για την υποκειμενική θεμελίωση του εγκλήματος της απιστίας πρέπει ο δράστης να γνωρίζει μετά βεβαιότητας ότι διαχειρίζεται ξένη περιουσία και να προβλέπει ότι αναγκαία συνέπεια της διαχειριστικής του συμπεριφοράς είναι η πρόκληση ζημιάς στην ξένη περιουσία, την οποία και αποδέχεται, δηλαδή απαιτείται να υπάρχει στο πρόσωπό του άμεσος δόλος β΄ βαθμού που προβλέπεται από το άρθρο 27 παρ. 2 του ΠΚ, χωρίς να αρκεί ο ενδεχόμενος δόλος (ΑΠ 627/2020, ΑΠ 682/2013, ΑΠ 967/2009 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Εάν πρόκειται δε περί διαχειρίσεως περιουσίας νομικού προσώπου δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου για να στοιχειοθετηθεί αδίκημα απιστίας σε βάρος του διαχειριστή πρέπει να προκύπτει ότι αυτός αντί να ενεργεί ως εγγυητής και προστάτης της περιουσίας, να ενεργεί ως εσωτερικός εχθρός του νομικού προσώπου εκθέτοντας με άμεσο δόλο σε κίνδυνο την περιουσία αυτού. Ο εν λόγω άμεσος δόλος πρέπει να προσδιορίζεται με παράθεση των περιστατικών που δικαιολογούν την ύπαρξη του στοιχείου της γνώσεως, γιατί η γνώση, ως ενδιάθετη βούληση, επιβάλλεται να εξειδικεύεται και να συνοδεύεται από εκδηλώσεις του δράστη, κατά τρόπον ώστε να συνάγεται σαφώς ότι το αξιόποινο της πράξεώς του ήταν αποτέλεσμα της ενσυνείδητης ενέργειάς του (ΑΠ 101/2018 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Μεταξύ της παράβασης των κανόνων επιμελούς διαχείρισης και της ζημίας απαιτείται και συνάφεια κινδύνου. Η ζημία δηλ. θα πρέπει να είναι πραγμάτωση εκείνου ακριβώς του κινδύνου που έθεσε ο δράστης, όταν εν γνώσει του παρέβη τους κανόνες της επιμελούς διαχείρισης. Αν αντιθέτως είναι πραγμάτωση άλλου κινδύνου, δεν στοιχειοθετείται απιστία, έστω και αν συντρέχουν όλα τα στοιχεία της. Πρέπει συνεπώς η περιουσιακή ζημία να οφείλεται όχι απλώς στην συμπεριφορά του δράστη, αλλά στην παράβαση των κανόνων επιμελούς διαχείρισης (Ολ.ΑΠ 2/2009, ΑΠ 1119/2021, ΑΠ 593/2019, ΑΠ 1617/2010, Εφ. Ναυπλίου 86/2018 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).
