Η υπόθεση αφορά την αίτηση μιας εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με έδρα το Λουξεμβούργο για την εφαρμογή χαμηλότερου φορολογικού συντελεστή 7% επί παρακρατηθέντος φόρου εισοδήματος απορρέοντος από δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας (royalties) για τα φορολογικά έτη 2017, 2018 και 2019, καθώς και την επιστροφή των ποσών που αχρεωστήτως καταβλήθηκαν λόγω εφαρμογής υψηλότερου φορολογικού συντελεστή 20%. Η αίτηση απερρίφθη από την αρμόδια φορολογική αρχή και η εταιρεία προσέφυγε κατά της απόρριψης.
Το Δικαστήριο απορρίπτει την προσφυγή, κρίνοντας ότι η εταιρεία έχει τη μορφή εταιρείας επενδύσεων με αποτέλεσμα να μην εμπίπτει στην εφαρμογή της Σύμβασης Αποφυγής Διπλής Φορολογίας Ελλάδας-Λουξεμβούργου. Κρίθηκε ότι η παρακράτηση φόρου έγινε ορθώς με τον συντελεστή 20% και όχι με 7%, καθώς η εταιρεία παρουσιάζεται ως "Holding" και έχει σκοπό την απόκτηση και διαχείριση συμμετοχών, τόσο στο Λουξεμβούργο όσο και στο εξωτερικό. Επιπλέον, το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν υπήρξε κατάργηση των διατάξεων που εξαιρούν τις εταιρείες επενδύσεων από την εφαρμογή της Σ.Α.Δ.Φ., καθώς δεν υπήρξε η απαιτούμενη γνωστοποίηση στην Ελλάδα για τυχόν μεταβολή της φορολογικής νομοθεσίας του Λουξεμβούργου.