Απόφαση

Αριθμός αποφάσεως: 63/2023
Αριθμός καταθέσεως ανακοπής ερημοδικίας …/2021
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΤΜΗΜΑ Ε’
ΕΙΔΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τη Δικαστή Ευστρατία Πατσάκογλου, Εφέτη, που ορίστηκε με απόφαση του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Εφετείου Θεσσαλονίκης και από τη Γραμματέα Νικολέττα Νέδα.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια, στο ακροατήριό του, στις 20 Οκτωβρίου 2022, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
ΤΟΥ ΑΝΑΚΟΠΤΟΝΤΟΣ - ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ: ... του …, κατοίκου Θεσσαλονίκης, οδός … αριθμός …, με ΑΦΜ …, ο οποίος παραστάθηκε μετά της πληρεξούσιας δικηγόρου του Μαρίας Ζουπανιώτη (AM 4820 Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης), που κατέθεσε προτάσεις.
ΤΗΣ ΚΑΘ’ ΗΣ Η ΑΝΑΚΟΠΗ- ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ- ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ: Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία: «... ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ», που εδρεύει στη Θέρμη Θεσσαλονίκης, …° χιλιόμετρο εθνικής οδού Θεσσαλονίκης - Πολυγύρου και εκπροσωπείται νόμιμα, με ΑΦΜ ..., που παραστάθηκε δια του πληρεξούσιου δικηγόρου του Δημητρίου Παπαδόπουλου Τσαγιάννη (AM 2170 Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης), αφού ανακάλεσε τη δήλωση του άρθρο 242 παρ 2 ΚΠολΔ, που κατέθεσε προτάσεις.
Ο ανακόπτων με την από 9-4-2021 ανακοπή ερημοδικίας, που άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού, με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως .../2021, κατά της με αριθμό 470/2021 αποφάσεως του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία απορρίφθηκε η από 3-9-2019, με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο .../2019 και ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου .../2019 έφεσή του, κατά της με αριθμό 8063/2019 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, λόγω ερημοδικίας του, ζήτησε να γίνει δεκτή για τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτήν. Η συζήτηση της ανακοπής προσδιορίστηκε, με τη με αριθμό .../2021 πράξη της Γραμματέως του Δικαστηρίου αυτού, για τη δικάσιμο της 2-12-2021 και κατόπιν αναβολής από το πινάκιο, για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.
Κατά τη συζήτηση της υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως αναφέρεται ανωτέρω και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους κατέθεσαν προτάσεις, στις οποίες αναφέρθηκαν.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ
Με την υπό κρίση ανακοπή ερημοδικίας επιδιώκεται η εξαφάνιση της με αριθμό 470/2021 αποφάσεως του Δικαστηρίου αυτού, η οποία εκδόθηκε ερήμην του εκκαλούντος -ενάγοντος και ήδη ανακόπτοντος, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως κατά της με αριθμό 8063/2019 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Η ένδικη ανακοπή ερημοδικίας ασκήθηκε εμπροθέσμως, διότι δεν αποδεικνύεται επίδοση της προβαλλόμενης αποφάσεως, η οποία δημοσιεύθηκε στις 11- 3-2021 και η ανακοπή κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου αυτού στις 12-4-2021. Η ανακοπή ασκήθηκε παραδεκτώς, δεδομένου ότι καταβλήθηκε το παράβολο ερημοδικίας ύψους 290 ευρώ, που ορίστηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση, όπως προκύπτει από το με αριθμό ... ηλεκτρονικό παράβολο, που έχει επισυναφθεί στο δικόγραφο της ανακοπής. Επομένως πρέπει να γίνει τυπικώς δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς τη νομική και ουσιαστική βασιμότητα του λόγου της.
Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 501 ΚΠολΔ ανακοπή κατά αποφάσεως που εκδόθηκε ερήμην επιτρέπεται εάν εκείνος που δικάστηκε ερήμην δεν κλητεύθηκε καθόλου ή δεν κλητεύθηκε νόμιμα ή εμπρόθεσμα ή εάν συντρέχει λόγος ανωτέρας βίας. Ως ανώτερη βία νοείται κάθε απρόβλεπτο και εξαιρετικό γεγονός, είτε αντικειμενικό είτε σχετικό με το πρόσωπο του διαδίκου ή του πληρεξουσίου του δικηγόρου, το οποίο, στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν μπορεί να αποτραπεί ακόμη και με μέτρα εξαιρετικής επιμέλειας και σύνεσης. Τέτοιο γεγονός μπορεί να θεωρηθεί, ενδεικτικός η αιφνίδια βαριά ασθένεια του διαδίκου και η εξ αιτίας αυτής αδυναμία παραστάσεως και νομιμοποιήσεως του πληρεξουσίου δικηγόρου του, καθώς και η αιφνίδια και απρόβλεπτη νόσος του μόνου πληρεξουσίου δικηγόρου, λόγω της οποίας κατέστη αδύνατη η έγκαιρη ειδοποίηση του εντολέα του για την αντικατάστασή του, εφόσον τα γεγονότα αυτά υπήρξαν απρόβλεπτα και αναπότρεπτα και επιπλέον συνέβαλαν στην επέλευση της ερημοδικίας (βλ ΑΠ 121/2021, ΑΠ 3 80/2020, ΑΠ 1487/2010, δημοσιευμένες στην ιστοσελίδα του Αρείου Πάγου, ΑΠ 806/2012, ΑΠ 22/2007, ΕφΠατρ 320/2017 δημοσιευμένες στην ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Κρίθηκε ότι εμπίπτουν στην έννοια της ανώτερης βίας οι περιπτώσεις παρακωλύσεως των συγκοινωνιών από φυσικά ή άλλα αίτια, η αποχή δικηγόρων από τα καθήκοντά τους, η εσφαλμένη ενέργεια ή παράλειψη των υπαλλήλων της γραμματείας των δικαστηρίων ή του δικαστικού επιμελητή, η από πρόθεση μη παράδοση από τους συνοίκους του εγγράφου που επιδόθηκε σε αυτούς, η απόρριψη του αιτήματος αναβολής και η ερημοδικία του διαδίκου μετά την απόρριψη. Δεν αποτελεί όμως ανώτερη βία η απλώς ανυπαίτια άγνοια της ημέρας της δικασίμου (βλ Νίκα Πολιτική Δικονομία III Ένδικα μέσα σελ 98). Η έννοια της ανώτερης βίας κρίνεται με κριτήρια υποκειμενικά για τον διάδικο και αντικειμενικά για τον πληρεξούσιο δικηγόρο του (βλ Μπαλογιάννη σε Χαρούλα Απαλλαγάκη Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας τόμος 1ος άρθρο 501 σελ 1258 και εκεί παραπομπές, Νίκα ό.π. σελ 98).
Στην προκειμένη περίπτωση, με τον μοναδικό λόγο ανακοπής, ο ανακόπτων ισχυρίζεται ότι η απουσία του κατά τη δικάσιμο της 9-7-2020 του παρόντος Δικαστηρίου, οπότε συζητήθηκε ερήμην του η έφεση που άσκησε κατά της με αριθμό 8063/2019 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, οφειλόταν σε γεγονός ανωτέρας βίας και ειδικότερα σε αιφνίδια ασθένεια της πληρεξούσιας δικηγόρου του, εξαιτίας της οποίας η τελευταία δεν κατέστη εφικτό να ενημερώσει είτε τον ίδιο είτε το Δικαστήριο και συγκεκριμένα αυτή υπέστη υποτασική κρίση με διαταραχή του επιπέδου συνειδήσεως κατά την ημέρα της δικασίμου, με αποτέλεσμα να έχει χάσει τις αισθήσεις της από ώρα 07.00’ έως ώρα 14.00’ της ιδίας ημέρας. Ο λόγος αυτός είναι νόμιμος, σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν στη νομική σκέψη της παρούσας και πρέπει να ερευνηθεί κατ’ ουσίαν.
Από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα που εξετάστηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου αυτού με επιμέλεια του ανακόπτοντος και περιέχεται στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά και από όλα τα έγγραφα που επικαλούνται και προσκομίζουν νομίμως οι διάδικοι αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Ο ανακόπτων άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης τη με αριθμό καταθέσεως .../2018 αγωγή του, που στεφόταν κατά του ... και της καθ’ ης η ανακοπή Ασφαλιστικής εταιρίας, με την οποία ζητούσε αποζημίωση για θετική και αποθετική ζημία, αποζημίωση κατά το άρθρο 931 ΑΚ και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, συνολικού ύψους 633.143,21 ευρώ, ως παθών αυτοκινητικού ατυχήματος που προκάλεσε ο πρώτος εναγόμενος, κατά την οδήγηση αυτοκινήτου που ήταν ασφαλισμένο στη δεύτερη εναγομένη ασφαλιστική εταιρία. Επί της αγωγής εκδόθηκε η με αριθμό 8063/2019 απόφαση του προαναφερόμενου δικαστηρίου, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της αγωγής για τον πρώτο εναγόμενο και έγινε δεκτή εν μέρει η αγωγή, ερήμην της δεύτερης εναγομένης, η οποία υποχρεώθηκε να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 21.153,67 ευρώ και αναγνωρίστηκε η υποχρέωσή της να του καταβάλει το ποσό των 1.000 ευρώ. Κατά της ανωτέρω αποφάσεως ο ενάγων άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού την από 3-9-2019, με αριθμό καταθέσεως στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο .../2019 και ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου .../2019 έφεσή του, με την οποία ζήτησε την εξαφάνιση της πρωτόδικης αποφάσεως κατά το κεφάλαιο με το οποίο απορρίφθηκαν τα αγωγικά του κονδύλια. Η έφεση ορίστηκε να δικαστεί, με επιμέλεια του εκκαλούντος, κατά τη δικάσιμο της 5-3-2020, κατά την οποία ο εκκαλών παραστάθηκε και αναβλήθηκε η συζήτηση για τη δικάσιμο της 19-3-2020, προκειμένου να εκδικαστεί με συναφή υπόθεση. Κατά την τελευταία δικάσιμο η συζήτηση της υποθέσεως ματαιώθηκε, σύμφωνα με τη με αριθμό Δ1α/ΓΠ. Οικ. 18176/15-3-2020 ΚΥΑ, για λόγους δημοσίας υγείας και σε εκτέλεση του άρθρου 74 Ν. 4690/2020, με τη με αριθμό …/2020 πράξη της Προέδρου του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, προσδιορίστηκε προς εκδίκαση για τη δικάσιμο της 9-7-2020, η εγγραφή δε της υποθέσεως στο πινάκιο ίσχυε ως κλήτευση όλων των διαδίκων, κατά ρητή επιταγή του άρθρου 74 Ν. 4690/2020. Κατά την τελευταία δικάσιμο ο εκκαλών δεν εμφανίστηκε και εκδόθηκε η με αριθμό 470/2021 απόφαση του Δικαστηρίου αυτού, με την οποία απορρίφθηκε η έφεσή του, λόγω της ερημοδικίας του. Αποδείχθηκε περαιτέρω ότι, στις 9-7-2020 και ώρα 07.00', η πληρεξούσια δικηγόρος του ανακόπτοντος- εκκαλούντος, ..., δικηγόρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, η οποία επρόκειτο να παρασταθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, εκπροσωπώντας τον ανακόπτοντα κατά την εκδίκαση της εφέσεώς του, υπέστη υποτασική κρίση, με διαταραχή του επιπέδου συνειδήσεως, οφειλόμενη σε προβλήματα υπολειτουργίας του θυμοειδούς αδένα, συνεπεία των οποίων μεταγενέστερα, στις 3-8-2020, υποβλήθηκε