[…] Σύμφωνα με τα αναφερόμενα στις προηγούμενες νομικές σκέψεις, η αυτουργική τέλεση του αδικήματος της απιστίας του άρθρου 390 του ν. ΠΚ, στο οποίο πλέον τυποποιείται η συμπεριφορά των κατηγορουμένων ιατρών μετά την κατάργηση του άρθρου 256 του προϊσχύσαντος ΠΚ και του ν. 1608/1950, προϋποθέτει πάντα πρόσωπο που ενεργεί όχι απλώς «υλικές» πράξεις αλλά «νομικές» διαχειριστικές πράξεις υπό στενή έννοια, επί της ξένης περιουσίας και συνεπώς εξεταστέο ζήτημα καθίσταται αν οι 1ος, 2ος, 3ος και 4ος των κατηγορουμένων, ιατροί του ΕΣΥ είχαν διαχειριστική έναντι τρίτων εξουσία της περιουσίας του Γεν. Νοσοκομείου ..., παράλληλα με τα καθήκοντά τους ως ιατρών. Η απιστία που αποδίδεται στους άνω τέσσερις κατηγορούμενους συνίσταται στο ότι: ενώ γνώριζαν τη νόμιμη διαδικασία για την προμήθεια και χρήση υλικών κατά την εκτέλεση χειρουργικών επεμβάσεων που προβλέπεται ιδίως από τον κανονισμό διαχείρισης νοσηλευτικών ιδρυμάτων και επιβεβαιώθηκε από την .../12.5.2006 απόφαση ΔΣ του Νοσοκ. εν τούτοις, ενεργώντας από κοινού και μετά από συναπόφαση:
α) επέλεγαν προκαταβολικά τα υλικά και προχωρούσαν στην παραγγελία από το γραφείο παραγγελιών του Νοσοκομείου μετά από τη χειρουργική τοποθέτησή των στους ασθενείς, β) χρησιμοποιούσαν υλικά της παρακαταθήκης και για προγραμματισμένα χειρουργεία, ενώ γνώριζαν ότι η παρακαταθήκη ορθοπεδικών υλικών υπήρχε με ευθύνη του Διευθυντή Ορθοπεδικής Κλινικής για την κάλυψη των αναγκών που προέκυπταν από τα έκτακτα περιστατικά, γ) δημιούργησαν μη νόμιμη παρακαταθήκη εξωσυμβατικών υλικών προκειμένου να παρακάμπτουν τη διαδικασία προέγκρισης αυτών, ενώ γνώριζαν ότι τέτοια διαδικασία προβλεπόταν μόνο για τα συμβατικά υλικά που ήταν τιμολογιακά εναρμονισμένα με το ΦΕΚ, δ) χρησιμοποίησαν αιμοστατικά για κατηγορίες επεμβάσεων που δεν προβλέπονταν στις εγκύκλιες οδηγίες, ενώ γνώριζαν ότι όφειλαν να τις λαμβάνουν υπόψη κατά την αιτιολόγηση της παραγγελίας, ε) συστηματικά και με πρόθεση δεν αιτιολογούσαν με σαφήνεια τις γνωματεύσεις τους κατά την παραγγελία υλικών και ιδίως των αιμοστατικών, με αποτέλεσμα η κάθε προμηθεύτρια εταιρεία κατά τη διαδικασία χρέωσης και εξόφλησης της παραγγελίας της, να αξιοποιεί την ασάφεια και να προβαίνει εν γνώσει των κατηγορουμένων στην κατάταξη αιμοστατικών στην ανώτερη τιμή του εκάστοτε κωδικού του σχετικού ΦΕΚ, που αφορά αντιμετώπιση μεγάλων αιμορραγιών, ενώ οι χρεώσεις έπρεπε να γίνονται κατά κανόνα στη χαμηλότερη τιμή, στ) χρησιμοποιούσαν νάρθηκες που δεν αποτελεί υλικό χειρουργείου και για την προμήθεια τους έπρεπε να ακολουθηθεί η διαδικασία έγκρισης από το τμήμα παροχών του ΙΚΑ με συμμετοχή του ασθενούς κατά 25%.Με τον τρόπο αυτό δημιουργούσαν με κοινό δόλο τετελεσμένη δαπάνη σε βάρος του Νοσοκομείου μη δυνάμενη να ελεγχθεί προκαταβολικά και μη δυνάμενη να ανακτηθεί μετά την τοποθέτηση των υλικών στον ασθενή, ωφελώντας χωρίς τις νόμιμες προϋποθέσεις την εκάστοτε προμηθεύτρια εταιρία και δημιουργώντας ζημιά σε βάρος του Νοσοκομείου οι 1ος, 2ος, 3ος των κατηγορουμένων ύψους 277.513, 49 ευρώ και ο 4ος ύψους 212.614, 33 ευρώ, όπως αυτή μερικώτερα προσδιορίζεται στις 181 περιπτώσεις (χειρουργικές επεμβάσεις) κατά τις οποίες οι κατηγορούμενοι ενήργησαν με τον ως άνω τρόπο.
