Αγωγή για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης από ανεπιθύμητες τηλεφωνικές κλήσεις για διαφημιστικούς σκοπούς. Επιδίκαση του ποσού των 20.000 ευρώ (5.000 ευρώ καταψηφιστικά και 15.000 ευρώ αναγνωριστικά) και απαγόρευση στην εταιρεία να προβαίνει σε περαιτέρω κλήσεις απειλώντας χρηματική ποινή σε περίπτωση παράβασης.
Λόγος αναίρεσης περί παραβίασης εφαρμοστέων διατάξεων ουσιαστικού δικαίου, σύμφωνα με το άρθρο 560 ΚΠολΔ,. Ειδικότερα, υποστηρίχθηκε ότι παραβιάσθηκαν οι διατάξεις του άρθρου 14 του Ν. 3471/2006, σε συνδυασμό με το άρθρο 932 ΑΚ, διότι επιδικάσθηκε υπέρογκο ποσό κατά παράβαση της αρχής της αναλογικότητας. Κρίθηκε από τον Άρειο Πάγο ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο ορθώς εφάρμοσε το νόμο, καθώς το επιδικασθέν ποσό των 10.000 ευρώ ανά κλήση συνάδει με την ελάχιστη αποζημίωση που προβλέπει ο Ν. 3471/2006, η οποία δεν είναι αντισυνταγματική. Το δικαστήριο της ουσίας εκτίμησε ορθά τα πραγματικά περιστατικά, λαμβάνοντας υπόψη τη σοβαρότητα της προσβολής, την ψυχοσυναισθηματική επιβάρυνση της ενάγουσας και τη νομοθετική πρόβλεψη του ελάχιστου ποσού αποζημίωσης. Απόρριψη της αίτησης αναίρεσης ως αβάσιμης. Δικαστικά έξοδα.