ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΑΠ (Ποιν) 159/2019 Αποδοχή εικονικών τιμολογίων - Χρόνος τέλεσης - Παραγραφή - Αιτιολογία καταδικαστικής απόφασης

Αριθμός:
159
Έτος:
2019
Δικαστήριο:
Τμήμα Δικαστηρίου:
Φύση/Είδος:
Ημ. Δημοσίευσης:
28/01/2019
Μέσο Δημοσίευσης:
ΤΝΠ QUALEX
Αρ. Λέξεων:
2731
Εμφάνιση περισσότερων Εμφάνιση λιγότερων

Περίληψη

Αποδοχή εικονικών τιμολογίων κατ΄εξακολούθηση. Αναίρεση. Αιτιολογία αντιφατική και ασαφής. Ενώ το Δικαστήριο καταλήγει στην κρίση ότι η εικονικότητα των κρινόμενων τιμολογίων ανέρχεται σε ποσοστό 70%, ωστόσο αντιφατικά στο διατακτικό αναφέρεται ότι το ύψος της εικονικότητας δεν μπορεί να προσδιοριστεί. Επί πλέον δεν προσδιορίζεται ο χρόνος θεώρησης του πορίσματος του φορολογικού ελέγχου από τον προϊστάμενο της αρχής που διενήργησε τον έλεγχο, ώστε να κριθεί και ο χρόνος παραγραφής του αδικήματος, που συνδέεται με τον χρόνο θεώρησης. Αναιρεί και παραπέμπει.

Επιμέλεια Περίληψης:
Εμφάνιση περισσότερων Εμφάνιση λιγότερων

Απόφαση

Αριθμός 159/2019
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
E’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Χυτήρογλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Διονυσία Μπιτζούνη, Βασιλική Ηλιοπούλου, Βασιλική Μπαζάκη-Δρακούλη και Μαρία Βασδέκη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Οκτωβρίου 2018, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου Παπαγεωργίου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Α. Β. του Α. κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιχαήλ Μαρμαρινό, για αναίρεση της υπ’αριθ. 195/2018 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 23/4/2018 αίτησή του αναιρέσεως και στους από 2-10-2018 πρόσθετους λόγους, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό .../2018.
Αφού άκουσε τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η από 23-4-2018 αίτηση -δήλωση προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και οι από 2-10-2018 πρόσθετοι λόγοι για αναίρεση της υπ' αριθ. 195/2018 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης, με την οποία ο αναιρεσείων καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης ενός [1] έτους για την αξιόποινη πράξη της αποδοχής εικονικών τιμολογίων κατ' εξακολούθηση, έχουν ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 473 παρ. 2 και 3, 474 παρ. 2 και 509 παρ. 2 ΚΠΔ) και πρέπει να ερευνηθούν περαιτέρω κατ' ουσίαν.
1.Κατά την παρ. 1 του άρθρου 19 του Ν. 2523/1997,όπως ίσχυε πριν την τροποποίησή του με άρθρο 40 παρ. 1 του Ν. 3220/2004 "Όποιος εκδίδει πλαστά ή εικονικά φορολογικά στοιχεία, καθώς και όποιος αποδέχεται εικονικά φορολογικά στοιχεία ή νοθεύει τέτοια στοιχεία, ανεξάρτητα από το αν διαφεύγει ή μη την πληρωμή φόρου, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών (3) μηνών." "Ειδικά, όποιος εκδίδει ή αποδέχεται εικονικά φορολογικά στοιχεία για ανύπαρκτη συναλλαγή στο σύνολό της ή για μέρος αυτής, τιμωρείται: α) με φυλάκιση τουλάχιστον ενός (1) έτους, εφόσον η συνολική αξία των εικονικών φορολογικών στοιχείων υπερβαίνει το ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ και β) με ποινή κάθειρξης μέχρι δέκα (10) ετών εφόσον το ως άνω ποσό υπερβαίνει τις εκατόν πενήντα χιλιάδες (150.000) ευρώ ...”. Το δεύτερο εδάφιο του άρθρου αυτού προστέθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 40 του Ν. 3220/2004, το οποίο καταλαμβάνει και την προκειμένη υπόθεση της αποδοχής εικονικών τιμολογίων, η οποία φέρεται τελεσθείσα κατά τα έτη 2001,2002 και 2006 . Κατά δε την παρ. 4 του ίδιου άρθρου 19 Ν. 2523/1997 "Εικονικό είναι το στοιχείο που εκδίδεται για συναλλαγή ανύπαρκτη στο σύνολο της ή μέρος αυτής ή για συναλλαγή που πραγματοποιήθηκε από πρόσωπα διαφορετικά από αυτά που αναγράφονται στο στοιχείο ή το ένα από αυτά είναι άγνωστο φορολογικώς πρόσωπο, με την έννοια ότι δεν έχει δηλώσει την έναρξη του επιτηδεύματος του, ούτε έχει θεωρήσει στοιχεία στην κατά τόπο αρμόδια, σύμφωνα με την αναγραφόμενη στο στοιχείο διεύθυνση, δημόσια οικονομική υπηρεσία .....Τα φορολογικά στοιχεία στα οποία αναγράφεται αξία συναλλαγής κατώτερη της πραγματικής θεωρούνται πάντοτε για τους σκοπούς του παρόντος νόμου ως ανακριβή, ενώ τα φορολογικά στοιχεία στα οποία αναγράφεται αξία μεγαλύτερη της πραγματικής θεωρούνται ως εικονικά κατά το μέρος της μεγαλύτερης αυτής αξίας." 2. Περαιτέρω, με τη διάταξη του άρθρου 2 παρ. 8 του ν. 2954/2001 "περί φορολογικών ρυθμίσεων κ.λ.π.", στην παρ. 10 του άρθρου 21 του ν. 2523/1997, προστέθηκε διάταξη (δεύτερο εδάφιο) κατά την οποία στις περιπτώσεις του άρθρου 19 του παρόντος νόμου η παραγραφή αρχίζει από το χρόνο διαπίστωσης του αδικήματος, ο οποίος προσδιορίζεται από την ημερομηνία θεώρησης του οικείου πορίσματος του φορολογικού ελέγχου, από τον προϊστάμενο της αρχής που διενήργησε τον έλεγχο. Η τελευταία αυτή ρύθμιση είναι ευμενέστερη για το δράστη της αξιόποινης πράξης του άρθρου 19 Ν .2523/1997 τόσο εκείνης του προηγούμενου δικαίου, κατά την οποία η παραγραφή άρχιζε από την τελεσιδικία της απόφασης επί της προσφυγής που ασκήθηκε σχετικά και σε περίπτωση μη άσκησης προσφυγής από την οριστικοποίηση της φορολογικής εγγραφής, όσο και της ήδη ισχύουσας από 17-10-2015 διάταξης του άρθρου 68 παρ. 2 του ν. 4174/2013, η οποία προστέθηκε με το άρθρο 8 του ν. 4337/2015, με την οποία ορίζεται ότι η παραγραφή αρχίζει από την τελεσιδικία της απόφασης επί της προσφυγής που ασκήθηκε ή σε περίπτωση μη άσκησης προσφυγής από την οριστικοποίηση της φορολογικής εγγραφής λόγω παρόδου της προθεσμίας άσκησης προσφυγής.
Η παραγραφή της πράξης, η οποία είναι θεσμός ουσιαστικού ποινικού δικαίου και η χρονική διάρκεια της οποίας ορίζεται για τα πλημμελήματα, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 111 του Π.Κ., πενταετής, αρχίζει κατά τη διάταξη του άρθρου 112 του ίδιου κώδικα από την ημέρα που τελέστηκε η αξιόποινη πράξη, εκτός αν ορίζεται άλλως, όπως στα εγκλήματα του άρθρου 19 του ν. 2523/1997 και αναστέλλεται κατά τη διάταξη του άρθρου 113 του Κώδικα, κατά τη διάρκεια της κυρίας διαδικασίας, που αρχίζει με την επίδοση του κλητηρίου θεσπίσματος, λαμβάνεται δε υποχρεωτικά υπ` όψη από το Δικαστήριο αυτεπαγγέλτως.(ΑΠ 305/2016).
3. Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, κατά τα άρθρα 93 § 3 του Συντ. και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 § 1 στοιχ. Δ του ίδιου Κώδικα λόγο αναίρεσης, όταν αναφέρονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο και σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα πρέπει να προκύπτει με βεβαιότητα ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα στο σύνολό τους και όχι ορισμένα μόνο από αυτά. Για τη βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται γενικώς κατά το είδος τους, χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε χωριστά από καθένα από αυτά ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους ή να προσδιορίζεται ποιο βαρύνει περισσότερο για το σχηματισμό της δικαστικής κρίσης. Απαιτείται μόνο να προκύπτει ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά στοιχεία και όχι μερικά από αυτά κατ' επιλογήν. Ενόψει ,λοιπόν, του ότι στο αδίκημα της έκδοσης και αποδοχής εικονικών τιμολογίων άλλος είναι ο χρόνος τέλεσης της πράξης και άλλος ο χρόνος έναρξης της παραγραφής, ο οποίος αρχίζει μεταγενέστερα ήτοι από τη διαπίστωση του αδικήματος, είναι αναγκαίο στην καταδικαστική απόφαση , εφόσον ανακύπτει ζήτημα παραγραφής, να αναφέρεται η ημερομηνία θεώρησης του πορίσματος του φορολογικού ελέγχου, διαφορετικά η απόφαση δεν έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία και ιδρύεται ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ ‘λόγος αναίρεσης.
4.Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, τα οποία προσδιορίζονται κατ' είδος ,δέχθηκε ανελέγκτως ότι αποδείχθηκαν τα εξής: "Ο κατηγορούμενος στη Θεσσαλονίκη κατά τους παρακάτω χρόνους με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση ενός και του αυτού αδικήματος ζήτησε και έλαβε εικονικά φορολογικά στοιχεία και συγκεκριμένα ως Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος, με πλήρεις εξουσίες εκπροσώπησης και δέσμευσης διά της υπογραφής του, της εταιρίας με την επωνυμία “...”, προέβη στις ακόλουθες αξιόποινες ενέργειες 1. Κατά τη διαχειριστική περίοδο από 1-1 έως 31-12-2001 και στις ημερομηνίες αυτού του χρονικού διαστήματος που αναφέρονται στον πίνακα που παρατίθεται στο διατακτικό της παρούσας αποδέχτηκε τα στο διατακτικό περιλαμβανόμενα πέντε (5) φορολογικά στοιχεία συνολικής καθαρής αξίας 38.750.000 δρχ. ή 113.719,74 ευρώ πλέον ΦΠΑ 6.975.000
δρχ. συνολικής αξίας 45.725.000 δρχ. εκδοθέντα από τον Γ.Σ “...” καθώς και II. Κατά τη διαχειριστική περίοδο από 1-1 έως 31-12-2002 και στις ημερομηνίες του χρονικού αυτού διαστήματος που αναφέρονται στον παρακάτω πίνακα ως ημερομηνίες έκδοσης των τιμολογίων παροχής υπηρεσιών αποδέχτηκε τα στο διατακτικό αναφερόμενα οκτώ (8) φορολογικά στοιχεία συνολικής καθαρής αξίας 96.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ 18.280 ευρώ, συνολικής αξίας 113.280 ευρώ ...III. Κατά τη διαχειριστική περίοδο από 1-1 έως 31-12-2006 και δη την 28-06-2006 αποδέχθηκε το υπ' αριθ. .../28-06-2006 ΤΠΥ καθαρής αξίας 100.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ 19.000 ευρώ, συνολικής αξίας 119.000 ευρώ ...Όμως όλα τα ανωτέρω τιμολόγια που ζήτησε και έλαβε στην κατοχή του ήταν μερικώς εικονικά και δη αφορούσαν σε ανύπαρκτες συναλλαγές για μέρος αυτών δεδομένου ότι τα αναγραφέντα σε αυτά ποσά που αφορούσαν σε διαφημίσεις της εταιρίας του με πινακίδες εντός του γηπέδου...ήταν πλασματικά - εικονικά καθόσον το πραγματικό τίμημα των διαφημίσεων ήταν υποδεέστερο κατά πολύ του τιμολογηθέντος. Αυτά δε εκδόθηκαν και έγιναν αποδεκτά από τον κατηγορούμενο εν γνώσει του γεγονότος ότι επρόκειτο για συναλλαγές ανύπαρκτες για μέρος αυτών ήτοι διενεργήθηκαν μεν οι διαφημίσεις αλλά το πραγματικό τίμημα της διαφήμισης ήταν σαφώς υποδεέστερο του τιμολογηθέντος. Ειδικότερα σύμφωνα με τα κατατεθέντα από τους μάρτυρες υπαλλήλους του ΣΔΟΕ και τα αναφερόμενα στην με αριθμό .../2011 έκθεση ελέγχου που συνέταξαν για το ελεγχόμενο Γ.Σ. “...”, το σωματείο εξέδιδε τιμολόγια παροχής υπηρεσιών για διαφημίσεις σε διάφορες επιχειρήσεις χωρίς να τηρεί μία συγκεκριμένη λογική και συναφή σε αξία τιμολογιακή πολιτική και τιμολογούσε με οποιαδήποτε αξία, χρειαζόταν η λήπτρια εταιρία και προκειμένου αυτή να εκπέσει από τα έσοδα της και κατά συνέπεια από τα φορολογητέα κέρδη, το ιδιαίτερα αυξημένο ποσό της δαπάνης (ως διαφήμισης), αλλά και τον αναλογούντα ΦΠΑ εισροών από τις φορολογητέες εκροές. Τα ανωτέρω δεν αναιρούνται από τα ιδιωτικά συμφωνητικά που συντάχθηκαν για την παροχή των ανωτέρω υπηρεσιών προς την εταιρία του κατηγορουμένου, ενόψει του ότι αυτά (ιδιωτικά συμφωνητικά) έγιναν προκειμένου να δοθεί αληθοφάνεια στις συναλλαγές και όχι για να καθορισθούν ακριβώς οι όροι προβολής και πληρωμής και παρά το μεγάλο ύφος των καταβαλλόμενων ποσών. Περαιτέρω, η εικονικότητα των ανωτέρω φορολογικών στοιχείων καταδεικνύεται και από το ότι οι αναγραφόμενες τιμές στα κρινόμενα τιμολόγια οι οποίες λαμβάνονται συνολικά ανά έτος έκδοσης των Τ.Π.Υ. και επειδή αναφέρονται σε μία κάθε φορά παρεχόμενη υπηρεσία ήτοι για τοποθέτηση δύο διαφημιστικών πινακίδων, σε γήπεδο που αγωνιζόταν η ομάδα βόλεϊ ανδρών του ΓΣ ..., ανά αγωνιστική περίοδο, είναι πολύ μεγαλύτερες από τις ενδεικτικές (για παρόμοιο τρόπο διαφήμισης άλλων αθλητικών σωματείων (όπως του ... και ??? ...), ενώ τα σχετικά τιμολόγια εκδόθηκαν πολλούς μήνες πριν ξεκινήσει αλλά και πριν ολοκληρωθεί η αγωνιστική σαιζόν, στην οποία αναφέρονταν, και κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στην ανωτέρω έκθεση ελέγχου. Από τη συγκριτική επισκόπηση των δαπανών που έχουν καταβληθεί από διαφημιζόμενες επιχειρήσεις σε χώρους διενέργειας διαφόρων αθλημάτων σε αντίστοιχους αγωνιστικούς χώρους, το Δικαστήριο καταλήγει στην κρίση ότι η εικονικότητα των κρινομένων τιμολογίων ανέρχεται σε ποσοστό 70%.
Συνεπώς ο κατηγορούμενος θα πρέπει να κηρυχθεί ένοχος της αποδιδόμενης σε αυτόν αξιόποινης πράξης”.