Στο σημείο τούτο πρέπει να λεχθεί ότι, για την εύρεση του συνολικού ποσού της άνω ζημιάς που φέρεται να προκάλεσαν οι κατηγορούμενοι ιατροί, συναθροίστηκαν τα επί μέρους ποσά της ζημιάς από τις 181 χειρουργικές πράξεις, τις οποίες παρότι δεν τις διενήργησαν και οι τέσσερις κατηγορούμενοι μαζί, κατηγορούνται όμως πως τέλεσαν κατά συναυτουργία τις μερικότερες πράξεις της απιστίας. Ωστόσο από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν προέκυψε η αποδιδόμενη στους κατηγορουμένους ιατρούς συναυτουργία στην πράξη της απιστίας, η συναπόφαση να δημιουργήσουν τετελεσμένη δαπάνη στο Γ.Ν. ... και η συνεκτέλεση, αφού η διενέργεια του κάθε χειρουργείου, η επιλογή της κατάλληλης χειρουργικής τεχνικής, η επιλογή των υλικών προ και κατά τη διάρκεια της επέμβασης είναι απόφαση του α΄ χειρουργού, αυτού δηλαδή που υπογράφει το πρακτικό του κάθε χειρουργείου και επομένως ο κάθε κατηγορούμενος ιατρός μεμονωμένα θα κριθεί αν τέλεσε με τα χειρουργεία που αυτός διενήργησε ως α΄ χειρουργός, τις πράξεις που του αποδίδονται, ανεξαρτήτως του εάν κάποιος εξ αυτών παραβρέθηκε ως βοηθός σε χειρουργείο του άλλου. Άλλωστε και η με αριθμ. .../6.11.2013 έκθεση ελέγχου του ΣΕΥΥΠ, καταλογίζει στον κάθε κατηγορούμενο ιατρό μεμονωμένα τη συμβολή του στο έλλειμα του Νοσοκομία ανάλογα με τα περιστατικά στα οποία υπήρξε α΄ χειρουργός και δεν υπολογίζει την συμβολή του στο έλλειμμα συναθροίζοντας για όλους τα επί μέρους ποσά και των 181 χειρουργικών πράξεων, εκ των οποίων ο 4ος κατηγορούμενος διενήργησε μόνο 4 επεμβάσεις. Σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 8 και 11 του Οργανισμού του Γενικού Νοσοκομείου ...., που εγκρίθηκε με την υπ. αριθμ. Υ4α/61367/06/05.03.2008 κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών-Οικονομίας και Οικονομικών-Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΦΕΚ Β΄ 536/27.03.2008), όπως ίσχυε κατά το κρίσιμο σύμφωνα με το κατηγορητήριο χρονικό διάστημα, στα θέματα προμήθειας ορθοπεδικού χειρουργικού υλικού για τη διενέργεια ορθοπεδικών επεμβάσεων, εξόφλησης τιμολογίων των προμηθευτών μετά από έλεγχο νομιμότητας και κανονικότητας της οικείας δαπάνης, καθώς επίσης και τη λογιστική παρακολούθηση του λογαριασμού των νοσηλευομένων και την έκδοση των δελτίων παροχής υπηρεσιών και λοιπών παραστατικών στοιχείων αποκλειστικά αρμόδια από το νόμο είναι τα υπηρεσιακά όργανα (υπάλληλοι) της Διοικητικής-Οικονομικής Υπηρεσίας του Νοσοκομείου (των τμημάτων οικονομικού, προμηθειών και κίνησης ασθενών. Ο κάθε κατηγορούμενος ιατρός είναι εκείνος που ζητά από το γραφείο προμηθειών του Νοσοκομείου την έναρξη της διαδικασίας παραγγελίας του αναγκαίου για την εκτέλεση της εκάστοτε χειρουργικής επέμβασης υλικού, με τη γνωμάτευση του, όπου αναφέρεται το όνομα του ασθενούς, το είδος της επέμβασης, τα αναγκαία υλικά. Η γνωμάτευση του ιατρού και αντίγραφο του τιμολογίου του προμηθευτή στέλλεται στο τμήμα νοσηλειών στο οποίο συγκεντρώνονται και τα υπόλοιπα παραστατικά της νοσηλίας του ασθενή και στη συνέχεια τα παραπάνω έγγραφα αποστέλλονται στο ταμείο ασφάλισης του ασθενή, προκειμένου να εισπραχθούν από το αντίστοιχο ταμείο. Το πρωτότυπο τιμολόγιο στέλνεται στο τμήμα Διαχείρισης υλικού του Νοσοκομείου για να γίνει η πράξη παραλαβής από τον αρμόδιο υπάλληλο. Το πρωτόκολλο παραλαβής κόβεται με βάση τις τιμές των αντίστοιχων συμβάσεων για τα υλικά και των τιμών διατίμησης για τα φάρμακα.
