Αντικείμενο: νομιμότητα δημοσιονομικής διόρθωσης και ανάκτησης ενωσιακής/εθνικής επιχορήγησης ως αχρεωστήτως καταβληθείσας σε συγχρηματοδοτούμενη αγροτουριστική επένδυση. Κρίσιμο νομικό ζήτημα: άμεση εφαρμογή του άρθρου 30 παρ. 4 του Κανονισμού 1260/1999 (αρχή «διάρκειας») και μη εφαρμογή αντίθετων εθνικών/κανονιστικών προβλέψεων ως προς την έναρξη της πενταετίας. Έναρξη/λήξη πενταετίας: από την απόφαση έγκρισης της χρηματοδότησης (και όχι από την τελική απόφαση καταβολής), με αντίστοιχο περιορισμό του χρονικού πεδίου ελέγχου συμμόρφωσης. Ερμηνεία «σημαντικής τροποποίησης»: σωρευτικές προϋποθέσεις (αιτιώδης βάση στοιχ. β', συνέπειες στοιχ. α'), έλεγχος τυχόν αδικαιολόγητου πλεονεκτήματος και ουσιώδης περιορισμός επίτευξης του σκοπού της πράξης. Εκμίσθωση/μεταβολή χρήσης δεν συνιστά αυτοτελώς αμάχητο τεκμήριο «σημαντικής τροποποίησης» χωρίς πλήρη έλεγχο κατά τα κριτήρια του άρθρου 30 παρ. 4. Πλημμέλεια της αναιρεσιβαλλόμενης: θεμελίωσε τη μεταβολή χρήσης αποκλειστικά στη διάρκεια των μισθώσεων χωρίς έλεγχο «σημαντικής τροποποίησης» σε συνάρτηση με τους στόχους του μέτρου. Ανάγκη περαιτέρω διερεύνησης: δεν προκύπτει αν οι μισθώσεις έλαβαν χώρα εντός της ορθής (ενωσιακής) κρίσιμης πενταετίας. Διατακτικό: δεκτή η αναίρεση, αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης και αναπομπή για νέα κρίση, με οδηγίες για έλεγχο (i) χρονικής υπαγωγής των μισθώσεων στην πενταετία και (ii) ύπαρξης «σημαντικής τροποποίησης» που δικαιολογεί αναλογική διόρθωση/ανάκτηση. Επιστροφή παραβόλου και απαλλαγή του Δημοσίου από τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας.