Με την κρινόμενη αίτηση ακυρώσεως προσβάλλεται η απόφαση του Υπουργείου Παιδείας, με την οποία αναγνωρίστηκε η επαγγελματική ισοδυναμία τίτλου σπουδών «Bachelor of Science in Physiotherapy» που απονεμήθηκε από το Queen Margaret University του Ηνωμένου Βασιλείου, σε σχέση με τους αντίστοιχους τίτλους των ελληνικών Τμημάτων Φυσικοθεραπείας.
Το π.δ. 38/2010, όπως τροποποιήθηκε, προβλέπει δύο διαδικασίες αναγνώρισης επαγγελματικών προσόντων: την αναγνώριση βάσει της οδηγίας 2005/36/ΕΚ (για νομοθετικώς ρυθμιζόμενα επαγγέλματα) και τη διαδικασία αναγνώρισης επαγγελματικής ισοδυναμίας, η οποία εφαρμόζεται όταν η πρώτη διαδικασία δεν είναι δυνατή, π.χ. για μη νομοθετικώς ρυθμιζόμενα επαγγέλματα ή όταν ο τίτλος προέρχεται από τρίτη χώρα.
Η αναγνώριση επαγγελματικής ισοδυναμίας δεν αφορά την ακαδημαϊκή αξία του τίτλου, αλλά επιτρέπει στον κάτοχό του να ασκήσει την επαγγελματική δραστηριότητα στην Ελλάδα υπό όρους ισοδύναμους με αυτούς των ημεδαπών κατόχων αντίστοιχων τίτλων.
Μετά την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Brexit) και τη λήξη της μεταβατικής περιόδου (31.12.2020), οι τίτλοι που απονέμονται από εκπαιδευτικά ιδρύματα του Ηνωμένου Βασιλείου θεωρούνται τίτλοι τρίτης χώρας. Επομένως, για την αναγνώρισή τους εφαρμόζεται η διαδικασία αναγνώρισης επαγγελματικής ισοδυναμίας του π.δ. 38/2010.
Στην υπό κρίση περίπτωση, ο ενδιαφερόμενος εγγράφηκε στο πρόγραμμα σπουδών πριν το Brexit αλλά ολοκλήρωσε τις σπουδές μετά την έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ και τη λήξη της μεταβατικής περιόδου, καθιστώντας τον τίτλο «τίτλο τρίτης χώρας». Η αρμόδια διοικητική αρχή (ΑΤΕΕΝ) εφάρμοσε ορθά τη διαδικασία αναγνώρισης επαγγελματικής ισοδυναμίας.
Το Δικαστήριο διατύπωσε τη θέση ότι η διαδικασία αναγνώρισης επαγγελματικής ισοδυναμίας είναι νόμιμη και εφαρμόσιμη ακόμη και σε περιπτώσεις νομοθετικώς ρυθμιζόμενων επαγγελμάτων, εφόσον δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της οδηγίας 2005/36/ΕΚ.
Περαιτέρω, απορρίφθηκαν ισχυρισμοί περί παραβίασης της συνταγματικής αρχής της ισότητας και περί αντίθεσης προς το άρθρο 16 του Συντάγματος, δεδομένου ότι η αναγνώριση επαγγελματικής ισοδυναμίας αφορά μόνο τα επαγγελματικά δικαιώματα, όχι την ακαδημαϊκή ισοδυναμία, και λαμβάνει υπόψη τις ιδιαιτερότητες του εκπαιδευτικού συστήματος κάθε χώρας.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευομένης εμπιστοσύνης, καθώς οι ενδιαφερόμενοι ξεκίνησαν τις σπουδές τους υπό το καθεστώς του δικαίου της ΕΕ και εντός της μεταβατικής περιόδου, γεγονός που δικαιολογεί την αναγνώριση της επαγγελματικής ισοδυναμίας των τίτλων τους.
Περαιτέρω, ως προς τον συνυπολογισμό σπουδών επαγγελματικής κατάρτισης πραγματοποιηθεισών σε κολλέγιο, το Δικαστήριο επισήμανε ότι, όπως έχει κριθεί, για τις διεπόμενες από το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης περιπτώσεις, η αναγνώριση της επαγγελματικής ισοδυναμίας τίτλων που έχουν απονεμηθεί από ιδρύματα τυπικής ανώτατης εκπαίδευσης κράτους μέλους, ακόμη και κατόπιν σπουδών πραγματοποιηθεισών εν όλω ή εν μέρει στην Ελλάδα και μη αναγνωριζομένων ως σπουδών τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, δεν αντίκειται στα άρθρα 16 και 4 παρ. 1 του Συντάγματος.
Η αναγνώριση της επαγγελματικής ισοδυναμίας των τίτλων από ιδρύματα του Ηνωμένου Βασιλείου μετά το Brexit, υπό τις προϋποθέσεις της υπόθεσης, κρίνεται συμβατή με το εθνικό και ενωσιακό δίκαιο και τις συνταγματικές διατάξεις. Η αίτηση ακύρωσης παραπέμφθηκε για περαιτέρω εκδίκαση στο αρμόδιο Διοικητικό Εφετείο Αθηνών.