Σε περίπτωση που ο γιατρός χρησιμοποίησε εξωσυμβατικά υλικά σε μια επέμβαση ή επιθυμεί να χρησιμοποιήσει πρέπει να υπάρχει έγκριση από το Επιστημονικό Συμβούλιο και το Διοικητικό Συμβούλιο. Οι κατηγορούμενοι δηλαδή ιατροί έκριναν με βάση τους κανόνες της ιατρικής επιστήμης ποιά υλικά χρειάζεται να χορηγηθούν στον εκάστοτε ασθενή, χωρίς να έχουν σχέση με την προμήθεια του ορθοπεδικού υλικού, με την επιλογή της προμηθεύτριας εταιρίας, με τον καθορισμό της παρακαταθήκης υλικών, με την παραλαβή του υλικού, με την τιμολόγηση, με τη χρέωση του ήταν δε μόνο επιφορτισμένοι με την πρωτογενή παροχή υπηρεσιών υγείας, ενώ η εκ μέρους τους κατά τα προεκτεθέντα, ιατρική γνωμάτευση, απαραίτητη για την παραγγελία υλικών που θα χρησιμοποιούσαν για κάθε επέμβαση, έχουσα το άνω περιεχόμενο δεν αποτελεί σε καμιά περίπτωση νομική διαχειριστική πράξη έναντι τρίτων κατά την έννοια της προαναφερόμενης διάταξης του άρθρου 390 ΠΚ. Πέραν του ότι δεν προέκυψε πως οι κατηγορούμενοι ιατροί διέθεταν την ιδιότητα του διαχειριστή που απαιτείται για τη θεμελίωση του αδικήματος της απιστίας, το Δικαστήριο ουδόλως σχημάτισε εδραία δικανική πεποίθηση και ως προς τη βεβαιότητα και την οριστικότητα της ζημιάς που υπέστη το Νοσοκομείο ...., από τις αποδιδόμενες στους κατηγορούμενους ιατρούς πράξεις, έτερο στοιχείο της αντικειμενικής υπόστασης της απιστίας κατά τις προαναφερόμενες νομικές σκέψεις. Και τούτο γιατί, η αναφερόμενη ως ζημία του Νοσοκομείου Έδεσσας οφείλεται στο γεγονός της μη έγκρισης από το ΙΚΑ των δαπανών νοσηλείας με κριτήριο τις περικοπές νοσηλίων στις οποίες προέβη ο Δ/ντής της Ν.Μ.Υ. ΙΚΑ-ΕΤΑΜ ... με βάση τις εισηγήσεις του ελεγκτή, πλην όμως οι εγκύκλιοι του ΙΚΑ -που δεν αφορούσαν άλλα ασφαλιστικά ταμεία- που καθορίζουν τη μέγιστη αποδιδόμενη δαπάνη στις ορθοπεδικές επεμβάσεις δεν μπορεί να αποτελέσουν μέτρο «ζημιάς» καθόσον η μέγιστη αποδιδόμενη από το ΙΚΑ δαπάνη ήταν κατά κανόνα χαμηλότερη του κόστους αγοράς των υλικών. Το γεγονός ότι σε πολλές περιπτώσεις δεν ήταν δυνατόν να τηρηθούν οι εγκύκλιοι του ΙΚΑ ως προς τις τιμές των υλικών επισημαίνεται στις άνω εκθέσεις ελέγχου του ΣΕΥΥΠ, μάλιστα στην υπ. αριθμ. .../31.12.2012 προαναφερόμενη έκθεση ελέγχου, γίνεται αναφορά και στο με αριθμ. .../09.09.2009 έγγραφο της Διοίκησης της 3ηζ Υ.ΠΕ. Μακεδονίας προς τη Διοίκηση του ΙΚΑ κατά το οποίο η πρακτική αυτή «προκαλεί ζημιά σε νομίμως δρώντα Ν.Π.Δ.