Αντικείμενο διαφοράς: αγωγή για καταβολή επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας (και τόκων) για παρελθόντα χρονικά διαστήματα, λόγω μη χορήγησής του. Ερμηνεία/εφαρμογή του νομοθετικού και κανονιστικού πλαισίου του επιδόματος (εξουσιοδοτική διάταξη, ΚΥΑ καθορισμού δικαιούχων/ποσών/προϋποθέσεων, μεταγενέστερες ρυθμίσεις συνέχισης καταβολής). Έλεγχος παραβίασης της συνταγματικής αρχής της ισότητας (όμοια μεταχείριση ομοίων καταστάσεων, αντικειμενικά κριτήρια, όρια δικαστικού ελέγχου). Όρια επίκλησης της ισότητας όταν η παροχή συνδέεται με επικίνδυνες/ανθυγιεινές συνθήκες και όταν τίθεται ζήτημα «ισότητας στην παρανομία». Υπαγωγή των πραγματικών καθηκόντων στις προϋποθέσεις χορήγησης: διαπίστωση απασχόλησης ως οδηγών οχημάτων άνω των 3,5 τόνων, πλήρης και αποκλειστική απασχόληση και συγκρισιμότητα με τους προβλεπόμενους οδηγούς βαρέων οχημάτων. Παραγραφή: εφαρμογή διετούς παραγραφής μισθολογικών αξιώσεων κατά του Δημοσίου, έναρξη από τη γένεση κάθε μηνιαίας αξίωσης, διακοπή με επίδοση αγωγής, αυτεπάγγελτη λήψη υπόψη, απόρριψη ισχυρισμών περί αντισυνταγματικότητας/αντίθεσης σε ευρωπαϊκό δίκαιο. Κρίση επί παραγραφής: αξιώσεις 1.1.2014–31.12.2017 παραγεγραμμένες λόγω επίδοσης 31.12.2019 και έλλειψης προγενέστερης διακοπής. Καθορισμός οφειλόμενων ποσών μόνο για το μη παραγεγραμμένο διάστημα, με νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής. Δικαστικά έξοδα: συμψηφισμός λόγω εν μέρει νίκης/ήττας. Διατακτικό: εν μέρει παραδοχή έφεσης και εν μέρει παραδοχή αγωγής· καταβολή 3.600 ευρώ σε ομάδα εναγόντων (24 μήνες × 150 ευρώ, 1.1.2018–31.12.2019) και 450 ευρώ σε λοιπούς (3 μήνες × 150 ευρώ, 1.1.2018–31.3.2018), με τόκο από 31.12.2019 έως εξόφληση.