Αντικείμενο: προσβολή αποφάσεων επιβολής διοικητικών προστίμων (και συναφών πράξεων) για μη συγκέντρωση/ασφαλή απομάκρυνση θαλασσίων μέσων (φουσκωτά) μετά τη δύση του ηλίου, σε τρεις ελέγχους, με συνολικό πρόστιμο 7.500€. Παραδεκτό: οι αποφάσεις απόρριψης αντιρρήσεων κρίθηκαν επιβεβαιωτικές και μη εκτελεστές, ενώ οι πράξεις βεβαίωσης παράβασης κρίθηκαν προπαρασκευαστικές και επίσης μη εκτελεστές· παραδεκτή η προσφυγή μόνο κατά των αποφάσεων επιβολής προστίμου. Ουσιαστικό ζήτημα: εφαρμογή Γενικού Κανονισμού Λιμένων (Γ.Κ.Λ.) αρ. 20 και ειδικότερα της υποχρέωσης του εκμισθωτή να συγκεντρώνει μέχρι τη δύση του ηλίου τα θαλάσσια μέσα σε κατάλληλο και ασφαλή χερσαίο ή θαλάσσιο χώρο. Ισχυρισμός περί ανυπόστατης/μη δημοσιευμένης κανονιστικής ρύθμισης για «θαλάσσια παιδική χαρά»: απορρίφθηκε ως αλυσιτελής, διότι η παράβαση στηρίζεται αυτοτελώς στον Γ.Κ.Λ. αρ. 20. Απόδειξη παράβασης: απορρίφθηκαν οι ισχυρισμοί περί ασφαλούς αγκυροβολίας/φωτοσήμανσης ως αόριστοι και αναπόδεικτοι και έγινε δεκτή η τέλεση της παράβασης. Ζήτημα νομιμότητας/βάσης υπολογισμού προστίμου μέσω υπουργικής απόφασης (τύπος υπολογισμού) και συνεκτίμηση υποτροπής. Κρίσιμο νομικό ζήτημα: αναρμοδιότητα οργάνου επιβολής/προσδιορισμού προστίμου (αρμόδιος ο προϊστάμενος της υπερκείμενης λιμενικής αρχής και όχι ο επικεφαλής του υποκείμενου τμήματος, όταν υπάρχει ευχέρεια ως προς το ύψος). Διατακτικό: μερική αποδοχή· ακύρωση των τριών αποφάσεων επιβολής προστίμου ως εκδοθεισών από αναρμόδιο όργανο, αναπομπή στη Διοίκηση για τα νόμιμα, μερική επιστροφή παραβόλου/μερική κατάπτωση και συμψηφισμός δικαστικών εξόδων.