Ακολούθως, το δικαστήριο κήρυξε τον κατηγορούμενο ένοχο του ότι: <<Στη … κατά τους παρακάτω χρόνους με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση ενός και του αυτού αδικήματος ζήτησε και έλαβε εικονικά φορολογικά στοιχεία και συγκεκριμένα: ως Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος, με πλήρεις εξουσίες εκπροσώπησης και δέσμευσης δια της υπογραφής του, της εταιρίας με την επωνυμία “...” I. κατά τη διαχειριστική περίοδο από 1-1- έως 31-12-2001, και στις ημερομηνίες του χρονικού αυτού διαστήματος που αναφέρονται στον παρακάτω πίνακα ως ημερομηνίες έκδοσης των τιμολογίων παροχής υπηρεσιών, αποδέχτηκε τα κάτωθι πέντε (5) φορολογικά στοιχεία συνολικής καθαρής αξίας 38.750.000 δρχ. ή 113.719,74 ευρώ, πλέον ΦΠΑ 6.975.000 δρχ., συνολικής αξίας 45.725.000 δρχ. εκδοθέντα από τον Γ.Σ. “...”. Συγκεκριμένα αποδέχθηκε και καταχώρησε στα τηρούμενα βιβλία της επιχείρησης τα κάτωθι:
ΤΠΥ Ημερ. Αξία ΦΠΑ Σ ΥΝΟΛΟ (δρχ.)
... 26-3-2001 6.750.000 1.215.000 7.965.000
… 6-9-2001 8.000.000 1.440.000 9.440.000
.. 19-10-2001 8.000.000 1.440.000 9.440.000
… 14-11-2001 8.000.000 1.440.000 9.440.000
…. 10-12-2001 8.000.000 1.440.000 9.440.000
ΣΥΝΟΛΟ 38.750.000 6.975.000 45.725.000
II,Κατά τη διαχειριστική περίοδο από 1-1 έως 31-12-2002, και στις ημερομηνίες του χρονικού αυτού διαστήματος που αναφέρονται στον παρακάτω πίνακα ως ημερομηνίες έκδοσης των τιμολογίων παροχής υπηρεσιών, αποδέχτηκε τα κάτωθι οκτώ (8) φορολογικά στοιχεία συνολικής καθαρής αξίας 96.000 ευρώ, πλέον ΦΠΑ 18.280 ευρώ, συνολικής αξίας 113.280 ευρώ, εκδοθέντα από τον Γ.Σ. “...”. Συγκεκριμένα αποδέχθηκε και καταχώρησε στα τηρούμενα βιβλία της επιχείρησης τα κάτωθι:
ΤΠΥ Ημερομηνία Καθ. Αξία ΦΠΑ Σύνολο ( €)
… 21-5-2002 12.000,00 2.160,00 14.160,00
…26-6-2002 12.000.00 2.160,00 14.160,00
…23-7-2002 12.000,00 2.160,00 14 160,00
… 31-8-2002 12.000,00 2.160,00 14.160,00
…21-9-2002 12.000.00 2.160,00 14 160,00
…21-10-2002 12.000,00 2.160,00 14.160.00
…15-11-2002 12.000,00 2.160,00 14,160.00
… 16-12-2002 12.000,00 2.160,00 1 4.160.00
ΣΥΝΟΛΟ 96.000,00 8.280.00 113.280.00
III.Κατά τη διαχειριστική περίοδο από 1-1- έως 31-12-2006, και δη την 28-6-2006 αποδέχτηκε το υπ' αριθ. .../28-6-2006 ?.?.Y. καθαρής αξίας 100.000 ευρώ, πλέον ΦΠΑ 19.000 ευρώ, συνολικής αξίας 119.000 ευρώ, εκδοθέν από τον Γ.Σ. “...”. Όλα τα ανωτέρω τιμολόγια, όμως, που ζήτησε και έλαβε στην κατοχή του ήταν μερικώς εικονικά, και δη αφορούσαν σε ανύπαρκτες συναλλαγές για μέρος αυτών, των οποίων το ύψος της εικονικότητας δεν μπορεί να προσδιοριστεί, δεδομένου ότι τα αναγραφέντα σε αυτά ποσά που αφορούσαν σε διαφημίσεις της εταιρίας του με πινακίδες εντός του γηπέδου της ομάδας του ..., ήταν πλασματικά - εικονικά, καθόσον το πραγματικό τίμημα των διαφημίσεων ήταν υποδεέστερο κατά πολύ του τιμολογηθέντος, τούτα δε εκδόθηκαν κι έγιναν αποδεκτά από αυτόν, εν γνώσει του γεγονότος ότι επρόκειτο για συναλλαγές ανύπαρκτες για μέρος αυτών.