Νομικά Ζητήματα: Αντικειμενική ευθύνη του Δημοσίου κατ' άρθρο 105 ΕισΝΑΚ για παράνομες παραλείψεις αστυνομικών οργάνων κατά την άσκηση δημόσιας εξουσίας. Υποχρέωση αστυνομικών οργάνων για προστασία ιδιωτικής περιουσίας κατά βίαια επεισόδια σε μαζικές κινητοποιήσεις. Διακριτική ευχέρεια αστυνομικών οργάνων ως προς την επιλογή μέτρων και όρια αυτής. Υπέρβαση άκρων ορίων διακριτικής ευχέρειας όταν τα μέτρα δεν είναι αναγκαία και πρόσφορα. Αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ παράνομης παράλειψης και ζημίας. Ανωτέρα βία ως απαλλακτικός λόγος που διακόπτει τον αιτιώδη σύνδεσμο. Προβλεψιμότητα βίαιων επεισοδίων με βάση κοινωνικές συνθήκες και προηγούμενα γεγονότα. Αναπότρεπτος χαρακτήρας επεισοδίων που κλιμακώνονται σταδιακά. Ασφαλιστική υποκατάσταση κατ' άρθρο 14 ν. 2496/1997. Παντελής παράλειψη επέμβασης αστυνομικών οργάνων ως παράνομη ενέργεια. Ανεπάρκεια γενικού σχεδιασμού χωρίς συγκεκριμένα προληπτικά μέτρα. Αναποτελεσματικότητα και ακαταλληλότητα ληφθέντων μέτρων. Τελική Απόφαση: Απορρίφθηκε η έφεση του Ελληνικού Δημοσίου. Επικυρώθηκε η πρωτόδικη απόφαση που υποχρέωσε το Δημόσιο να καταβάλει 58.122,09 ευρώ ως αποζημίωση. Κρίθηκε ότι θεμελιώνεται ευθύνη του Δημοσίου κατ' άρθρο 105 ΕισΝΑΚ. Το Δημόσιο απαλλάχθηκε από τη δικαστική δαπάνη της εφεσίβλητης.