Δ.». Κατά την άποψη δε των άνω Επιθεωρητών, στις περιπτώσεις αυτές έπρεπε να αιτιολογούνται ειδικά οι επιπλέον υπερβάσεις. Τη «λαθεμένη» τούτη πρακτική ήρθε αργότερα να διορθώσει το «Παρατηρητήριο Τιμών» με το οποίο μειώθηκε σημαντικά το κόστος των υλικών αρθροπλαστικής, ενώ αναμορφώθηκε το Κ.Ε.Ν (Κλειστά Ενοποιημένα Νοσήλια και Ημερήσιο Νοσήλιο στο ΕΣΥ», όπου μεταξύ άλλων καθορίστηκε μέση διάρκεια νοσηλείας, προβλέφθηκε δυνατότητα χρέωσης επιπλοκών, χρέωσης δεύτερου Κ.Ε.Ν. και χρέωση πρόσθετων ημερών νοσηλείας (Τροπ. ΚΥΑ 2011-ΦΕΚ 946 Β/27.3.2012) και γενικά αναπροσαρμόστηκε το κόστος των παρεχόμενων από το Νοσοκομείο υπηρεσιών σε πραγματικές τιμές. Και οι δύο Επιθεωρητές Υπηρεσιών Υγείας, (Α.Ψ., Δ.Μ.) στις εκθέσεις τους, αλλά και καταθέτοντας ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου ρητά επισήμαναν ότι εκείνο που έκαναν ήταν να προσδιορίσουν το Οικονομικό έλλειμα που προκλήθηκε στο Νοσοκομείο ..., από τις υπερβάσεις που επιβάρυναν αυτό και περαιτέρω το Ελληνικό Δημόσιο και όχι τη Ζημιά που αυτό υπέστη, την οποία ζημιά και μάλιστα την οφειλομένη στη συμπεριφορά των κατηγορουμένων ιατρών δεν μπόρεσαν να την προσδιορίσουν, παρά τις επίμονες ερωτήσεις του Δικαστηρίου, ούτε αυτοί, αλλά ούτε και άλλος μάρτυρας κατηγορίας. Ενδεικτικά και μόνο να λεχθεί στο σημείο τούτο, ότι στους κατηγορούμενους ιατρούς αποδίδεται ότι σε κάποιες των 181 χειρουργικών επεμβάσεων που προσδιορίζονται ειδικά, ζημίωσαν το Γ.Ν. .... γιατί παρέτειναν αναιτιολόγητα τη νοσηλεία του ασθενούς «με κόστος για το Νοσοκομείο και όφελος για τον ασθενή», πλην όμως από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν προέκυψε ότι η παράταση νοσηλείας στα συγκεκριμένα ειδικά περιστατικά ήταν αδικαιολόγητη, αφού τα αίτια αυτής είναι καθαρά ιατρικά, εξαρτώνται από την προεγχειρητική και μετεγχειρητική κατάσταση του κάθε ασθενούς, την ηλικία, τα υποκείμενα νοσήματα, τις επιπλοκές της επέμβασης κ.λ.π., την καθορίζει δε ο χειρουργός ιατρός με κριτήριο την καλύτερη δυνατή θεραπεία του ασθενούς και όχι με γνώμονα αν το ασφαλιστικό ταμείο του ασθενούς εγκρίνει η μη την παράταση νοσηλείας, για την οποία βέβαια κανένα συμφέρον δεν προσδοκά ο ιατρός. Αυτός ήταν και ο λόγος που οι άνω Επιθεωρητές δήλωσαν στις εκθέσεις τους ότι δεν μπορούν να εκτιμήσουν την αναγκαιότητα ή μη της δαπάνης τούτης και δεν τη χρέωσαν κατά τον καταλογισμό του ελλείματος του ΓΝ ... στους κατηγορουμένους