Στην παρούσα, ο ανακόπτων ζητεί την ακύρωση της διαταγής πληρωμής και της επιταγής προς απόσπασμα υπέρ της καθ’ ης, εταιρείας διαχείρισης απαιτήσεων για απαίτηση που απορρέει από σύμβαση στεγαστικού δανείου με την πρώην Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος.Το Δικαστήριο έκρινε ότι η σωρευτική άσκηση ανακοπής κατά της διαταγής πληρωμής (άρθρο 632 ΚΠολΔ) και κατά της επιταγής προς εκτέλεση (άρθρο 933 ΚΠολΔ) ήταν νόμιμη και εμπρόθεσμη, καθώς δεν είχε προηγηθεί άλλη πράξη εκτέλεσης. Η διαταγή πληρωμής, εκδόθηκε για το ποσό των 170.246,97 ευρώ και στηρίχθηκε σε αποσπάσματα από τα μηχανογραφικά τηρούμενα εμπορικά βιβλία της τράπεζας, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για την απόδειξη της απαίτησης, παρόλο που η σύμβαση δεν περιλάμβανε ρήτρα για την αποδεικτική ισχύ αυτών των εγγράφων.
Το βασικό νομικό ζήτημα αφορά το αν τα αποσπάσματα των μηχανογραφικώς τηρούμενων εμπορικών βιβλίων της τράπεζας μπορούν να αποτελέσουν επαρκή έγγραφα για την έκδοση διαταγής πληρωμής.
Το Δικαστήριο, ερμηνεύοντας τα άρθρα 623 και 626 παρ. 3 ΚΠολΔ, έκρινε ότι τέτοια αποσπάσματα έχουν αποδεικτική δύναμη μόνο εφόσον υπάρχει έγκυρη δικονομική συμφωνία (ρήτρα στη δανειακή σύμβαση) που τα αναγορεύει σε αποδεικτικά μέσα. Ελλείψει τέτοιας ρήτρας, δεν πληρούται η προϋπόθεση της έγγραφης απόδειξης της απαίτησης.
Συνεπώς, η απαίτηση δεν αποδεικνυόταν εγγράφως, με αποτέλεσμα η διαταγή πληρωμής να είναι ακυρωτέα λόγω διαδικαστικού απαραδέκτου.