>> 5. Με τις παραδοχές, όμως, αυτές η αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, όπως απαιτείται από τις προαναφερθείσες διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠΔ, καθόσον υπάρχουν αντιφάσεις μεταξύ των παραδοχών του σκεπτικού προς εκείνες του διατακτικού και επίσης ασάφειες και λογικά κενά, που καθιστούν την αιτιολογία της απόφασης ελλιπή. Ειδικότερα, σε σχέση με την εικονικότητα των τιμολογίων στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης αναφέρεται εκτός των άλλων “...το Δικαστήριο καταλήγει στην κρίση ότι η εικονικότητα των κρινομένων τιμολογίων ανέρχεται σε ποσοστό 70%...", ωστόσο αντιφατικά στο διατακτικό αναφέρεται ότι " ...το ύψος της εικονικότητας δεν μπορεί να προσδιορισθεί.....”. Από τις άνω αντιφατικές παραδοχές δημιουργείται και ασάφεια, αφού τα φορολογικά στοιχεία στα οποία αναγράφεται αξία μεγαλύτερη της πραγματικής ,θεωρούνται εικονικά κατά το μέρος της μεγαλύτερης αυτής αξίας. Επιπροσθέτως, το δικάσαν δικαστήριο για την πληρότητα της αιτιολογίας δεν προσδιόρισε στην προσβαλλόμενη απόφασή του το χρόνο θεώρησης του πορίσματος του φορολογικού ελέγχου από τον προϊστάμενο της αρχής που διενήργησε τον έλεγχο, αν και αυτό ήταν αναγκαίο καθώς ο χρόνος θεώρησης συνδέεται με το χρόνο παραγραφής του αδικήματος. Συγκεκριμένα, μολονότι η αποδιδόμενη στον αναιρεσείοντα σε βαθμό πλημμελήματος αξιόποινη πράξη της αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων (τιμολόγια παροχής υπηρεσιών) φέρεται τελεσθείσα εξακολουθητικά κατά διάφορα χρονικά διαστήματα, ήτοι κατά τα έτη 2001, 2002 και 2006 και επομένως τίθεται θέμα παραγραφής, εντούτοις δεν προσδιορίζεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η ημερομηνία θεώρησης του οικείου πορίσματος του φορολογικού ελέγχου, δηλαδή της έκθεσης ελέγχου, με την οποία διαπιστώθηκε η αποδοχή των εικονικών φορολογικών στοιχείων, η δε ημερομηνία θεώρησης, η οποία είναι διαφορετική του χρόνου τέλεσης και προφανώς μεταγενέστερη, αποτελεί την αφετηρία της παραγραφής για την προκειμένη σε βαθμό πλημμελήματος αξιόποινη πράξη. Επομένως, ο πρώτος λόγος αναίρεσης και ο πρώτος πρόσθετος λόγος με τους οποίους προβάλλεται η αιτίαση της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ΚΠΔ) εκ του λόγου ότι υπάρχει ασάφεια και αντίφαση στις παραπάνω παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, είναι βάσιμοι και πρέπει να γίνουν δεκτοί, παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων αναίρεσης.
Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την υπ’αριθ. 195/2018 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης.
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Δεκεμβρίου 2018.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 28 Ιανουαρίου 2019.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ
Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
anchor link
Εγγραφήκατε επιτυχώς στο newsletter!
Η εγγραφή στο newsletter απέτυχε. Παρακαλώ δοκιμάστε αργότερα.
Αρθρογραφία, Νομολογία ή Σχόλια | Άμεση ανάρτηση | Επώνυμη ή ανώνυμη | Προβολή σε χιλιάδες χρήστες σε όλη την Ελλάδα