ιατρούς. Αποδίδεται επίσης στους κατηγορουμένους ιατρούς ότι ζήμιωσαν το ΓΝ ...., γιατί δεν τήρησαν τους όρους εκπόνησης χειρουργείου για τους νάρθηκες στα συγκεκριμένα περιστατικά, πλην όμως όπως αναφέρεται και στην με αριθμ. .../15.10.2012 προαναφερόμενη Έκθεση Ελέγχου του ΣΕΥΥΠ, προκειμένου να διευκολυνθούν οι νοσηλευόμενοι ασθενείς του ΓΝ ...., αυτό υπέγραψε σύμβαση με το ΙΚΑ σύμφωνα με την οποία το Νοσοκομείο προμηθεύεται τους νάρθηκες χρεώνοντας το Ταμείο με το 75% της δαπάνης και τους ασθενείς με το 25% της συμμετοχής. Η μη είσπραξη της συμμετοχής του 25% εκ μέρους των ασφαλισμένων και το αντίστοιχο έλλειμμα ή ζημιά που προκάλεσε στο άνω Νοσοκομείο οφείλεται στους υπαλλήλους της Διοικητικής Υπηρεσίας του Νοσοκομείου και ουδεμία ευθύνη δεν είχαν οι κατηγορούμενοι ιατροί να εισπράξουν τη συμμετοχή τούτη για την προμήθεια των ναρθήκων που είναι μετεγχειρητικό υλικό. Περί τούτου κατηγορηματικές ήταν όλες οι καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας, ενώ οι άνω Επιθεωρητές του ΣΕΥΥΠ δεν χρέωσαν τη δαπάνη τούτη στους κατηγορουμένους ιατρούς, αφού ουδόλως συνέβαλαν στη δημιουργία της. Όσον αφορά τη ζημιά που αποδίδεται τους κατηγορουμένους πως προκάλεσαν στο άνω Νοσοκομείο γιατί παρέλειψαν σκόπιμα να προσδιορίζουν τη χρήση αιμοστατικού που χρειάστηκαν στις επεμβάσεις τους και η προμηθεύτρια εταιρία το χρέωσε σε ακριβότερο κωδικό, οι κατηγορούμενοι ιατροί μη έχοντας αρμοδιότητα για τη σύνταξη των δελτίων παραγγελίας, τη συμπλήρωση των κωδικών ΦΕΚ για την τιμή των αιμοστατικών, την παραλαβή των τιμολογίων, τον έλεγχο των τιμολογήσεων, -αφού αρμόδιοι ήταν οι υπάλληλοι της Διοικητικής Υπηρεσίας του Νοσοκομείου-, δεν συνέβαλαν στην εν λόγω ζημιά. Δεν είναι τυχαίο που οι άνω Επιθεωρητές Υγείας καταλόγισαν τις διαφορές που προέκυψαν από την εσφαλμένη χρέωση των αιμοστατικών στις προμηθεύτριες εταιρίες και όχι στους κατηγορούμενους ιατρούς. Από τα 181 επίδικα χειρουργεία, δεν προέκυψε επίσης ποιά ήταν προγραμματισμένα, ποιά έκτακτα, σε ποιά έγινε χρήση υλικών παρακαταθήκης και ποιά ζημιά προκλήθηκε από τη χρήση των υλικών παρακαταθήκης, των οποίων όπως και των συμβατικών υλικών οι τιμές είναι καθορισμένες. Σε πλείστα των άνω περιστατικών οι Επιθεωρητές Υγείας κρίνουν τις χρήσεις υλικών επιστημονικά ορθές, απλά βάσει των εγκυκλίων του ΙΚΑ επειδή κάποια υλικά εξαιρούνται έπρεπε να ζητηθεί και να δοθεί έγκριση του ΔΣ του Νοσοκομείου ...., ενώ σε άλλες επεμβάσεις χρησιμοποιήθηκαν υλικά που υπερέβαιναν τις εγκυκλίους του ΙΚΑ, η υπέρβαση δε του κλειστού νοσηλίου η οποία έχρηζε έγκρισης από το ΔΣ του Νοσοκομείου αποδόθηκε κατά ένα μέρος, στην παρατεταμένη νοσηλεία των ασθενών. Οι κατηγορούμενοι ιατροί γνώριζαν τις εγκυκλίους του ΙΚΑ σχετικά με τη χρήση των ορθοπεδικών υλικών, τις αποφάσεις του ΔΣ του ΓΝ .... και την αγωνιώδη προσπάθεια των Διοικήσεων αυτού για την εξορθολογισμένη διαχείριση των υλικών της κλινικής τους, τις οποίες όμως δεν τήρησαν χωρίς το γεγονός αυτό να οδηγεί από μόνο του στο συμπέρασμα ότι έγινε εκ μέρους τους κατάχρηση υλικών, πολύ δε μάλλον που η υγεία είναι κοινωνικό αγαθό και η δικαιολογημένη δαπάνη για την επίτευξή της δεν μπορεί να θεωρείται ζημιά του Δημοσίου. Πρώτιστο μέλημά τους είναι αναμφίβολα, η ασφαλής και επιτυχής εκτέλεση της χειρουργικής επέμβασης, κατά την οποία ο χειρουργός οφείλει να χρησιμοποιήσει το είδος και την ποσότητα των υλικών που ο ίδιος κρίνει απαραίτητα με βάση την πείρα και τις γνώσεις του για την καλύτερη δυνατή θεραπεία του ασθενούς, λαμβάνοντας όμως συγχρόνως υπόψη του και την οικονομία πόρων και υλικών. Η μη τήρηση εκ μέρους των κατηγορουμένων, της τυπικής διαδικασίας της έγκρισης των υπερβάσεων των υλικών, από το ΔΣ του Νοσοκομείου, την οποία έγκριση δεν ζητούσαν, όπως δεν ζητούσαν να αναγγελθεί η χρήση μοσχευμάτων στην κεντρική Υπηρεσία του ΙΚΑ στην Αθήνα, οι κακές σχέσεις με τον ελεγκτή ιατρό του ΙΚΑ για τις οποίες ευθύνονται και οι δύο πλευρές, υπήρξαν οι αιτίες που δημιουργήθηκε το οικονομικό έλλειμμα του Νοσοκομείου .... που στις παραπάνω εκθέσεις αποτυπώθηκε. Βέβαια, να λεχθεί ότι οι 1ος και 2ος των κατηγορουμένων αθωώθηκαν από τα αποδιδόμενα σε αυτούς πειθαρχικά αδικήματα από το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο της 3ης Υγειονομικής Περιφέρειας Μακεδονίας κατά τη Συνεδρίασή του της 20ης.10.2014. Ωστόσο με βάση τα προαναφερόμενα και πρωτίστως μετά την παραδοχή ότι κατηγορούμενοι ιατροί δεν είχαν την ιδιότητα του διαχειριστή του άρθρου 390 ΠΚ, οι 1ος, 2ος, 3ος και 4ος των κατηγορουμένων πρέπει να κηρυχθούν αθώοι της αποδιδόμενης σε αυτούς πράξης της απιστίας.
[…]
anchor link
Εγγραφήκατε επιτυχώς στο newsletter!
Η εγγραφή στο newsletter απέτυχε. Παρακαλώ δοκιμάστε αργότερα.
Αρθρογραφία, Νομολογία ή Σχόλια | Άμεση ανάρτηση | Επώνυμη ή ανώνυμη | Προβολή σε χιλιάδες χρήστες σε όλη την Ελλάδα