Αστική ευθύνη Δημοσίου. Αίτηση αποζημίωσης για την αποκατάσταση της υλικής ζημίας και της ηθικής βλάβης λόγω παρενεργειών μετά από προληπτικό εμβολιασμό κατά της covid-19 με το εμβόλιο «Astra Zeneca». Δεκτή η επικουρική βάση της αγωγής. Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη ότι επί ευθύνης του Δημοσίου από νόμιμες πράξεις των οργάνων του, με βάση το άρθρο 4 παρ. 5 του Συντάγματος, προβλέπεται όχι πλήρης, αλλά εύλογη μόνον αποκατάσταση της ζημίας του παθόντος. Στο πλαίσιο αυτό, κρίνει ότι πρέπει να επιδικασθεί στον ενάγοντα, κατ’ ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 932 του ΑΚ, μόνον η εύλογη χρηματική ικανοποίηση για την ηθική του βλάβη. Λαμβάνοντας δε υπ’ όψιν τη σοβαρή βλάβη της υγείας που αυτός υπέστη, σε συνδυασμό με την ηλικία του κατά τον χρόνο του επίμαχου εμβολιασμού του, ήτοι 43 ετών, τότε, κρίνει ως προσήκον να επιδικασθεί το ποσό των 50.000 ευρώ. Αντιθέτως, ως προς τα ζητούμενα κονδύλια που αφορούν στην υλική ζημία του ίδιου, το Δικαστήριο κρίνει απορριπτέα, έστω και την εύλογη, αποκατάστασή τους. Και τούτο, διότι, εν προκειμένω, δεν αποδεικνύεται η αιτιώδης συνάφεια μεταξύ του ζημιογόνου συμβάντος του εμβολιασμού του ενάγοντος και της διεκδικούμενης υλικής του ζημίας, λαμβάνοντας υπ’ όψιν και ότι αυτός δεν έχει προσκομίσει κανένα στοιχείο σχετικά με τη νοσηλεία του, για τις ιατρικές πράξεις που έλαβαν χώρα με τη συναίνεση του ασθενούς, αλλά και προς διακρίβωση της τυχόν περαιτέρω επιδεινώσεως της υγείας του.