σε επέμβαση ολικής θυρεοειδεκτομής στην Κλινική ... Θεσσαλονίκης. Για την αντιμετώπιση του προβλήματος που εμφανίστηκε την ημέρα της δικασίμου, κλήθηκε ο ιατρός ..., ειδικός παθολόγος, ο οποίος προέβη σε ενδοφλέβια ενυδάτωση της ασθενούς επί 8ωρο και μέχρι ώρα 14.00'. Ο ανωτέρω ιατρός, στην από 9-7-2020 ιατρική βεβαίωση για δικαστική χρήση που χορήγησε, αναφέρει ότι, λόγω μειώσεως του επιπέδου συνειδήσεως η ασθενής δεν είχε επικοινωνία με το περιβάλλον, είχε απώλεια συγκεντρώσεως, θολή όραση και αδυναμία διατυπώσεως του λόγου, με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση να ασκήσει οποιαδήποτε καθήκοντα είτε εργασίας είτε αυτοεξυπηρετήσεώς της καθόλη τη διάρκεια της ημέρας. Όπως δε προκύπτει από τα ιατρικά έγγραφα και τις διαγνωστικές εξετάσεις, στις οποίες υποβλήθηκε η ανωτέρω πληρεξούσια δικηγόρος σε προγενέστερο χρόνο, το πρόβλημα του θυμοειδούς αδένα διαγνώστηκε ήδη από 2-4-2018, επιδεινώθηκε σταδιακά και επειδή η κυτταρολογική εξέταση που πραγματοποιήθηκε στις 13-7-2020 έδειξε ευρήματα συμβατά με παρουσία υπερπλαστικού όζου θυρεοειδούς, με στοιχεία κυστικής εκφυλίσεως και πυρηνικής ατυπίας, εντασσόμενο στην κατηγορία III κατά Bethesda, ήταν αναγκαία η χειρουργική του αφαίρεση που επακολούθησε στις 3-8-2020. Ο μάρτυρας, υιός της ανωτέρω δικηγόρου, που εξετάστηκε με επιμέλεια του ανακόπτοντος στο ακροατήριο του Δικαστηρίου αυτού, κατέθεσε ότι η μητέρα του υπέστη λιποθυμικό επεισόδιο στις 9-7-2020 και ώρα 07.00', κατά την έξοδό της από την οικία της, προκειμένου να μεταβεί στο Δικαστήριο και ο ίδιος επικοινώνησε για πρώτη φορά στο τηλέφωνό της περί ώρα 12.30', οπότε πληροφορήθηκε από τους γείτονες για το λιποθυμικό επεισόδιο της μητέρας του και όταν μετέβη στην οικία της, στο Ωραιόκαστρο, τη βρήκε στο κρεβάτι της, με ορό στο χέρι. Ο μάρτυρας αναφέρει ότι η μητέρα του ήταν «διασωληνωμένη», ωστόσο είναι προφανές ότι δεν χρησιμοποιεί ορθά τον όρο αυτό, διότι η διασωλήνωση ασθενούς γίνεται υπό συγκεκριμένες συνθήκες και μόνο σε οργανωμένη νοσηλευτική μονάδα ή σε ασθενοφόρο από ιατρό αναισθησιολόγο και προφανώς ο μάρτυρας εννοεί ότι η μητέρα του είχε ορό στο χέρι. Ωστόσο, το Δικαστήριο δεν πείσθηκε ότι η πληρεξούσια δικηγόρος του ανακόπτοντος ήταν σε κατάσταση απώλειας συνειδήσεως και αδυναμίας επικοινωνίας με το περιβάλλον συνεχώς από ώρα 07.00' μέχρι ώρα 10.00', που είναι η ώρα συνεδριάσεως του Δικαστηρίου, διότι εάν αυτό συνέβαινε επί τρεις συνεχόμενες ώρες, αυτή θα είχε μεταφερθεί άμεσα στα επείγοντα περιστατικά του εφημερεύοντος νοσοκομείου (ανεξαρτήτως των περιορισμών που επικρατούσαν στις εισαγωγές των νοσοκομείων λόγω της επιδημίας του κορονοϊού), επειδή η κατάσταση αυτή, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, χρήζει άμεσης ιατρικής αντιμετωπίσεως σε οργανωμένο νοσοκομειακό περιβάλλον, με τη διενέργεια κλινικών, εργαστηριακών και απεικονιστικών εξετάσεων και δεν θα είχε αντιμετωπιστεί από ιδιώτη ιατρό, στην οικία της ασθενούς, με μόνη την τοποθέτηση ορού για ενυδάτωση του ασθενούς, αφού ο ιατρός δεν περιγράφει στην ιατρική βεβαίωση που χορήγησε άλλη ιατρική ενέργεια στην οποία προέβη, ούτε προσκομίζεται κάποια ιατρική συνταγή για χορήγηση άλλης φαρμακευτικής αγωγής. Εξάλλου, ούτε την επόμενη ημέρα ή τις αμέσως επόμενες ημέρες προκύπτει ότι η προαναφερόμενη πληρεξούσια δικηγόρος υποβλήθηκε σε κάποιον διαγνωστικό έλεγχο προς διερεύνηση των αιτιών του συγκοπτικού επεισοδίου που εμφάνισε αιφνιδίως. Εφόσον η ασθενής δεν έχρηζε άμεσης νοσηλείας στις 9-7-2020 και μπορούσε η κατάστασή της να αντιμετωπιστεί στην οικία της απλώς με ενυδάτωση μέσω ορού, το Δικαστήριο κρίνει ότι η τελευταία ήταν σε θέση να ενημερώσει τον ανακόπτοντα για την αδυναμία της να παρασταθεί αυθημερόν στο Δικαστήριο και να τον εκπροσωπήσει κατά την εκδίκαση της υποθέσεώς του, ώστε να μεριμνήσει ο τελευταίος για εξεύρεση έτερου δικηγόρου, που θα ζητούσε αναβολή της εκδικάσεως της υποθέσεώς. Επιπρόσθετα, η ως άνω δικηγόρος ήταν σε κατάσταση επαρκούς διαύγειας ώστε να ενημερώσει τον δικηγόρο υιό της για το πρόβλημα υγείας της, που ανέκυψε αιφνιδίως και να ζητήσει από τον τελευταίο είτε να παρασταθεί και να ζητήσει αναβολή της εκδικάσεως της υποθέσεώς είτε να παρασταθεί για λογαριασμό του ανακόπτοντος στο Δικαστήριο, δεδομένου ότι, όπως ισχυρίζεται ο ανακόπτων, ο φάκελος της δικογραφίας ήταν έτοιμος από την πληρεξούσια δικηγόρο του και το μόνο που απέμενε ήταν η τυπική παράσταση στο Δικαστήριο και η κατάθεση του φακέλου, η οποία μπορεί ευχερώς να γίνει και από άλλον πληρεξούσιο δικηγόρο. Ενόψει των ανωτέρω, δεν αποδεικνύεται βάσιμος κατ’ ουσίαν ο λόγος ανωτέρας βίας που επικαλέστηκε ο ανακόπτων για τη μη εμφάνισή του κατά την εκδίκαση της εφέσεώς του, δηλαδή η αιφνίδια ασθένεια της πληρεξούσιας δικηγόρου του, εξαιτίας της οποίας η τελευταία δεν κατέστη δυνατόν να ειδοποιήσει εγκαίρως τον εντολέα της για την αντικατάστασή της. Επομένως, πρέπει να απορριφθεί η ανακοπή ερημοδικίας στο σύνολό της, ως αβάσιμη κατ’ ουσίαν και να διαταχθεί η εισαγωγή του παράβολου στο Δημόσιο Ταμείο, κατά την διάταξη του άρθρου 509 εδ. β' του ΚΠολΔ. Σε βάρος του ανακόπτοντος πρέπει να επιβληθούν, λόγω της ήττας του και της απορρίψεως του ενδίκου μέσοι*που άσκησε, τα δικαστικά έξοδα της καθ' ης η ανακοπή,
δεκτού γενομένου του σχετικού αιτήματος της τελευταίας ως νόμω (άρθρα 176, 183 και 191 παρ 2 του ΚΠολΔ) και ουσία βάσιμου, όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΟΝΤΑΣ αντιμωλία των διαδίκων.
ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικώς και
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ κατ' ουσίαν την ανακοπή ερημοδικίας κατά της με αριθμό 470/2021 αποφάσεως του Δικαστηρίου αυτού.
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παράβολου ύψους 290 ευρώ, που ορίστηκε με τη με αριθμό 470/2021 απόφαση του Δικαστηρίου αυτού και εισπράχθηκε με το με αριθμό ... ηλεκτρονικό παράβολο.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον ανακόπτοντα στα δικαστικά έξοδα της καθ’ ης η ανακοπή, για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, τα οποία ορίζει στο ποσό των πεντακοσίων (500) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε στη Θεσσαλονίκη και δημοσιεύτηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 12-1-2023, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